The National - High Violet (2010)

Sluit ik me volledig bij aan. Een prachtige gebruik van aller soorten en maten; heerlijk!

Ik heb High violet inmiddels redelijk vaak gedraaid, maar ik moet de conclusie trekken dat ik er gewoon niet zoveel mee heb. Wat mij betreft staan er hooguit vier goede liedjes op (Afraid of everyone, Conversation 16, England en toch ook wel Bloodbuzz Ohio), de rest beklijft niet. Ben ook geen grote fan van de zangstem van Berninger, al is dat niet doorslaggevend. Ik begrijp al met al niet goed waarom het album zo hoog wordt aangeslagen, kennelijk hoor ik er niet in wat anderen er wel in horen.

Er blijken nogal wat metalliefhebbers van The National te houden: High Violet eindigde op #28 in de Zware Metalen jaarlijst, als hoogste niet-metalgerelateerde album.

Je linkt naar de lijst van 2008 (waar overigens Sigur Rós op 32 staat, misschien nog verrassender!)

Hm, en te laat om te wijzigen: hier is de goede in ieder geval: Zwaremetalen - ZM Jaarlijst 2010 .
In 2008 stond Portishead overigens ook hoog: op 18.

Grappig om te lezen dat mensen hier de productie van het openingsnummer juist wat toe vinden voegen. Voor mij doet het juist afbreuk, ik denk vaak: he, wat jammer, dit nummer had veel voller, zuiverder, mooier kunnen klinken.

Da's dan ook een mooie illustratie van het verschil tussen deze band en pakweg Editors.

Uhm ja, maar in dit geval ten faveure van The National. Waarom moet alles altijd voller, zuiverder en 'mooier' klinken? Ik houd ook erg van deze meer lo-fi benadering.

Het nummer past echter imo niet goed bij de rest van het album. Het is bombastisch, (te) repetitief en daarnaast (nu heb ik het dus wel weer over de productie) is de productie wel een stuk anders dan die van de rest van het album. Het had wat mij betreft ook alleen als single kunnen worden gebruikt en in plaats daarvan hadden ze met England kunnen openen en eventueel één van de uitstekende bonustracks kunnen toevoegen...

Verhoogt naar 5 sterren. Dit is zo godsgruwelijk mooi... in m'n top 10 er mee.

Al vanaf de eerste luisterbeurt ben ik compleet weg van de stem van Berninger.
Omdat ik Boxer destijds heb gemist, heb ik die ook aangeschaft, maar dat prima album haalt het niet bij dit High Violet. Er hangt een droevige, melancholieke, ongrijpbare en bijna breekbare sfeer over dit album. Lang geleden dat een album mij zo keihard wist te raken. Een top 10 notering is daarom slechts een kwestie van tijd.

Best een lekker album, maar ik heb moeite om mijn aandacht bij deze plaat te houden. Maar misschien verandert dat nog. Ik ga hem zeker wel vaker beluisteren, want naar is het allerminst. Voorlopig 3,5 ster.

Het eerste album dat ik van The National een kans heb gegeven. In het begin vond ik dit nog saaiig. Het was wel goed maar meer niet. Op de een of andere manier heb ik dit niet van mijn mp3 gegooid en heb ik het nog een paar keer goed beluisterd. En ik kan niet anders dan tot de conclusie komen dat dit het mooiste album is wat ik ken. Niet het beste maar wel het mooiste. Vooral het openingsnummer hakt er in en het einde is helemaal prachtig.(bonustracks weggelaten).

4,5*

Ben ergens wel blij dat dit album -eindelijk- uit de toplijsten verdwijnt. Dat is iets te veel eer voor verassings arme plaat. Sorry voor de fans.. maar WTF

Een plaat moet natuurlijk verassend zijn om goed te zijn...

Als ik naar muziek luister wil ik enig vorm van 'ontwikkeling' horen ja. Zeker op een album. Ze hadden er wat mij betreft één lang nr van kunnen maken. Met dát gevoel zat ik deze plaat te luisteren en dat vond ik jammer.

Duidelijk verhaal...

Cinemaniak, ik heb nog een aanrader voor je: Justin Bieber. Ik weet niet of je deze artiest kent maar het is een beetje een mix van Art, Experimental en Electronic. De eerste keer dat je het luistert lijkt het niet echt bijzonder, maar des te meer je gaat luisteren, des te meer je de diepere lagen gaat ontdekken. Kippenvel over je hele lichaam en een totaal gevoel van vervulling na afloop.

De reacties op iemand die jullie verering voor The National niet deelt zijn weer bewonderenswaardig creatief en laatdunkend

Ik ben het, behalve de uiteindelijke waardering, eens met Cinemaniak. The National doet niets nieuws, trekt de lijn van Boxer niet eens door, maar blijft op hetzelfde punt hangen. Resultaat: vlakke, kwalitatief goede plaat. Werd door het hoge gemiddelde door mij nog tweemaal beluisterd na de eerste luisterbeurt, maar dat was niet nodig geweest. Als je Boxer kent, ken je deze (bijna) ook en dus had dit geen tijd nodig om te bezinken. Erg teleurstellend, Boxer liet een heleboel potentieel zien.

Dank je
Je hebt je duidelijk verdiept in deze artiest... zodra ik net zoveel tijd heb om dat te beluisteren als jij, zal ik een poging wagen

Jah, Justin Bieber. Geweldige stem trouwens!!! Kan The National niet aan tippen.
Als je 11 jaar en een meisje bent. Dat dan weer wel.

