Army of the Pharaohs - The Unholy Terror (2010)

OMG, Same Story heeft een andere beat daar

Dat klinkt wel heel goed, dat Season of the Assasin. Zo eventjes die samples dan.

Ik snap sommige comments hier niet. Iedere track is hard, iedere track is rauw, iedere mc spit vuur en alle beats beuken mijn trommelvlies kapot.

Ik hoor belachelijk dope punches van Celph. Ik hoor dope flows van Demoz. Ap is dope. Vinnie is dope as fuck. Outerspace holds it down. King Mag is dope.

Ik hoor lyrics, real shit, hardcore, grimey streetshit. Ik hoor een overtreffende trap van ieder album dat nu uitkomt. Fuck Slaughterhouse, fuck Wu Massacre, fuck iedereen die nu rauwe shit pretendeert te maken. AOTP killt.

En dan ga je klagen? Fuck that. We moeten deze shit koesteren. We moeten zorgen dat dit soort albums in de platenbakken van de Free Record Shop liggen. Tering.

Waarom geen 5?
- The Torture Papers was doper
- Aandeel Reef the Lost Cauze is iets te klein

Ik snap je beoordeling eerlijk gezegd niet. Ik hoor weer dezelfde gunplay van Celph. Ik hoor een adlib rapper als Demoz met een gebrekkige woordenschat. Ik hoor Vinnie weer hetzelfde roepen, en het wordt steeds minder. Ik hoor een King Magnatic die totaal niet in de buurt komen van Chief Kamachi, die hier ook nog eens ontbreekt. Ik hoor nu op drie albums achter elkaar dezelfde soort beats.
Ik denk dat je dit alleen met een 4* kan beoordelen als je echt een zware liefhebber bent voor dit soort Hip-hop, en volgens mij zijn er dan nog betere alternatieven.

Het enige wat voor mij het album wat opfleurt zijn de bijdragen van Planetary, Reef & Apathy. En Esoteric & Celph zijn ook nog bovengemiddeld. Maar wat moet ik met rappers als Demoz? Doap Nixon? Autotuner Block MCloud? De Jus Allah van nu?

Wat mij betreft is AOTP (en sowieso het JMT kamp) zwaar de weg kwijt... Een beoordeling komt later nog, aangezien ik sommige tracks nog niet heb gehoord. Maar ik denk eerlijk gezegd dat het geen voldoende op gaat leveren.

Uiteindelijk helemaal afgeluisterd. En dit album verdiend in mijn ogen geen voldoende.

Het album trapt echter sterk af. Met Agony Fires zit je duidelijk in de AOTP sfeer, en door een sterke productie komt het verbale geweld als vanouds over. Het verschil met de tweede track, Ripped In Shreds, is echter enorm groot. Wát een slechte track zeg, die beat kan toch niet? Of ben ik de enige die dit echt irritant vind?

Sowieso vind ik het qua producties een stuk minder. Op de vorige albums werden ze ook duidelijk via een formule geproduceerd, maar hier klinken ze kwalitatief een stuk minder. De harde drums maken het album wel een éénheid, maar ze schieten gewoon vaak tekort. Zo kan ik ook Drenched In Blood totaal niet waarderen, en waar het een keer afwijkt van de andere beats (The Ultimatum) schieten de raps tekort.

En waar de beats tekort schieten, komen ook de rappers tekort. Sowieso zou ik een groep bestaande uit: Apathy, Celph Titled, Planetary, Esoteric en Reef The Lost Cauze veel interessanter vinden. Deze kunnen echter het album voor mij niet redden. Want de rest is gewoon matig, en verpest meerdere malen een track voor mij op dit album (Met als meester hierin Jus Allah). Ik irriteer me ook meer aan Vinnie Paz, die in mijn ogen ook steeds minder wordt. Het is niet de eerste keer dat hij zijn eigen verses omzeep helpt met idiote lines, maar het is steeds meer inhoudloze gewelddadig geschreeuw in een negatieve manier.

