Metallica - Master of Puppets (1986)

Ik ben dan ook niet echt een graadmeter wat betref metal maar als ik alleen maar gescheeuw hoor en brullende gitaren en dat de hele cd door dan valt dat bij mij onder de catogorie, zeer slecht. "Nothing Else Matters" en "The Day That Never Comes" zijn echt nummers waar ik van kan genieten. Vooral hard en zacht gecombineerd kan bij deze band goed uitpakken.

natuurlijk ist nie juist om een bepaalde muziekstijl af te doen als slecht vanwege het feit dat het je smaak niet is

al snap ik het best

probeer Tool eens

Maar wat vind je dan van het nummer Orion? Valt toch prima binnen je criteria.

En Welcome Home (Sanitarium)... als je al geniet van TDTNC, dan zou dat een traktatie moeten zijn. En het eindstuk van die laatste (behoorlijk veel riffs en solo's in de laatste paar minuten) is harder en minder meldodieus dan het einde van Sanitarium.

Het zijn toch wel goed gecomponeerde stukken muziek. De invulling en de houding staat me verder ook niet aan. Beetje lomp en makkelijk.


NEM vond ik als 13-jarige wel aardig, maar geef mij dan toch maar liever dit album of de hardere nummers van The Black Album.

Wat een hoge notering in de top 250! natuurlijk is dit een goed album maar de 9de plaats? (voor een metal plaat) en ja dat vind ik wel degelijk een goed argument metalheads

Moet ik dit opvatten als dat je vindt dat een metalalbum niet in de top 10 zou kunnen staan? Vreemd statement.

En je hebt het over een goed argument, maar wat jij neertypt is geen argument, maar meer een loze stelling.
Ik ben dan ook zeer benieuwd of je echt argumenten kunt aandragen voor deze bizarre stelling.

Ik ben geen metalhead, maar vind Master of Puppets briljant, dus ook niet metalheads zetten deze plaat in hun top 10, waar meteen de hoge notering voor een deel verklaard wordt. De composities zijn prachtig en er gaat een hele lekkere agressie uit van deze plaat voor mij.

Ik snap eerder niet waarom dit voor zoveel mensen DE Metalplaat is, dat zou je toch eerder toeschrijven aan de grondleggers.

ik vind Master eerlijk gezegd ook niet TOP.
gewoon een goede Metallica cd maar voor mij niet de ultieme klassieker.

geef mij ...and Justice maar.

Lijkt me dat Metallica wel zo ongeveer de grondleggers van de moderne metal zijn. Veel bands/muzikanten zeggen op één of andere manier wel door Metallica te zijn beïnvloed, getuige ook het grote aantal tribute CD's voor/van Met gemaakt.

Geef eens een voorbeeld. Je kan natuurlijk moeilijk ontkennen dat dit album voor een metalalbum een enorme aanhang heeft, bijgevolg kan je Metallica ook wel bij de grondleggers rekenen.

Om een antwoord te geven op je vragen: Ik zie het hele genre gewoon als Moderne Hard Rock. Ik bedoel, moderne metal begin jaren tachtig, dan heb je dus alleen traditionele Metal jaren 70, maar enfin. Tributes alleen zeggen niets.

Het was trouwens niet eens een punt of Metallica wel of niet invloedrijk was, het ging me puur en alleen om het album. Ik bedoel, het is toch niet ZO belangrijk geweest voor de Metalgeschiedenis. Misschien voor de Thrash ja.

Toch behoorlijk invloedrijk lijkt me dit hoor. Het lijkt me toch het over het algemeen hoogst aangeslagen album van de bekendste metalband van na 1980. Lees genoeg interviews met metalbands die na hun kwamen en je zult dit album vaak genoeg tegenkomen. Of je het er mee eens bent is een ander verhaal.

Uitermate overschatte plaat die behoort tot de kelders van de jaren 80. Zeker als je naar de kwaliteit van dit album luistert moet je toch concluderen dat dit niet meer tot deze tijd gerekend kan worden maar behoort tot een periode met een uitstraling van een blik erwten.

