Eric Clapton - Unplugged (1992)

Schitterende Unplugged plaat van Eric Clapton, 1 van de beste Unplugged platen die in omloop zijn vind ik. Tears In Heaven vind ik absoluut het beste nummer op dit album, maar Layla mag er ook zijn natuurlijk. een echte aanrader voor iedereen die van de intieme sfeer houdt van een Unplugged album.

Dat unplugged hoeft van mij niet zo. 't Zit allemaal goed in elkaar daar niet van. Wel lekker om bij weg te dummelen.
Geef mij Forever Man maar.

Nirvana bracht al een monumentale unplugged cd uit en Clapton overtrof de verwachtingen met deze plaat qua verkoop. Clapton, met een grote toekomst achter zich, komt met een goede selectie songs die wel iets heeft ingeboet aan zeggingskracht, maar toen op het juiste moment op de juiste plaats met de juiste plaats kwam en die toen ook in het zadel geholpen is door het tragische verlies van zijn zoontje dat hier vorm krijgt in "Tears in heaven"

De unplugged-CD van Nirvana verscheen pas in 1994, na de dood van Kurt Cobain. Eric Clapton bracht de eerste unplugged-CD uit en na het gigantische succes ervan wilde natuurlijk iedereen unplugged gaan.

Yes, you're right. Het doet overigens niets aan de plaat af.

Volgens mij was Paul McCartney de eerste die een unpluged cd uitbracht. In 1991.

Paul McCartney - Unplugged: The Official Bootleg (1991)

Dat doet overigens hier niks aan af. ik vind dit een heerlijk relaxte plaat met wonderschoon gitaarspel.

Deze cd heb ik net ergens onder een laag stof van mijn vader gevist. Ben opzich best benieuwd.

Mee eens. Instrumentaal is deze erg goed, maar Clapper's stem verpest het ook voor mij. Nirvana's Unplugged blijf ik de enige écht geweldige Unplugged vinden.

Ik heb Clapton altijd al een betere gitarist gevonden dan songwriter. Maar toch is dit een niet te onderschatten plaat, mede door de nummers Layla en Tears in Heaven maar vooral door de typische sfeer.

soit dit album heeft alles wat een perfecte unplugged plaat moet hebben, behalve dan wat meer kippenvelnummers..

Een nette unplugged plaat, met het prachtige Tears in Heaven en de verrassende Layla. De bluesy nummers komen hier goed tot zijn recht en klinken i.m.o beter als de studio opnames. O.a Running on Faith, Alberta en Old Love zijn mooi gedaan.
Rustig en ingetogen neergezet door de meester zelf. Maar mist hier en daar wel wat aan spanning.

1 van Claptons mindere. Hij kan niet losgaan op zn gitaartje hier en veel van de songs doen me ook niets. Maar sommige bluessong (2,6 en 9) zijn geweldig. Old love is mooier maar de 24 nights versie of the benefit (with friends dvd) versie is veel beter. Toch 3 sterren.

De pianosolo in Old Love van Chuck Laveall Ik denk dat Ferrone Clapton's beste drummer was. Zelfs beter dan Gadd die er soms niet helemaal bij lijkt te passen. En inderdaad misschien de 24 nights Old Love nog beter..

grappig iemand die Clapton een betere gitarist dan song writer noemt, turlijk Clapton is een hele goeie gitarist. Maar als je kijkt naar goeie gitaristen, zou je kunnen zeggen dat Clapton een betere muzikant is maar eigenlijk staat hij als gitarist ergens onderaan de beste duizend. Wees eerlijk, hij maakt hele goede muziek op zijn gitaar maar echte goede gitaristen daar is bijna niet naar te luisteren. vandaar Clapton betere muziekant dan de meeste uitermate goede songwriter als gitarist hmm 7.5

Volgens mij onderschat je Clapton nogal. Duidelijk één van de invloedrijkste gitaristen in de rockmuziek e.d.

@ hendrickmusic; op deze unplugged pakt Clapton niet echt uit met zijn kundig gitaarspel. Maar je mag deze topgitarist echt niet onderschatten.
Wat lees ik nu, "ergens onderaan de beste duizend". Dàt slaat nergens op, want Clapton is echt één van de.... pakweg... ik ga niet overdrijven als ik zeg... één van de tien begaafdste gitaristen.


Ik vrees eerder dat je niet echt wat heet "vertrouwd" bent met zijn werk, voornamelijk zijn prima werk bij tthe Yardbirds, Derek & The Dominos, Cream en vele van zijn jaren zeventig soloplaten.

