menu

Sonic Youth - Sister (1987)

mijn stem
4,08 (416)
416 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: SST

  1. Schizophrenia (4:37)
  2. (I Got a) Catholic Block (2:25)
  3. Beauty Lies in the Eye (2:15)
  4. Stereo Sanctity (3:47)
  5. Pipeline / Kill Time (4:32)
  6. Tuff Gnarl (3:13)
  7. Pacific Coast Highway (4:16)
  8. Hot Wire My Heart (3:21)
  9. Kotton Krown (5:05)
  10. White Cross (2:48)
  11. Master-Dik * (5:08)
toon 1 bonustrack
totale tijdsduur: 36:19 (41:27)
zoeken in:
avatar van Cloud
Beste wat ik tot nu toe van SY heb gehoord.
Daydream Nation & Dirty vind ik maar enkele nummers goed.

avatar van Obscure Thing
4,5
Wat is "Schizoprhenia" toch een geweldige track!
Elke keer als ik dit nummer hoor kippenvel! de brilljante openingsriff. het opbouwende middenstuk dat pompt van de adrealine. En daarna een ontploffing van effecten. Met als verpletterende slotstuk het verrassend kalme einde! Een van de beste nummers ooit geschreven!

En de rest van het album mag er uiteraard ook wezen!

5,0
Niet melodieus? Schizophrenia, cotton crown, super melodieus
Deze sloeg in als een bom in 1987, het concert in Paradiso is wellicht het meest legendarisch/beste concert wat ik ooit heb gezien (of misschien toch Savage Republic een paar jaar later) met Lee die bij de zoveelste toegift in de sprong over het drumstel I wanna be your dog inzette.
Catholic Block dat begin ...
Hot wire my heart had er wel afgekund ja, maar ja een jeugdzonde zullen we maar denken

avatar van mayhemblik
5,0
WAT EEN PLAAT!!!!
Ik heb deze plaat nog nooit helemaal zittend in mijn luisterstoel kunnen beluisteren, ik beland meestal bezweet en hijgend op de grond.
Werkelijk briljant en ik ben nog steeds verliefd op Kim.

avatar van vin13
5,0
Obscure Thing schreef:
Wat is "Schizoprhenia" toch een geweldige track!
Elke keer als ik dit nummer hoor kippenvel! de brilljante openingsriff. het opbouwende middenstuk dat pompt van de adrealine. En daarna een ontploffing van effecten. Met als verpletterende slotstuk het verrassend kalme einde! Een van de beste nummers ooit geschreven!

En de rest van het album mag er uiteraard ook wezen!


Volledig mee eens, maar ik geef wel de volle 5 voor de hele plaat. Melodie en noise gaan prima samen.

avatar van Cor
3,5
Cor
Wat is dat toch, tussen Sonic Youth en mij? De band blijft mij intrigeren, maar kan toch niet 100% (is nog een songs van ze ook) overtuigen. Ik heb er eerder over gepost (ook bij EVOL), maar het zit 'm in de structuren van de song. De vervorming (noise) lijkt soms bijna een doel op zich met teveel verlies aan melodie. Aan de andere kant is daar het prachtige 'Kotton Krown', waarin ik de vervorming wel weer functioneel vind. Ik blijf het proberen. Op naar 'Daydream Nation', in mijn herinnering de plaat waarbij het wel allemaal in balans is.

avatar van pygmydanny
5,0
In september 2005 werd dit album als instapper verkozen in MOJO's How To Buy Sonic Youth:

Muziek >> Toplijsten en favorieten >> MOJO How To Buy - gids

avatar van Chronos85
5,0
Langzaamaan groeit dit album tot misschien wel mijn favoriete Sonic Youthplaat. Louter hoogtepunten maar de laatste tijd steekt Tuff Gnarl er bovenuit. Het opent als een luchtig gitaarpopliedje maar ontaardt naar loop van tijd in een ouderwetse noisefeest.

avatar van Chronos85
5,0
Het is nu Pipeline / Kill Time. Dat nummer is catchy en complex tegelijkertijd zonder aan energie in te boeten. Én wat een kippenvel moment, die drumbreak rond 1:04...

