Interpol - Interpol (2010)

M,m,m,m.. ik vind het vreselijk. Ik weet niet wat jullie zien aan het afbrokkelende artwork van de cover maar het is Interpol.. het lijkt er nog niet op. Ik kan me voorstellen wanneer de rook nog om je hoofd warrelt dit een tijdelijke vlaag kan zijn maar ik hoor muziek van de erg korte termijn. Het is over en uit als je het mij vraagt, dat deed je niet maar omdat ik de eerste plaat erg goed vind, vind ik het jammer om te horen wat succes met een band en hun ideeën kan doen. Ik denk te horen dat zij voor het grote geld kiezen en in mindere mate voor de creatie.. hun later werk heb ik niet interessant meer gevonden, dat maakt hen voor mij nu tot een band die ik niet graag hoor.. met uitzondering van Turn on the Bright lights natuurlijk.. dat is, naar mijn mening, een oprechte plaat.

Kijk, dat je hier niet wild van bent is natuurlijk een mens zijn goed recht maar hoe kan je dit nu in godsnaam een plaat vinden die voor 'het grote geld' gaat?

Het grote geld?
Ik vind deze plaat ook teleurstellend maar dit is toch absoluut geen commerciële plaat?
Integendeel. Ik vind het zelf hun meest ontoegankelijke werk.

Als ze de commerciële kant op wilden gaan, hadden ze wel een plaat als Antics gemaakt.

Mja.. ik denk een overgeproduceerde plaat te horen. Er zit werkelijk geen onoverbeheerst stukje muziek in zoals dat bij hun eerste werk nog wel het geval was. Vanaf het tweede album zag ik dat er veel advertenties her en der geplaatst werden.. dan gaat bij mij een belletje op dat het toch echt de bedoeling is er een commercieel succes van te maken.. of dat nu lukt of niet staat er buiten.. Ook op dit album denk ik te horen dat hiernaar gestreefd werd, gezien de opbouw van de nummers.. erg poppie.. men richt zich op een groot publiek. Helaas slaat Interpol, naar mijn mening, de plank mis. Maar dat proces is mijns inziens al begonnen na het grote succes van het eerste album. Ik haakte in ieder geval af. Dit album veranderde die opvatting niet.

Als dat het doel was van Interpol, dan zijn ze wel zwaar geflopt.
Nee, ik vind dit album eigenlijk ook de minst toegankelijke van de 4. Een stuk donkerder. Bij de vorige 3 kwam de klik na een paar luisterbeurten, maar hier heb ik toch ferm wat tijd moeten in steken. En ik ben er nog niet hélemaal zot van.
Lights en Barricade hebben het toch ook niet lang vol gehouden in de charts. Als je het vergelijkt met Evil

Heb nooit super veel met deze band gehad, maar nu ze op Lowlands te hebben gezien knap ik hier compleet op af.
Verschrikkelijk statische band, zeggen ze wat over Arctic Monkeys.
Ik weet dat het bij het imago van de band hoort, maar de band straalt niets dan ellende uit.
Alle nummers klinken hetzelfde en de zanger is zeer beperkt.

Tegenvaller na het briljante Our Love To Admire. Kan iemand mij vertellen waar de echte Paul Banks is gebleven? Waar is de woede in hem die naar buiten geschreeuwd werd zoals dat in het verleden vaak ging? (Evil, Narc, Mammoth, Pace Is The Trick)

Ik hoop dat dit een eenmalig experiment is...

Zeker niet het beste van de heren, maar een vooruitgang na Our Love To Admire. Daar heb ik, op een paar highlights na, zeer weinig mee.

Ik begreep/begrijp de kritiek op dit werk niet. Donker intens album in de stijl van de twee laatste nummers op OLTA. Ik vind dit een grote meerwaarde in hun repertoire.

Donkere, intense, ontoegankelijke albums liggen nu eenmaal niet zo goed in de markt anno 2010-2011. Vraag me af wat de consensus zou zijn moest Turn on the Bright Lights vandaag uitkomen, denk dat ie nooit zo zou aanslaan als 10 jaar geleden.

Well no shit, Sherlock. Dat is vrij inherent, ja. Er lijkt mij ook helemaal niets op tegen dat artiesten hun product proberen te marketen / verkopen; sterker nog, iedere artiest doet dat ook wel, op de één of andere manier. Dat zegt nog helemaal niets over hoe commercieel de muziek an sich is natuurlijk. Wat dat betreft zijn ze niets anders dan filmlabels (grote maatschappijen of independent om het even) of zelfs maar autodealers (ik noem maar wat): ze proberen gewoon hun geld te verdienen.
Daarnaast ben ik het ook niet met je eens dat ze sinds hun debuut een toenemend commercieel pad zijn ingeslagen. Deze laatste is gladder geproduceerd, dat ben ik met je eens, maar verder geenszins 'poppier' dan de voorgangers. Wel is het mijn inziens de eerste fatsoenlijke plaat sinds het debuut, maar dat is een ander verhaal...

