menu

Iron Maiden - The Final Frontier (2010)

mijn stem
3,61 (259)
259 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Metal
Label: EMI

  1. Satellite 15....The Final Frontier (8:40)
  2. El Dorado (6:49)
  3. Mother of Mercy (5:20)
  4. Coming Home (5:52)
  5. The Alchemist (4:29)
  6. Isle of Avalon (9:06)
  7. Starblind (7:48)
  8. The Talisman (9:03)
  9. The Man Who Would Be King (8:28)
  10. When the Wild Wind Blows (10:59)
totale tijdsduur: 1:16:34
zoeken in:
5,0
Starblind en The talisman toch wel de uitschieters van deze plaat

avatar van Spoelworm
Schuld bekentenis= ik heb deze steeds laten liggen .
Ik pak niet snel een wat recenter album van Maiden uit de kast. Ik probeer het. Echt. Maar telkens als ik het toch doe, dan kom ik in de maiden sfeer en binnen een paar nummers light somewhere in time of the number al op de speler. Ik kan het niet helpen.
Brave new world vond ik wel een leuk album maar miste voor mij toch wat. De nummers zijn wat, minder scherp? Hoe moet ik dat verwoorden Evenzogoed, wel een leuk album.
Met die andere met die tank erop, ik kom even niet op de naam, heb ik hetzelfde. Zeker kwaliteit nummers , maar ik pak hem niet snel uit de kast.
Deze had ik dus over maar bij voorbaat overgeslagen. Ik probeerde laatst book of souls en alweer dacht ik, nee als ik zin heb in Maiden dan liever Seventh son. Powerslave. Killers.
Deze is tussendoor in het stof gekomen, onaangeraakt onbeluisterd. Lelijke hoes ook, geen aantrekkingskracht.
Onterecht blijkt vandaag want uit pure "muziek verveling" (dat is als je alle platen en cd's uit je kast nu toch al te vaak hebt gehoord en je niet weet wat je op moet zetten maar iets helemaal nieuws daar ben je niet zo voor in de stemming) luister ik hem vandaag en hij is ... goed. Veel beter als life and death (dat was het,a matter of life and death) . Een beetje life and death en brave in de mix is wat kort door de bocht maar in het verlengde misschien (?) maar iets meer memorabele nummers.
Deze gaan mijn oren ongetwijfeld meer horen.

avatar van gigage
4,0
Ik deel mee in die "schuld"Spoelworm, alleen zet ik dan niet één van die eightees albums op maar En Vivo. Die liveregistratie bevat zo'n zes songs van dit album , mooi afgewisseld met wat ander spul en dan heb ik mijn portie Final Frontier wel weer gehad (denk ik dan eigenlijk). Het resultaat is hetzelfde, deze blijft maar in de kast staan. Geeft niks komt wel weer een keer, hoewel ik waarschijnlijk Book of Souls en Dance of Death (over lelijke hoes gesproken) waarschijnlijk de voorrang geef van de post MM albums.

avatar van Spoelworm
Ik heb geen album geluisterd van de tijd dat Bruce de band "een tijd" verliet ..
Is het wat?

avatar van gigage
4,0
Tja, dat lees je bij die 2 albums (X en XI), ik was er niet weg van.

avatar van Eddie
4,0
Zeker de X-factor heb ik altijd een behoorlijk goede plaat gevonden. Hij is wat donkerder, maar zeker niet slecht. on-topic. Van alle platen uit de tweede Bruce era draai ik deze eigenlijk het minst van allemaal. Niet dat hij niet goed is, er staan alleen maar goede nummers op, maar om onduidelijke reden heb ik er weinig mee. Ik pak dan liever Dance of Death of het laatste Book of Souls uit de kast (wat ik na Somewhere... de beste studio plaat van maiden vind maar dat ter zijde). De plaat klinkt mij een beetje alsof het op automatische piloot gedaan is, ik mis een beetje de 'edge' als je het zo mag noemen.

avatar van Kronos
4,0
Het lijkt of Bruce het verlies aan kracht met harder roepen wil compenseren. Vermoeiend als hij dan ook nog eens luid in de mix zit. De eerste helft bevat kortere werkjes waarvan er mij nog weinig echt kunnen boeien. Van de epische nummers bevallen enkel Starblind en The Talisman mij zeer goed.

