Perfume Genius - Learning (2010)

Niels!!!!!
Super dat jij dit album ook zo geweldig vindt!

Dat vind ik ook wel super ja, dat ik iets super vind

Ik heb dit album overigens niet eens ontdekt omdat het bij jou in de top 10 stond, maar omdat Arrie zei dat hij een 5* had uitgedeeld dit jaar in het 'vraag van de dag' topic, toen ben ik eens gaan kijken welk album dat dan was en toen vond ik de geweldige recensie van hoi123. Aangezien wij toch een beetje een overeenkomstige muzieksmaak hebben ben ik dit gaan luisteren en na een paar keer luisteren, het was met een koptelefoon op, liggend op de bank, 's avonds, goed naar dit album geluisterd en de emotie en geweldigheid drong tot mij door. Daarna nog flink wat luisterbeurten gegeven en toen op een dikverdiende 5 uitgekomen

Overigens heb ik hem ook door Arrie ontdekt, dus eigenlijk moet alle eer naar Arnout gaan.

Ik heb dit album net voor het eerst geluisterd en het heeft diepe indruk achter gelaten, die piano in de nummers is echt prachtig, op de valreep ook nog een goed 2010 album mee gepakt.

Na alle 5 sterren-beoordelingen ben ik de eerste die hier een negatief bericht ga neerzetten. Hoi123 had een geweldige review van dit album geschreven die me erg benieuwd maakte naar dit album. En wat valt dit tegen. Ik vind het album echt slaapverwekkend. Piano is enorm saai en de zang is gewoon echt slecht. Ik vind het ook helemaal niet emotioneel of zo, het gaat bij mij het ene oor in en het andere oor uit. 1,5 ster, sorry hoi123, ik heb het geprobeerd, maar het ligt me niet.

Kan ik me heel goed voorstellen, en ik ben er zelfs verbaasd om dat je er zoveel positieve reacties zijn. Ik had wel meer negatieve reacties in deze trant verwacht.

Qua sfeer doet het me erg denken aan How to Dress Well, alleen dan net wat meer gericht op pianowerk. De eerste luisterronde knalt nu door de spiekers en die klinkt verre van vervelend

Zit er intussen over te denken om hem in mijn top 10 te zetten. Had ik al veel eerder kunnen doen, eigenlijk... Nog maar eens goed beluisteren en dan zal ik het weten

Zeer goed album, emotionele zang, en een schitterende muzikale begeleiding ( piano) de opener en Mr. Peterson zij voor mij de twee beste tracks hierop.

Ik heb in een interview gelezen dat er dit jaar misschien nog een nieuwe plaat inzit. Maar zeker ben ik niet!

Dat zou dit jaar echt compleet maken

Als het zo is ga ik janken

Beetje tegenstrijdig, denk je ook niet?

Maar had er ook al over gehoord. Kijk er ook erg naar uit.

Van geluk uiteraard. Ben echt benieuwd

Ik ook maar ik hoop wel dat het anders gaat zijn dan deze gewoon omdat ik benieuwd ben of hij buiten dit genre het er ook zo goed van brengt.

Zijn concert van afgelopen week bestond in ieder geval voor een groot deel uit nieuwe liedjes, die ook nog eens erg goed klonken. Ik dacht toen al: hij heeft volgens mij wel genoeg om weer een nieuwe plaat op te nemen...

Ik denk trouwens dat het dan wel heel erg in dezelfde lijn gaat liggen.

Vind ik niet erg als het weer zo goed wordt. Ben jij naar een concert van hem geweest? Hoe klinkt dat eigenlijk, hebben ze dan iets met de microfoon gedaan waardoor het ook zo 'lo-fi' klinkt?

Volgens veel mensen is deze man live nog beter (intenser, kleiner) dan op plaat. Ik kan het me wel voorstellen, dit is echt muziek die je ziel kan raken.

Heb even wat live filmpjes op youtube gezocht (nog nooit gedaan...) en inderdaad: wow. Correctie, AOVV: hij ráákt je ziel. Maar dat doet zijn album, die niet voor niets in mijn top 10 staat, ook. Geweldige muziek

Ik zou hem toch wel erg graag live willen zien. Maarjaa, alleen gaan is ook weer zo wat en ik zou niet weten met wie ik moest gaan

Ik ben zelfs twee keer naar een concert van hem geweest.

