menu

Boston - Don't Look Back (1978)

mijn stem
3,57 (186)
186 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: Epic

  1. Don't Look Back (5:58)
  2. The Journey (1:46)
  3. It's Easy (4:27)
  4. A Man I'll Never Be (6:38)
  5. Feelin' Satisfied (4:12)
  6. Party (4:07)
  7. Used to Bad News (2:57)
  8. Don't Be Afraid (3:50)
totale tijdsduur: 33:55
zoeken in:
Ozric Spacefolk
Feeling Satisfied is overigens een erg lekkere rocker. Doet me denken aan Triumph.

4,0
Lekker album van Boston. Ultiem Seventies rock met zeer goede zang en productie. Gitaren klinken magnifiek en je ziet dat hun perfectionisme er voor zorgt dat het album na 35 jaar nog steeds lekker klinkt. Kun je niet zeggen van veel albums uit 1978.
Song kwaliteit varieert van goed tot zeer goed. Daarom 4 sterren. Heel degelijk werk.
Zonde dat de zanger in 2007 zelfmoord pleegde.

avatar van marathonman
4,0
De A kant van zijn voorganger en deze pracht A-kant hebben hetzelfde niveau, vindt zelfs don't look back en de absolute uitblinker a man i'll never be beter dan more than a feeling en long time. Jammer dat er niet meer uit de pen kwam, destijds voor mij een wereldgroep 3 jaar lang.
Genoemde 4 nummers staan in mijn persoonlijke top 100! Da's een hele prestatie gezien de switch naar progrock.

avatar van Metalhead99
4,0
Geweldig tweede album van Boston. Persoonlijk vind ik deze minstens net zo goed als het debuut. Toppers zijn het titelnummer en het geweldige Feelin' Satisfied. Lekker in het gehoor liggende rock met prachtige zanglijnen. Wat was Brad Delp een fantastische zanger!

Ik ken de albums die na hun jaren '70 krakers kwamen niet, maar die schijnen allen van een minder niveau te zijn. Persoonlijk kan ik me dat moeilijk voorstellen naar twee van dit soort albums. Ik zal me binnenkort eens bezig houden met de andere platen.

avatar van Broem
4,0
Idd prachtig album van Boston. De band kwam voor mij in een periode dat ik helemaal into Hardrock was. Werd toch getrokken door de mooie melodieuze rock van Boston. De 70 albums van Boston zijn me altijd dierbaar gebleven. Nog steeds op vinyl en regelmatig op de draaitafel. Elke noot klinkt zo bekend en vertrouwd. Dat geeft toch wel een extra dimensie aan muziek uit de good old days.

avatar van LucM
3,0
Een wat mindere opvolger van het uitstekende debuut. Het lijkt mij stlistisch teveel een kopie ervan en is wellicht uitgebracht om het succes van het debuut te herhalen, wat uieindelijk niet lukte. De songs spreken ook minder tot de verbeelding al is de single Don't Look Back wel uitstekend.

avatar van Cor
3,5
Cor
Debuut vond ik toch iets sterker. 'A Man I'll Never Be' is natuurlijk erg mooi. Volgens Leo Blokhuis (voor wat het waard is) één van de tien beste powerballads ooit.

avatar van Bluebird
3,5
Ben het niet vaak met die Blokhuis eens maar in dit geval wel.

4,5
Prima opvolger van het meesterlijke debuut. Kan bij mij weinig kwaad doen als is het debuut beter

avatar van vielip
3,0
Ik blijf deze toch echt veruit de minste vinden van de eerste 3. Kant A heeft zeker z'n momenten maar kant B vind ik ronduit zwak.

avatar van Brutus
2,5
Zwakke plaat van Boston.
Kan niet wedijveren met het debuut.

avatar van west
4,0
Goede plaat van Boston. Komt in de buurt van het debuut.

avatar van AOVV
3,5
Een heel aantal jaren geleden zei ik bij het debuutalbum dat later werk nooit meer in de buurt zou komen, maar daar doe ik deze plaat flink mee tekort. Don't Look Back is namelijk een meer dan geïnspireerde opvolger, met enkele fijne songs die aanstekelijkheid koppelen aan pure kracht, en zo slaat Boston moeiteloos de brug tussen popmuziek en hard rock.

De plaat is ook erg goed geproduceerd; alles klinkt goed. Dat gezegd zijnde zou je als kritiek kunnen uiten dat het allemaal wat te glad is, maar dat valt zeer goed mee. Ik erger me althans nergens aan als ik naar deze plaat luister, die garant staat voor een dik halfuur luisterplezier.

