LCD Soundsystem - This Is Happening (2010)

Ik moet zeggen dat ik Somebody's Calling Me een van de leukste nummers vind, maar dat kan ook liggen aan het feit dat het nummer sterke overeenkomsten vertoont met Iggy Pop's Nightclubbing

Het feit dat iedereen hier andere favorieten van de plaat noemt bevestigd voor mij het niveau van deze plaat toch ook wel weer. Ik had bij Dance Yrself Clean trouwens ook het volume flink opgeschroefd omdat ik dacht dat de plaat erg zacht gemastered was. Ik vind sowieso dat op verschillende plaatsen in de plaat Murphy's stem wel iets harder had gemogen.

Ik kende Sound of silver wel maar heb het misschien één keer gehoord en toen is er niet echt iets moois gebeurd. In feite is LCD Soundsystem een beetje aan mij voorbij gegaan maar ben het aan het ontdekken nu min of meer. Want dit album klinkt goed tot dusver! Pakkend, pittig & kittig.

Omdat het album (zoals dit topic ook deed vermoeden) gelekt is heeft James Murphy het integrale album op de website van LCD Soundsystem gezet. Streamen wel te verstaan...

inderdaad wel erg 'heroes' . hahaha.

dance yrself clean, change en drunk girls kende ik al.. klinkt tot nog toe zeker niet slecht.

Hij staat nu aan en klinkt op het eerste gehoor wel weer lekker, zal wel weer grijsgedraaid worden komende weken .

All I Want, magnefiek.

Na meerdere luisterbeurten kan ik wel zeggen dat James Murphy weer een meesterwerk heeft afgeleverd. Ik bewonder het feit dat Murphy er steeds weer voor kiest om zijn muziek rustig op te bouwen, hierdoor duiken een hoop van zijn nummer net rond de acht minuten maar het blijft boeien en ik denk dat de kracht van de muziek voor een deel ook in die gestage opbouw schuilt. Bij LCD Soundsystem krijg ik veel meer dan bij bijna alle andere electronische muziek het idee dat het door een mens is gemaakt. Het geluid is heel erg synthetisch maar de emotie lijkt er zo diep in verweven te zitten, het is haast alsof de stem van Murphy en het sythetische geluid een strijd met elkaar voeren. Ik ben weer verkocht, dit is zeker een plaat die in mijn eindejaarslijst terug te vinden zal zijn.

Yeah, you wanted the time,
But maybe I can't do time.
Oh, we both know that's an awful line,
But it doesnt make it wrong.

Mee eens


Dat stukje op 3:08 in Dance Yrself Clean... onbetaalbaar.

ik vind hem best tegenvallen, hij grooved lang zo lekker niet als de vorige 2 platen, die ik dus meer waarderen kan.

Geen idee of ik gewoon een slechte versie te pakken heb, maar ik vind dat de stem van Murphy wel wat luider had gemogen..

hoe vaker je Dance Yrself Clean luistert hoe genialer hij eigenlijk is.

Ik heb nog nooit zoveel elektronische muziek beluisterd als de afgelopen jaren. Voorheen meed ik het gewoon, omdat het me niet beviel. Daarnaast verschijnt er zoveel indie, dat ik gewoonweg een keuze moet maken. Maar het begon met Hot Chip, daarna Caribou, toen volgde Delorean en nu LCD Soundsystem. Het bevalt me.

Ik ga deze plaat zeker vaker beluisteren. Opvallend is wel weer dat een nummer als 'll I Want' ervoor mij uitspringt. Juist dit nummer met de scheurende gitaren en de stampende drums rockt! Maar goed.

Dance Yrself Clean is een klein feestje, een nummer met een spanningsboog van jewelste. 't Zit al de hele dag in m'n hoofd en ik kom bijna niet meer aan de andere nummers toe, bravo!
Nummers als All I Want en Pow Pow zijn ook erg fijn, die laatste had qua nervositeit zo op Talking Heads' Remain in Light gekund.
Ik ben hier enthousiast over.

Vind het een fijn plaatje maar ben toch niet danig onder de indruk om superlatieven uit de kast te halen alhier. En daar had ik me wel op voorbereid! Misschien wat te hoge verwachtingen of kwartjes die nog moeten vallen. Opener Dance Yrself Clean vind ik veruit het beste nummer.. De acheloosheid en nonchalance van All I Want vind ik geweldig, prachtig gitaarloopje ook. Voor de rest mis ik wat tempo, hooks en een snufje melancholie.....

Komaan, man, ik heb het liefst dat deze band lange nummers maakt. Om op te blijven dansen;) Heb 1 track al gehoord: net het korte Drunk Girls. Die valt me wat tegen. Van deze groep verwacht ik immers wel veel gezien hun status.

Nou ja, die Aero heeft best wel een punt. Uiteraard niks tegen lange nummers an sich maar zo'n Pow Pow b.v. kan zijn lange speelduur helemaal niet verantwoorden. En dan zit je 8 en een halve minuut te luisteren naar een hele hoop geforceerde fun die werkelijk nergens heen gaat.