Hahaha iemand wil weer lekker uitlokken...

Haha, op het forum in de discussie over downloaden kwam hij ook al met van die slecht onderbouwde verhalen.

On topic: samen met zijn voorganger en opvolger Metallica's beste albums. Aan welke ik de voorkeur geef, hangt af van mijn stemming. In vergelijking met Ride the Lightning is dit album voor mijn gevoel een beetje (let wel: een beetje) gepolijster en ietsje melodieuzer, maar nog steeds ruwer en spontaner dan ...And Justice for All.
Rationeel gesproken zou deze mix van aggressie, spontaniteit en melodie dan mijn favoriete Metallicaplaat moeten geven.


Als deze plaat uit een periode komt met de uitstaling van een blik erwten, dan heeft Metallica daar een meer dan voortreffelijke erwtensoep van gekookt. En wat wil een mens nog meer op deze donkere avonden?

Nou.. veel plezier met inderdaad een soepie. Dan ben je het blijkbaar met me eens dat het hoofdgerecht niet in de toplijst voorkomt. En dat bedoel ik maar even te zeggen.

Hé joh een echte goeie erwtensoep is een voor- en hoofdgerecht. En deze 'Master' is echt een topsoep, en als jij het snertkwaliteit vindt is prima maar kom dan met goeie argumenten ipv deze onzin.

Deze opmerking slaat kant, nog wal.
Op die manier kun je elk gerespecteerd album uit de jaren '60, '70 of '80 wel neerhalen dat het niet meer van deze tijd is. Plaats het album als eerste in de juiste context. Het album is al meer dan 23 jaar oud (!) en klinkt mijn ziens nog zo fris als een hoentje in tegenstelling tot andere metal/hardrock opnames uit die tijd.

Kwalitatief is en blijft dit een hoogstaand album met complexe structuren(voorgezet op ...And Justice For All), de fantastische melodieën geschreven door Burton en Hetfield (Orion!) en de vooruitstrevendheid. Het heeft zelfs de prog-wereld beïnvloed (Dream Theater oa). Wanneer iemand hier niet de muzikale kwaliteiten kan ontdekken, zal hij zijn oren eens moeten uitspuiten. Of je dit album al dan niet persoonlijk bevalt is een andere vraag.

Hoewel ik het een goed album vind, vind ik het hier ook wel wat overschat. Puur afgaand dan op de plaats dat het heeft in de top 250.

Maar het is natuurlijk gewoon een prachtige klassieker, die tussen al het nieuwe metalgeweld van vandaag zonder moeite overeind blijft.

Het bijzondere van Metallica is dat ze niet alleen hardere muziek begonnen maken dan er tot dan toe gemaakt werd, maar ze ook nog echt ontroerende passages in hun muziek wisten te integreren.

Kippevel en soms zelfs tranen in de ogen, bij die solo in het nummer Master of Puppets, het begin van Welcome Home, Fade to Black op de voorganger.

In een metal top behoort het volgens mij dus binnen de eerste 5 plaatsen. In een top aller tijden aller muzieksoorten, misschien nog niet binnen de eerste 50 plaatsen.

Nee, dat vind ik niet. Kijk naar The Dark Side van PF. Dit album kan nog steeds overeind staan en zal dat kunnen blijven doen omdat de opname van zodanige kwaliteit is dat je er niet aan af kunt horen van welke tijd het afkomstig is. Het klinkt niet gedateerd. De sound van 'Master' daarentegen, daarvan is de herkomst binnen tien seconden te raden, klinkt gedateerd in mijn oren en de nummers hebben de structuur van een tijdperk dat alweer lang zijn tijd voorbij is. Ik vind het daarom een zeer onterechte plaats in de toplijst, voor wat het waard is.

Het verhaal van de produktie is ook een verhaal van budget, PF was toen al een aardige act en Metallica was een underground act die zonder clips ed. (toen nog wel) zich net kon redden. Of je nou Alan Parsons bij je hebt of niet dat scheelde in die tijd een slok op een borrel.