Zijn er dan helemaal geen slechte tracks te vinden? Nee hoor, het eerder genoemde Agony Fires redt het album nog een beetje, en ook Prisoner, en Suicide Girl (een AOTP track met diepgang!) kan ik waarderen. De rest van de tracks worden naar beneden gehaald door matige rappers, of door de producties, of het klinkt weer als iets wat ik al honderd keer eerder heb gehoord. Er moet eens flink "gecut" worden in de formatie rappers. Want de negatieve daling die in de groep zit, wordt met dit album in mijn ogen pijnlijk benadrukt. 2*

De oorspronkelijke review was misschien wel twee keer zo lang, maar dat was voor HHL-begrippen natuurlijk veel te veel . Hiet is de definitieve dan:

De hiphopsupergroep Army of the Pharaohs staat al jaren als symbool van de undergroundscene in Amerika. Alhoewel hun eerste volledige album pas in 2006 het daglicht zag, bestaat de groep al sinds 1998. Dat jaar richtte Vinnie Paz, rapper van Jedi Mind Tricks, in hartje Philadelphia de groep op samen met de andere helft van Jedi Mind Tricks, Stoupe. De overige leden bestonden uit Virtuoso, Bahamadia, Chief Kamachi, Faez One en 7L & Esoteric (producer en rapper). Inmiddels zijn alleen Vinnie Paz en Esoteric nog lid. Datzelfde jaar verscheen beschieden de EP The Five Perfect Exertions, en in 2006 kwam het officiële debuutalbum uit, het zeer goed ontvangen The Torture Papers met een grote lijst aan nieuwe leden zoals Celph Titled, Reef the Lost Cauze, Apathy en het duo Outerspace. Het tweede album van de groep, Ritual of Battle verscheen in 2007 en werd ook goed ontvangen. King Magnetic, Doap Nixon, Demoz en Jus Allah maakten als nieuwe leden hun debuut als AotP-lid. In 2009 werd bekend dat er een derde album opkomst was, genaamd The Unholy Terror. Chief Kamachi had de groep inmiddels na een conflict verlaten, Apathy keerde terug na afwezigheid op Ritual of Battle en Journalist en Block McCloud werden gepresenteerd als nieuwe leden. Ondanks dat er genoeg interessants te vinden is op The Unholy Terror, is het het minste album van de supergroep tot nu toe geworden.

The Unholy Terror opent zorgeloos met Agony Fires, een nummer geproduceerd door de voorheen onbekende Fransman Crown. Na een sample uit een Franse film als intro knalt een harde productie met piano en violen erin en is het aan Vinnie Paz om het spits af te bijten. Waar hij de laatste jaren wat afgekoeld leek, is hij hier weer ouderwets agressief en kwaad. Echter is dit een van de weinige keren dat de rapper zijn niveau haalt; op de rest van het album rapt hij bij vlagen op de automatische piloot. Celph Titled, uitblinker op de voorganger van dit album, steelt ook direct de show op dit nummer, met als hoogtepunt een zin die door autotune wordt vervormd ("I'm making hits singing songs on death in autotune") waarmee hij natuurlijk wil laten merken dat de autotune een belachelijke muzikale toevoeging is. Een beetje hypocriet is het wel, omdat ook Block McClouds stem in het nummer Burn You Alive tijdens het refrein wordt vervormd, alleen dan minder opvallend.

Op het door Celph Titled geproduceerde Bust Em' in blinken Reef the Lost Cauze, Apathy en natuurlijk Celph bijvoorbeeld uit met soepele flows en teksten gemixt met brag & boast en humor. Celph Titled doet daar zoals gewoonlijk nog een stapje bovenop en mengt in de standaard teksten van de groep nog een dosis humor om willekeurige rappers zo belachelijk mogelijk te maken. Met zeven coupletten is hij ook sterk aanwezig op het album. Een ander lid dat misschien wel sterker komt dan Celph, is Esoteric. Helaas bevat The Unholy Terror maar twee coupletten van hem, waardoor hij simpelweg niet genoeg voorbij komt om de show te stelen. Wellicht heeft hij ook niet meer tijd gehad, gezien Esoterics agenda de laatste twee jaar ramvol zat met optredens en andere projecten.