Met dit album heb ik even gewacht (een jaar!) om mijn stem uit te brengen. Toen ik dit album voor de eerste keer beluisterde was ik bijzonder teleurgesteld maar naarmate de tijd vorderde heb ik mijn mening flink bijgesteld.
Inderdaad, ontoegankelijk en donker, en dat maakt het ook weer meteen een album waar je keer op keer opnieuw naar wilt luisteren. Met name Success, Lights (ja toch) en The Undoing vind ik erg goede nummers.
Ik ben het met de meeste van jullie eens dat de voorgangers van dit album beter waren maar dat maakt dit nog geen slecht album.
4 sterren derhalve.

Na slechts 1 luttele luisterbeurt moet ik toch reeds zeggen dat het gemiddelde mij hier verbaast. Was een beetje afgeschrikt om hem te gaan beluisteren door het gemiddelde, maar dat blijkt mij nu reeds onterecht. Lijkt me weer een goede plaat van Interpol. Maar Turn On The Bright Lights of Our Love To Admire zal deze allicht wel niet evenaren.
Soit, nog wel even wachten met punten geven uiteraard, maar zou nu geneigd zijn om hem toch (zeker) 4 sterren te geven.

world class

Vind de eerste helft wel beduidend beter dan de tweede eerlijk gezegd. Dan durft mijn aandacht wel eens wat weg te vallen, missen de nummers voor mij persoonlijk soms toch wat tempo.

Maar overall dus wéér een vermakelijke plaat. Dat zijn er 4 op een rij, chapeau!

Ik vind het tweede deel dan weer intenser. En dan vooral de twee laatste nummers. Ik kan begrijpen dat de Carlos fans hier afhaken, zijn inbreng is beperkt. Op termijn misschien wel, samen met TOTBL, hun beste album, al heeft Interpol nooit een miskleun uitgebracht.

Wat mij opvalt is dat de laatste posts uiterst postief zijn. Totaal niet wat ik in gedachte had bij dit album wat nogal eentonig bij mij overkwam. Wellicht dat ik het met een leeg hoofd nog een keer de kans moet geven.

Je hebt de plaat nu met een vol hoofd beluisterd?

Geniaal.

Ik vind dit de minste plaat dat Interpol ooit heeft uitgebracht. Our Love to Admire had al wat gebreken, maar deze plaat heeft die gebreken maal tien. Het is meer van hetzelfde, ongeïnspireerd, lusteloos en de verveling steekt vaker op dan ik lief heb. En die gebreken zijn trouwens niet enkel hoorbaar in de muziek, maar voel je door het kijken naar de hoes en de titel van de plaat te lezen. Laten we hopen dat Interpol bij hun volgende plaat terug de kwaliteit van vroeger zal gebruiken, want de volgende keer zal ik wel minder geven dan een drie.

Ongeïnspireerd vind ik echt een foute beschrijving, maar goed, daar is al dikwijls genoeg over gediscussieerd. Ik vind het erg duidelijk dat Interpol hier experimenteert met haar sound.

Een stuk minder donker dan de vorige albums, maar daardoor niet minder.

Juist een van hun donkerste platen. En behoorlijk onderschat ook vind ik. Beter dan Antics en Our Love To Admire.

De albumhoes wel, maar daar houd het bij op.

Ik vind dit ook 1 van hun donkerste platen hoor.
Ook veruit hun zwakste.

Volledig akkoord.

Als je dit minder duister vindt dan hun vorige albums, dan moet je nog eens goed luisteren denk ik.

Interpol zal zich opnieuw moet uitvinden, dit album is echt zwaar onder de maat volgens mij en staat in schril contrast met het sprankelende debuut. Interpol heeft te vroeg gepiekt.
Ik zie het somber in de komende jaren.

klinkt op het eerste gehoor wel ok kwa instrumentaal gedeelte.
Lekker donker en grauw. Ik vind alleen de zanger echt totaal geen indrukwekkende stem hebben, niks unieks aan, zeer mediocre.
Ik ken Interpol niet overigens, dit is het eerste album dat ik luister.
Een vriend van mij raadde het aan omdat ik de laatste tijd veel Snow Patrol aan het luisteren was.
Ik wacht nog ff met stemmen

Beter met Antics of Our Love To Admire beginnen, zou m'n gok zijn als ik naar je stemmen en top tien kijk. Het meesterlijke debuut is een harde noot om te kraken en het kan een tijdje duren eer je de verborgen en gelaagde schoonheid ervan leert appreciëren, maar met Antics zou het wel snor moeten zitten. Iets toegankelijker en eveneens zeer sterke composities. Sowieso, als ik op de Interpol-pagina terechtkom zonder de band te kennen en ik zie dat de laatste plaat stukken lager scoort dan al de rest (mijns inziens niet geheel terecht, maar dit geheel terzijde), was ik toch niet begonnen met die laatste Nu, veel luisterplezier met Antics (en bij uitbreiding, de rest) gewenst!