Metallica - Master of Puppets (1986)

Welcome Home (Sanitarium) is een monster track van metallica waar je maar geen genoeg van kan krijgen. Rest van album is zeer sterk, met dus welcome home als hoogtepunt voor mij. Volle bak, met kans op top 10 notering (ware het niet dat er al een lange wachtlijst is!)

Alle nummers top, dus logischerwijze ook een topcd. Een periode echt grijs gedraaid. Samen met RtL en AJFA de beste Metallica cd's

geweldig album... vroeger helemaal grijs gedraaid. Ik heb hem toen op casette gekocht voor de vakantie. Lekker achter in de auto bij mijn ouders met de walkman op!!!!

MASTER.........MASTER!!!!!!!!!

vooral die gitaarsolo in Disposable Heroes yeah jeugdsentiment

MOP is voor mij het ultieme Metallica album, vooral Master of Puppets is echt om uit je dak te gaan , wat een variatie een echt keihard recht voor je raap nummer, waren trouwens trouwens in |Arnhem om samen met de heren het 20 th anniversary te vieren van dit album, echt ongelooflijk vet, alles van battery t/m damage inc, achter mekaar.

een gedenkwaardige avond, misdadig goed gewoon

Dat ken ik, ik heb toen ik 12 jaar was eens het ziekenhuis van Gasthuisberg in Leuven eens opgeschrikt. Ik was er al een maand zonder muziek en toen kwamen mijn ouders eindelijk op het idee om een cassetje en walkman mee te brengen van thuis.
Toen ik dat opzette was het een onbeschrijflijk gevoel, de verpleging dacht er waarschijnlijk anders over als iemand door de gangen begint te lopen en 'Master' te roepen.
Spijtig dat ik dat gevoel niet meer zo heb nu, ik heb de laatste jaren last van zo'n stom remmingsgevoel, altijd fatsoenlijk doen, bah. Dat zal ouder worden zijn denk ik.

Net als ride the lighting een zeer slechte opname, dit bederft mijn luister ervaring. Emotie is totaal verdwenen zo jammer, ik zou graag deze cd opnieuw opgenomen zien worden.

Kunnen hem beter remasteren dan opnieuw opnemen.

Slechte opname , je hebt deze cd toch niet gebrand He , foei , foei.

Het is trouwens geen cd waarop dit album is opgenomen, maar een analoge mastertape.

kan wel zo zijn maar ik vind het n prima opname , klasse album

Ik bedoel ook niet dat het geen prima opname is. Hoe een album wordt opgenomen heeft trouwens ook met de trend van het moment te maken. In die tijd klonken de producties van Metallica heel wat beter dan die van vele andere metalplaten. En volgens mij klinkt het nu nog beter dan sommige digitale zielloze hypermoderne troep die we vandaag te horen krijgen.

helemaal mee eens jongen .
ik denk dat deze met RTL de 2 beste Metalica albums zijn , al bezit ik ze allemaal .

5* voor de muziek

De beste. Geen zwak nummer al is the thing that should not be wel wat minder. Maar de sfeer op dit meesterwerk is fantastisch: beklemmend, beangstigend.

Super, super, super!!! Dit is voor mij HET Metallica album!! Wat heb ik dit ontzettend vaak gedraaid zeg. Ik vergeet nooit meer dat ik het nummer Master of puppets voor het eerst hoorde tijdens een uitzending van Vara's Vuurwerk (ja ja jongelui, dat waren nog eens tijden )
Ik werd direkt gegrepen door het staccato ritme dat superstrak uit m'n speakers knalde!! Vanaf dat moment was ik verkocht en moest ik het album hebben. Voor mij staat er echt geen slecht nummer op. De produktie vind ik heerlijk! De muziek gaat je door merg en been, zoals het hoort bij dit soort muziek.
Disposible heroes...man man man wat een slaggitaar partijen!! Heb 'm vorig jaar ook eindelijk maar eens op lp gekocht. Met die fantastische hoes in je handen en dan maar keihard aan met dat ding; heerlijk!!!!!

Geweldige cd van de mannen, en mijn excuus voor mijn kinderachtige opmerking hierboven ergens over de hoge plaats in de top 10.
Die vind ik nog steeds onterecht, maar het is wel een verdomd goede cd.

Hij opent met een van de vetste nummers van Metallica, Battery, zowaar nog beter uitgevoerd op S&M (sorry fans).

Dan het prijsnummer dat onlangs nog werd gespeeld door de Metal Coverband, Stormrider, en dat was, tja, kicken!

Vervolgens komen we aan bij The Thing That Should not be, een nummer dat me doet herinneren aan die ene winter waarin het zo koud was en ik met allerlei onverwerkte emoties kampte, en dan die text: Face the Thing That Should not be!, hoe toepasselijk voor mij op dat moment...

Dan Welcome Home Sanitarium, een goed nummer, dat het echter af moet leggen tegen ouder broertje Fade to Black.

Dispossible Heroes is onheilspellend en beukend tegelijk, een nummer met lagen die zich opbouwen en er word duidelijk naar een climax gewerkt.

