Kansas - Two for the Show (1978)

Meesterwerk. Het is wel zonde dat Closet Chronicles alleen op de vinylversie staat!

Helemaal mee eens. Ik dacht ook dat ik wat kwijt was.

Er schijnt een heruitgave van dit album er aan te komen en daar zou alles er weer op moeten staan, en dan ook nog in een mooi opgepoetste versie.

Waanzinnige live plaat. De live versie van de oorspronkelijke dubbel LP van Closet Chronicles hebben ze gezet op de heruitgave van The Best Of Kansas CD. Kopen !! alleen al voor die live versie.

Remaster komt uit Mei 2008.

Wat een mooie live plaat is dit, vandaag voor een paar euro mee genomen.

Hoewel die live dvd die ik van ze heb ook gaaf is.
Ze mogen van mij wel meer concerten op dvd uitbrengen.

Prachtig live-album, een verzameling van live-opnamen van verschillende tournees in de periode '77-'78. Soms merk je dat om er fade-outs zijn, maar vaak ook is het goed gemixed zodat je de indruk krijgt naar één concert te luisteren.. Dat hadden ze met de hele reeks prachtsongs mogen doen hier

En prima prestaties ook zeg... heel erg sterk...
Eigenlijk een ideale Kansas-best of.. ot toch ei zo na....

En een excellente setlist!
Inderdaad wel jammer van het weglaten van "Closet Chronicles". Ik kijk dus ook naar die nieuwe uitgave van het album....

-
Jammer genoeg valt Kansas live heden ten dage deels tegen, het is te zeggen: er is blijkbaar iets met Steve Walsh zijn stem gebeurd, want toen ik hen live aan het werk zag op Arrow Rock een jaar of twee (of is het al drie) geleden leek het eerder of een smurf de vocalen voor zijn rekening nam. Wat was dat een ontgoocheling zeg! Maar de ocasionele vocals die Robby Steinhardt (violist) voor zijn rekening nam zijn dan weer wel dik in orde

Ja klopt. Zijn stem heeft gewoon last van Ouderdom.

Overigens heeft Robbie Steinhardt de band helaas verlaten inmiddels en is zijn plaats (opnieuw) ingenomen door David Ragsdale. Wel jammer want die Steinhardt is wel een markant figuur, Hoe dat nu gaat met zijn vocalen weet ik niet maar op deze live CD die dus in Mei opnieuw uitkomt (hopelijk met wat bonusmateriaal) zijn ze dik in orde.

Remaster van dit juweeltje komt uit op 1 Juli 2008:

Originele plaat op dubbel CD met dus ook Closet Chronicles, geremastered en maar liefst 11 extra tracks !!!!!

Dat wordt dan een verplichte aanschaf, meesterlijke plaat dit. Hierna werd het imho een stuk minder met Kansas in de jaren '80.

Knappe liveplaat van Kansas in hun artistiek meest interessante periode.Ingewikkelde structuren in de nummers,maar op 1 of andere manier toch wel heel lekker.
De geluidskwaliteit valt jammerlijk wat tegen,maar begrijp dat er een Remaster uit gaat komen.

Vandaag binnen gekomen. Uitvoering is een fraaie uitklap digipak versie met de originele foto's e.d. van de dubbel LP in een boekje en op de binnenkant. Uitvoering van de Remaster is dus zeer fraai.

Vandaag even kijken hoe het staat met geluid en de extra tracks.

Vandaag de remaster versie beluisterd.

CD1 is qua samenstelling exact hetzelfde als de vorige versie maar klinkt een stuk beter, met name helderder. Het is minder een brei aan instrumenten. Wat dat betreft al een groot pluspunt.

CD2 is compleet nieuw al stond Closet Chronicles ook al op de 2LP versie, het enige nummer dat destijds moest wijken om de 2LP op één CD te zetten is dus nu weer terug. Verder een aantal juweeltjes, prachtige live uitvoeringen van Hopelessly Human, Belexes, Cheyenne Anthem, Miracles Out Of Nowhere, The Spider en Sparks Of The Tempest. Ook enkele niemandalletjes (Down The Road, Bringing It Back) maar in zijn geheel een prachtige uitgave, zeker nu in de digipack versie met boekje waarbij de foto's van de 2LP op de binnenhoezen ook in ere zijn hersteld.

Aan deze uitgave is duidelijk veel zorg besteed en dat zie je niet zo vaak. Ik heb mijn exemplaar voor 14 dollar in de USA besteld, geen idee wat deze in Nederland moet gaan kosten.

Voor de fan een absolute must om te hebben, voor de liefhebber een perfecte verzamelaar van het beste livewerk van Kansas. De 1CD versie had bij mij al 5 sterren, dus meer kan ik er helaas niet geven. Prachtplaat.

