Bloc Party - Silent Alarm (2005)

Dat komt nog, beloofd.

Straf; net mijn favoriete blokje

Ja dat zijn zeker gruwelijk goede nummers. Met name She's Hearing Voices en This Modern Love. Maar wat echt de (onverwachte) anthem voor mij is geworden is Positive Tension. Dat is toch wel het meest abstracte nummer op SA. Maar tegenwoordig brul ik die om het hardst mee

Kele heeft er ook een gewoonte van gemaakt om in het publiek te duiken bij She's hearing voices. Dat deed hij dit jaar op Pukkelpop, en als ik me niet vergis vorig jaar ook op Werchter.

En ook min of meer vorig jaar in Vredenburg. Alleen toen klom hij de tribunes in en ging hij naast een paar fans met slechte plaatsen het nummer zingen

Dan zal ik ze zeker nog even aandachtig gaan beluisteren, want voor de rest is dit album wel heel sterk.

Geweldig album, ik snap alleen niet waarom iedereen Helicopter en Banquet zo ontzettend goed vindt.
Toegegeven het zijn goede nummers die ver uitstijgen boven het gemiddelde niveau van andere bands maar om ze nou zo op een voetstuk te plaatsen.....
Bloc Party heeft zo veel betere nummers gemaakt, ik kan maar niet begrijpen dat zo'n groot publiek zich wat Bloc Party betreft heeft vastgebeten in dit soort nummers.
Dit zie ik ook bij A Weekend In The City, de favorieten zijn Hunting for Witches en Song for Clay terwijl ik ook deze naar Bloc Party maatstaven niet geweldig vind.
Het zou wel aan mij liggen

Kele kwam vorig jaar in de Heineken Music Hall ook de zaal door gerend, ik weet niet meer of dat bij She's Hearing Voices was.
Later viel hij ook nog van een versterker af tijdens geloof ik Little Thougths.

Wat zijn dan jouw favoriete nummers?
En niet alleen hoe goed een nummer is, draagt bij aan de "cultstatus" van een nummer

En dat was tijdens She's hearing voices. De 3 keer dat ik ze gezien heb, deed hij dat telkens bij dat nummer. De eerste keer dacht ik nog wooow wat vet, maar bij de 3e keer zag ik het wel soort van aankomen

Wat een stevige plaat! Ik ben normaal gezien niet zo aan indie rock, maar dit heeft echt iets. Die hoge melodieën, ondersteund door zeer lekker, snel maar nooit storend drumwerk, geven het een sfeervolle balans tussen sereniteit en energie.

4* voorlopig, maar kan nog stijgen als ze overeind blijft na zoveel luisterbeurten.

Ik weet niet hoe je goed kan quoten dus antwoord ik even zo

Mijn favorieten zijn So Here We Are, This Modern Love en misschien Plans.
Maar ja eigenlijk als ik logisch nadenk is het ook wel logischer dat Banquet zo'n status heeft dan pakweg Plans, Banquet ligt gewoon een stuk beter in het gehoor.
Soms vraag ik me dingen af zonder er logisch over na te denken

En dat zijn precies mijn favorieten

He toeval !
Het zijn de iets meer ingetogen nummers, die zijn in ieder geval bij Bloc Party meestal mijn favorieten.

Goeie plaat van Bloc Party. In het begin kon het mij niet zo goed aanspreken. Door deze beoordeling ben ik het toch maar weer gaan luisteren. Er staan een aantal zeer goeie nummers op maar ook weer een aantal die mij niet zo goed aanspreken. Verder vind ik de drum- en baswerk ect strak. 4*

Erg leuke plaat, maar toch vind ik over het geheel genomen A weekend in the city nog net iets beter, omdat ik van die cd maar één nummer wat zwakker vind en op Silent alarm vind ik meerdere nummers wat zwakker, met name She's hearing voices, Plans en Compliments. Maar ook Price of gasoline en This modern love horen niet tot hun allersterkste nummers.

Que? This Modern Love geen sterk nummer? 't Zal wel 'de gustibus non disputandum' zijn, maar hier trekken mijn gezichtsspieren van samen. Enfin, ik laat het maar zo, want je geeft Silent Alarm 4,5*

Ik denk dat het allemaal van het aantal luisterbeurten afhangt. Als ik nu Silent Alarm draai, dan worden Plans, Compliments, This Modern Love en She's Hearing Voices meer en meer favoriet; al blijven de dance nummers ook onweerstaanbaar, met als uitschieter misschien Luno. Ik draai dit album nog regelmatig, het is gewoon verschrikkelijk goed, een overrompeling, een energiestoot, geen zwakke nummers te bekennen hier.

...ik wou net zeggen!

Mijn favoriete album van Bloc Party tot nu toe...... Helicopter blijft een heerlijk nummer!

het is vrij eenvoudig hoor hij entertaint het publiek altijd bij she's hearing voices omdat dit het ene lied is waarbij hij geen gitaar moet spelen. (intimacy buiten beschouwing gelaten)

het beste album van bloc party vind ik dit vanwege banquet een snel en makkelijk onthoudbaar nummer.

ik geef het een 4,0 en mijn favorite nummers zijn price of gasoline , banquet en luno.

Er zijn veel nummers/albums (ook uit mijn top 10) die ik nog steeds 'niet snap', liedjes die van zo'n interessante structuur getuigen dat ze aan een paar luisterbeurten niet genoeg hebben. Een pizza aan huis laten brengen is snel en makkelijk, Banquet en Silent Alarm niet!

volledig mee eens wie banquet en helicopter de beste liedjes van deze cd vindt, kent deze cd niet. het zijn natuurlijk uitstekende nummers maar er staan nummers op die zoveel meer zijn... this modern love, pioneers, like eating glass bvb

Erg mooi en verrassend dromerig (ik dacht altijd dat de muziek van Bloc Party meer "punk" was) debuut dat een aantal zeer sterke songs herbergt.