Toch jammer dat het bij het beste album van 2010 en één van de betere bands van dit moment over Justin (kots) Bieber moet gaan.

Wat een onzin. Je kunt het nu wel gaan spelen op dat wij gewoon verblind zijn door de schoonheid van de plaat en elke kritiek wegwuiven, maar dat doe ik in ieder geval zeker niet.

Wat mijn punt is, is dat je niet weet waar je het over hebt. Ik weet niet of je beide platen aandachtig beluisterd hebt, maar zeggen dat de albums bijna hetzelfde zijn getuigt niet van veel aandacht voor de albums.
Als je die aandacht wel had gehad, had je gehoord dat het geluid van The National wel degelijk veranderd is. Berninger zingt hoger, het gitaarspel is drukker, er zitten meer up-tempo songs in... De hele sfeer is anders. Natuurlijk lijkt het op Boxer, maar zeker niet in de mate zoals jij het aangeeft.

Ik reageerde op jacobz, dus niet op jou persoonlijk, maar dat terzijde.


Even kijken op last.fm.... 131 plays voor The National, en dan hoofdzakelijk Boxer en High Violet. En daarnaast dan nog een paar keer onderweg. Dus dat ik niet weet waar ik het over heb, lijkt me een beetje voorbarig.

En daarnaast, ik vind ze heel gelijkaardig. Beide albums zijn helemaal dichtgemixt (in mijn oren), alsof ze met plamuur de gaten in het geluid gedicht hebben. Dat het meer up-tempo is, ok, je hebt gelijk, maar het verschil in sfeer zie ik eigenlijk niet zo.

Ik had graag gezien dat ze de lijn van de laatste paar nummers van Boxer, met name de nummers met Sufjan Stevens, doorgetrokken hadden. Daar zat wat meer openheid in, ik denk door de piano. Iets soberder ook, ik vind het geluid normaal, zoals eerder gezegd, iets bombastisch en vol.

En ja, ik vind dat de liefhebbers van dit album opvallend weinig kritiek kunnen verdragen en vooral snel roepen dat je hem niet vaak genoeg geluisterd hebt. Valt me wel vaker op hier, als je een (bijna) alom gewaardeerd album niet goed vindt, 'snap je het niet', 'heb je niet aandachtig genoeg geluisterd' of 'moet je hem vaker luisteren'.

Jammer van die reacties van voor en tegenstander van The National.

Ik vind het zelf een geweldig album. Vooral Afraid of Everyone dat maar hoofd blijft zitten.

En ik heb ook van hun concert genoten afgelopen augustus op Pukkelpop. Gewoon een geweldige band

...of heb je gewoon een andere smaak en visie op muziek. En dat is geen probleem, dat is nog altijd niet verboden volgens mij

Wat betreft het laatste stukje van Lukk0, ik kan me daar wel in vinden. Ik vind dit album een topplaat en ik vind wel dat je wat kritiek moet kunnen hebben hoor. Kom op, het is je leven niet, wat dat betreft it's just music.

Het is toch juist alleen maar goed dat er voor- en tegenstanders zijn van dit album? Als iemand dit album niet goed vindt, dan neem ik aan dat diegene dit album genoeg heeft geluisterd om daarover te beoordelen. Het is leuk om iemand te overtuigen van een band die je goed vindt, maar dat kan ook te ver gaan en dat valt mij hier ook wel vaker op.

Joh, Het is gewoon een top/tof album. De stemmers hebben gesproken.
En de mensen die dit een minder/slecht album vinden houden gewoon niet van High Violet.
Shit happens.

Ik vind de laatste van Iron Maiden Crap. Maar er zullen mensen zijn die me totaal maf vinden daarom.
so what!

Geneuzel over dichtgemetselde mixen, piano partijen en hoge zang. Blah Blah.
Het is de sfeer van het album, het moment waarop je hem beluisterd, je stemming, je toestand enz...

Was het album anders geproduceerd dan hadden mensen die hem nu crap vinden het dan ook een bud album gevonden.

EN...
Smaken verschillen. Cliche maar waar.

Weet ik



Nou vooruit, ik zei dat je niet wist waar je het over had omdat je zei dat je het album twee keer hebt geluisterd. Maar dat is dus blijkbaar niet meer zo.



Eens.



Ja, dat vind ik ook. Maar als je roept dat je het album twee keer geluisterd hebt en hem dan al volledig kent omdat het toch hetzelfde is als Boxer, dan kan je dat een beetje verwachten

Drie keer was het, drie keer helemaal. Een heel belangrijk verschil En nog een paar losse nummertjes onderweg. Maar Boxer heb ik wel erg vaak geluisterd. Nu telt dat voor dit album niet echt mee, maar het betekent wel dat ik in elk geval heel goed weet waar ik het mee vergelijk.

En de discussie op scherp zetten met zo'n gechargeerde uitspraak is af en toe gewoon leuk. Moet je alleen niet te vaak doen, dan kom je zo zuurpruimerig over. Ik heb hem trouwens vandaag in de bus nog een keer helemaal beluisterd (dat maakt dus vier!), en ik blijf voorlopig bij mijn standpunt. Ik kom hier nog wel een keer op terug als ik toch helemaal om ben

Dus zat The National fans die het album niet verassend genoeg vinden. Het is maar net wat je wil.