Alan Parsons - Eye 2 Eye (2010)

Ik heb net de dvd-video gekocht. Ben benieuwd. Jammer alleen dat het in stereo is. Alan Parsons kan technisch toch wel beter, zou je zeggen....

Wat veel erger is is het feit dat deze set eigenlijk niet een reflectie is van de de meest recente tour met dus La Sagrada Familia. Dit alles is ene paar jaar geleden al opgenomen in Spanje en een tijdlang alleen maar verkrijgbaar geweest via z'n eigen site, tegen een belachelijke prijs overigens (heb het over de dvd).

ik heb een Deja VU momentje

hopelijk is de kwaliteit van dit werkje beter

Hebben jullie het nu alleen nog over de dvd?

Ik zag de cd staan dit weekend en ik aarzelde even, gezien de prijs en ik wilde eerst lezen wat jullie er van vonden

Maar volgens mij heb ik nog niets over de cd gelezen, positief noch negatief. De nummers zijn in ieder geval bekend. Zingen de oude kraaien (Blunstone, Zakatek) van weleer ook gewoon hun bekende nummers weer?

Ik ben benieuwd wie de onvervangbare rol van Eric Woolfson heeft overgenomen op Time en Don't answer me....

Alan Parsons tourde in 2005 met een volledig nieuwe band .
Parsons zelf op acoustische gitaar en toetsen , P.J Olsson -zang,
Godfrey Townsend - Lead gitaar , zang , Steve Murphey - Drums, zang , Manny Focarazzo - Toetsen , zang en John Montagna - Bass, zang .

De cd is eigenlijk mosterd na de maaltijd , want de dvd is al veel langer verkrijgbaar .
Het is een degelijk concert met een doorsnee van de Parsons Project geschiedenis . Er wordt sterk gemusiceerd en voor jou info musician , Parsons zelf zingt de lead op Don't Answer en doet dat ook op Eye In The Sky .
Time wordt vertolkt door vocalist Olsson
2 wat recentere nummers als Can't Take It With You en More Lost Without You steken wat schrilletjes af tegen het klassieke werk van I Robot en Tales die terecht wat aandacht krijgen hier .
Nogmaals degelijk , maar verwacht geen vuurwerk of verrassingen .
Ondanks de nieuwe samenstelling blijft het geluid in ere en lijkt het of de muzikanten zijn geselecteerd naar voorbeeld van hun voorgangers . Drummer Murphy is een aanwinst , heeft de beste zangstem en blijkt tegelijkertijd zonder moeite uitstekend voor de dag te komen achter de kit . Leuk voor de verzameling , maar een echte toegevoegde waarde ....... dat niet echt .

Maar toch dank voor de informatie!

Vuurwerk of verrassingen horen bij alle degelijkheid van het APP niet echt thuis. Maar voor mij is dit (na alle studio-albums) wel de eerste live cd van deze band.

Jammer dat dat vroeger niet gebeurde. Een integrale live uitvoering van I Robot met de echte zangers (+ het orkest!) die hoorden bij de nummers had mij wel wat geleken!

Dat zou dus een aanvulling zijn inderdaad . Dit liveoverzichtje is eigenlijk niets meer dan het perfect naspelen van bestaande nummers . Ik heb de dvd en zelfs met beeld blijft het erg netjes en houterig . Je hebt overigens gelijk hoor dat spektakel niet past bij de degelijkheid van Parsons en zijn muziekvrienden , maar juist daarom is hun livestatus niet echt van toegevoegde waarde .

Een band als Floyd heeft dat altijd wel goed begrepen . Als peformers zo statisch als de pest , maar die zorgden gewoon voor visueel spektakel . Konden ze zelf gewoon lekker normaal doen .
Tot The Wall dan , want Roger Waters meet zich wel een rol aan op het podium .

