menu

Bloc Party - Silent Alarm (2005)

mijn stem
3,96 (1395)
1395 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Wichita

  1. Like Eating Glass (4:21)
  2. Helicopter (3:40)
  3. Positive Tension (3:54)
  4. Banquet (3:22)
  5. Blue Light (2:47)
  6. She's Hearing Voices (3:29)
  7. This Modern Love (4:25)
  8. The Pioneers (3:35)
  9. Price of Gasoline (4:19)
  10. So Here We Are (3:52)
  11. Luno (3:57)
  12. Plans (4:10)
  13. Compliments (4:42)
  14. Little Thoughts * (3:29)
  15. Two More Years * (4:26)
toon 2 bonustracks
totale tijdsduur: 50:33 (58:28)
zoeken in:
avatar van Zandkuiken
4,0
Erg mooi en verrassend dromerig (ik dacht altijd dat de muziek van Bloc Party meer "punk" was) debuut dat een aantal zeer sterke songs herbergt.

Zo is Like Eating Glass een bijzonder goeie opener en misschien wel al meteen hét hoogtepunt van Silent Alarm. Leuke vocalen, mooie melodieën, maar bovenal heel veel sféér - iets waar ik toch gevoelig voor ben .

Een andere topper is Banquet, dat ik al eens had gehoord in de serie Entourage en qua aanstekelijkheid z'n gelijke niet kent. Na een eerste beluistering zou ik gezworen hebben dat niet Kele Okereke maar Robert Smith achter de microfoon was gekropen (in zijn geval mag je dat tamelijk letterlijk nemen). Probeert al meteen de titel van beste nummer te stelen van Like Eating Glass.

Opnieuw gas terugnemen doet Blue Light, een mooi zweverig liedje dat ik toch ook wel bij de betere van Silent Alarm reken, evenals de al even ingetogen This Modern Love en So Here We Are. Hoewel de toon hier melancholisch is, houdt Bloc Party een soort van gejaagdheid aan, wat de songs goed doet.

Ook Pioneers, dat harder is maar in dezelfde sfeer baadt, houdt m'n aandacht vast maar wordt jammer genoeg gevolgd door het ietwat banale Price of Gasoline.

Het slot van Silent Alarm wordt dan weer op gang geblazen door het stuiterende en bevredigende Luno (lekkere gitaarsolo), waarna nog vooral de afsluiter Compliments opvalt en zich toch ook even wil mengen in de "beste song"-debatten: héél mooi!

Goeie plaat maar in mijn ogen nu ook niet weer zo geniaal als wel 'ns wordt beweerd. Gewoon heel degelijk.

avatar van maerk
3,5
Bloc Party was voor mij, voordat ik dit album beluisterde, een redelijk onbekend bandje. Ik kende de bekendere nummers Helicopter, Banquet, Hunting for Witches en Signs. Vooral die eerste twee zijn erg sterke nummers, maar de rest van hun muziek leek me niet zo interessant. Bloc Party leek me een geinig bandje, een bandje dat een paar hits heeft en binnen een paar jaar vergeten is. Door de nummers Helicopter en Banquet heb ik dit album toch maar besteld. Ik had hun optreden op Lowlands op internet gezien en ik werd niet weggeblazen, al zag het er wel goed uit. Ik was toch best benieuwd naar het album, alhoewel ze op Lowlands nogal emotieloos leken.(Russel en Gordon zeggen niets en trekken altijd hetzelfde saaie gezicht) Zonder al te veel verwachtingen zette ik het album maar eens op. Ik dacht zelfs dat dit album vaak in de kast zou staan en de Arctic Monkeys en Red Hot Chili Peppers zich weer meester zouden maken van mijn cd-speler. Maar daar had ik het toch flink mis.