Nee, er is niks met de microfoon gedaan, maar de man heeft sowieso al een hele emotionele en breekbare stem. Ik vond het de eerste keer (oktober vorig jaar) eigenlijk wat tegenvallen. Het was niet zo heel aangrijpend. Ik bedoel, hij deed z'n liedjes prima, maar de kippenvel die ik normaal wel had, bleef toen uit. Vorige week zaterdag zag ik hem weer, deze keer in een kerk, dus de locatie paste al erg mooi bij de muziek. Op een of andere manier raakte het me toen wel.

Het klinkt niet lo-fi, maar het klinkt ook niet heel anders. Gewoon nog steeds pianoliedjes, met emotionele zang eroverheen, en soms sfeervolle synths. Zelfs de nieuwe nummers wisten me te raken, en je ging eigenlijk ook vanzelf meeluisteren naar de teksten. Het publiek bleef ook muisstil, dat zegt wel heel veel. Mike en z'n maatje wisten iedereen stil te krijgen en naar zijn droevige teksten te laten luisteren.

Overigens weet ik niet of ik het live beter vond. Het zal niet veel met elkaar schelen. Het is ook gruwelijk mooi om met koptelefoon naar dit album te luisteren.

Overigens was mijn vriendin mee, ik zal eens vragen of ze er nog wat aan toe te voegen heeft.
Edit: nope, heeft ze niet.

Heb net dus even filmpjes opgezocht en ik heb het inderdaad gezien, die man heeft inderdaad gewoon een ontzettend breekbare en stem en weet me hoe dan ook te raken (hij ziet er trouwens zelfs breekbaar uit ).

Ja, hij ziet er inderdaad ook wel breekbaar uit. Wel erg aardig trouwens, die eerste keer heb ik hem nog even gesproken na het concert, heeft ie de LP die ik net gekocht had gesigneerd, en ben ik nog samen met hem op de foto gegaan.

Las je (mooie) recensie nog eens terug en kwam dit weer tegen. Interessant. Denk je dat nu nog? Ik verwacht persoonlijk best veel van een tweede plaat, volgens mij heeft hij genoeg ellende meegemaakt om nog een boel mooie nummers te schrijven.

Ook al wordt dit trouwens gewoon een Learning II, als het net zo mooi is maakt het mij niet uit

Ik denk in ieder geval nog steeds dat hij wel een wisseling in stijl moet hebben om bij zijn tweede nog boeiend te blijven. Niet dat er per se drums en doedelzakken bij moeten komen of zo, maar een nieuw album vol met nummers als Mr. Peterson of Learning wordt niet meer zo boeiend als deze. Denk ik.

Ben ik het wel mee eens.

Nu ik er zo over nadenk zou je wel eens gelijk kunnen hebben ja. Als het echt weer 10 nummers zijn die hier zo weer op hadden kunnen staan. Aan de andere kant, als Perfume Genius een (enigszins) andere sound zou aannemen, zou het dan ooit zo mooi kunnen worden?

Ik verhoog hem toch naar 4.5*, al vanaf de opener krijg je het gevoel wat voor album dit is: gevoelig, zeer kwetsbaar maar toch krijg ik altijd een glimlach op mijn gezicht als ik de eerste tonen van de piano op Learning hoor.

Voor een verhoging vind ik 'm persoonlijk nog net iets te mager. Dat dit door merg en been gaat, akkoord, maar het plaatje duurt me net iets te lang, en niet elk nummer is een schot in de roos. Wel is dit debuut de voorbode van een meesterwerk, iets waar ik deze geblutste jongeman toch wel toe in staat acht.

28 minuten is toch alles behalve te lange er staat maar één mindere track op naar mijn mening: Gay Angels. 40 minuten zou de plaat me niet kunnen boeien maar 28 minuten Learning, is gewoon fantastisch.

Gay Angels is juist geweldig Wat mij betreft staan hier zeker geen mindere tracks op, maar ja, hij staat dan ook in mijn top 10...