Metallica - Master of Puppets (1986)

can,not kill the Battery

Dat is inderdaad wel een goede keuze, al zou ik, zoals ook al vaker aangegeven, zeker ook "Ride The Lightning" proberen. "Ride The Lightning" vind ik persoonlijk stukken sterker dan "...And Justice For All", vooral vanwege nummers als "Creeping Death", "The Call Of Ktulu" (ook zo'n fantastisch instrumentaal nummer als "Orion") en "For Whom The Bell Tolls". Met "Justice" haal je natuurlijk klassiekers als "One", "Blackened" e.d. in huis.

Veel luisterplezier!

Kill 'Em All is veel te vlak geproduceert, met Ride the Lightning hadden ze er al duidelijk meer koek van gegeten.En bij MOP was alles op je juiste moment op de juiste plaats.En ik ben bang dat het ongeluk met Cliff mee heeft geholpen en nog steeds helpt aan de cult status van het album.
Ik hoop alleen dat het nieuwe album in de schaduw mag liggen van MOP.
(RIP Cliff)

Amen.

Wat is dit zacht opgenomen zeg, ze zouden er goed aan doen om een digital remastered versie uit te brengen.

Volgens mij zijn alle Metallica albums uit de jaren '80 geremastered.

gewoon volumeknop open en bas enzo wat bijdraaien



tov justice mag je hier blij mee zijn

Mater of Puppets is zonder meer het beste album van Metallica!! Inmiddels grijsgedraaid!
Welcome Home (Sanitarium), beste nummer!

Geweldig album, mochten ze nog niet de beste metalband zijn geweest dan waren ze het na dit album zeker, Master of Puppets, Sanitarium, Orion, Thingy..het zijn allemaal geweldige nummers die de geschiedenis ingaan als de beste metal platen.. prima

Mijn introductie in de metal. Dit album is veruit het beste wat Metallica gemaakt heeft (naast ride en justice).

Laatst op het concert van Metallica hebben ze als 20 jarig jubileum kado het hele album achter elkaar gespeeld: kippevel en veel goede herrinneringen.

Afgelopen woensdag was het 20 jaar geleden dat Cliff Burton overleed. R.I.P Cliff Burton (10 februari 1962 - 27 september 1986)

Vindt niemand Orion het beste nummer van dit album?

Voor mij Sanitarium..helaas

Orion heeft het wel..maar is geen super nummer, doordat de explosieve stem van Hetfield er simpelweg niet in zit, bewijst zijn kracht maar eens

Ik heb een haat-liefde verhouding met Metallica. Dat heeft vooral te maken met het feit dat ik vaak als ik mezelf ertoe breng om een album van hen te gaan beluisteren, ik het niet het hele album trek. Dat heb ik bij ... And Justice For All, na One ben ik het alweer beu, bij Metallica ga ik te snel naar de 'hits', bij Ride The Lightning skip ik snel door tot bij The Call of Ktulu... Maar niet bij dit album: dit heb ik altijd volledig uit kunnen horen. Niet meer met hetzelfde gevoel als ik toen ik de plaat aan m'n collectie toevoegde jammergenoeg.

Nu weet ik waar het probleem zit voor mij. Ondanks het feit dat ik wel een groot deel metal-cd's heb, zit daar een groot verschil in. Er staat zelfs een metal-album in m'n top 10: dan moet ik toch een liefhebber zijn? Nee dus, ik ben wel fan van het subgenre Prog Metal. Zie je, daar ligt het verschil dus, in dat kleine woordje Progressive. Geef ons maar bands als Opeth, Ayreon, Dream Theater, Symphony X, Everon, Threshold, The Gathering, Therion, Queensrÿche, Anathema, Tool etc. en we genieten ervan. Maar deze metal (waarvan ik verder in z'n soort enkel nog Iron Maiden bezit, die dan weer meer prog-aanverwant zijn). trek ik vaak niet een heel album. Aangezien dat dat hier voor mij vooral echt een gevoel is dat speelt, is dat voor u beste lezer natuurlijk moeilijk over te brengen. Want wat hebben voornoemde bands dan wel dat Metallica, en dan dit album, door de opdrachtgever het beste metal-album aller tijden genoemd, niet heeft?