Zo is Like Eating Glass een bijzonder goeie opener en misschien wel al meteen hét hoogtepunt van Silent Alarm. Leuke vocalen, mooie melodieën, maar bovenal heel veel sféér - iets waar ik toch gevoelig voor ben .

Een andere topper is Banquet, dat ik al eens had gehoord in de serie Entourage en qua aanstekelijkheid z'n gelijke niet kent. Na een eerste beluistering zou ik gezworen hebben dat niet Kele Okereke maar Robert Smith achter de microfoon was gekropen (in zijn geval mag je dat tamelijk letterlijk nemen). Probeert al meteen de titel van beste nummer te stelen van Like Eating Glass.

Opnieuw gas terugnemen doet Blue Light, een mooi zweverig liedje dat ik toch ook wel bij de betere van Silent Alarm reken, evenals de al even ingetogen This Modern Love en So Here We Are. Hoewel de toon hier melancholisch is, houdt Bloc Party een soort van gejaagdheid aan, wat de songs goed doet.

Ook Pioneers, dat harder is maar in dezelfde sfeer baadt, houdt m'n aandacht vast maar wordt jammer genoeg gevolgd door het ietwat banale Price of Gasoline.

Het slot van Silent Alarm wordt dan weer op gang geblazen door het stuiterende en bevredigende Luno (lekkere gitaarsolo), waarna nog vooral de afsluiter Compliments opvalt en zich toch ook even wil mengen in de "beste song"-debatten: héél mooi!

Goeie plaat maar in mijn ogen nu ook niet weer zo geniaal als wel 'ns wordt beweerd. Gewoon heel degelijk.

Ik wil even opmerken dat ik de laatste tijd vooral het einde van deze CD geweldig goed vind woorden. Waar eerst mijn favorieten nog stonden op Banquet, Pioneers en Like Eating Glass is dat nu mijn heilige drieluik Luno, Plans en Compliments geworden. Vooral die 2e, dat is echt een kwaliteitsnummer met een grote K!! Luno is misschien zelfs wel het beste uptempo nummer wat Bloc Party heeft gemaakt... vooral vanwege de schitterrende rol van de gitaar, en de verschrikkelijk goed afgestemde zang. Compliments is verder een fantastische afsluiter. Het lijkt aan de ene kant heel kil en aan de andere kant heel emotioneel zoals er gezongen wordt.

Wel vreemd, ik zie dat dergelijke nummers nog niet eens zo heel hoog gewaardeerd worden. Ik kan me ook wel voorstellen dat voor velen de koek oplijkt na de power van vooral de eerste 4 nummers. Overigens ben ik het wel met iedereen eens over de kwaliteit van So Here We Are...

Ik wil maar even komen benadrukken dat ik dit album nog steeds ERRUG goed vind, bij elke luisterbeurt begrijp ik steeds waarom dit mijn nummer 1-positie moeiteloos volhoudt. Ik heb nooit één vaste favoriet, de nummers spreken me alle even hard aan. De zang, de gitaren, de details, no further comment.

Ik kan er ook nog steeds niet genoeg van krijgen. Deze mag je niet in je achterhoofd houden bij het beoordelen van Intimacy, anders is de ontgoocheling te groot. Er staat niet één zwak nummer op, Silent Alarm moet één van de meest consistente albums in mijn bezit zijn. Als ik dan toch drie favorieten moet aanklikken, dan gaan mijn stemmen naar Luno, Plans en This Modern Love.

Dit is ook hun enige échte dance plaat. Ik vind experimenteren op zich positief, maar de meeste bands doen het gewoon verkeerd. Elektronica gebruik je niet om je muziek dansbaarder te maken, maar wel om de sfeer te versterken. Hoekige drumpartijen, een strak gitaarspel en de juiste ritmesecties zijn voor het maken van dancemuziek zoveel efficiënter dan hier en daar wat bliep bliep te verkondigen. Ik heb de indruk dat de jongens van Bloc Party, en met hen nog vele anderen, dat niet zo goed begrepen hebben.

De bas is ook erg belangrijk in de dance. Bij funk en dub waaruit de disco/dance is ontstaan staan de baslijnen sterk op de voorgrond. De combinatie van bas en drums voedt het ritme van zowel de rock als alle vormen van dance. House en techno bestaat vrijwel alleen uit elektronische bassen en percussie.
Het is de combinatie van bas en drums dat de ritmesectie bepaalt en een nummer dansbaar maakt, wat ook het geval is met dit album van Bloc Party waar de ritmesecties goed in elkaar zijn gestoken.

Elektronica is inderdaad absoluut geen synoniem van dance. Lang niet alle elektronica is bedoeld om erop te dansen (meestal wordt elektronica gebruikt om een bepaalde sfeer te creëren) , waar dat er veel dansmuziek bestaat waarin geen elektronica voorkomt.

Heerlijk album, echt geen enkele misser hier, imo.
Helicopter, dat nummer ken ik nog van een Fifa game, geniaal nummer.

Ik dacht dat ik dit album niet mooi ging vinden vanwege het hoge 'elektronica-gehalte', maar de mix met rock bevalt me enorm. Flux is het enige nummer dat me redelijk stoort. Banquet vind ik het beste nummer

4.0*

Flux staat niet op dit album, maar op de opvolger A Weekend in the City...