The Black Keys - Brothers (2010)

Had hem net ook bij fifa 11 ontdekt. En ook ik ben laat met het ontdekken van deze plaat: geniale plaat dit

ik heb deze plaat gekocht omdat hij hoog in de jaarlijstjes stond. En ik moet me wederom voor mijn kop slaan wat een geweldig album als dit is. Ik kon ze helemaal nog niet maar het is een album wat ik met plezier regelmatig opzet. Er zit een bepaalde zweer in met een rauwheid wat deze plaat echt authentiek maakt. Vooral s'avonds of als het wat donkere is buiten kan ik me helemaal in dit album onderdompelen. de voorganger van deze plaat ook snel aangeschaft en deze vindt ik net als deze plaat erg goed maar deze bevalt me toch net wat beter.

auw

Jammer van de cover... maar verder een fantastische band en een prima sound!

die cover is juist awesome, net zoals de muziek

De cover (en de videoclips) laten zien dat ze een erg droog gevoel voor humor hebben
Het geeft ze als band een soort van karakter, daardoor vind ik ze ook leuker

Mm.. heb hier al veel over gehoord/gelezen.. Tijd dat ik er ook eens aan begin

ik verhoog naar 4,5, luister deze nog steeds regelmatig, fantastische plaat

video voor Howlin' For You is ook heerlijk

Ik heb dit album nu een paar keer beluisterd.. best leuk, moet zeggen dat ik halverwege/driekwart wel een beetje zin in wat anders krijg en de neiging krijg het album stop te zetten.. Beetje teveel van hetzelfde misschien, voor mijn gevoel dan.

Ik vind de cover niet zo... Maar de muziek is dik in orde.

Vandaag eens al hun CD's opnieuw beluisterd en dit is toch duidelijk het beste, ik hoop dat ze op dit album verder bouwen.

Het kwartje moest even vallen, maar dit is duidelijk een blijvertje.

http://www.spin.com/articles/studio-black-keys

Er komt nog dit jaar alweer een nieuwe plaat van dit geniale duo

Ik kan hier niet warm of koud van worden, klinkt wel aardig maar ik heb zelden de neiging om hem nog een keer op te zetten.

2,5*

en ik vind dit een prima cd , één van de beste die ik de afgelopen tijd gehoord heb , denk de eerste van lenny kravitz , denk t. rex , beetje zeppelin , beetje free , enorm jaren 70 , mooi geproducet en prachtig " ouwerwets " gespeeld , prachtige plaat , meer hoeft dat niet te zijn !

Hoor Lenny Kravitz hier wat minder in (Allesinds de nieuwe, heb niet zo veel van de oude Lenny Kravitz gehoord)

briljant ja!

Erg mooie plaat van The black Keys, dat rauwe van die blues is erg goed gedaan.
Toch weten ze het catchy te houden en zal het toch wel aanslaan bij het grote publiek.
Mijn drie favorieten zijn: She's Long Gone, Sinister Kid en Tighten Up.

Toch maar een halfje eraf hier. Het blijft nog steeds een goeie plaat, maar is me net wat te lang, en er staan iets te weinig echte knallers op, naar mijn mening.

Van 4 sterren naar 3,5 sterren

Mee eens.

Dat heb ik eerst ook gedaan. En nu ga ik weer andersom terug omhoog.
Waarom? Kobe Bryant fan hierboven verwoordt dat mooi.

Alleen is het niet 'zal toch wel aanslaan': deze plaat heeft 3 Grammy's en er zijn inmiddels vele miljoenen van verkocht. Het kwam toen bijvoorbeeld op 2 binnen in de albumlijst in the USA. 'Aardig' succesvol ook dus. Nu de geweldige opvolger El Camino ook zo'n succes heeft, gaan de heren richting superstatus. Wie had dat gedacht?

Erg lekkere plaat, met een lekkere bluesy sfeer en vrij veel afwisseling. Toch duurt íets te lang.

En wat is Tighten Up toch een fantastische track!