Ongetwijfeld het beste live album van een symfo/progrock band ooit gemaakt. Waanzinnig! En ik heb alleen de 1CD versie!!!

Nou probeer live uit 1973 eens van Barclay james Harvest.
En er zijn er wel meer hoor, IQ bijvoorbeeld.
Maar deze is ook mooi.

Barclay James Harvest en IQ vind ik niet zo geweldig, sorry.

"Yessongs" van Yes (1973) en "Bursting Out: Live" van Jethro Tull (1978) komen dichter in de buurt

Je had het over sympho live concerten en ja daar vallen die onder en Jethro Tull helaas niet hoewel ik daar ook veel platen van heb.
Een goed live concert heeft niets met smaak te maken maar met muzikanten die het uitvoeren.
Iets kan goed zijn maar wat niet je smaak is.

De 1 cd uitvoering had ik al een 5 gegeven en de 2 cd is net zo goed.
Simpel rekensommetje,2x5=10.
Toch jammer dat Kerry Livgren en Steve Walsh uit elkaar zijn gegroeid.Ze maken nog steeds goede muziek,maar het niveau van de oude nummers vind ik toch wel hoger liggen (al komt de solo cd "Glossolalia" van Steve Walsh heel dicht in de buurt).

Met een setlist als deze is dit de ultieme Kansas ervaring. Ik moet het doen met de 1CD versie, maar ik wil de 2CD versie ook wel in huis halen. De band speelt op haar creatieve hoogtepunt de ene na de andere Kansas klassieker. En het klinkt alsof het allemaal zo uit de losse pols geschud wordt. Gevoelige momenten worden afgewisseld met vette rockgitaren en de meest complexe songstructuren. De viool was even wennen, maar dat was alweer jaren geleden. Voor het grote publiek is het altijd de band van Dust In The Wind gebleven, ik weet wel beter.

Ik heb inmiddels de 2 disc versie ook en dat is een super gave plaat.
Dat dit 30 jaar verborgen is gebleven, ze zijn niet goed snik bij die platen maatschappijen.
En dan mag je nog maar steeds 3 favorieten aanvinken!

Magnifiek!

Heb altijd alleen de dubbelelpee gehad.
Een nadeel vond ik altijd, dat Lamplight Symphony en Magnum Opus niet in hun geheel op de dubbelelpee stonden.
Ik zie nu, dat het op de extended versie wel zo is.

En de extra nummers zijn net zo Magnifiek !!

Ik zag net op mn harde schijf dat ik die extended versie een keer heb gedownload

Eens luisteren, vanavond

hoop popiejopie gedoe, met allerlei gejatte gitaarlickjes van purple tot sabbath en die vervelende zangstem af en toe. nou is dat ff tegen vallen zeg na deze recensies alhier ... 2x gedraaid en dit oordeel. ik zal het nog een kans geven ...

Beter goed gejat dan slecht origineel.
wie jat er niet?
Hebben alle nieuwe artiesten helemaal geen kans meer want bijna alles is al gedaan.

Vreemd dat Kansas juist heel veel aandacht voor de viool en orgel heeft.

Neem Song for America, ik herken er absoluut geen Sabbath of Purple in.

Of neem de smash-hit Dust in the Wind.

Nee, je stelling klopt langs geen kanten.
Dat de stem vervelend is, kan ik begrijpen.
Je doelt waarschijnlijk op Steve Walsh, je moet ervan houden.

Nou ja met een beetje goede wil valt er wel wat Purple in te herkennen, Sabbath daarentegen...

Tja, soms valt het tegen. Deze plaat is wel erg representatief voor het oude werk, dus als het bij de derde en vierde keer nog steeds niks is, kun je de studioalbums ook gerust laten liggen.

Jammer dat je het niets vind. Met Seconds Out vind ik het een van de beste lve platen ooit. Als je niets hebt met Kansas dan is deze inderdaad niet aan jou besteed maar het is wel een plaat die moet groeien met meerdere luisterbeurten. Wat betreft de vervelende zangstem en gejatte lickjes vraag ik mij af of je wel echt deze plaat hebt gedraaid en niet per ongeluk iets anders. Meningen verschillen uiteraard.

In die tijd was Kansas met het viool en orgelgeluid juist representatief voor een Amerikaanse stroming van de Symforock. Dus je stellingen zijn wat mij betreft een beetje uit de lucht gegrepen.

Kansas had beslist een unieke sound . In een hoop nummers gaat het wel eens over de top . Snelle tempowisselingen en knappe solo's en die viool jakkert maar door . Ik ben er eerlijkheidsgehalve niet altijd voor in de stemming . Maar als ik in een goede progrock bui ben is dit nog altijd een plezier van erkenning . En Steve Walsh zong toen nog als een engel . Fantastische zanger toendertijd .