Exit Calm - Exit Calm (2010)

De zanger heeft net nieuw nummer uitgebracht.
Heeft veel weg van Exit Calm.

Nicky Smith - Come Around

Niet slecht, maar ik had hier meer van verwacht. Hearts & Minds was voor mij reeds het bekende nummer en is na beluistering ook het beste nummer. Voornaamste kritiek van mijn kant is dat de nummers vrij inwisselbaar zijn (ik had moeite met het aanduiden van favorieten) en de tijdsduur van de plaat ook gewoon te lang is. Haal er een minuut of twintig van en het zal een stuk aangenamer zijn.

Geheel ter zijde: vreemd en wat spijtig ook dat dit album niet op Spotify terug te vinden is.

Ik denk dat je de opvolger beter kunt waarderen GertJan, daar zit meer variatie en is minder lang (45 min) Exit Calm - The Future Isn't What It Used to Be (2013) de zanger heeft trouwens net een nieuwe single gereleased Nicky Smith - 23 - Come Around

Prachtig album zeg! Deze band helemaal over het hoofd gezien destijds. Het geluid en de sfeer (combinatie van shoegaze, new wave en postpunk) doet me ook een beetje denken aan deze formatie:
Lowsunday - Elesgiem (2001) - MusicMeter.nl

Nu heeft dit album ( Exit Calm) wel nóg meer 'sturm und drang' en leunt het nog meer tegen de jaren 80 aan. Ik hoor er zelfs een vroege U2 (1980-1984) in terug. Ik overweeg om dit album na bijna 10 jaar alsnog te bestellen.

Het album nu een paar keer beluisterd. Het is een groeiplaat dat weet ik nu al. Over het geheel gezien een heel mooi en intens album. Het gitaarwerk is subliem en overtreft op momenten zelfs hun voorbeelden. De band kiest er voor om (bijna) alle nummers in dezelfde ritmesectie te spelen, dat is beslist zo bedoeld maar ik kan me voorstellen dat dit voor sommigen (ook voor mij) even wennen is. Ik had ook wel een paar uptempo nummers verwacht. De productie vind ik ook wat tegenvallen, de bas hoor je bijna niet. Ik had de bas wat meer op de voorgrond geplaatst maar dat is ook een kwestie van smaak. De zang is prima in orde en doet mij naast Bono ook wel denken aan de postpunk band Rubicon (zie link) uit de jaren 90. Al met al een prima album dat je zeker vaker moet draaien. Dat ga ik in elk geval doen de komende weken.

Voorlopige favoriet; Hearts and Minds

Rubicon - What Starts, Ends (1992) - MusicMeter.nl

Klinkt gewoon als standaard Exit Calm, begrijp niet waarom hij nu solo wilde..

Dit bandje inmiddels al enkele jaren uit elkaar, heeft toch een redelijk debuut en een sterke(re) opvolger uitgebracht. Hearts and Minds kreeg destijds nog redelijk wat airplay en dat is terecht, het is ook de beste song van de plaat.
Deze titelloze schijf bevat voor een debuut volwassen nummers waarbij de combinatie van shoegaze, wave en alternatieve rock een mooie mix vormt.
Zanger Nicky Smith heeft een fijne rauwe stem maar soms wat overdadig aanwezig, hier moet je even aan wennen.
Wat de mannen alleen hebben nagelaten op het debuut; afwisseling. Alle songs spelen zich af op midtempo en dat nekt de plaat op den duur. Door hier en daar te doseren, wat snellere stukken toe te voegen had het album aan kracht gewonnen. Nu is het een lange zit. Een topper is deze plaat dan ook niet, voor een eersteling bevat het echter genoeg fraais om er alsnog een dikke voldoende uit te halen.
Opvolger The Future Ins't What It Used To Be bleek al wat afwisselender in elkaar te steken.
Hier en daar brengt zanger Nicky Smith nog wel eens een nummer uit, met name in eigen beheer, zijn songs liggen redelijk in het verlengde van zijn oude broodheer.