Goldfrapp - Head First (2010)

aha , een nieuwe goldfrapp , hopelijk ligt hij in het verlengde van haar debuut ' felt mountain ' nog steeds haar beste !

Hun beste, Goldfrapp is een band

Ik heb ergens (weet helaas niet meer waar) Rocket gehoord, en dat viel me toch tegen. Het geluid grijpt terug naar Black Cherry en Supernature, maar dan platter en veel minder spannend. Olivia Newton-John-achtig.

Maar ook haar achternaam.

Dan laat ik deze aan me voorbij gaan, want die twee die je noemt vond ik al erg matig..

Ik vond het vorige album tegenvallen (wel respect dat ze niet steeds in herhaling vallen en doen waar ze zin in hebben), maar als ik hier lees dat dit album teruggaat naar "cherry en super" ben ik wel benieuwd....

er is er maar 1 die 5 sterren waard is en dat is ' felt mountain ' , de rest is van goed tot redelijk , voila !

als hij teruggaat naar de supernature toestanden , dan wacht ik tot eind dit jaar , met een beetje geluk kan je hem op cdwow , play of een andere internetverkoper hem aankopen voor ochgottekes 3 euro !

wel een zeer mooie hoes van allisonsken !!!!

Erg jammer dat het Goldfrapp-geluid terugkeert naar de zwakkere broeders Supernatural en Black Cherry. Nummers die ik heb gehoord klinken plat, vlak en erg jaren tachtig in de verkeerde zin des woords.

Maar EMI zal blij zijn, want meer hitpotentie.

Yep, 't is een aalgladde eighties-discoplaat geworden. Zelfs de synths klinken alsof ze uit de tijdmachine komen. En in het titelnummer klinken ze zelfs als ABBA!

Gadverdamme! Goldfrapp is nu echt verloren. Waar het bij Supernature en Black Cherry al fout dreigde te gaan zijn ze nu definitief de verkeerde weg in gegslagen. Eerst was het 'fout' met een knipoog, maar dit lijkt er angstig veel op dat ze het echt menen. Doodzonde, want Felt Mountain blijft erg mooi. Waarom nu zo commercieel? Dit is niks waard...

jaren 80 synth pop, dat is wel heel origineel idd...vrij matig plaatje. believer lijkt wel op de laatste royksopp en is dus dan nog wel leuk opzich.

Ik heb duidelijk een zwak voor de softere Goldfrapp: Felt Mountain was een waanzinnig mooi debuut en ik heb er goede vakantie herinneringen aan. De opvolger, Black Cherry, deed me heel wat minder en Supernature was weer een lichte stap voorwaarts. Ik was erg gelukkig met de melancholieke sfeer op Seventh Tree en vreesde door de geluiden vooraf voor dit nieuwe album.
Alison Goldfrapp schijnt voor de dames te gaan en of het een gril is zullen we nooit weten. Het pas in elk geval wel bij het beeld dat ze oproepen met hun verschillende albums.

Head First gaat van start met Rocket. Hoe eighties kan eigthies klinken!. Ik hoor een mengeling tussen Van Halen's Jump en de Pointer Sisters met een synthsound die ik in die tijd al verafschuwde. De bange vermoedens over dit album beginnen al snel bewaarheid te worden. Wat een vreselijk begin is dit zeg.
Believer is wederom een uptempo synth-nummer en heeft wel wat weg van ABBA in de versnelling. Nu vind ik ABBA leuk, dit nummer slaat nog niet erg aan; het is in elk geval al wel een stuk beter te pruimen dan de opener.
Alive doet me ook wat aan ABBA denken, maar ergens hoor ik ook een Dolly Dots-sausje..... wie had dat kunnen denken dat deze namen genoemd zouden worden bij Goldfrapp. Je vraagt je af of dit de opzet van dit album moest worden: cheesy jaren '80 synthi-pop. Blijkbaar wel. Het slaat bij mij tot nu toe niet echt aan. Ik ben echt niet altijd vies van cheesy pop, maar dan heb ik liever de originelen uit 'mijn eigen tijd' i.p.v. een retro-feel perfect en rechtstreeks uit de magnetron opgediend door Goldfrapp.
Dreaming is van hetzelfde laken een pak. De koers van het album is natuurlijk al lang duidelijk (als het dat al niet was aan de hand van alle berichten vooraf). Op zich vind ik dit nummer nog best goed te doen. De zang van Alison maakt aardig wat goed op een verder erg gedateerd klinkend nummer. Dit deden Kylie en Madonna beter in mijn oren.
Het is al gezegd door user Barend G: Head First klinkt behoorlijk als ABBA. Zelf hoorde ik dat al in eerdere nummers. Maar waarom doet ABBA het dan prettiger? Omdat Goldfrapp anders is? Anders zou moeten zijn? Toch heb ik meerdere gevoelens bij dit nummer. Aan de ene kant vind ik het vreselijk en aan de andere kant pakt het ook wel weer. Jammer dat het iets te veel doordreutelt.
Hunt is het niet: dreinerig en totaal niet pakkend. Shiny and Warm doet het dan ietsje beter door een vrolijker karakter, maar ik kan er nog steeds niet zo erg veel mee.
In I Wanna Life keert die oervervelende jaren '80 synth weer keihard terug. Ik ga spontaan maar weer eens Jump zingen.
Voicething is misschien wel het meest interessante nummer van deze cd en dat laat natuurlijk wel erg lang op zich wachten, zeker als je bedenkt dat het al weer de afsluiter is. Maar buiten dat het interessanter klinkt dan de rest is het ook wel een beetje apart te noemen en zal het zeker bij weinigen echt aanslaan.

