The National - High Violet (2010)

Bijna niet te geloven eigenlijk dat The National er toch opnieuw in slaagt een album af te leveren dat maar eeuwig lijkt te blijven groeien. Sinds de release beluister ik de plaats minstens 1x per dag en nog lijken de nummers te groeien. De ene keer het ene nummer, dan weer het andere. En dat door soms heel "banale" details zoals bv. de manier waarop England die allerlaatste seconden uitsterft.

Ik dacht niet dat een ervaring als Boxer nog geëvenaard zou worden, maar dit album staat al op zowat gelijke hoogte voor mij. Het valt ook mij wel op dat het publiek van The National opeens een pak groter lijkt. Mogelijk laat mijn geheugen mij in de steek, maar ik dacht niet dat Boxer dezelfde instant impact had.

De live versie van "Afraid of Everyone" tijdens Letterman is trouwens best geniaal (maar dat zal hier al wel ergens vermeld staan: YouTube - The National - "Afraid Of Everyone" 5/13 Letterman (TheAudioPerv.com) .

Een geweldige uitvoering van Afraid of Everyone. Erg indrukwekkend hoeveel emotie ze in de muziek leggen.

Gelukkig komen ze op Pukkelpop zodat ik ze ook nog live kan zien.

Voor my ook de eerste ontdekking met the National. Maar wát een band zeg. Deze jongens kunnen zelfs van Shalalieshalala nog iets moois maken volgens my..

Fantastische plaat is dit, ik ben sinds een week of 2 helemaal verslaafd. Dit is ook 't eerste album voor my ooit waar geen zwak nummer op staat (naar myn mening). Waarom dan een 4,5 en geen 5? Omdat ik het erg jammer vind dat Terrible Love als demo-versie op dit album staat. Begryp me niet verkeerd; het is één van de beste nummers, kyk maar naar de Pitchfork opname. Als zo'n versie van dit nummer op deze plaat had gestaan had ik de volle mep gegeven denk ik.

Toch appart ook dat ik Little Faith één van de mooiste nummers vind, en hier in de statistieken styf onderaan staat. En dan vind ik England weer het minste nummer van de plaat, terwyl deze hier op kop staat (mooi nummer, daar niet van hoor!).

Ik heb Little Faith ook aangevinkt als favoriet, apart inderdaad terwijl het toch een heerlijk nummer is.

Och, dat valt best mee hoor, die hoes.
De mannen van The National hadden de plaat zelfs bijna 'Summer Lovin' Torture Party' genoemd en ze een fluoroze hoes meegegeven, wat ik eigenlijk wel grappiger had gevonden, maar dan hadden ze de conservatieve critici waarschijnlijk wel op de teentjes getrapt.

Ja, ik vind persoonlijk dat als ik besluit om een CD te kopen dat daarbij een boekje moet zitten. Zoals jonas-dewaele al zei: het is het totaalpakket dat telt.

Verder is het geen enkel verwijt naar The National hoor. Ze maken immers veel goed met hun prachtige muziek.

Terwijl deze hoes toch echt wel mooier is dan die van de selftitled en Alligator samen... Maarja, dat is ook onbelangrijk verder.

Ik snap echt niet waar jullie ogen zitten? Die kleuren boeien me niks, maar je kunt echt wel een mooiere hoes (laten) maken. En echt belangrijk is het natuurlijk niet, maar een mooie hoes is wel een leuke toevoeging (lees: extratje).

Laat ik het zo zeggen: Deze hoes nodigt voor mij niet uit om deze plaat op vinyl te scoren...

Ook niet wanneer ik je vertel dat het album op prachtig violet vinyl gedrukt is. Ik ben er in ieder geval erg blij mee en vind de hoes goed passen bij de muziek, ingetogen en subtiel. Het geeft stof tot nadenken.

naja ik hou er wel over op... maja nadenken over deze hoes haha dat vind ik wel een beetje erg vergezocht

Ik denk ook zovaak na over een hoes.

Ja, ik ook. Soms misschien ten onrechte maar vaak zit er volgens mij wel een gedachte achter een hoes die je in eerste instantie niet meteen begrijpt.

Daarom zeg ik ook: over DEZE hoes

Op Pitchfork:

Pitchfork: That cover image for High Violet is striking. What made it stand out to you?

