Sufjan Stevens - All Delighted People EP (2010)

Vandaag per direct uitgebracht en toch een EP van 60 minuten. Raar maar waar.
Ik zal snel met een beoordeling komen

2 nummers boven de 11 minuten. Zie het net staan op Pitchfork. Deze kwam echt als een verrasing! En dat is niet verkeerd eigenlijk. Mooi kado zo tussen de lowlands stream door.
Ben halverwege het eerste nummer, en klinkt geweldig, godallemachtig!
Ook ik zal snel met een beoordeling komen!

Gratis en legaal te streamen op: Sufjan Stevens - sufjanstevens.bandcamp.com

Klinkt wel goed na één luisterbeurt, "Djohariah" is ondanks zijn lange speelduur het nummer dat mij het meeste greep. Alternatieve "classic rock" version van de titeltrack spreekt me meer aan dan het origineel dat wat in kakofonie dreigt te verzanden.

Nice! klinkt erg goed, hopelijk volgend jaar nog een paar van dit soort ep's!

Een EP van bijna een uur, echt geniaal en dan zomaar ineens uitgebracht, top!

Na de eerste luister beurt 4****. Moet nog keer goed luisteren wil ik er wat meer over vertellen. Moet me vooral nog is verdiepen in de teksten, want daar heb ik nog weinig van meegekregen. Maar deze onverwachte EP is erg leuk, mogen er meer van komen zo onverwacht!

Deze release komt volgens mij voor velen als een donderslag bij heldere hemel. Voor mij in elk geval zeker.
'Hier is de nieuwe EP en hier kun je het voor weinig downloaden of zelfs gratis streamen'. U doet het er maar mee. 'O ja, het is per direct verkrijgbaar'.
En dan 60 minuten! Een EP? Blijkbaar.
En wat moeten we verwachten van deze bijzondere artiest? Is hij het kwijt? Is de magie er nog of was er geen writersblock of wat voor gerucht er dan ook mocht ronddwalen op het net. Het statenproject moesten we uiteindelijk ook al niet al te serieus nemen bleek later en dat wist iedereen natuurlijk ook wel.
Stevens was misschien wat op de achtergrond geraakt maar is uiteindelijk ook niet echt helemaal weggeweest. Zijn 'projecten' weken gewoon wat af van zijn reguliere werk misschien.
Maar laten we eerlijk zijn: ook al zijn 'gewone albums' verschillen onderling nogal. Leg de electronica van Enjoy Your Rabbit maar eens naast de banjofolk van Seven Swans. Dezelfde artiest; een ander geluid.
En toch dragen al die producties een echt Sufjan-stempel en dat gaat ook op voor deze verrassing genaamd All Delighted People.
Er is een banjo, er zijn koortjes, er is kitsch en er is rustige folk.
Bij de opener All Delighted People [Original Version] kon ik alleen maar denken aan The Polyphonic Spree. Groots, meeslepend en ergens ook wel een beetje gekte. Euforische gekte: hallelujah!
De man slaagt er toch weer in om te imponeren. Verrassen misschien iets minder, maar dat komt meer omdat alle bekende ingrediënten wederom aanwezig zijn.
Dat zo'n bescheiden, schuchter ogende artiest (althans zo ervaarde ik hem live toch wel) telkens weer met dit soort bijzondere muziek op de proppen komt stelt mij meer dan tevreden, want ik denk toch wel dat ik een 'Sufjanatic' ben die kan concluderen dat deze EP gewoon weer ouderwets dik in orde is met misschien iets minder 'magie-gevoel'.
Geen kritische noot? Jawel. Djohariah is misschien wat onnodig aan de te lange kant en ik denk dat niet iedereen zit te wachten op de gitaarsolo's. Maar ook dat is Sufjan Stevens. Zelf vind ik het een prima compositie.

Welcome back Sufjan!

En voor degenen die de officiële info hier op een presenteerblaadje willen hebben:

All Delighted People is built around two different versions of Sufjan's long-form epic ballad "All Delighted People," a dramatic homage to the Apocalypse, existential ennui, and Paul Simon's "Sounds of Silence." Sounds delightful, yes! The song was originally workshopped on Sufjan's previous tour in the fall of 2009. Other songs on the EP include the 17-minute guitar jam-for-single-mothers "Djohariah," and the gothic piano ballad "The Owl and the Tanager," a live-show mainstay (and Debbie Downer if you ask us; what's it doing on a "Delighted" EP?).