Ja en de structuur dat ben ik dus niet met je eens er zijn nog steeds bands die zich baseren op Metallica en MOP in het bijzonder. Ja en die plek dat is een keuze van een stel muziekliefhebbers dat is nu eenmaal zo.

Alan Parsons is dan ook een geniale geluidstechnicus.
Dat maakte echt flink verschil. Maar volgens mij was Alan Parsons toen ook nog niet echt bekend. In ieder geval een goede zet van PF om hem bij DSOTM te betrekken.

Als je gaat beginnen je gal spuwen over elk album in de toplijst waarvan je vindt dat het zijn plaats niet verdient, ben je nog een tijdje bezig. Ik zie er al in de top 20 alleen al een stuk of 8 die ik nooit in een top 20 aller tijden zou plaatsen, maar daar post ik dan ook niets bij. Met zoveel stemmen en zo'n hoog gemiddelde moet je in ieder geval niet verwachten veel mensen te vinden die akkoord gaan met uitspraken als deze: Je post constant zulke ongefundeerde stellingen en valt dingen aan die jouw smaak niet zijn, hoe wil je dan dat mensen daarop reageren? Met doordachte, onderbouwde replieken? Nee, dit noem ik herrieschopperij. Je laatste bericht was wat dat betreft al veel beter; moest je nu eens beginnen met de minachtende/spottende/beledigende berichten achterwege te laten en je kritiek altijd te verwoorden op niveau, dan zou er geen probleem zijn.

[moderatorknip]

ON-Topic
Deze plaat ga ik overigens nog wel van het weekend opzetten.
Ik hoor helaas niet het geniale van deze plaat. Master of Puppets is geniaal maar de rest pakt me niet. De voorganger was heel goed maar ik ben bang dat deze wat te ''hard'' voor mij is.

Klopt, ik heb een hekel aan die *piep* (lijkt wel de Amerikaanse TV waar je niets meer zeggen mag alleen maar het sociaal gewenste) Maar mijn meningen vandaag geuit over die platen zijn inmiddels gefundeerd, mede dankzij jullie.

Ik heb begrepen dat dit een site is waarop gediscussieerd mag worden over het wel of niet slagen van projecten. Meningen hoeven naar mijn idee niet bij voorbaat gefundeerd te worden, men mag er achteraf wel naar vragen. Ik geef gewoon mijn mening, of je je daardoor aangevallen voelt, of gekwetst is geloof ik op dit moment net zoiets als religieuzen die zich aangevallen voelen wanneer hun god beledigt wordt. Muziekliefhebbers als gekwetsten.. het moet niet gekker worden. Waar hebben we het eigenlijk over? Je geliefde voetbalclub? Gaan we matten als we het niet met elkaar eens zijn wie nu de beste muzikant is? Joh..

ontopic: master is eigenlijk best lang in de maak geweest, 7 maanden. Ik zou het echter niet zeggen als ik luister naar wat eruit gekomen is. Dark Side deed er 10 maanden over. Maar het resultaat vind ik ruimschoots beter.

Een onderbouwing maakt een discussie wel interessanter, toch?

Dark side en MoP is appels met peren vergelijken. Ik vind beide albums geweldig. Een en twee in mijn top-10. Objectief bekeken vind ik Dark-side een sterkere plaat dan puppets. Dit komt mede door de door jou zo vergruisde puppets-productie en door de kwaliteiten van Allan Parsons, maar zeker niet alleen hierdoor. Muzikaal hebben de heren van PF grotere spierballen dan die van Metallica, de structuur van DSotM zit beter in elkaar dan die van MoP, de muziek is ontroerender, er straalt meer vakmanschap van die plaat, er zit meer verband in die plaat, etc, etc. Maar muziek bekijk je niet objectief

Mijn reden om puppets toch bovenaan te plaatsen is: Master of Puppets blaast DSotM omver .