Afsluiter van een uiterst teleurstellende cd. Dan hoor ik nog liever Black Cherry en Supernature. Als ik me kan afsluiten van een serieuze beluistering en mezelf luchtigjes opstel is het allemaal nog net te doen maar dan houdt het verder wel op. Hierdoor kom ik op dit moment niet verder dan 2,5*.

Erg zwakke plaat, wegwerppopmuziek, jammer.

Ok, de productie is erg 80s, soms neigend naar Abba of zelfs Jean Michel Jarre, maar ik word hier ontiegelijk blij van. Want wat maakt Goldfrapp perfecte popliedjes!
En dit keer heel rechttoe rechtaan, zonder veel (avontuurlijke) franje. Maar dat komt bij een volgende paat wel weer.
Favorieten zijn op dit moment Believer, The Hunt en Shiny and Warm.

Ik ben fan van foute 80s muziek en zo zou men verwachten dat dit wel in mijn straatje past. Dat is wel zo, maar het doet mij pijn omdat er "Goldfrapp" op de cover staat met een foto van Alison. Dezelfde Goldfrapp die al jaren met "Felt Mountain" nummer 1 in mijn top 10 bezet en die na de middelmatige albums "Black Cherry" en "Supernature" uiterst sterk terugkwam met "Seventh Tree". Nu amper 3 jaar later slaat ze toch weer de vorige weg in. Aan de ene kant snap ik het wel. Vraag aan een leek een nummer van Goldfrapp en ze zullen "Strict Machine", "Train", "Oh La La" of "Ride A White Horze" of "No. 1" opnoemen. Geen nummer van haar 2 beste albums dus. Het zou me niets verbazen als er een hit op dit album staat (waarschijnlijk Believer). De markt wordt overspoeld met deze muziek en ik vind dit album dan toch meer kwaliteit hebben dan het gros van de andere artiesten. Het is helaas niet wat ik van Goldfrapp verwacht had. Graag over 3 jaar een mooi album. Ik heb er nog vertrouwen in.

Aan Seventh Tree zal deze Head First niet kunnen tippen, maar ik vind het totnogtoe een meer dan behoorlijke nieuwe Goldfrapp. Alive en I Wanna Life zijn mijn 2 favorieten.

Voorlopig geef ik 3,5*

toch wel een zeer laag gemiddelde voor wat lang geen slechte synth-eighties-pop-plaat is.

rocket is een fabeltastische opener: pure pop-bliss in nauwelijks 4 minuten verpakt.

en afsluiter voicething doet het zowaar quasi a cappella met heel duidelijke nods richting steve reich en andere minimalisten. ik zie de andere eighties revivalisten van deze tijd het nog niet zo direct doen...

Beetje Abba-esque wel (luister maar eens naar Alive), maar eigenlijk is dit wel een beetje schimmel op de mosterd na de maaltijd. Annie deed dit in 2005 al en de grootscheepse 80s-revival is nu wel een beetje over. Daarbij zijn er ook nu nog bands die dit veel en veel beter doen, bv. Music Go Music, The Golden Filter en de laatste Lindstrom.

Vind het zeker geen slechte plaat (een voldoende krijgt ie wel), maar Goldfrapp lijkt nu meer een artiest die achter de trends aanholt in plaats van dat ze zelf hype-bepalend is (zoals bv. ten tijde van Black Cherry) is. Als ze 5 jaar geleden hiermee op de proppen was gekomen had het op mij wel wat meer impact gemaakt.