Raise Your Hands!

Wauw, zomaar vanuit het niets een zeer aangename verrassing!
Snel maar even luisteren.

Leuke DIY-hoes ook.
Overigens, is de tijdsduur niet een beetje te lang om het nog een EP te noemen?

Wellicht wel, Marko, maar als het label/Sufjan het zo presenteren...

Heb hem op frontpage gezet van MusicMeter. Dan is iedereen hier ook gelijk op de hoogte van de nieuwe Sufjan.

Is dit de voorloper naar een volwaardig album?

Dank daarvoor!
Leuke verassing van Stevens!

Hoppakee, een nieuw Sufjan Stevens-album! Zomaar....ineens....snel downloaden! Thanks voor het op de frontpage zetten

Het enige wat verschilt van de normale procedure, is dat ze de stream gelijk online aanbieden, voor de fysieke versie moet nog altijd minstens drie maanden gewacht worden. Wel erg netjes natuurlijk, snap niet dat meer partijen dat doen. Het verschijnt toch wel op het wereldwijde web.

En vergeet niet dat je de mp3 versie nu al kunt kopen voor €5,- Dat is aanzienlijk minder dan doorgaans gebruikelijk.
Hoe dan ook wil ik de fysieke versie toch het liefst hebben.

Ik mag het hopen, want de kwaliteit is bijzonder hoog.

Wat een malligheid, komt die gast opeens met iets nieuws... Ik ben ontzettend benieuwd! Vanavond maar even luisteren

Qua lengte toch full cd - waardig!

(maar niet naar Sufjan Stevens - normen )

Schijt! Een nieuwe Sufjan! Waar was ik de afgelopen 2 dagen dat ik dit heb kunnen missen?

lowlands?

Geniale LP dit! Eindelijk weet Sufjan Stevens mij met een volledige "plaat" te overtuigen, na toch een te lange Illinoise ..

!! !!

Was het maar zo...

Ik moet zeggen dat ik voorlopig de opener van 11 minuten niet om over naar huis te schrijven vind. Ik kon hem maar net uitzitten. Het lijkt bij Sufjan meer en meer moeilijkdoenerij te worden. Waar ik dat bij Majesty Snowbird en You Are The Blood nog kon waarderen, vind ik het hier ietwat doorslaan. Misschien went het nog. En ik hoop maar zo dat die andere 7 nummers wat normaler zijn. Hoewel ik vrees voor die andere langspeler.

Is ook pas drie dagen geleden ofzo bekendgemaakt door Stevens zelf:

"In 2010 Stevens was featured on The National's album High Violet in May and sang backing vocals for the band on The Letterman Show. Following the release of High Violet, band frontman, Matt Berninger, mentioned that Stevens was recording a new album in the band's studio and that The National would appear on some of the tracks. In early August, Stevens announced North American tour dates across dozens of cities. On August 20, 2010, Stevens suddenly and unexpectedly released a new collection of tracks, All Delighted People EP, for digital download. The EP is built around two versions of the title track, "All Delighted People.""

Bron: Youtube en sufjanstevens.bandcamp.com

maakt me niet uit wat zal zijn, ik vindt het nu hoe dan ook al briljant

Ik heb deze EP nu 2 keer beluisterd, en vraag me het volgende af: Stel dat dit nog maar een voorproefje is voor een nieuwe plaat (zoals wel eens wordt gefluisterd), wat gaat dat dan wel niet worden?

Dit is in elk geval een werkstuk dat me een beetje op twee gedachten doet hinken. Natuurlijk zijn er weer geniale passages, het is en blijft natuurlijk Sufjan Stevens, maar de experimentatiedrift en het gefreak van deze jongen, soms trek ik het niet. Ik ga 'm toch nog een paar keer opzetten vooraleer ik een cijfer ga geven.

Ook ik heb deze EP nu 2 keer beluisterd en ik moet zeggen, het bevalt me op zich prima, met de nadruk op 'op zich'. Er staan geweldige nummers op maar ook wat mindere, op het eerste gehoor een beetje saai. De twee versies van All Delighted People vind ik geweldig, met name de Classis Rock Version, geweldig. Ook Djohariah is een prachtig nummer, de eerste 11 minuten vind ik dan weer geweldig met die heuse gitaar jam.