Ik luister vaker naar puppets (niet dagelijks, maar een aantal songs wel wekelijks), ik vind elke song ge-wel-dig, ik kan helemaal los gaan op die plaat. Voor mij is puppets de perfecte plaat. DSotM is een juweeltje, maar niet geschikt om even op los te gaan, niet geschikt om dagelijks/wekelijks te draaien. Die staat soms zelfs wel een aantal maanden in de kast. Ik ben niet altijd in de stemming voor Dark side, terwijl ik puppets eigenlijk altijd wel op zou kunnen zetten, dit is denk ik ook wel met afstand plaat die door mij het meest beluisterd is en nog ben ik er niet flauw van. Er is betere muziek, er is hardere muziek, er is muziek met een beter geluid, er is muziek die beter in elkaar zit, maar toch is er geen plaat die kan tippen aan Master Of Puppets

Heel mooi verwoord, Erikk. Ik kon niet meer akkoord gaan met alles wat je zei, vooral dat je muziek beluistert met gevoel, niet puur met je rede (hoewel sommige elitaire geesten dat wel zouden durven beweren). Om nog eventjes off-topic te gaan: Dark Side of the Moon is een heel knap staaltje vakmanschap, maar moet iedereen die daarom gaan roemen? Natuurlijk niet! Het kan zijn dat zoiets je helemaal koud laat en dat hij je echt niet aanspreekt. Zo ook met Master of Puppets, natuurlijk, maar voor mij heeft hij alles wat een goed (metal-)album nodig heeft... Ontroerende stukken (Welcome Home), angstaanjagende elementen (The Thing), inventieve arrangementen (Orion), epische composities (Master, Disposable Heroes), uitlaatkleppen van ongebreidelde snelheid en agressie (Battery, Damage Inc.) en maatschappijkritiek (Leper Messiah). En daarmee is direct heel het album alweer genoemd.

Noot: sommige nummers hebben meerdere van deze elementen. In Master of Puppets, Disposable Heroes en Welcome Home (Sanitarium) zit ook genoeg maatschappijkritiek en aan agressie hebben géén van de nummers tekort. Is dat puberaal? Woede is toch een karaktereigenschap die al dan niet extrovert aanwezig is bij elke mens, dus ik denk het niet.

Ik vraag me af in hoeverre James met zijn woorden maatschappijkritiek wil uiten. Bedenk dat zij voor Master of Puppets nog geen band waren met een miljoenenbereik over de gehele wereld. Ik denk dat de teksten later een zwaardere lading met zich mee hebben gekregen en mensen er meer gingen achter zoeken.

Battery is een kick-ass song waar op een subtiele manier over geweld word geschreven.Titelsong Master of Puppets gaat enkel over drugs, maar heeft geen enkele bedoeling om hier kritiek te uiten. The Thing That Not Should Be is gebaseerd op een eeuwenoud verhaal, het monster van Chtulu (hier is ook The Call of Ktulu op gebaseerd). Welcome Home is zoals bekend voort gekomen nadat James de film 'One Flew Over The Cuckoos Nest' had gezien. Ook hier geen achter liggende betekenis. Wel messcherp beschreven en waar zich later vele mensen in terug kunnen vinden.

Enkel Disposable Heroes heeft een zwaardere lading. James beschrijft het leven van een jonge soldaat die tegen wil en dank moet vechten voor zijn vaderland in de oorlog. Leper Messiah is tekstueel gezien het absolute hoogtepunt, maar is auto-biografisch. De moeder van James geloofde heilig dat het geloof haar zou genezen, wat niet gebeurde.

De teksten zijn eigenlijk allemaal menselijk van aard; drugs, ziekheid in de geest, opgesloten in een oorlog of het eeuwige geloof in een god. Mijn inziens niet tegen de maatschappij, maar van hun eigen menselijke kant bekeken en beschreven.

Op het vervolg album ... And Justice For All hebben ze wel bewust kritiek geuit op de maatschappij. Ze hadden immers een groter publiek bereid met MoP. Blackened, Justice For All en One zijn hier voorbeelden van.