Linkin Park - Meteora (2003)

Mijn favoriete Linkin Park album. Want hierop staat Breaking The Habit.

Erg vet album. Linkin park blijft heer en meester in het afwisselen van rock en rap. Deze twee muziekgenres die mij er aanstaan worden op verbluffende wijze gecombineerd in 13 prachtige , stijlvolle songs.

Helaas meer van hetzelfde... da's op zich niet eens het ergste, maar dat het slechter is dan de vorige en zonder ziel en gevoel wordt gespeeld, deed mij bij deze hype afhaken. 2 sterren.

Een DJ van de VPRO beweerde ooit dat ze van de platenmaatschappij opgelegd krijgen waar de nummers over moeten gaan.

Of 't waar is weet ik niet. Het zou me niets verbazen.

Ja, ik heb ook iets gelezen dat de platenbonzen een behoorlijke vinger in de pap hadden bij de tot stand koming van dit album. Maar daar moet je als integere rockact gewoon lak aan hebben m.i.

dit album vind ik ook niets. toen ze hun eerste cd en in het voor programma van deftones stonden(heineken music hall) vond ik ze helemaal cool. gelijk hun cd kopen. maar wat ze erna zijn uitgaan brengen! echt niet goed! 2,5*

Goeie muziek vooral breaking the habit en session.

Nummer dat ik toevallig ken (videoclip is gemaakt binnen I.G, zelfde productiehuis dat met Innocence in Cannes zit, en de anime in Kill Bill verzorgde).

Echt jammer hoe een prachtig clipje als dit verspild wordt aan zo'n ranzig slecht nummer.

Clip : Hier
(Real Player)

Het is idd een ziekelijk mooie clip, mischien ligt het eraan dat ik alle manga/anime mooi vindt.
Wat klets ik, de clip is gewoon geweldig.

Mooi Album !! vooral breaking the habit, somewhere i belong, numb en faint ..... 4 *

Daarnaast vind ik Don't Stay, Lying From You en Session ook nummers waarin een aantal goede dynamische stukken zitten. Linkin Park houdt het simpel en duidelijk met Meteora, maar legt er toch wel nummers in met veel emotie die heel degelijk zijn. 3en een halve ster.

Session lijkt mij niet te overtreffen (ook zo mooi bij een bepaalde film in de aftiteling gebruikt )

Ja Session is ook op een cd uitgebracht die nog een stuk meer waardering van mij krijgt, geeft heel goed de sfeer neer die je mag hebben aan het einde van die bepaalde film. Goed selectiewerk van pak 'm beet Don Davis waarvan ik nu de trilogie albums voor het eerst allemaal aan het beluisteren ben. Echt genot tot nu toe.

Ik vond Hybrid Theory beter

De verassing is er misschien af, maar ik vind deze ook erg vet!

Mijn broertje heeft hem , dat zegt genoeg

From the inside is het beste nummer! en ook Faint en Numb, maar die clip vond ik wat minder. Verder Lying From You vond ik ook leuk.

LINKIN PARK ik ben er ontzettend verslaafd aan!!!

ik ben heeeeeleeeemaaaal TOTAL FAN alleen nog maar 12 jaar dus moet ik nog ff w88 tot ik naar een concert mag

En als je ouder wordt wil je niet meer naar een concert omdat het toch niet zo goed blijkt te zijn. Het leven zit vol ironie.

neej sirieus als je linkin park fan bent zul je voor eeuwig trouw zijn ikke in ieder geval wel!!!

Ik vraag me altijd af waarom Linkin Park zoveel jonge fans trekt en zo mainstream is. Het is natuurlijk geen hardrock, maar het is wel gewoon rock en ik ken een hele hoop mensen die helemaal niet van rock houden, maar wel van Linkin Park.

Wat is er toch zo speciaal hieraan, kan iemand die hier fan van is, zoals chester, dat mij vertellen?

simpel : machtige combi van rap en rock ingezongen door de rauwe stem van de hoodzanger, muziek zit perfect in elkaar ...

