The National - High Violet (2010)

Ja, prachtige melodieën. Ja, schitterende stem en doordachte arrangementen. Maar nee, het mist de urgentie die Alligator en, vooral, Boxer (het beste medicijn tegen een midlife crisis sinds een veel te jonge vriendin) wel hadden.

Soms wat dreinerig, maar als het ruwer mag worden (de 'demotrack' die als opener fungeert) stiekem ineens weer prachtig. Waar ik de teksten van Boxer soms letterlijk droomde - het sarcasme van Squalor Victoria, de lyrisch puberale zieligheid van Ada - moet ik helaas concluderen dat The National ook op dat front dit keer net wat minder overtuigt.

De spuuglelijke hoes vergeef ik ze, ruimhartig als ik ben, vandaar de 3.5. Modern music doesn't get much better, but The National can potentially transcend modern music. Zoiets. Dus.

Deze plaat blijf ik evenwichtig het beste vinden, en het zijn dan ook wel mooie nummers, alleen merk ik wel dat ik het niet zo vaak meer op zet als in het begin. Dat komt omdat de zoete smaak nu wel van de kauwgombal is verdwenen.

Dat is jammer, maar het zij zo..

Bij de eerste de beste salarisstrook bestel ik deze
Tijdje terug al geluisterd, gestemd, maar snap niet waarom deze nog niet in m'n verzameling staat. Geweldige plaat.

Maakt deze band ook wel eens mindere platen?

Nee

Houwe zo

Berichten verplaatst naar Muziek > Algemeen > Het verband tussen intelligentie en smaak

Blijkbaar zijn ze allemaal even middelmatig.

Oh wat flauw.

Ja en nee.

Uiteraard is de grap flauw.

Anderzijds mag er wel wat tegenwicht worden geboden tegen de bewieroking van deze toch eigenlijk niet zo heel bijzondere band.

Gooi wat Tindersticks en Interpol in de blender et voila. En dat zijn dan twee bands die inmiddels ook allang een parodie op zichzelf zijn geworden.

Gelukkig levert het af en toe een leuk liedje op (Fake Empire, Bloodbuzz), maar verder is het niet al te verheffend.

Als dit Tindersticks en Interpol in de blender is, moet ik toch maar eens wat Tindersticks gaan luisteren. Ik ken van Interpol alleen TotBL, maar ik kan die niet zo waarderen. Dit album vind ik wel erg goed, dus dan zou Tindersticks mij ook moeten bevallen

Interpol is niet echt een vergelijkbare band lijkt me. Het is wel zo dat veel mensen die van Interpol houden, ook van The National houden. Maar buiten dat het beide erg goed is, zie ik niet echt veel vergelijkingen.

Zie ik ook niet zo zitten. Interpol moet het ook veel te veel van de vorm hebben, al vanaf het debuut. The National heeft alleen kwaliteit albums uitgebracht tot nu toe, zij het dat er hier en daar wat zwakkere nummers tussenzitten. Mijn mening.

Ok, Runaway is dus echt prachtig. Misschien wel het mooiste nummer van dit jaar (tot nu toe).

Sorry maar na drie, vier liedjes Interpol begint bij mij de verveling behoorlijk toe te slaan. Bij The National is dat na drie vier platen nog niet het geval.

Ik snap ook niet waar de vergelijking met Interpol vandaan komt. Kan iemand mij dat uitleggen?

Interpol en Tindersticks is inderdaad precies, haast half om half, de cocktailmix die ik op High Violet hoor. Voor uitleg mijnerzijds zul je het met m'n eerdere bericht moeten doen, misschien dat iemand anders er nog eens een groter epistel aan wijdt - maar het is evident!

Ik vond Boxer een hoger Interpol-gehalte hebben eerlijk gezegd, zo'n Mistaken for Strangers zou bijvoorbeeld niet misstaan hebben op TotBL (gesteld dat Paul Banks een masterclass lyrics schrijven zou gevolgd hebben). The National is sowieso wat veelzijdiger, hoewel Interpol met hun 4e plaat nu eindelijk ook eens wat andere paden bewandelt.

Overigens, redeneringen als "ze zijn beïnvloed door Tindersticks dus ze zijn overroepen" vind ik nogal makkelijk, dat doet mij -om bij dezelfde groepen te blijven- denken aan die ouwe wavers die vinden dat niemand Interpol mag appreciëren omdat hun sound nogal verwant is aan die van 80s acts als The Chameleons of The Sound. Mij lijkt er alvast niks mis te zijn met het appreciëren van zowel Tindersticks als The National, integendeel: dat lijkt me gezien hun verwantschap zelfs vrij logisch.

Mistaken for Strangers is eigenlijk ook het enige National nummer dat ik vergelijkbaar vind met Interpol. Voor de rest hoor ik de gelijkenis echt niet.

Mistaken for Strangers zou een ode zijn aan de pixies

Eigenlijk een belediging dat Mistaken for Strangers het enige vergelijkbare nummer is met Interpol, aangezien dit 1 van de minste nummers is van The National

Zo heb ik het i.i.g. ook niet geschreven.

Er zijn bands die door de Tindersticks beïnvloed zijn en goed werk leveren. Maar The National voegt er voor mij gewoon niet veel aan toe.

Er zijn waarschijnlijk ook bands die door Interpol beïnvloed zijn. Althans, dat vermoed ik, want die stijl is anno nu wel erg hip. Maar echt geweldige dingen hoor ik in die hoek niet. Sowieso vind ik alleen TotBL de moeite waard.

Overigens begreep ik hieronder dat de teksten van The National erg goed schijnen te zijn. Daar heb ik eerlijk gezegd nog nooit naar geluisterd, dus misschien dat ik daarom de toegevoegde waarde mis.

net als Smells like teen spirit

en A Good Idea van Sugar

Je vergeet dan ook een portie Tindersticks aan de mix toe te voegen.

Nog nooit zo veel gepost bij een band waar ik zo weinig aan vind.
(Enfin, ik heb toch echt mijn best gedaan.)

En nu ben ik ook weg hier...

Helaas heeft menig The National luisteraar nog nooit a single note van Tindersticks gehoord. Vergelijking van niks, hou er eens mee op.

Je vergeet dan ook een portie Interpol aan de mix toe te voegen

Vandaar je nickname dus.

Nee, dit is voor mij toch een totaal ander gevoel dan Tindersticks. Alleen het soort zang doet me er aan denken. Het grote verschil: Tindersticks klinkt alsof het in een knusse woonkamer met veel eikenhouten meubels is opgenomen, terwijl The National gewoon heel duidelijk in een studio is opgenomen.

Tindersticks = kamermuziek
Interpol = indie-rock

The National brengt kamermuziek alsof het indie-rock is. Jullie hebben allemaal gelijk.