Het album zou overigens oorspronkelijk Arrival als titel dragen, maar toen de leden van de band achterhaalden dat ook ABBA reeds een album met die titel hadden uitgebracht, hebben ze voor een andere titel gekozen (tevens de titel van de bekende openingstrack).

3,5 sterren

avatar van Mssr Renard
Dit is toch een ontzettend goede en stevige Boston-plaat. Ik kan hier geen slecht moment ontdekken.

Ik vind de productie en de mix erg goed, ook het songmateriaal is erg sterk. De zang en zangharmoniëen zijn erg mooi. Hier en daar ontdek ik wat Queen-momenten.

De hoes vind ik ook fenomenaal. Er is een aantal bands met dit soort artwork, wat ik wel erg fraai vind: Journey, E.L.O., Boston, het heeft allemaal iets space-achtigs, maar het is geen spacerock.

avatar van gaucho
4,0
Mssr Renard schreef:
De hoes vind ik ook fenomenaal. Er is een aantal bands met dit soort artwork, wat ik wel erg fraai vind: Journey, E.L.O., Boston, het heeft allemaal iets space-achtigs, maar het is geen spacerock.

Ja, dit soort hoezen, daar houd ik ook van. Net als die van Journey en ELO. Ik denk ook aan die eerste drie platen van Asia, die hebben ook - nou ja, het debuut dan weer niet - iets futuristisch. Het zijn niet dezelfde kunstenaars, maar het kan niet anders of ze moeten elkaar geïnspireerd hebben. De hoes van het Boston-debuut is van Paula Scher, die daarna bij mijn weten nooit meer iets in die richting gedaan heeft. Ze wil er, naar het schijnt, niet eens meer aan herinnerd worden.

Maar ik ben er zeker van dat Stanley Mouse, die begon vanuit de hippiescene en er dus al veel langer mee bezig was, die stijl oppikte en erop voortborduurde voor de hoezen van Journey-albums.
Ik vind het allemaal echt iconische hoezen, al komt dat wellicht mede doordat de muziek die ermee geassocieerd is me zeer aanspreekt.

Deze plaat wordt altijd gezien als het mindere broertje van Bostons debuut, en hoewel dat op zich terecht is, doet-ie er niet zoveel voor onder als weleens wordt beweerd. De verrassing was er natuurlijk een beetje vanaf, en het titelnummer stijgt wel een eind boven de rest uit, maar dat is dan ook een fenomenaal nummer: fantastische opbouw en uitwerking, heerlijke gitaarakkoorden, heavy en toch bloedmelodieus, even gas terug in het midden en daarna vanuit die aansluitende gitaarsolo nog even helemaal los. En ja, de hemelse zang van Brad Delp maakt het af, natuurlijk.

Geen enkel ander nummer op dit album komt daarbij in de buurt. De ballad A man I'll never be (tevens de geflopte tweede single) is niet onaardig, maar duurt te lang. De overige nummers zijn goed, met name It's east en Used to bad news, maar net niet 'great'. Korte speelduur ook - had er nog één knaller bij gezet en het zou een halve tot een hele punt hebben kunnen schelen in mijn puntenwaardering.

avatar van ZAP!
Mssr Renard schreef:
De hoes vind ik ook fenomenaal.
Ook deze LP heb ik voor een €1,50 of zo bij de kringloop gekocht, niet zo lang geleden.
Vind het eerder een charmante dan een fenomenale hoes.

avatar van Mssr Renard
Het heeft dan ook wel veel met persoonlijke smaak te maken.
Maar daar gaat ook het gesprek tussen mij en gaucho voornamelijk over.

avatar van Duco van Deugen
4,0
geplaatst:
Tweede album van de groep die tot op de dag van vandaag een soort cultstatus heeft.
Het was lastig om het succes van hun debuut-LP te evenaren, maar toch lukte dat vrij aardig. In de VS werd zelfs de nr-1 positie bereikt.
Ik vind de plaat goed in balans. Er zijn eigenlijk geen zwakke nummers of zwakke momenten te bekennen. Er werden meerdere singles van getrokken, waarvan het titelnummer het meest succesvol bleek in diverse landen.
De opname-techniek van Boston heeft mij altijd wel aangesproken. In veel nummers lijkt het alsof de zanger achterin de kamer staat en alle moeite moet doen om boven de instrumenten uit te komen. Op de een of andere manier geeft dat zo'n nummer wat extra spanning.

Geluidskwaliteit van de plaat is zeer goed te noemen. Beslist een '4' voor dit belangrijke album.

Gast
geplaatst: vandaag om 21:07 uur

geplaatst: vandaag om 21:07 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.