Zoals gezegd is lang niet alles op The Unholy Terror foutloos. Qua producties is het namelijk, zeker vergeleken met haar voorgangers, niet altijd goed genoeg voor AotP-begrippen. Zo beschikken tracks als Ripped to Shreds, 44 Magnum en Hollow Points niet over het geluid dat past bij de groep, ze klinken kitscherig. Bovendien hebben de producers, waarvan de meeste al hebben geproduceerd op vorige albums de formatie, op momenten gekozen voor samples die al één of meerdere keren gebruikt zijn door andere producers. Zo is bijvoorbeeld de productie van Suplex vrijwel identiek aan het nummer Only Slaves D.R.E.A.M. van Canibus, dat nota bene een dikke maand eerder verscheen. Enfin, slecht zijn deze beats niet echt te noemen, maar het mag duidelijk zijn dat de kwalitatief sterke bende rappers betere beats verdient. Echter is slechts één track productioneel echt zwak te noemen, en dat is Cookin' Keys. Een enorm eentonige beat, bestaande uit slappe belletjes en bliepjes, kabbelt voort en duurt bovendien ook nog eens vijf en een halve minuut zonder enige afwisseling, waardoor de verveling snel toeslaat. De producer van het nummer, Jedi Mind Tricks vaste discjockey DJ Kwestion, mag zich ronduit schamen voor deze beat. Wanneer het dan ook nog eens een zwak refrein van Demoz bevat, wiens vers overigens níet verkeerd is, kan vast worden gesteld dat dit de misser van de plaat is.

The Unholy Terror sluit af met The Ultimatum, waar DJ Kwestion opnieuw voor de productie zorgt. Opnieuw kiest hij voor een simpele beat, nu een met trompetten, maar in tegenstelling tot Cookin' Keys pakt dit nu wél goed uit. Met een duur van zes en een halve minuut en maar liefst tien rappers die voorbijkomen is dit een prima voorbeeld van de chemie en afwisseling tussen de rappers. Dit wordt dubbel zo duidelijk omdat de dominantie niet bij de beat ligt, waardoor je optimaal naar de rappers kan luisteren. Vooral King Magnetic blinkt uit met sterkte rhymes en een soepele flow en ook, hoe kan het ook anders, Celph Titled komt weer sterk voor de dag: "At best you're a rookie//Your show’s like a Catwoman audition cause we’ll see who plays the best pussy." Ook is dit het enige nummer waar de zogenaamde aanwinst Journalist te horen is. Echter is het meteen duidelijk dat hij niks toevoegt aan de groep en heeft een van de zwakste coupletten van het album. Een rapper met rare teksten ("I'll pack a Lama//separate the lions from llamas and alpacas if I pow pow at you") en een zeer onevenwichtige flow heeft sowieso niks te zoeken in deze formatie. Het is vrij raar dat hij en Block McCloud, die ook niet verder kwam dan een couplet en een refrein, als versterkingen werden gepresenteerd maar een minimaal aandeel hebben. Dit is echter geen ramp; beiden voegen vrijwel niets toe aan de groep. Ook is het een geschenk dat Jus Allah, die per zichzelf per album meer voor schut zet, maar een eenmalig aandeel heeft aan The Unholy Terror (op het nummer Godzilla).

Al met al is het duidelijk dat het derde album van Army of the Pharaohs niet het niveau van haar voorgangers haalt. Dit ligt dus niet aan de rappers, want na al die jaren blijven de mannen het enorm goed doen en vullen ze elkaar bij vlagen blindelings aan. Ook al is er vrij weinig inhoud te vinden, meer dan dat heeft de liefhebber van hardcore hiphop niet nodig. Helaas zorgt een aantal producties ervoor dat het album zich niet kan meten met Ritual of Battle, en al helemaal niet met The Torture Papers. Echter hoeft het publiek niet bang te zijn dat ze nu een hele tijd niks van de formatie gaat horen, want vrijwel alle leden hebben voor 2010 en 2011 soloalbums en/of samenwerkingsalbums op de planning staan.