Prima, album - een van de besten van 2010 tot nu toe.
Kan me niet vinden in die mensen die alleen maar kunnen vergelijken met vroeger - dat was toen. Nu leveren ze een klasse plaat af waarmee ze in dit genre gewoon tot de top behoren!

Toen ik het eerste nummer hoorde van dit album dacht ik bij mezelf: Is dit nou Goldfrapp? Ik associeer Goldfrapp toch met iets anders dan Abba en 80's muziek, best wel bedroevend dat ze tot dit niveau zijn afgezakt.

Naar mijn mening te veel synth zooi en het lijkt bij sommige nummers er zelfs op dat ze Abba totaal hebben gekopieerd.

Ik blijf het jammer vinden, nipt 2, 5 sterren.

t is toch wel even wennen maar toch blijft Dreaming toch een topnummer! Verder nog de plaat niet echt helemaal beluisterd...

allez hop, 4 dan maar

goldfrapp ontgoochelt niet. prachtige synthpopplaat die de sfeer van de beste italo disco oproept en dit ook 40 minuten volhoudt..

ik snap het gezever over platte platvloersheid ook niet. ondanks het relatief commerciele geluid klinkt het toch vree melancholisch, dromerig en zelfs kunstzinnig, beste vrienden

weerom een knap album van een uitzonderlijke veelzijdig artiest.

amai , wat een desillusie , werkelijk alle magie is weg , ik koop niks meer van goldfrapp , beluister nog vaak " felt mountain " en maak zelf een compilatie van de overige albums maar de liefde is over !

ligt er niet van wakker

je top 10 is dan ook een echte "ouwe zakken" top 10

Het valt me op dat veel liefhebbers van het eerste album Felt Mountain dit album niet echt kunnen waarderen. Zelf ben ik sinds Black Cherry helemaal gek van hun muziek. Felt Mountain heb ik pas later gekocht, maar kan juist mij weer minder bekoren dan bijvoorbeeld Black Cherry en Supernature. Wel heb ik veel respect voor de band dat ze met ieder album weer iets anders doen.

Dit album klinkt naar mijn mening gewoon weer erg goed, maar ik vind het wel jammer dat er geen speciale editie van dit album in de omloop is. De Deluxe editie van Seventh Tree was heel mooi verpakt.

Wat een vreemde eerste beluistering, maar daarna greep het album naar m'n keel. Weeral een straf album van Goldfrapp, ook al zal het waarschijnlijk nooit m'n favoriet album worden vanwege de stijl.

Goldfrapp maakt 2 verschillende electronische muziek:

De ene houdt van de uptempo albums Black Cherry, Supernature, Head First
en de andere van de rustige albums Felt Mountain, Seventh Tree. Sommige vinden het beide goed.

Een aanmerking is wel dat op de albums Black Cherry & Supernature tracks staan die ook op Felt Mountain of Seventh Tree hadden kunnen geplaatst zoals het prachtige "Forever" van Black Cherry of "Time Out From The World" van Supernature. Dit album bevat helaas niets uit het rustige genre.

Mooie hoes, maar daar koop je dacht ik geen cd voor. Plaat hobbelt leuk door maar overtuigt nergens. Middle of the road klanken a la de mindere Abba-nummers zoald Money Money en Honey Honey....Daar moest ik aan denken toen ik deze Goldfrapp hoorde.

Ik had al verwacht dat ik hier veel negatieve meningen zou zien over de nieuwste van Goldfrapp. En helaas moet ik me hier ook bij aansluiten. Ik ben teleurgesteld in Head First. Na Rocket te hebben gehoord, wist ik ongeveer wat ik moest verwachten, maar je gaat toch nadenken. Toen ik namelijk A&E hoorde, was het album ook niet in die stijl gezongen en geproduceerd. Ik hoopte stiekem dus dat ook hier het geval zou zijn, maar helaas. Na de openingstrack vind ik Believer nog wel te pruimen, maar daarna gaat het niveau toch naar beneden. Bij Voicething zie ik dan wel weer de Goldfrapp terug, die ik zo graag wil zien. Een klein vleugje experimenteel, electronica, en een sprookjeslandschap in je hoofd. Ik moet hiervoor eigenlijk een 2 geven, maar ik geef een 2,5. Laten we hopen dat het nog groeit!