Wat een dampende en stampende blues/soul plaat is dit zeg! Voor mij zijn dit The Black Keys op hun best. Op hun vorige plaat "Attack & Release" tekenden zich de eerste contouren van "Brothers" zich al af. Het tempo op deze plaat is lekker loom, de ritmes zijn opzwepend en de blues druipt er vanaf. Maar de toevoeging van soul maakt de plaat echt af. De productie van DangerMouse is fantastisch en het draagt absoluut bij aan het geweldige geluid van "Brothers". Maar bovenal eisen The Black Keys zelf de hoofdrol op. Dan Auerbach op gitaar/zang en Patrick Carney op drums creëren met z'n tweeën een hedendaagse mix van vuige rauwe blues en warme intense soul. Deze plaat verveelt geen moment en pakt me van begin tot eind. Auerbach en Carney zijn in staat om oude genres als blues en soul eigentijds te laten klinken, hip, spannend, meeslepend, dreigend, energiek, noem maar op. Superlatieven schieten te kort. Wat mij betreft nu al klassieker van zijn generatie.

Toch maar even melden dat Danger Mouse op deze plaat enkel aan Tighten Up een bijdrage geleverd heeft, de andere nummers zijn allemaal door de The Black Keys zelf geproducet.
Voor de rest ben ik helemaal akkoord met je mening, een hedendaagse klassieker!.

Kijk, dat is nog eens nuttige informatie. Zo leer je nog eens wat! Bedankt.

Ik ben eigenlijk nooit fan geweest van El Camino en ik had daardoor de band ietwat te vroeg afgeschreven. Gelukkig had ik nog ergens een link naar een stream van dit album bewaard op de computer en heb ik desondanks de vroege afschrijving deze plaat toch ontdekt. En alhoewel ik deze plaat maar op het eerste gehoor gehoord heb vind ik het een meer dan degelijke plaat die zelfs tot het geniale aanbotst. Alleen jammer van het laatste nummer, maar dat wordt grotendeels vergeven door de vorige veertien betere nummers.

Nu ik hem vanavond nog eens beluisterd heb valt ie echt veel beter! de eerste helft van de plaat zat al goed in mijn hoofd maar vanavond zijn vooral songs uit de 2 helft goed bevallen!
Unknown Brother Heerlijke song! was me bij eerdere luisterbeurten nooit opgevallen.

Ten Cent Pistol heeft vrijwel dezelfde rif als Tragic van JJ Grey & Mofro. Wel geestig....

YouTube - Tragic-Country Ghetto(2007)-J.J. Grey & Mofro

Link naar het album:
JJ Grey & Mofro - Country Ghetto (2007)

Erg goeie plaat. Niet alleen de sound is lekker, maar er staan gewoon een heleboel goeie songs op. Het doet me nog het meest denken aan 16 Horsepower.

Alle puzzelstukjes vallen voor The Black Keys samen op dit sublieme album Brothers. De ijzersterke, snerpende, dreinende gitaar van Dan Auerbach met zijn ook fraaie typische zang en de hitsige, soulfulle, knallende drums van Patrick Carney. En dat allemaal op een album vol met geweldig sterke rock- en bluessongs, met soms een soullaagje eroverheen. Het is niet mogelijk om favorieten te kiezen: daarvoor staan er echt te veel topsongs op.

Het levert ook die typische Black Keys sound op. Natuurlijk hoor je er ook een retrosound in terug en kan je verwijzen naar van alles, maar toch is dit hun eigen geluid.
Ik zag ze begin dit jaar in de Lotto Arena in Antwerpen en was benieuwd of ze die sound ook met z'n 2-en live konden spelen. En ja hoor: het lukte ze volledig, het klinkt ook live super. Af en toe komt er iemand eens helpen op de toetsen of zo, meer ook niet.
Wat een geweldige band vormen deze twee toptalenten. Ze zijn ook puur op hun talent boven komen drijven. In nog geen jaar is de zaal waar ik ze weer ga zien, dan ook 3x zo groot geworden. Maar wees gerust, deze Brothers kunnen ook de Ziggo Dome makkelijk aan.