avatar van noruas
Cor schreef:
Wat is dat toch, tussen Sonic Youth en mij? De band blijft mij intrigeren, maar kan toch niet 100% (is nog een songs van ze ook) overtuigen. Ik heb er eerder over gepost (ook bij EVOL), maar het zit 'm in de structuren van de song. De vervorming (noise) lijkt soms bijna een doel op zich met teveel verlies aan melodie. Aan de andere kant is daar het prachtige 'Kotton Krown', waarin ik de vervorming wel weer functioneel vind. Ik blijf het proberen. Op naar 'Daydream Nation', in mijn herinnering de plaat waarbij het wel allemaal in balans is.


de noise in vroege sonic youth platen IS ook vaak een doel op zich. Het helpt als je begrijpt waar ze vandaan komen muzikaal gezien, namelijk een (experimentele) hoek van de rockmuziek waar melodieën überhaupt niet aanwezig zijn. Dat hoeft je natuurlijk niet te liggen ofzo verder, maar mocht je je referentiekader willen uitbreiden, voila

avatar van Hoedijk
4,0
Toen SY nog "underground" was. Echt mijn favoriete cd!

avatar van Eveningguard
Ik kan er lang omheen draaien, maar ik snap Sonic Youth niet. Bijna iedereen hier ziet het als een geniale band met een geweldige stijl. Bram ziet het als muzikanten die het interessant vinden om muziek de nek om te draaien zodra er leven in komt. Eigenlijk is het vanwege de radicale stijl maar vreemd dat deze band zo populair is geworden. Blijkbaar hebben de albums toch iets universeels. Zo nu er dan klinkt het best goed. Tuff Gnarl is een fijn nummertje en ook Catholic Block is goed. Dat zijn dan ook de nummers die het meest 'liedje' zijn. Ik had erg zin in dit album, maar helaas is het toch niet voor mij.

avatar van herman
5,0
Apart, jij hield toch ook van GYBE? Dan zou Sonic Youth je ook wel moeten bekoren, die zijn daar toch een flinke invloed op geweest. Probeer anders eens een iets later album (Daydream Nation of Goo), wellicht zijn die wat beter te behappen.

avatar van Eveningguard
Teenage Riot is ook wat meer liedje. Zijn de nummers op Daydream Nation een beetje in het verlengde van dat nummer? Of zijn er nog veel noiseelementen te vinden?

J.B.
Eveningguard schreef:
Bram ziet het als muzikanten die het interessant vinden om muziek de nek om te draaien zodra er leven in komt.


Opmerkelijke zin, al zou ik de letters in het woord 'zodra' hier net wat aanpassen: muzikanten die het interessant vinden om muziek de nek om te draaien zodat er leven in komt.

Nee, iedereen z'n mening natuurlijk, en fijn dat er gebruikers zijn die hun onbegrip kunnen en willen verwoorden.

avatar van Eveningguard
Vaak als muziek op een rauwe manier gebracht wordt heeft dit een positieve werking op het nummer. Sonic Youth gaat wat mij betreft op dat punt over de schreef en dat zorgt er weer voor dat ik het niet mooi vind. Een ingewikkelde zaak. Helemaal als onbegrip moet je het niet zien. De band heeft kwaliteiten en een vrij unieke stijl, maar het is me tot nu toe te 'hardcore'. Normaal gesproken geen probleem. Dat is het vreemde.

avatar van herman
5,0
Daydream Nation is ook best een flinke kluif, maar de noise is wel een stuk minder aanwezig. Eigenlijk is Sister de eerste best toegankelijke plaat in hun carrière, daarvoor was het nog wat heftiger allemaal. Persoonlijk ben ik die periode juist het meest gaan waarderen over de jaren...

avatar van Eveningguard
Misschien is Dirty een goed album om me te verdiepen in Sonic Youth. Ik wil de band namelijk zeker nog een tweede kans geven.

avatar van Chronos85
5,0
herman schreef:
Daydream Nation is ook best een flinke kluif, maar de noise is wel een stuk minder aanwezig. Eigenlijk is Sister de eerste best toegankelijke plaat in hun carrière, daarvoor was het nog wat heftiger allemaal. Persoonlijk ben ik die periode juist het meest gaan waarderen over de jaren...