73/100

avatar van Lau1986
3,5
Een vermakelijk album, waarbij ik het laatste nummer het hoogtepunt van het album vind. Ik ben het ermee eens dat Bruce aan kracht verliest waardoor hij niet altijd even sterk overkomt. Aardig album.

avatar van RuudC
4,0
Gekocht destijds omdat het van Maiden was, maar eigenlijk was mijn interesse in nieuw werk op dat moment bijzonder laag. Het zou zomaar kunnen dat ik de eerste drie songs gedraaid heb toen en dat het daarbij gebleven is. Nu ik het album weer hoor, snap ik enerzijds die houding wel, maar toch heeft ook dit album wel het nodige moois te bieden. Bepaalde kritiek vind ik ook wel op z'n plaats, want Maiden wisselt weinig af in zijn muziek. Tempo, dynamiek en dergelijke blijven vaak hetzelfde. Als er al afwisselingen zijn, lijkt het wel alsof het niet op mag vallen. Dat maakt, samen met de lange speelduur, het album soms wel wat saai.

Toch heeft The Final Frontier ook wel echt wat te bieden. De productie is weer erg helder. Het album heeft een fijne sfeer. Het spel van de heren is om te smullen. De teksten zijn weer dik in orde. Het vertaald zich alleen niet vaak genoeg in ook echt goede songs en zoals het wel vaker bij Maiden het geval is, zit het beste aan het eind van het album. When The Wild Wind Blows is een heel goede afsluiter, maar de hoofdprijs vind je wat mij betreft in The Man Who Would Be King. Op dit soort momenten hoor en besef je dat Maiden nog altijd een force majeur is.

Tussenstand:
1. Powerslave
2. Killers
3. Seventh Son Of A Seventh Son
4. The Number Of The Beast
5. Somewhere In Time
6. Iron Maiden
7. Fear Of The Dark
8. Dance Of Death
9. Piece Of Mind
10. A Matter Of Life And Death
11. Brave New World
12. The Final Frontier
13. No Prayer For The Dying
14. The X Factor
15. Virtual XI

avatar van lennert
4,5
Ik vind de gemiddelde waardering voor dit album behoorlijk tegenvallen, aangezien het zelf een van mijn favoriete albums van de post-reunie-periode is. Het bouwt in dat opzicht ook perfect met de snellere, catchy stukjes om vanaf Isle Of Avalon non-stop heavy prog-metal te zijn. De eerste helft heeft met The Final Frontier een heerlijk rockend introlied te pakken, om op een Mother Of Mercy wat meer dramatiek te laten horen en met The Alchemist een heerlijk klassieke Maiden-track neer te zetten, maar hierna gaat het pas echt los. Vooral Starblind met zijn fantastische teksten of The Talisman met dat machtige refrein (WEEEEEEEEESTWAAAAAAARD THEEEEE TIIIIIIIIIDEEEE!) maken altijd dingen bij me los. En Harris heeft met When The Wild Wind Blows een heerlijke afsluiter neergepend waarbij het aandachtig luisteren van de tekst (doomsday preppers die zichzelf verschansen en de zelfmoordpil nemen als ze denken dat de apocalypse losbarsten, terwijl het een simpele aardschok betreft) weer eens prioriteit heeft. Het album ademt heerlijk en Dickinson klinkt voor mij nog steeds in topdoen. Slechts Coming Home had van mij niet gehoeven, maar als geheel is The Final Frontier toen en nu nog steeds een topalbum voor me.

Tussenstand
1. Seventh Son Of A Seventh Son
1. Somewhere In Time
1. Powerslave
4. Killers
5. Brave New World
6. The Number Of The Beast
7. The Final Frontier
8. Iron Maiden
9. Dance Of Death
10. No Prayer For The Dying
11. A Matter Of Life And Death
12. Piece Of Mind
13. Fear Of The Dark
14. The X Factor
15. Virtual XI

Gast
geplaatst: vandaag om 08:30 uur

geplaatst: vandaag om 08:30 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.