Santana - Guitar Heaven (2010)

Ik ben verre van een liefhebber van hip-hop, en hoewel ik een aantal albums van Nas ken moet ik er niets van hebben. Eminem en Atmosphere zijn de enige twee namen die me zo snel ter geest komen die ik enigszins kan waarderen.

Normaal gesproken blijf ik er dan ook ver bij weg. Nu wordt het me min of meer opgedrongen.

Hmm oke, dank voor het antwoord.

Ik ben niet erg onder de indruk moet ik zeggen. Ik breng nog geen stem uit, maar meer dan een 3* zal het zeker niet worden.

Vindt niemand anders dat Whole Lotta Love veel te gehaast gespeeld wordt? Ik mis de dreiging en de luiheid in zowel de gitaar als de vocalen, en dat is juist de dynamiek die het nummer zo tof maakt.

Als je dinsdag 5 oktober 2010 naar het concert van Santana in het GelreDome in Arnhem zou zijn geweest, zou je deze opmerking niet hebben gemaakt. Santana speelde oud en nieuw (Whole Lotta Love, Sunshine of Your Love) werk door elkaar heen. Het paste allemaal naadloos en van klinisch en gevoelloos gitaarspel was absoluut geen sprake. Ook op "Guitar Heaven (2010)" hoor ik ook enkel en alleen prachtige gitaren bespeeld door één der beste gitaristen allertijden. Carlos, bedankt voor het geweldige concert gisterenavond in Arnhem!!

Hans, volgens mij heeft het concert in Arnhem niets met deze plaat an sich te maken.....

Komop Stijn niet zo flauw doen, laat Hans genieten van dit album. Niet iedereen hoeft het even slecht te vinden als dat jij vind.

Dat de cover van Back In Black een draak is geef ik je mee

Ik zeg toch niet dat Hans dit geen mooi album mag vinden? Wat mij betreft mag hij het album 7 sterren geven, als dat zou kunnen. Ik probeer hem ook mijn mening niet op te dringen. Hans' stelling raakt echter kant noch wal, aangezien een live concert en een album los van elkaar staan.

Ik heb geen idee of het gitaarspel klinisch was in het Gelredome. Op deze plaat vind ik dat wel. Als het in het Gelredome niet klinisch was zou ik het op deze plaat nog steeds klinisch vinden.

Oke, goed gezegd

daar maak je een point stijn , ook ik vind dit album ' gene vette ' hij heeft het vroeger allemaal beter gedaan , zijn gitaarspel is idd te klinisch zoals de man zelve , nee geef maar ' third album ' dat vind ik een geniaal album ! ' abraxas ' was ook goed maar ben ik beu , maar als ik nog eens carlos wil horen leg ik altijd die derde op , altijd genieten , jaren later heeft hij enorm veel bagger op de markt gebracht , enorm veel zelfs !

Stijn, misschien zag je deze zin over het hoofd:

While My Guitar Gently Weeps vond ik eerst walgelijk (deze versie), maar ik moet toegeven dat ik het nummer steeds beter vindt worden. Geen slappe cover waar gewoon nagespeeld wordt, maar waar eigen vermogen in zit.

Goed album, lekkere nummers , op 'n enkel nummer na geslaagd cover-album .
leuke geintjes af en toe; luister maar 'ns goed naar Whole Lotta Love; volgens mij hoor ik daar 'n piepklein stukje Paint It Black !

Ray Manzarek !!

Alleen de cover van Riders on the Storm gehoord.
Wat een irritante versie, Krieger speelt vrij minimaal, wat het des te sterker maakt.
Santana vult alles op met hetzelfde signature gitaar spel.
Hij kan wel heel goed zijn, maar het klinkt hetzelfde.
Chester Bennington kan ik over het algemeen wel waarderen, maar dit nummer past niet bij hem.