Ik vind persoonlijk Death Valley '69 ook nog wel toegankelijk.

4,5
mja, maar Evol zelf is dat totaal niet. Zou inderdaad vor Goo of Dirty gaan.

avatar van Eveningguard
Ik heb mij stem maar even verwijderd. Meer luisterbeurten zijn nodig om dit te kunnen waarderen.

avatar van DjFrankie
4,5
Eindelijk origneel en ook tijd voor een stem. Dit album is ijzersterk, een voortdenderende gitaarexplosie die nergens verveeld en continue spannend blijft. Grote aanrader.

avatar van Masimo
4,0
Mooie, relatief melodieuze plaat van SY. Sterke, soms haast catchy melodielijnen, zij het natuurlijk (gelukkig) wel van een zekere noisy SY-wildheid. Staan een paar van de betere nummers van het gezelschap op: Schizophrenia, natuurlijk, maar ook Pipeline / Kill Time en Tuff Gnarl zijn heel erg goed.

avatar van Misterfool
4,0
Sister ligt mijn inziens behoorlijk in de richting van EVOL. Ook hier zijn er weer sterke melodieën die het fundament vormt voor meeslepend noisy gitaargeweld. De nadruk ligt op dit album meer op de mannelijke vocalen. Ik heb zelf iets meer met de stem van Kim Gordon, maar dat is nitpicking. Schizophrenia vind ik echt een geweldige opener. . Door dat marsachtige ritme wordt je zo het album in getrokken.

avatar van Obscure Thing
4,5
Wat is Pacific Coast Highway toch een magistraal nummer! De perfecte balans tussen destructieve noise en een subtiele opbouw. Dat middenstuk, geweldig.

avatar van Johnny Marr
4,5
mayhemblik schreef:
WAT EEN PLAAT!!!!
Ik heb deze plaat nog nooit helemaal zittend in mijn luisterstoel kunnen beluisteren, ik beland meestal bezweet en hijgend op de grond.
Werkelijk briljant en ik ben nog steeds verliefd op Kim.

Dit. Tijdens Stereo Sanctity kreeg ik spontaan de neiging om dingen kapot te maken. Lang geleden dat een album me zo heeft weggeblazen. Daydream Nation en Goo vond ik al erg goed maar Sister gaat er toch nog net dat tikkeltje over. BAZENPLAAT!!!

avatar van Sandokan-veld
5,0
Ja, toch voor mij ook wel de beste plaat van Sonic Youth (geen kenner, maar de meest cruciale dingen wel gehoord inmiddels). Net zo to the point als volslagen gestoord, net zo samenhangend als ontregelend, net zo dwars en lawaaierig als poppy. Waanzinnig, eigenlijk.

avatar van mayhemblik
5,0
Johnny en Sadokan ik heb jullie lief.

avatar van mayhemblik
5,0
Oja, als je het nog niet kent luister dan aub naar Dead Moon.
Tjezussssss wat een band!!!!

avatar van ArthurDZ
5,0
ArthurDZ (moderator)
Eeeuh...waarom had ik deze ook alweer niet op 5*? Snel verhogen maar, mijn score voor deze energiebom.

Nu scoren alle Sonic Youth-platen van 1985 tot en met 1990 het volle pot bij mij (het -eveneens uitstekende - zij-project Ciccone Youth niet meegerekend), en in 2004 maakten ze nogmaals een album die ik die score waardig vond. Kortom, wat een band!

Sister is samen met het voor mij nog net iets betere Bad Moon Rising zeker hun meest broeierige plaat. Zo'n nummer als Pacific Coast Highway klinkt gewoon zo onheilspellend en mysterieus als maar kan zijn, de opener idem. In tegenstelling tot BMR wordt dit sfeertje echter niet vastgehouden, maar steeds opnieuw onderbroken door vurige rockers als Hot Wire My Heart en Stereo Sanctity. Werkt net zo goed uitstekend.

Gast
geplaatst: vandaag om 22:49 uur

geplaatst: vandaag om 22:49 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

*

* denotes required fields.