Ik weet ook niet wat het is. Vriend van me die alleen maar van trance houdt kwam laatst ook met dit album aanzetten. Hij vond het fantastisch enzo. Ik snap het niet, want wat ik van deze band heb gehoord is echt tenenkrommend slecht.

Het feit dat de muziek erg duidelijk en simpel is gehouden, catchy, de lijn van een nummer is meeslepend te volgen, wat nieuw is voor een jong publiek. Daar bovenop zijn het merendeel vd nummers erg gefrustreerd kwa emotie, waardoor vooral pubers hun gevoelens in de muziek kwijt kunnen. Als je de pubertijd voorbij bent en je kent nog steeds niks beters, dan vind ik je muzieksmaak niet naar behoren ontwikkeld Voor de rest vind ik Linkin Park best een sterke groep. Dat ze die lijn erin weten te stoppen, goed produceren heet dat. Uitgebalanceerd ook, de rap en de rock. En ze hebben een eigen sound, met de zuivere krachtige gitaren versus electronische drumbeats en synths. Vocalen ook vrij authentiek in redelijk positieve zin. ''Don't Stay'', Somewhere I Belong'' of ''Session'' kunnen er bij mij goed in. En ik kan ook goed begrijpen dat mensen het semi-mystieke ''Nobody's Listening'' cool vinden. 3,5 ster vind ik precies goed staan hier.

poeh snake het is niet een rauwe stem maar een speciale

ze maken hybrid

breaking the habit : mixing van zang achtergrond en mooie melodie
numb : mix van zingen , praatrap, en af en toe melodie refrein niet
somwhere i belong : idem dito
from the inside : mix van zingen, schreeuwen, en pauzes van alleen muziek

session: mooie rustgeven inspirende muziek
my december: chester aan zang behalve bij een paar regels ook rustig

conclusie : ze maken verschillende nummers en plakken niet hits achter mekaar zodat fans en anderen niet snel uitgekeken zijn op linkin park dus ze zijn niet alleen cool maar ook slim

EN LEKKER ( alleen chester )

Ongeveer even goed als Hybrid Theory. Somewhere I Belong, Faint, Figure.09 en Numb zijn hele goede tracks.

3.5 ster.

Leuke geluidstechnieken, maar een echte band?!
Beetje eentonig en of ze nou echt wat kunnen, ik vraag het me af.

Een 2,5** voor de nummers die ik ken

Je moet wel het hele album gehoord hebben om hem te mogen beoordelen, Rockman.

Leuke discussie bij dit album en allemaal erg herkenbaar.
Ik, niet echt specifiek rock-fan maar ook echt niet puber, vind dit ook mooi. En dat hangt op dingen als emotie en melodie. De geluidseffectjes en combinaties met rap vind ik ook lekker passen.
Dat het 'commercieel slim' is (ja hoor, heus) maakt mij niet uit.

Ik ben al lang geen puber meer (al een paar maanden de 35 jaar gepasseerd) maar dit album heeft een erg speciale plaats in mijn collectie. De meeste singles had ik wel voorbij horen komen op de radio en dat beviel me wel. Uiteindelijk voor prikkie het album maar gekocht en ik was gelijk verkocht. Op een ontzettend knappe manier weten ze een hoop frustratie (die van hunzelf of in overdrachtelijk zin die van hun jonge aanhang) af te reageren in hun muziek. Maar ze weten het te vatten in muziek die ook nog eens melodieus / toegankelijk is.

Dit plaatje heeft heel wat uren rondgedraaid in mijn speler in m'n auto. Heb een tijdje gehad dat ik me absoluut niet happy voelde op m'n werk en nou, dan kan ik vertellen dat dit een erg lekker afreageerplaatje is.

En twijfelen aan hun muzikale kunnen vind ik overigens erg slap.