Rain Tree Crow - Rain Tree Crow (1991)

Vier Japanners bij wie het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Een paar mooie liedjes, een paar korte sfeerschetsjes, een paar lange instrumentale jams, allemaal bij elkaar in een smeltkroes gegooid en verdomd het werkt ook nog. Soms op het randje of er net overheen (zoals bij New moon at Red Deer Wallow), maar dan volgt daarop Blackwater en is alles weer goed. Een prachtig slotnummer, een mooie hoes en het bij deze mannen gebruikelijke superbe geluid, ik ben er blij mee.

Ik ben best wel een liefhebber van Japan, en overweeg dan ook om naar het album van Rain Tree Crow op zoek te gaan, maar eerst nogmaals beoordelen of deze in de lijn van Japan zit.
Big Wheels in Shanty Town sluit zeker aan bij Tin Drum, maar swingt over het algemeen meer.
Nog steeds erg sferisch zoals ook het solowerk van David Sylvian, maar wel een heel stuk luchtiger.
Het grote minpunt vind ik toch wel dat het een hele lange opbouw heeft, en zich eigenlijk niet echt ontwikkeld tot een song; meer een te lange jamsessie; en het grootste gemis is het ontbreken van de zang van Sylvian, zijn nasale geluid was toch wel kenmerkend te noemen, pas op het einde murmelt hij wat.
Gelukkig is hij wel gelijk aanwezig in Every Colour You Are, en deze bevalt dan ook beter; het sluit meer aan bij zijn album Secrets of the Beehive, maar ook deze track klinkt niet helemaal af.
Ik denk nog steeds dat de breuk bij Japan grotendeels veroorzaakt werd doordat het steeds meer klonk als een solo project van Sylvian, en Rain Tree Crow is dat voor mijn gevoel ook.
Het titelnummer is sterk, zeker door de meer zwaarder aangezette zang.
Ondanks dat er mooie stukken opstaan vind ik het geheel een stuk minder dan het project Nine Horses, waar David Sylvian ook samenwerkt met zijn Japan maatje Steve Jansen.

In mijn optiek is dit album een absoluut meesterwerk, perfect... elke toon