Ook hier te lezen.

whoa, MJ met diklange review... ik ga t kort houden, belachelijk, hier ga ik niet zoveel tijd in steken...

kortweg: grootste teleurstelling van dit jaar.

ik was helemaal hyped up voor dit album toen ik hoorde dat journalist ze zou joinen, dat Ap weer te horen zou zijn en dat er maar één keer Jus Allah te horen zou zijn.

jammer: ook al brengt Ap wel wat leuke dingen, ik miste iets, weet niet precies wat. Over het algemeen kan ik wel van Ap genieten. Journalist is ook maar één keer te horen. Aan het eind van the ultimatum, een track met een beat die na 2 minuutjes luisteren mn oren laat slapen van verveling. Ik snap hoe ze probeerden een "oldskool" track te maken, maar ik zou zeggen: de plank misgeslagen, maar eigenlijk heb ik het gevoel alsof hij sloeg zonder een plankje neer te leggen, want dit slaat nergens op.

ook "block mccliddy" is een grote teleurstelling... groot, groot, immens groot, enorm grote teleurstelling. Samen met Vinnie (wiens flow begint te vervelen, zo ook zijn stem) en Jus Allah hadden ze van mij weg mogen blijven. En hoeze is chief kamachi weg? (ik weet de rede dus domme vraag, maar k wil t gwn niet geloven) wat is the Army zonder de Pharaoh?

Ook de productie is ver onder de maat. njaa... ook, de productie is verder onder de maat dan de raps. De raps zijn little above average underground, maar zeker niet mn geld waard. de productie had veel bekende samples, eerder gebruikte samples, en soms gewoon simpelweg verschrikkelijk lelijk geflipte samples. Vanaf 1996 zijn alle projecten van Vinnie onderbouwd met harde beats, en dan bedoel ik niet alleen stoupe, ook shuko, ill bill en 7L hebben vaak harde beats gebracht.

Ik heb niet eens de moeite gedaan dit album te downloaden. Ik rock alleen suicide girl zo nu en dan nog via YouTube dus is mijn herinnering van de rest niet super goed, maar k zal toch proberen even elke MC hier te "reviewen"

Apathy - brengt toch wel die lekkere apathy raps met dope flows, schijnt zeker op Suicide girl, ook zeker heerlijke productie daar.
Block McCloud - geen woorden nodig, nee wacht, ik citeer drogba wel even "a fucking disgrace" (remember that? XD)
Celph Titled - zeker weer duidelijk aanwezig met zijn grappige woordspeling, bracht een paar vermakelijke punchlines, verder toch wat eentonig
Crypt the Warchild (Outerspace) - komt altijd met een lekkere flow, dikke rijmschema's en wat vette punchlines hier en daar, verveelt ook op dit album zeker niet, big up! ik wacht op "my brother's keeper" (zo heet ie toch?)
Demoz - flowt lekker, zijn teksten zijn nou niet alles, maar zn delivery compenseert, klinkt vaak lekker psychotisch.
Des Devious - valt me eigenlijk nooit echt op, brengt vaak matige verses
Doap Nixon - blijft lekker flowen, blijft nette teksten brengen, sprint er nooit echt uit maar na zn solo album sour diesel voel ik altijd die honger naar meer bij hem, schijnt niet echt maar blijft steady goed
Esoteric - weet niet meer precies welke track het was, maar deze man kan het gewoon niet laten om geniale flows neer te zetten in combinatie met lekkere battleraps, blijft goed
King Magnetic - neigt steeds meer naar vinnie zn stijl toe, jammer, maar zo lang het niet te ver gaat heb ik er niet echt problemen mee, brengt altijd dikke rijmschema's met vette delivery, punchlines vallen mee...
Jus Allah (Jedi Mind Tricks) - geen woorden, a fucking disgrace doet deze schande tekort
King Syze - blijft lekker flowen met n apart stemgebruik, toch is ie sinds syzemolody nooit meer écht interessant geweest
Journalist - brengt harde verse op het einde van ultimatum, toch past ie qua stem en flow niet echt in het standaard AotP plaatje, had em graag wat vaker op t album gehoord om te zien of hij wat verfrissing kon brengen
Planetary (Outerspace) - blijft rauw, blijft sick, niet echt iets nieuws met hem
Reef the Lost Cauze - te weinig op het album, verder niks over hem te zeggen
Vinnie Paz (Jedi Mind Tricks) - wordt slechter met de jaren, saaier met de jaren. al sinds 2000 over zn top heen.