Er is mij eens gezegd dat ik vooral van enge stemmen hou als het op zangers aankomt. Nu valt James Hetfield absoluut in die categorie (de enge stemmen) te zetten, maar vind ik hem helemaal niet zo geweldig. Z'n stem is wel op dit album natuurlijk nog wat minder gepolijst dan op latere albums als bijvoorbeeld Metallica. Een 1e reden is dat voor mij om Metallica niet zo te waarderen.

Dan reeds bij het horen van de openingstrack, Battery, komt de volgende mij voor de ogen. De track opent meteen al met zo'n muur van gitaren die mij doet kokhalzen. Dat herinnert me namelijk meer aan de zogenaamde trash metal, wat ik al helemaal niet trek. Weer doet de stem van Hetfield het nummer geen goed. Nee, de manier waarop Battery is opgebouwd, doet me zelfs dit album minder waarderen.

Maar dan is er uiteraard Master Of Puppets zelf. Een klassieker deze track, die ik vroeger bij mijn favoriete nummers liet behoren. Die ook weer begint met diezelfde 'muur van gitaren' die je al in Battery hoorde: meteen het 1e minpunt voor dit nummer. Om even niets negatiefs over Hetfield te zeggen: hier past z'n stem echt geweldig bij het nummer. En ook mans solo is net als die van Hammett gewoonweg geweldig. Een nummer dat ik nu minder rate dan vroeger, maar nog steeds een klassieker: pluspunt aan de hele plaat.

The Thing That Should Not Be dan, begint rustig, om dan alweer in hetzelfde euvel te vervallen. Wat ik overigens ook mis bij dit soort metal, zijn toetsen. Bij de meeste muziek die ik geweldig vind, heb je wel een toetsenist die mee het nummer draait of af en toe een leuke toetsensolo doet (of misschien zelfs een mellotron gebruikt). Geeft vaak een pluspunt aan muziek voor mij. Daar het hier niet misschien niet bij de muziek van Metallica kan passen, wil ik dat eigenlijk niet als excuus vermelden om het album niet heel erg te waarderen. Maar ik wilde het wel even vermeld hebben.

Welcome Home (Sanitarium). Ja!!! eindelijk een nummer dat niet meteen als een trash metal nummer begint, maar rustig opbouwt naar een climax in het nummer. Dat hebben we liever, geef ons dat nummer maar. Zelfs de stem van Hetfield klinkt hier aangenaam. Met plezier luister ik nu verder, wie weet wat er nog komt?

Alweer die 'muur' (Disposable Heroes)... Ik word er bijna gek van: altijd en overal? Hoeft dat dan echt? Leper Messiah is verder wat in hetzelfde bedje ziek, dus besteed ik amper maar wat aandacht aan. Het is echt niet mijn ding (als dat niet de zwakste argumentatie is die ik hier gebruik, weet ik het ook niet meer).

Orion beluister ik positief ingesteld, want was The Call of Ktulu, die andere instrumental, niet 1 van mijn Metallica-favorieten? Nu begint het beter, maar vervalt zo snel in de Metallica-clichés dat ik het nummer ook alweer beu ben. Eigenlijk: als ik niet de opdracht had gekregen het album te recenseren, had ik al heel lang iets anders opgezet. Maar kijk eens aan, Damage, Inc. begint de eerste minuut rustig. Mooi zo!, maar nee, ze verprutsen het alweer... Verder ga ik aan dat nummer eigenlijk weinig woorden verspillen. Het illustreert wel 1 van m'n grote problemen met deze plaat, veel nummers klinken in mijn oren hetzelfde, een probleem dat ik met heel Metallica eigenlijk heb.