Ik doelde inderdaad op dat soort nummers: ik heb ook niks tegen lange nummers, maar als ik het gevoel heb dat het niet nodig is dan heb ik ze liver puntiger en juist bij een aantal nummers op deze cd heb ik dat wel en ik denk dat het dan beter aankomt bij mij (maar dat weet je natuurlijk ook nooit zeker).

Pow Wow vind ik juist één van de leukere nummers. Persoonlijk vind ik de langste nummers van LCD Soundsystem sowieso de beste. Misschien is 45:33 (eigenlijk één lange track) zelfs wel de allerbeste.

Ik ben wederom heel erg onder de indruk. One Touch is misschien een iets mindere broeder, maar verder is het niveau bijzonder hoog en consistent te noemen. James Murphy speelt wel onbeschaamder dan ooit leentjebuur, maar als je Heroes zo'n andere dimensie, zo'n geweldig melancholieke eigen draai kan geven als in All I Want ga ik niet klagen.

Ik ben er werkelijk aan verslaafd. Ik kan echt geen enkel zwak nummer aanduiden. Alleen Drunk Girls is iets minder, maar zwak kan je dat nu ook weer niet noemen.

Heerlijk vind ik het hoe Murphy de draak steekt met zichzelf en zijn band op You Wanted A Hit.

De clip van Drunk Girls is ook redelijk geniaal:
Drunk Girls

Haha wat een clip

Ja, dat is natuurlijk 's mans ganse shtick: zichzelf bewust in de hipster-hoek situeren om vervolgens de boel op ironische wijze onderuit te halen... nogal een getelefoneerd trucje dat ik onderhand wel wat beu ben. Daarnaast zijn er natuurlijk de dansbare nummertjes met een melancholische ondertoon, helaas staat op deze plaat niks dat het kaliber van All My Friends of Someone Great weet te benaderen. Jammer.

Nu ja, je krijgt hier dus een aantal liedjes op je bord met best wel goede ideeën die helaas nodeloos lang aanslepen zonder dat die lange speelduur een meerwaarde kan bieden (dance yrself clean, one touch, home, Pow Pow) en een aantal anderen die an sich okay zijn als je gemakkelijkheidshalve negeert dat Murphy wel heel gretig aan het plagiëren geslagen is. Tuurlijk is All I Want hier het prijsbeest maar een bovenmenselijke verwezenlijking is dit niet met één van de meest iconische riffs uit de pop/rock-geschiedenis als leitmotiv. Blijft over: I Can Change, catchy zonder te vervallen in nodeloos gedraaf of infantiele onnozelheid waar Murphy naderhand toch wel wat oud voor wordt (Drunk "white light/white heat" Girls), puik nummer.
Neen, Murphy weet hoe hij zijn act moet verkopen (zie ook die clip) maar dit is me allemaal wat teveel style over substance. Tegenvaller.

Ik ben een beetje teleurgesteld met deze CD. Ik vind alleen de eerste 2 heel leuk en ook 'pow pow'. Verder vind ik deze CD wat saai, hopelijk groeit deze nog.

2,5*

Bowie, Iggy Pop, Velvet underground... 't Zijn zéér duidelijke referenties op deze nieuwste worp van LCD Soundsystem. Zo duidelijk dat het wat irritant wordt. Anderzijds geraakt Murphy er wel mee weg, en vind ik het een erg fijn album om naar te luisteren. Maar ik weet nog steeds niet of ik het inspiratie of plagiaat moet noemen... Voorlopig geef ik hem het voordeel van de twijfel: 3,5 ster.

Deze plaat leunt idd weer al dicht aan bij plagiaat... Het enige dat dit wat verdoezeld is de kwaliteit van deze kopie...

Spike Jonze

All I Want is verslavend, zuigt je vanaf het begin mee en laat je niet meer los. Ja een Heroes-pastiche maar wel een fraaie. Drunk Girls moet ik aan wennen en opener Dance Yrself Clean is een feestje. Het wisselt dus qua beleving maar de balans is tot dusver positief.

Vrij sterk album, alleen Drunk Girls wil er niet echt in bij mij. Heeft ongeveer hetzelfde probleem als North American Scum op SoS.

Die lange ballads doen het bij mij écht wel, in tegenstelling tot anderen hier. Hoe Murphy die ballads opbouwt: het is snoepen van elk element. Ieder koebelletje, bliep of synthstring zijn vintage LCD-pracht. Ik weet dat het tegenwoordig helemaal niet nieuw meer is, maar de organische manier waarop Murphy disco speelt met een punkmethode kan ik echt niet beu worden. Bovendien staan zijn songs er ook echt zonder die ingenieuze aankleding. Net zoals Nautilus heb ik ook zo'n "North American Scum-gevoel" bij Drunk Girls. Een kleine smet op het blazoen. Een kleintje maar.