Gister geluisterd bij mijn oom,onder het genot van een pilsje dachten we even een topcd te gaan beluisteren,nou laat dat top maar weg,wat een gedrocht van een album,pure geldklopperij,hier zit 0% liefde in,het enige nummer wat nog enigzins iets teweegbracht was de cover van Riders on The Storm mede dankzij een mooie solo van Santana,verder niks aan,vlug weer teruggebracht naar de cd-verhuur en gewoon lekker de nummers in het origineel uit de speakers laten knallen..

whole lotta love:bijna zo goed als het origineel(leek mij niet mogelijk) can't you hear..:goed, maar stonesversie is beter sunshine of my:goed, maar creamversie is beter while my guitar:wat een draak, beatles versie duidelijk beter photograph rigineel ken ik niet, maar gewoon een slecht nummer back in black :vreselijke versie riders on the ....:als jimbo echt dood is, draait ie zich om in zijn graf smoke on the....:zonder het origineel was dit aardig geweest dance the night:origineel ken ik niet, maar gewoon slecht bang a gong rigineel is al crap, dit ook little wing :joe cocker is een verkeerde keuze voor dit nummer; wel beter dan de sting versie i ain't superstit..:lekkere versie van dit howlin' wolf nummer;maar de wolf verbeter je niet zomaar.

Grappig idee maar niks overtreft het origineel, had leuker geweest als Santana wat meer een eigen draai eraan had gegeven in plaats van alles maar op de automatische piloot te doen.
Nummers die ik redelijk vond maar nog niet in de schaduw mogen staan van het origineel waren Smoke on the Water & Under the Bridge. De rest vond ik eigenlijk maar matig, niet slecht gespeelt maar nergens echt het idee gehad naar een goede cover te luisteren.
Had naar mijn idee leuker geweest als Santana met deze nummers een concert had gemaakt en laten opnemen op dvd.

2*

aaargh...ik ben een Santana fan van het eerste uur...maar deze cd, Guitar Heaven, gaat hem niet worden. Ik kan de vinger niet helemaal op de pols leggen, want Carlos speelt best goed, maar ik mis iets. En kan dit niet omschrijven. Ik heb de cd in ieder geval verschillende malen beluisterd, soms gaat zoiets groeien, maar bij deze cd dus helaas niet. Volgend project beter hoop ik....

Carlos laat hier horen dat hij niet bij machte is om een hard-rock gevoel te creeeren. Nergens wordt het zo energiek als toen hij eens in een ver verleden die cover She's not there de wereld inslingerde. Soloos zijn niet slecht maar veel te netjes. De American Idol ster Daughtry maakt van Def Leppards Photograph er een.. tja.. Idol nummer van. Ander kopje thee zeg maar.
Volgende keer mag hij wat bluesnummers coveren, misschien gaat hem dat wat beter af. Of wat oude sixties songs in een steviger jasje.

Een indrukwekkende parade van zangers komt langs, maar de uitvoering van de covers houdt niet bepaald over. De songkeuze is ook erg voorspelbaar en belegen, al is het dan wel weer verrassend om Def Leppard's Photograph langs te horen komen. Het is het al met al net niet. Het klinkt allemaal te clean en overgeproduceerd. En dat gitaargepiel van meneer Santana gaat ook snel vervelen.

Een project als dit stuit voorspelbaar op veel kritiek. Oerklassiekers van Deep Purple, Led Zeppelin of Cream (om er maar drie te noemen) aanpakken ... Haast of gewoon onmogelijk om het origineel te evenaren, laat staan te overtreffen. Carlos speelt de nummers best goed, maar toch ... Sinds 1999 lijkt hij me op serieus op de dool ... En er draven ook weer rappers op

Helaas, ik ben een grote fan van Santana, vanaf de jaren '70. Maar dit album, nee, dat gaat hem niet worden. Een inspiratieloze Santana, die met moeite een cd uitperst....zonder enige fantasie en wat dan ook. Soms hebben covers zelfs meerwaarde, maar hier hadden ze stuk voor stuk niet gehoeven. Helaas Carlos...

Zo slecht vind ik dit album niet. Er staan een aantal prachtige covers op.

De besten vind ik:
I Ain't Superstitious
Sunshine of Your Love 
Whole Lotta Love 

Een hele rist aan grote namen heeft Santana kunnen samenbrengen op dit werk. Het is leuk om wijlen Cornell, Bennington en Weiland nog eens te horen met iets anders dan wat ik van hen ken. De songkeuze voor Bennington vind ik echt jammer want Rides on the storm vind ik echt een rotnummer.

Niet elke stem is mij bekend, maar ze doen het goed. Bij de eerste noten van Rob Thomas dacht ik even Scott Stapp te horen.

Het gitaarwerk van Santana is onderhoudend, maar hier en daar wat zinloos gepriegel al kan het zijn dat ik te veel vergelijk met het origineel.