-Like Eating Glass: Een bijzondere sound en een lekkere binnenkomer. Nogal schelle tonen maken snel plaats voor een leuk 'fade' effect. Dit bijzondere begin wekte meteen mijn interesse, ik was benieuwd wat dit nummer nog meer te bieden had. Dit nummer wekte ook meteen veel interesse voor de 12 overige nummers. Ik ging achterover zitten en genieten, in plaats van globaal luisteren of het leuk klonk. Like Eating Glass heeft iets wat de andere nummers ook hebben, maar toch zijn ze weer allemaal anders. De zang van Kele is geweldig, die vent heeft een prachtige stem (al is hij live zo opgewonden dat hij redelijk vaak overslaat, jammer). Hij zingt zo zuiver en kan zeer rustig en laag zingen, maar ook de hoge tonen zijn geen probleem. Russel speelt de heerlijkste riffjes. Op dit nummer is zijn riedeltje wat simpel. Maar er is nog een tweede ding. De effecten op de elektrische gitaar klinken zo lekker en geven je een relaxt en fijn gevoel. De bass is ook erg goed, al is dat in dit nummer nog niet merkbaar. De drums zijn minstens net fantastisch als ik die van Matt Helders gewend ben. Maar even terug naar Like Eating Glass want ik dwaal helemaal af in mijn enthousiasme. Een erg goed begin. 4*

-Helicopter: Wat een geweldig riffje en wat een geweldig samenspel van Kele en Russel. Daarna komen de drums die het nummer nog meer kracht geven en de Gordon houdt Kele en Russel goed bij. De zang van Kele is genieten geblazen, maar ook de zang op de achtergrond (Gordon of Matthew?) geven het nummer net die extra flair. En weer zo'n lekker effect, of in ieder geval een bijzonder deuntje. Tijdens het refrein "Are you hoping for a miracle" doet Russel een paar bends die erg goed klinken. Net voordat het nummer een beetje teveel van hetzelfde begint te worden komt de solo. Opzich geen hoogstaande solo, maar het tremolo picken en het riedeltje van Russel werken wel aanstekelijk. Bijzonder goed nummer. 4,5*

-Positive Tension: Toen ik dit nummer voor het eerste hoorde skipte ik het meteen. Die zang van Kele vond ik belachelijk. De tweede keer besloot ik het nummer helemaal te luisteren. Het is maar beter dat ik verder luisterde dan mijn oren lang zijn, want dit is het beste nummer van het album. Die belachelijke zang duurt maar een paar seconden en daarna komt het nummer echt op gang. Kele begon belachelijk, maar wist me te betoveren met zijn zang in de rest van het nummer, vooral het refrein is prachtig samen met die achtergrond zang. Net als je denkt dat het niet beter kan komt de bridge. Geweldig riedeltje van beide gitaren en de drums zwellen aan tot het hoogtepunt van het nummer: "So fucking useless!" Wow! En wat een sterke solo daarna, wat een uitbarsting van gitaarspel. 4,5*

-Banquet: Weer een erg sterk nummer. Deze keer niet twee gitaren die een bijzonder riedeltje spelen, maar elkaar afwisselende gitaren. Alle elementen van de vorige nummers zijn ook weer aanwezig. De bridge is ook hier weer erg sterk, met name door de achtergrond zang (volgens mij Gordon hier). Daarna komt er een kleine solo, maar die had wel wat krachtiger gemogen van mij. Het nummer wordt mooi afgesloten, maar ik had toch iets meer solo verwacht. 4*/4,5*

-Blue Light: Hier laten onze creatievelingen uit Noord Engeland hun andere kant zien. Een rustig nummer met veel gevoel. Het uitbundige gitaarspel is aanwezig, maar iets minder. Vooral de zang is belangrijk. Qua zang slaagt dit nummer al helemaal, wat een gevoel legt Kele in zijn stem zeg. Het verhaal achter dit nummer vind ik ook erg mooi. Waarschijnlijk iemand die aan drugs verslaafd is, maar zijn liefde is het geneesmiddel voor zijn verslaving. Voor haar wil hij het onmogelijke doen, stoppen met drugs. 4*

-She's Hearing Voices: Heerlijke drums! Dat valt meteen op aan She's Hearing Voices. De samenzang in dit nummer vind ik geweldig. Russel leeft zich weer uit met een lekker effect en heerlijke riedeltjes. De bridge is niet bijzonder, maar bouwt op naar de solo die erg lekker is. Russel geeft zijn snaren er flink van langs! 4*/4,5*.