Tijd om maar weer even concluderend uit de hoek te komen. Waarom ik het album niet goed vind, heb ik hier een beetje uit de doeken proberen te doen. Maar ik wil nog eens benadrukken dat dit om mijn gevoel gaat, dus voor u beste lezer (en mogelijk Metallica-fan) moeilijk te begrijpen. En dat begrijp ik, val mijn bandjes aan & ik zal ze ook verdedigen. Maar voornamelijk komt Metallica tekort waar bands als Opeth of Tool dat niet doen. Zij gaan verder in hun muziek, proberen vernieuwend te zijn. Dat doet Metallica niet, ze proberen gewoon goeie metal te maken. Voor de absolute metal-liefhebber is dit gelukt, maar voor mij niet. Sorry, beste lezer, maar na intensief luisteren ben ik genoodzaakt m'n stem te verlagen tot 2,5 (dat is 1 punt voor Master, 1 voor Sanitarium & 0,5 voor Orion & het feit dat het wel degelijk een klassieker is in z'n genre). Waarvan akte.

U zet het daar raak neer meneertje Jeffers! Ik ben ook wel geneigd het op de meeste punten eens te zijn eigenlijk. Metallica is natuurlijk één groot clichée! De fans schijnen dat niet te horen, maar het feit dat ze maar liefst drie keer hetzelfde concept achter elkaar herhalen, waarvan Ride The Lightening dan nog de originaliteitsprijs krijgt omdat dat de eerste was (na een meer dan simpel debuut) spreekt al boekdelen. Aan de formule van de nummers zelf wordt ook weinig veranderd, en het valt geheel binnen de klassiek behoudende metal doelgroep Het enige is, dat als ik mijn gelouterde kritische muziek gehoor uitzet en gewoon luister als dat jochie met dat lange haar en dat bandshirt, met een flesje bier in mijn knuist, deze plaat natuurlijk wel inslaat als een bom! Dus puur vanwege nostalgische redenen, en omdat de muziek natuurlijk best goed in elkaar zit blijf ik op 3,5* (toch een halfje eraf).

Heerlijk album met lekkere snoeiharde riffs. En wat rustig opgebouwde nummers.Geen kwelling om naar te luisteren.Al schijnen anderen daar anders over te denken.Op elkaar lijkende nummers !!! Hell no... Elk nummer is uniek.Een muur van gitaren is iets wat bij Metallica hoort. En als je daarvan moet kotsen raad ik je aan om wegens gezondheids redenen geen Metallica meer te luisteren

Nee, maar dat deden ze wel. Toen. Ik heb niks aan te merken op je recensie (hoewel ik 't er niet mee eens ben, het komt puur neer op smaak), maar je stapt té makkelijk over 't feit dat er een twintig jaar verschil tussen de bands zit. De manier waarop nummers als Master of Puppets en Orion zijn opgebouwd was toendertijd behoorlijk uniek.

Een vergelijking met Opeth en Tool is eigenlijk niet eerlijk. Niet met dit album. St. Anger er mee vergelijken mag en kan natuurlijk wel, maar dit moet je wel in die tijdsgeest zien. En als je het dan gaat vergelijken met Motley Crue, Twisted Sister, Def Leppard en de rest van de glamrock misere dan is dit een gigantische stap voorwaarts. Vind ik.

Het enige echte technische mankement op dit album is trouwens het drumwerk van Ulrich. Hoe vaker ik metallica luister, hoe meer ik mans' krappe kwaliteit opmerk.