per MC ben ik positief maar ik heb het gevoel alsof ik dit album eerder heb gehoord met betere beats.

edit: korte review is mislukt... dammit
edit2: burn you alive, is overduidelijk autotune, zo niet, dan is t praktisch tzelfde

Dit is m'n eerste album dat ik beluister van AOFTP (de eerste track van deze groep was 'Seven' en die staat bij m'n top tracks) en heb een matig gevoel gekregen van dit album. Sommige liedjes zijn wel vet, maar kunnen niet tippen aan Seven en die zijn 'Agony Fires', 'Spaz Out', 'Cookin' Keys' en 'Suicide Girl'. Ik kan het niet meer dan een 3 geven..

Dit is ook hun minste CD, de andere 2 zijn een behoorlijk stuk beter.

Wat is dit toch een vercrackt album.

tsja, Block is eigenlijk toch wel een dope MC, en soms is zijn zang ook nog wel vet... jammer dat dit album zelfs met mijn verse waardering voor Block nog steeds geen voldoende waard is...

Trouwens, zijn er mensen die mij willen sponsoren zodat ik $1000 dollar kan betalen voor een collabo met Block? misschien dan $650 voor een collabo met Canibus? of misschien toch nog $350 voor een collabo met Rasul Allah

Nee

dat was niet serieus, vandaar de smiley...

dat zijn trouwens wel de daadwerkelijke prijzen die je zou moeten betalen voor een couplet

Verdient lekker voor die gasten. Ik moet ook maar eens gaan rappen.

en dan hopen dat je een van de bekendste underground MCs van de wereld wordt, tsjah, probeer het eens =]

Toch maar een halfje verhogen!

Na een eerste luisterbeurt kom ik uit op een voldoende, 3 sterren. Ik ga hem later nog eens wat luisteren, kijken wat ik er dan van vindt. Hij is wel duidelijk slechter dan hun andere 2 albums maar die staan ook in het rijtje van m'n favoriete hiphop albums, het is wel jammer dat ze dat niveau niet halen. Ik had er toch wel wat meer van verwacht.

Het enige nummer dat ik nog luister is Suicide Girl... En die ook nog bijna nooit... Prachtig nummer dat, maar de rest is echt barweinig aan...

Best een chill album, zeker niet mijn favoriete album maar toch zeker voldoende. Ik vind die verse van Jus Allah wel ok trouwens, zeker niet zijn beste maar wel ok als je het mij vraagt.

Derde album en wat mij betreft net als voorganger Ritual Of Battle een voltreffer. De meeste songs hebben een lekkere drive door de vette beats en de volle produktie. Het niveau van de raps is ook dik in orde. Ik ben een sucker voor orkestsamples onder de beats, dus vooral het heerlijk bombastische Spaz Out is genieten geblazen.

Spaz Out heeft hetzelfde sample als Canibus - Only Slaves DREAM, wat een tijdje eerder uitkwam... Vond ik een beetje flauw. Kan natuurlijk zijn dat je die track al lang hebt klaar liggen, maar zeker omdat ze beide erg recent zijn, betwijfel ik dat. Verder ook nooit dat sample gehoord.

Track die jij bedoelt is Suplex.