-This Modern Love: Goed nummer, maar het komt pas laat op gang. Ik ben niet zo goed in teksten en de betekenissen enzo.. maar gaat dit nummer over een man die verliefd is op een prostituee? "I'll pay fory you... anytime." 4*

-The Pioneers: Hier zakt het album toch wat in. Geen slecht nummer, maar toch minder dan al het vorige. Het haalt het allemaal net niet bij wat ik verwacht van een Bloc Party nummer. Er zit helaas ook geen lekkere solo in. 3,5*

-Price of Gasoline: Mooi nummer over een redelijk actueel 'probleem'. De tegenstellingen in zang zijn heerlijk. Ik bedoel hiermee dat Kele erg laag zingt voor zijn doen, maar het volgende momenten weer met meer volume gaat zingen en hogere tonen haalt. De gitaar is niet zo bijzonder, maar de bass steelt hier stiekem toch wel de show. Ook hier ontbreekt helaas een solo die het nummer helemaal af kon maken. 3,5*/4*.

-So Here We Are: Een heerlijk ontspannend nummer. Het gitaarriedeltje is erg mooi en blijft in je hoofd hangen. En wat zingt Kele weer prachtig, een applausje waard. 4*

-Luno: Lekker nummer dat het tempo weer een beetje omhoog krikt. Over de zang van Kele heb ik al genoeg gezegd. Russel krijgt hier weer de kans om zijn gitaarkunsten te laten horen. Kele ondersteunt hem hierbij met akkoordjes. 4/4,5*.

-Plans: Goed nummer, maar hier had toch iets meer pit ingemogen. Het is iets te tam. De solo maakt veel goed. 3,5*/4*.

-Compliments: De afsluiter. Het begint allemaal heel rustig en ook heel duister, somber. Sluit je ogen en laat je meeslepen door die basslijnen, die zachte stem van Kele en het hypnotiserend werkende gitaarspel. Een heerlijk nummer om bij weg te dromen. Na afloop zit je nog even na te genieten, niet alleen van dit nummer, maar van het hele album. 4*

Ik ben overdonderd. Wat een prachtig album. Ik dacht dat deze een beetje zou verstoffen in mijn kast, ha! Ik denk eerder dat de cd verslijt omdat ik hem vanaf nu heel vaak ga luisteren! Bloc Party is een erg goede en verfrissende band. Ik twijfel nog wel of ik de andere albums ga aanschaffen. Het lijkt me moeilijk om deze te overtreffen, ik wacht dus nog eventjes.

4,5*

avatar van oceanvolta
4,5
Dit blijft een erg lekker album. Lekker hoekig en retestrak. De plaat barst van de leuke riffjes en heerlijk stuiterende drums. Een van de leukste platen (samen met Franz Ferdinand en A Certain Trigger) die toen uit GB over kwamen waaien met die hele golf van indie bandjes.

4,5* (een halfje af omdat de plaat een paar nummers te lang duurt - nummers die op zich echter de moeite zijn, daar niet van)


Ik vind het ook net een paar nummers te lang duren terwijl de nummers op zich gewoon van hetzelfde niveau zijn.

avatar van Co Jackso
4,0
Wat staan er veel prachtige nummers op dit debuut van Bloc Party. Banquet is uiteraard de klassieker, maar wat te denken van Like Eating Glass, Pioneers, Blue Light, Helicopter, This Modern Love en uiteraard het ontroerende So Here We Are. Dit maakt het extra zuur dat ze niet een paar nummers geschrapt hebben die duidelijk minder zijn. Plans en met name Price of Gasoline blijven qua niveau ver achter op het rest van het album en dat is zeer jammer.

Net geen 4,5*, wie weet verandert dat in de toekomst nog.

Gast
geplaatst: vandaag om 11:07 uur

geplaatst: vandaag om 11:07 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.