Sage Francis - Li(f)e (2010)

Mijn eerste kennsimaking met Sage Francis. En ik ben aangenaam verrast. De combinatie met Folk heeft goed uitgepakt. Zal snel aan zijn andere albums beginnen.

De keuze voor folk als muzikaal decor is absoluut geslaagd. Als je dan ook nog op ijzersterke teksten en uitvoering kan rekenen, dan mag je spreken van een fantastisch album.

Net als Anne Maaike zal ik zijn oudere werk zeker een kans geven.

Zeker doen, maar reken wel op totaal iets anders. De inslag die hij op dit album nam is totaal niet te vergelijken met wat hij op zijn andere platen doet.

Ik moet zeggen, dat ik dit album in ging, met in het achterhoofd dat het waarschijnlijk niks zou zijn. Dit viel me allezins mee.

De eerste nummers op het album vond ik helemaal top. Op het moment dat Francis begint met rappen, op little houdini, zit je ingespannen te luisteren. Dat houdt aan tot en met diamonds and pearls, daarna vind ik het allemaal wat saai worden, de laatste 3 nummers vind ik wel weer goed, met name the best of times.

De instrumentalen op het album bevallen me wel, het geeft extra sfeer aan het album, en meer kracht aan de verhalen. Als ik zou moeten kiezen, geef ik de voorkeur aan gewone hiphop beats van mijn favoriete producers, maar dit is ook leuk.

Door de leuke raps van Sage Francis, en de folk en rock instrumentalen kan ik niet anders dan 3,5* geven, met kans op stijging

Halfje omhoog... De rek is er nu wel uit. Maar dit is me iets beter bevallen dan de eerste paar keren...

Nieuwe video voor Love The Lie:

New Sage Francis Video for “Love The Lie” from LI(F)E! | Strange Famous Records - strangefamousrecords.com

Uitermate vervelend. Zo'n beetje alles wat ik niet zoek in hiphop .

Dat had ik je op voorhand wel kunnen vertellen. De genre-aanduiding had ook al een hint moeten zijn.

Hiphop / folk kan best goed werken, maar hier niet.

Maar vooral: nooit voor Kos

Mwa, weet ik niet. Vind dit ook niet zozeer folk als wel vervelende emo-muziek.
Met een fatsoenlijke rapper met een toffe stem en leukere teksten kan het misschien nog wel wat worden.

The Best of Times blijft een geweldige afsluiter van dit album.

Buiten het feit dat deze man er als een retard uit ziet (Klik), vind ik dit een heel goed album, heb zoiets nog nooit geluisterd. Hip-Hop onder Folk beats, maar het klinkt zeker goed. I Was Zero vind ik wat minder. 4*

Foto .

Ik vind die foto idd ook wel erg vet!
Ik had eigenlijk niks van dit album verwacht!
Maar het heeft me echt weggeblazen!
Sage Francis is sowieso een erg goeie mc en dat bewijst ie alleen nog meer op dit album
De muziekale ondersteuning die hij hier krijgt heeft me ook echt positief verrast!
Een dikke 4,5*
En samen met de nieuwe Kanye West mijn favoriete album van 2010

The Best of Times.... Nondeju. Wat een onwijs vet nummer!

Wat een mooie beats heeft dit album toch.

Ik had hier meer van verwacht. Het album opent met het geniale Little Houdini. Dat vind ik echt een geweldig nummer. Helaas wordt deze lijn niet doorgezet. Polterzeitgeist, The Baby Stays en Love the Lie vind ik nog in de buurt komen, maar de rest is te degelijk. Niet echt mijn ding. De hele harde nummer vind ik sowieso niks. Als Sage opbouwt van rustig naar hard, zoals bij het eerste nummer, vind ik het wel weer sterk!

Eerdere albums van hem zijn beter/anders?

Ik zou Non-Prophets - Hope eens proberen.

Okee, ik heb die nu binnen. Zijn zijn eerder albums van vergelijkbare kwaliteit als deze dan? De cijfers zijn wel stukken hoger, terwijl ik van tevoren had verwacht dat dit de beste zou zijn!

Non-Prophets - Hope is eigenlijk nog wel beter dan deze.