Inderdaad, daar hoor je echt wel het betere gitaarwerk van Clapton. Zie hiervoor ook zeker John Mayall's blues breakers with Eric Clapton.

Natuurlijk heeft iedereen zijn mening en oren maar neemt niet weg dat hendrickmusic niet veel van Clapton weet. Als je unplugged als blueprint van zijn gitaarwerk neemt ben je teleurgesteld. Maar de man is zonder twijfel één van de invloedrijkste gitaristen allertijden.

Ik snap de recente opmerkingen niet echt. Dat Clapton hier geen flitsende solo's laat horen betekent niet dat dit meteen zoveel minder goed is.

'T is niet Clapton op z'n best, maar dat zijn (eenvoudige) nummers als de elektrische 'Layla' zeker niet, en daar zie ik de lofuitingen wél. Veel gitaristen zullen best jaloers zijn op wat hij hier laat horen.

Hoewel niet slecht, hoor ik E.C toch liever plugged. Dit album kwam uit in die periode, dat ineens iedereen een "Unplugged" album op de markt moest hebben. En dat waren meestal niet gelijk de beste. Zo ook deze.

wat een DODELIJK saaie stem heeft die vent zeg, z'n gitaar spel is prima maar die stem..

Nou is Clapton ook niet helemaal mijn ding, gelukkig koste deze cd ook maar 1 euro, want heel gek veel meer had ik er niet voor over gehad.

Al vind ik Running On Faith wel heel goed en San Francisco Bay Blues ook, die zijn 3 sterren waard

volgens mij kan je om deze plaat niet heen hoor, luister maar eens wat Clapton met de 2 Robert Johnson songs heeft gedaan.
Old Love is ook prachtig, knap dat hij met een akoestische gitaar toch nog aardig van genre weet te wisselen.

Tears in Heaven had er wel af gemogen, wat een draak van een plaat!
(al had hij wel een goede rede om dit nummer te schrijven).

Hier kan ik zeker inkomen. Bij Clapton heb ik hetzelfde gevoel als bij Jeff Beck, 2 uitstekende gitaristen die heel goed werk geleverd hebben in groepsverband.
In Clapton's geval op John Mayall and the Bluesbreakers, Cream en op het Beatles-nummer While my Guitar Gently Wheeps. Jeff Beck weet vooral te overtuigen bij the Jeff Beck group en the Yardbirds. Maar solo komen deze twee heren niet goed tot hun recht, spijtig.

Iets meer on-topic nu.
Dit is een mooi en eerlijk album, gemaakt door een echte vakman. Het mist soms een beetje diepgang, maar mij hoor je niet klagen hoor.

Zeer sfeervol album. Je moet van het unplugged gegeven houden, dit is een van de betere in dat genre. Ben zelf wel meer van de rockende Clapton, maar dit valt zeer prima te pruimen.

3,5*

" Walkin' Blues" heeft veel te weinig stemmen, zo prachtig! Diep, stompend en bezield!

Heel erg leuk! Clapton is bijna nooit te horen of te zien op tv of op de radio, hier werkte hij aan mee!

BBC Radio 4 - Clapton Unplugged

Langer dan een handjevol nummers houd ik dit niet vol. Eric Clapton zingt me langzaam in slaap, waarna ik alleen bij Alberta even opkijk omdat er kennelijk wat misgaat.

Clapton bewijst op dit album de mindere van Cooder te zijn op de akoestische gitaar. Toch niet slecht hoor.

Zojuist op Facebook gelezen: er komt een expanded/remastered versie van dit album uit. Zie de volgende link: http://www.ecaccess.cc/join. Je kunt 'm o.a. bij Amazon bestellen en is vanaf 15 oktober leverbaar.
De extra tracks inmiddels op MuMe toegevoegd.

Eindelijk in dts te beluisteren een van mijn favoriete albums!

Hoogtepunt is en blijft voor mij Walkin' blues

Jammer dat ze geen beelden hebben gedaan van het totale concert
Zo blijf je toch dingen missen en heb je toch een rare nasmaak
Circus en my fathers eyes waren hier al in de maak maar ik had ook zeker
graag Worried life blues gezien.

Jammer !!

Circus en My father's eyes zijn toch wel een must op dit album. Prachtig uitgevoerd! Had graag gezien dat het in de originele volgorde zou staan, met de take 1 nummers als bonus.