B.o.B - The Adventures of Bobby Ray (2010)

Héél commercieel getint album. In elke track word wel gezongen (gelukkig zonder autotune) en het is vrij vrolijk en gelikt allemaal. Het is een beetje een mix tussen Kid Cudi en Drake. Slechte tracks zoals Bet I en Magic worden afgewisseld met sterke tracks zoals Don't Let Me Fall en Ghost In The Machine. Met de Eminem track als hoogtepunt, hij is de laatste maanden ontzettend goed bezig. Wellicht is Slim Shady verdwenen, want Marshall Mathers lijkt dit jaar zijn échte comeback te gaan maken. Ook is een nieuwe verse van Lupe Fiasco altijd een goed ding.
De producties op dit album springen er nooit echt uit, er komen veel elementen van Dirty South in terug. Ik weet niet echt hoe ik dit moet noemen, het is niet écht hip hop, beetje weer alternatieve hiphop ofzo. Het gaat in Amerika in ieder geval goed verkopen.

Voor een debuut is het niet heel slecht. B.o.B mag een groot talent genoemd worden. Hij produceert veel op deze plaat, kan goed zingen en zijn flow is ook erg divers. Hij kan versnellen zoals een echte zuidelijke rapper dat kan. Naast het zingen, kan B.o.B ook iets wat andere rappers niet kunnen: gitaar spelen en piano spelen. In dat geval is B.o.B ook een buitenbeentje, die met zijn doorbraak een nieuwe doelgroep gaat aanspreken. Zijn muziek klinkt erg poppy.

3*, ik had er iets meer van verwacht. B.o.B doet het zeker niet slecht, ik hoop dat het volgende album wat minder luchtig is. Ik zie in hem een prima storyteller. Dit album is ook duidelijk niet voor de echte hiphop liefhebbers, maar wel prima voor mensen die wat anders willen hebben. Wel mag deze man in de gaten worden gehouden, niet voor niets wou Eminem met hem samenwerken.

Lekker debuut zeg. Ik had maar niet te veel verwachtingen vooraf, maar hij viel me zwaar mee.

Zoveel velen zeggen inderdaad een erg commercieel getint album. Het klinkt allemaal erg fijn en zoet. Dit hoeft zeker niet slecht te zijn, want ik vind het best een vermakelijk album. Don't Let Me Fall, Airplanes, The Kids en Bet I vind ik de aardigste nummers op het album.

Er zitten ook enkele missers op als Nothing on You en Magic. Die kunnen beide écht niet. Dit album van B.o.B vind ik ook wel een beetje lijken op die van Big Boi, al is die van laatstgenoemde wel iets beter. Steeds als ik B.o.B hoor denk ik ook aan Big Boi, misschien omdat ze allebei een soort funky sound in hun muziek stoppen. Maar zoals gezegd ligt Big Boi wel een stuk voor en is het minder commercieel.

B.o.B levert dus een zeer degelijk debuutalbum. Alleen te veel van dit soort zoete liedjes gaat op den duur ook wel een beetje irriteren. Dat B.o.B een leuk talent is staat wel vast.

3*

Na 6 jaar ben ik nog steeds niet uitgekeken op het complete album. Het mag dan wel niet het meest artistieke album zijn, Nothin' On You en Magic met respectievelijk Bruno Mars en Rivers Cuomo van Weezer zijn aardige minpuntjes, maar de catchy melodiëen en de teksten met een quasi-narcistische kwinkslag zorgen ervoor dat ik het album vaak heel goed kan hebben. The Kids met Janelle Monáe is een fijn nummer en klinkt veel beter dan de oorspronkelijke versie van Vampire Weekend. Hoogtepunt Don't Let Me Fall heb ik altijd al geweldig gevonden en het serieuze Ghost In The Machine een ondergewaardeerd nummer. De lekkere flow van 5th Dimension (What's up? What's down?) en Airplanes Pt. II (Eminem's deel ) geven het album een heerlijke climax mee.

Ruime 4*.