Leper Messiah is mijn minst favoriete nummer hier, hij doet me het minst maar is nog steeds zeker niet slecht.

Orion, geweldige opbouw, en als Kirk begint te soleren krijg ik waarachtig bijna kippenvel.

Damage Inc is kwa opbouw en sfeer vergelijkbaar met het eerste nummer en was ooit een van mijn favorieten van deze plaat.

Eindconclusie: De op 1 na beste Metallica, ik vond zijn voorganger beter, Justice komt op de derde en Kill 'm All op de vierde plaats.

Ik vind 'm heel wat beter dan zijn voorganger. Daar staan toch zo drie mindere nummers op, terwijl ik hier alleen het zanggedeelte van Leper Messiah wat minder vind. Ook zijn op Master of Puppets de meeste nummers echt goed tot steengoed terwijl dat niveau op Ride the Lightning meestal niet gehaald wordt.
Daarnaast is ook deze opname en productie niet bepaald goed te noemen, maar op Right the Lightning is die echt slecht. Daar beïnvloedt het de muziekkwaliteit, zo erg is het op Master of Puppets niet.
Ook de teksten zijn hier beter. De thema's zijn nog steeds actueel, zoals drugsgebruik, psychiatrie en soldaten als kannonenvoer in een oorlog. Dit terwijl het bezingen van de verschillende vormen van de dood op Ride the Lightning toch wat achterhaald is en soms wat flauw overkomt.

Enkel The Thing That Should Not Be weerhoudt mij ervan deze geweldige plaat geen 5 sterren te geven. Het nummer is mij wat te langdradig, hoewel de riff op zich best wel goed in de oren klinkt.

Orion, Disposable Heroes en Master of Puppets zijn de beste tracks van deze beste plaat van Metallica.

The Thing That Should Not Be vind ik juist geweldig. Log, kwaadaardig en bereheavy.

En dan die gestoorde solo.

Op 18 augustus 2005:
Dat kun je wel zeggen, MoP staat onderhand echt tussen de klassiekers!

Ik heb net binnen gekregen en geluisterd naar de Japanse Mini Lp CD, die geremastered is. En wow: wat klinkt dat goed zeg! Wat een verschil met het bagger geluid van mijn originele 1986 cd.
De rustige stukken (ja, er zijn er een paar) klinken kraakhelder, de bas en gitaren komen zoveel beter door. En toch is het garage geluid behouden gebleven. De juiste balans tussen origineel en digale vooruitgang is gevonden, dat kun je wel aan die Japanners overlaten.
De uitvoering is precies als de originele uitklapbare vinyl uitgave van 1986 in dik karton gemaakt. Met daarop alle teksten in het Engels en foto's: mooi hoor. Daarbij een boekje met de Japanse teksten (voor de liefhebber...). Op de obi strip staan dan de gegevens van de uitgave: geremastered in 2006, uitgegeven in 2007.

Ik heb 'm voor een schappelijk bedrag kunnen kopen, omdat over een paar dagen er een nieuwe Mini LP uitgave volgt op Shm cd, dat moet dus nog beter klinken. Die moet je of nu gelijk kopen of gaan voor de uitgave die ik heb. Volgens mij is die trouwens meer dan goed genoeg. Alles is in een limited edition uitgave, dus mocht je ervoor willen gaan, dan zou ik nu toeslaan.

Lijkt me echt zonde om deze te remasteren, zou echt afbraak doen aan het Puppets geluid.

Ik heb ook nooit last gehad van het geluid en heb het niet zo voor Japanse dingen met die vervelende hoesjes.
Er is een jaar of 10 geleden ook een gold-cd uitgegeven van dit album(staat op mijn pc)
Ik kan me best voorstellen dat men het geluid wat kan verbeteren, maar zoals ik al zei is dat helemaal geen noodzaak voor mij. Misschien ligt het er ook al aan wat voor muziekinstallatie men gebruikt, bij de superheldere(en meestal heel dure) zal je waarschijnlijk de tekortkomingen beter horen, veel mensen verafschuwen ook al het mp3-bestand...

Nee dat doet het dus juist niet. Je hoort het Puppets geluid alleen beter. Een echt goede remaster zorgt ervoor dat je het authentieke geluid van een album beter te horen krijgt. Vergelijkbaar met dat je het album vroeger op een cassettebandje had en nu op lp. Dezelfde sound klinkt beter.

Tja ik ben erg tevreden met het originele geluid dus een remaster zit ik niet op te wachten, maar mooi dat jij er tevreden mee bent!

Een oppoetsbeurt zou wat mij betreft zeker geen kwaad kunnen. Niet dat ik erop zit te wachten trouwens.

Paalhaas is gewoon Nostradamus.

the thing that should not be is een van de mooiste nummers van het album,ongelooflijk dat iemand er zo anders tegenaan kan kijken

The Thing That Should Not Be richt zich wat meer op sfeer dan op muzikaliteit. Wellicht dat dat zorgt voor de weerstand tegen het nummer. Als het gevoel van het nummer je niet pakt, blijft er weinig over.