Eindelijk verscheen de CD en DVD van een opname van alweer enkele jaren geleden. Er bestond al een bootleg DVD-versie. Eerlijk ? ik roep ALLE artiesten op hun cd's heruit tegeven, met wat extra's aub, ipv (of Japans import materiaal)dure bootlegs te betalen. Een "gratis" stadsfestival waar Alan en de zijnen een korte (korter dan normaal) set mocht spelen. De set lijkt erg op wat het Alan Parsons Live project ook nu nog (anno 2010) op de planken brengt. Woolfson en Parsons "gingen uit elkaar" omdat Alan Parsons live in Antwerpen op THE NIGHT OF THE PROMS kwam spelen. Woolfson vondt dat TAPP niet gemaakt was om live vertolkt te worden. Alan dacht daar anders over. Nu als Je de CD en/of DVD beluisterd/bekijkt snap ik wel wat ERIC bedoelde. Een TAPP studioplaat is een 10.000 stukken puzzel ... Live blijft alleen de basis over ... Nu als fan kan deze live versie van het Alan Parsons Project er door, en dat ik vergelijking met de draak van een LIVE CD die veel eerder verscheen. Ik hou niet van COVERS, van groepen die zichzelf in de microgolf oven even opwarmen ... het gevoel is dubbel. Ik ben al meer dan 30 jaar fan van Alan Parsons, van alles wat hij ooit produceerde ... Persoonlijk zou ik veel liever zien dat de muzikale duizendpoot ons om de vijf jaar met een nieuwe plaat blij maakt, dan aan "pensioensparen" te doen, live ... Ik zal er eind dit najaar in nederland tweemaal bij zijn, maar zoals ik al schreef, het gevoel is dubbel. Ik ga meer uit "respect" voor de man, dan om het Alan Parsons live project bezig te zien. En ik was in EINDHOVEN onder de indruk van de drummer die met zijn versie van I BREAK DOWN het origineel enigsins wist te "evenaren".

Het zou mijn avondje uit niet zijn in ieder geval . Er gebeurt mij veel te weinig bij zijn concert . Ik hou het bij de dvd en hun betere studiowerk .

Ik ben een jaar of wat terug in Eindhoven (Effenaar) geweest op stevig aandringen van m'n vrouw. Ik zag het niet zo zitten om te gaan. Het was op een zondagavond, de volgende dag mocht ik werken, ik moest rijden, ik kende weinig van Alan Parsons...kortom; niet echt aanlokkelijk. Toch gegaan en tsjonge wat een verrassing!! Ze hadden o.a. Kip Winger op zang en iedere (hard)rock liefhebber weet dan dat je qua zang op de voorste rij zit. Het geluid was perfect en de nummers die ze speelden vond ik bijna allemaal te gek! Eens in de zoveel tijd heb je van die avonden dat je achteraf erg blij bent te zijn gegaan. Dit was zo'n avond!

Huh? Weet je wel zeker dat het Kip Winger was die bij Alan Parsons zong? Is nl. voor het eerst dat ik dat hoor?

[doet ff wat zoekwerk online]

Verrek, het is waarschijnlijk nog waar ook want dit staat op Kip's eigen website:

2003/2007 Sang with Alan Parsons in some recent AP tours

Maar nooit dus gehoord dat hij er hier in NL ook bij is geweest. Shit.. had ik dat maar geweten want de man is een fantastische zanger.

Dat bedoel ik! En of het 'm was. Een geweldige zanger inderdaad en die avond zong ie ook fantastisch!! Later heb ik nog met 'm aan de bar in de VIP ruimte gezeten en wat gebabbeld. Zeer relaxte gast. Laatste Winger album is trouwens ook een aanrader (voor zover je die nog niet kent)!!

Net als de andere twee liveplaten die ik van APP ken (The very best – live en de prima klinkende bootleg opgenomen in het Riverbend Music Theatre in Cincinnati, Ohio op 24 augustus 1995) voegt dit materiaal weinig toe aan de studioplaten zonder daarmee echter meteen overbodig te zijn. Het grote minpunt van dit album vind ik de zangpartijen, want de zangers halen hier vrijwel nergens het niveau van hun studiovoorbeelden, en daarmee halen ze soms echt de angel uit het nummer (bijvoorbeeld op Can't take it with you, Time en (The system of) Doctor Tarr and professor Fether). Grappig genoeg kan ik de door Parsons zelf gezongen versie van Don't answer me wèl goed smaken, hoewel ik het origineel (met zang van Woolfson) juist één van de mooiste nummers van het APP vind : kennelijk is de compositie zó sterk dat Parsons' toch niet bepaald spectaculaire zang daar niet wezenlijk afbreuk aan kan doen. (Komisch einde aan dat nummer trouwens, dat akkoordenreeksje van Let it be, net zoals ik aan het begin van Sirius na de introductie van alle muzikanten even de vier gitaarnootjes van Shine on you crazy diamond denk te horen.) En tegenover de matige zang staat de muziek die bij tijd en wijlen behoorlijk spettert : drummer Steve Murphy houdt er goed de wind onder en gitarist Godfrey Townsend legt veel vuur in zijn spel, hetgeen ervoor zorgt dat ik zelfs waardering op kan brengen voor nummers waarvan ik de studio-versie maar zo-zo of zelfs vervelend vond (Psychobabble, Damned if I do). Daardoor is dit al met al toch wel een degelijke liveplaat.

Deze is echt heerlijk, wat een muzikaal vakmanschap! Weet iemand of dit album ook op vinyl bestaat?

Nee, volgens discogs alleen CD of DVD. Helaas!

Inderdaad jammer - toch bedankt om me te laten weten!