Ok, als ik even vergelijk met Def Leppard... het riffje van Master of Puppets is oorspronkelijk gejat van het nummer Wasted van Def Leppard luister maar eens naar die intro..beide bands zijn overigens super goed..al vind ik Metallica vernieuwender

De kritiek van orbit en jeffers vind ik echt wel goedkoop. We spreken hier over metallica anno 1986. Een jonge band die een geweldige METALplaat uitbrengt. Rond die tijd uniek in de metalscène. Heerlijk energiek, en toch zijn er mensen die blijkbaar een pseudo-intellectuele uitleg moeten geven over deze plaat. Muziek is simpel, je houdt ervan of je houdt er niet van maar om Tool te vergelijken met Metallica, dat is hetzelfde als appelen en peren. Muziek is de laatste twintig jaar hard geëvolueerd net als alles eigenlijk in onze maatschappij. En als je zegt dat een band als Metallica vervalt in clichés, tja wat moeten we dan bvb van nirvana, Leonard cohen of REM denken. Elke band heeft zen eigen sound, dat is nog iets heel anders.

GreetZ and Metal Up Your Ass

Hoe voorzichtig en goed onderbouwt je het ook formuleert, sommige die-hard fans zullen het altijd wel als 'goedkoop' blijven bestempelen als iemand eens een tegendraads geluid laat horen.

Mezelf plaats ik een beetje in het midden: Metallica beoogde geen progrock of progmetal te maken en qua heavy metal an sich waren ze tamelijk baanbrekend edoch niet per se de allereerste en evenmin de laatste.

Dat dit album de blauwdruk van Ride the lightning wel érg sterk volgt, stoort mij toch ook wel enigszins. Ik meen dat in de muziek ook wel te horen: er mist een stuk spontaniteit van de voorganger. Verder geperfectioneerd? Wellicht. Beter? Nee. Wel een klassieker in zijn soort, maar voor het totaalplaatje kom ik op 3½*.

Sanitarium

ge-wel-dig!! persoonlijk vind ik dit de beste cd ooit gemaakt! klopt gewoon helemaal van begin tot eind.

een dik verdiende 4.5

Jij wacht nog altijd op die ene 5/5 zeker?

Kerry King vroeg of niemand Orion het beste nummer vindt. En daarop moet ik zeggen:Hell Yeah. Orion is zeker het beste nummer.

idd, Orion en Sanitarium zijn de beste nr's.

En Master Of Puppets zelf natuurllijk.

Ik ga meer voor Disposable Heroes en Leper Messiah.



Om Metallica nou een groot cliché te noemen vind ik wel erg ver gaan. Ze zijn juist steeds verder van hun roots afgeweken. Waar op Kill 'Em All (Simpel zei je? Baanbrekend zul je bedoelen) snelle, kortere nummers stonden met hogere uithalen stonden, werden ze op Ride the Lightning langer, uitgedachter (misschien wat minder spontaan) en op Master of Puppets en and Justice... werd datzelfde concept gevolgd, maar toch weer wat minder snel en nog langer (wat niet altijd ten goede van de nummers is gekomen). Vergelijk nou eens een nummer als Seek and Destroy met One, of een (Anesthesia)-Pulling Teeth met To Live Is To Die, daar zie ik toch geen uitgemolken formule in. En daarna kwam nog een grotere verandering: Black Album en (Re)Load wat nog maar amper metal was, en de poging tot teruggaan naar hun roots St. Anger wat toch heel anders uitgepakt heeft; namelijk een veel modernere sound, dat ik toch helemaal niet meer kan linken aan Kill 'Em All.

En niet elke band kan en hoeft te klinken als Opeth of Dream Theater; waarom zou je afwijken van muziek dat je succes brengt en gewoon uberruig is?
(En Metallica is juist wel daarvan afgeweken dus je argumenten zijn nogal wankel.)

P.S. voor het geval je dadelijk met nog meer argumenten aankomt: ik ben GEEN die-hard Metallica-fan. (check berichten bij st.anger)

Wat dit Album betreft ben ik het wel met je eens.Vooral Disposable vind ik een onderschat nummer.Een moelijk te spelen nummer.
Echte speedmetal,dat live erg goed gespeeld word.

Ik dacht dat toch elk nummer gewoon briljant was op dit album en er niet zozeer 'een beste' nummer is ?