Matt Berninger: Mark Fox is an artist who's from Cincinnati. He's just somebody that we've always been aware of, because he's a local artist. He's not a household name in the art world, but he became a successful New York artist. So I've always paid attention to what he's done. This time around, we were looking for imagery that was different than anything we'd done before. We didn't want to use the black-and-white photography that we'd used on Boxer and Alligator. The one that we picked, it represents this chaotic mental swarm. Most of his works are these giant nests of thoughts or ideas or little drawings. Some of them fill rooms. They're massive. They look to be the work of an insane person. The one we picked for the cover is relatively small for the type of work he does. It captured a mood or a vibe that I thought connected well with the songs and the music.

Dan kan ik alleen maar concluderen dat Matt en ik flink van mening verschillen.
Maar wel bedankt, dat je er ff iets over opgezocht hebt.

I was afraid, I eat your brains.
Cause I am evil

Conversation 16 is toch echt geniaal.

Helemaal mee eens!

Goede plaat met een heel fijne sfeer. Al moet ik zeggen dat de genialiteit die sommigen die band toedichten mij toch wat overdreven lijkt. Daarvoor vind ik de nummers op dit album toch net iets te onderling inwisselbaar.

Punten geef ik nog niet, want ik voel dat dit een groeiplaat is.

De genialiteit zit 'm in twee dingen mijns inziens: a) de stem van Matt Berninger en b) de opbouw van de nummers.

Matt Berninger heb ik altijd al een man gevonden met een op z'n minst gezegd aparte stem. Zijn stemgeluid lijkt wel wat op dat van zijn collega's bij Interpol en Editors, maar erg ver drijft die vergelijking ons niet. Wat mij zo aantrekt in zijn stem is het feit dat hij zich intens inleeft in de song, en er daardoor een speciaal karakter aan geeft, wat steevast zorgt voor mooie, mooie songs. Luister bijvoorbeeld eens naar een song als 'Lemonworld'; je hoort hem werkelijk ademhalen! Prachtig vind ik dat.

De opbouw van de nummers, een andere aantrekkingsfactor die The National bezit. Het beste voorbeeld daarvan is misschien wel 'Runaway'; prachtige tekst, de song die langzaam tot leven komt, groeit en groeit, maar nooit uitbarst. Meer hierover in mijn (eventuele) recensie van dit album.

Ook de soms enigmatische teksten van de heer Berninger trekken me erg aan.

Dit is uiteraard maar een mening als een andere

Score volgt nog..

Potverdorie mensen, dees is nog mooier dan Boxer. Hij kruipt onder je huid en ik denk, dat hij daar lang blijft zitten.

Berichten omtrent gezocht concertkaartje verplaatst naar The National

Ja, toch wel een mooi plaatje. Constant niveau de hele plaat door, maar jammer genoeg geen échte uitschieters als op 'Boxer'. Hier staat geen 'Squalor Victoria' of 'Ada' op, nummers die me echt helemaal wisten onder te dompelen in melancholie.

Desalniettemin een speciale vermelding voor 'England' en 'Anyone's Ghost' die toch wel heel mooi zijn. Die afsluiter daarentegen is een klein gedrochtje...

Een gedrochtje?! Ik vind het een perfecte afsluiter voor dit album.

Inderdaad, een mooie, ingetogen parel.

Nja, dat ervaar ik toch wel even anders...

Niet dé topper op High Violet maar toch alvast een interessanter nummer dan Squalor Victoria en gewoon perfect als afsluiter - elders zou het niet echt gewerkt hebben.

Ik was tot dusverre nog redelijk sceptisch over deze nieuwe plaat van the National. Vond het allemaal zeker niet slecht, maar ik werd bij lange na niet zo bij mijn strot gegrepen als bij Boxer en Alligator. Lichtelijk teleurgesteld toch nog een paar keer een kans gegeven, zo ook op dit moment. En ik geloof dat ik eindelijk de luisterbeurt te pakken heb dat het allemaal op zijn plek valt...

Ingetogen zou ik het niet noemen. Het heeft niet iets zeer uitbundigs, Matt lijkt wel al roepend te zingen.

Ik draai al een aantal jaartjes mee in het muziekluisteren en pretendeer een kenner te zijn van echte kwaliteit. Hoe jammer ik het ook zo vinden maar het zou mij verbazen als dit album The National niet onder de groten van het alternatieve circuit zou plaatsen. Dit album ademt slechts topkwaliteit uit en het is slecht een kwestie van tijd eer dit album zelfs door mainstream erkend gaat worden. Iedere noot klopt, ieder zanglijntje slaat aan, iedere slag met de drumstick voegt iets extra's toe. Het is lang geleden dat ik zo onder de indruk ben geweest.

je zou zomaar eens gelijk kunnen krijgen idd