Gezellig album van Sage Francis die mij nog niet helemaal weet te te overtuigen. Nummers van oudere albums van Francis vond ik wel wat beter, maar hier maakt Francis mij al wel duidelijk dat hij een sterke artiest is. Een fijne flow, een poëtische stijl van schrijven en een neusje voor fijne instrumentaties maken hem al een geweldige artiest. Het is allemaal wel wat toegankelijker dan ik had verwacht. (album werd getipt in het Super Tip-Topper topic) Nog steeds gewoon een erg fijn album die soms wat te simpel voor doet komen. (Standaard folk instrumentaties) Nummers zoals Little Houdini, 16 Years en The Best of Times zijn fantastische tracks en dan nog is de rest van het album nog altijd van een aardig niveau, met nog wat kleinere uitschieters. 3,5*

Ik ga er een 4,0* voor geven. Er staan een paar HEEL vette tracks op, zoals Little Houdini, Slow Man, Love the Lie en Best of Times. Dan is er nog het k*tnummer, London Bridge (die instrumentatie... Sorry hoor, maar hoewel ik eerst dacht dat het te dragen was, is het nu een standaard skipnummer). Als ik heel eerlijk ben, doet dat nummer me denken aan Chelsea Dagger, zo'n hit van The Fratellis, en dat is, in mijn oren, niet goed. De rest is leuk tot goed. Vandaar de 4,0*

Sage kan veel emotie in zijn stem leggen, zonder onbeheerst te worden.

Normaal gesproken luister ik niet naar hiphop. Het gaat altijd over bitches en blingbling of ze doen stoer met pistolen ofzo. Of het gaat over dansen in de club. Verder is het niet echt muziek, want hiphopartiesten jatten alles van andere mensen (zoals rockartiesten, die zijn wel bijna altijd goed) of het komt uit een computer. En als je het niet live kunt opvoeren met echte instrumenten vind ik het minderwaardig. Ook rappen de rappers en dat is niet zo knap als zingen, waar ook emotie in kan zitten.

Maar iemand zei tegen mij dat op dit album gitaren voorkwamen. Ik was heel verbaasd, want ik wist niet dat dat kan bij hiphop, ik dacht dat het altijd dancebeats moesten zijn of hele saaie, herhalende beats, en ik ben gek op gitaren, dus ik ging dit luisteren. En wat bleek: er zijn inderdaad echte instrumenten te horen! Verder vind ik het niet eens zo heel erg om naar Sage Francis te luisteren, al zegt hij soms wel 'bitch' of 'fuck' en dat vind ik jammer, waarom doen alle rappers dat? Maar goed, het is niet standaardhiphop en dat vind ik goed, hij zegt zelfs zinnige dingen in zijn teksten, niet standaard dingen over auto's en vrouwen. Ik had niet verwacht dat dat kon met hiphop.

Nee joh, dit is een kutplaat, Niels. Het gaat over dat oorlog stom is en socialisme goed en over dat je best een bank mag beroven als je moeder ziek is en allemaal van dat soort onzin, niet over de echte goede leventje met blings en bitches. Moeilijkdoenerij, wat een aarsgezicht die Sage Francis. Ik wil computers en pistolenschoten horen verdomme.

Jullie zijn rare jongens.

Ik vind het altijd zo mooi hoe niels94 in de huid van andere mensen kan kruipen in zijn stukken.

Ik wou deze plaat al sinds zijn release beluisteren, maar ben daar eigenlijk nooit toe gekomen. Gelukkig ben ik een beetje actief op Spotify waardoor ik gemakkelijker (en sneller) iets kan opzoeken en beluisteren. Daarom ook dat ik hem sinds gisteren al een paar keer heb gehoord en ik moet zeggen dat ik hem eigenlijk wel heel mooi vind. Het was wel even schrikken in het begin toen Sage begon te 'rappen' en dat het verre van het traditionele was. Maar dat overwon ik sneller eens het 'echt' begon en het is dan ook vooral het middenstuk waar momenteel de toppers zitten. Soms wordt het wel allemaal iets te dramatisch, maar gelukkig slaat dit nooit om in meligheid. Ik wil dit nog vaker beluisteren voor ik mijn punten toeken, maar als het nu al goed zit dan gaat dit wel zo blijven.

Overduidelijk aan het trollen als je naar niel94 z'n stemmenlijst kijkt.