De overige nummers klinken op het eerste gehoor wat saai, maar ik moet er nog maar eens een paar keer goed voor gaan zitten wil ik met een definitief oordeel komen.

Ik vind persoonlijk From the Mouth of Gabriel erg bijzonder. De eerste keer dat ik het beluisterde, met koptelefoon op overkwam me daadwerkelijk een soort hemels gevoel (zonder dat ik overigens gelovig ben)....

Ik sprong !bijna! van m'n stoel toen ik zag dat Sufjan wat nieuws had, al jaren een dikke favoriet van mij. Zijn muziek/midlife crisis heeft ervoor gezorgd dat we zo'n 2 jaar vrijwel niks hebben gehoord van hem. Ik denk het ook op sommige punten te horen in de muziek nu. Ik heb dit EP'tje (een uur yummy!) nu een stuk of 6 keer beluisterd. Eerste keer vond ik het eerste nummer heel vet, en de rest een beetje mhua, ik denk dat ik niet in de mood was voor gitaarliedjes van Suffe Jan. Maar na een tijd ben ik ernaar toe gegroeid en nu ben ik helemaal blij met dit albumpje

All Delighted People zeer fijn, en wordt heel vet met strijkers, trompetten en koortjes, in de stijl van the BQE (zijn enerlaatste werk), fijn dat hij die stijl heeft gebruikt in sommige nummers, want als instrumentale iets te lange nummers vond ik het niet boeiend genoeg (op the BQE dus), maar hier vult het lekker aan. Echter vind ik de Classic Rock version iets te oninteressant, een beetje een te standaard rock nummertje voor Sufjan imo.

Enchanting Ghost denk ik toch het minste nummer van the bunch, maar het hoort er gewoon bij, no hard feelings, gewoon lekker luisteren het balanceert de orkest-madness van het vorige nummer lekker. Gitaar piano dromerig liedje, beetje casual achtig, maar wel fijn.

Heirloom een beetje in dezelfde stijl als het vorige nummer, maar meer zielig. Daardoor denk ik prefereer ik dit nummer, maar het hoort er gewoon bij, ik vind geen nummer van deze EP niet lekker. Echt super kritisch en uitgebreid ga ik er niet op in, too lazy.

From the Mouth of Gabriel lekker apart met een electronisch klinkende toy piano, iets wat ik Sufjan nog nooit heb horen gebruiken, hele coole mix van geluiden later, electronisch, toy piano, piano, koor. Klinkt een beetje lieflijk en vrolijk, maar ook weer niet, je merkt aan de teksten dat hij wel een beetje een crisis achter de rug (of nog steeds) heeft. Twijfel aan God (denk ik) en een negatieve kijk op dingen. Ook hoor ik soms (door het hele album door) iets over relatie problemen.

Het volgende nummer The Owl and the Tanager lijkt daarop verder te gaan, zielige, langzame, zware piano, verwarrende stem, dingen over polsen snijden (denk ik), z'n vrouw die vreemdgaat. Mooi liedje, maar een zieligheid die ik nog niet heb gehoord bij Sufjan, wat het ook een beetje pijnlijk maakt bijna.

Classic Rock version, ben ik niet heel erg van te spreken. Het is een leuk liedje, maar het vervangt de orchestrale en originele sound met gitaren en een beetje standaard Sufjan rock band samenstelling verder. Het is wel een relaxed liedje na weer zo'n zwaar nummer, hij weet het wel aardig te balanceren. Dus leuk liedje, maar niet zo leuk als de originele versie.

Arnika vind ik zo schoon, zo schoon. Begint met herkenbare Sufjan geluid, maar zijn stem vertelt je wat anders. "I'm tired of life, I'm tired of waiting for someone. I'm tired of prices (zij het prizes), I'm tired of waiting for something." En dan een geluid die je niet eerder hebt gehoord, een Angels of Light achtig geluid, dromerig, hij is moe, "I'm going, I'm going, I'm going, I'm going..." Zijn emotie laat me traanogen, wat is er Sufjan? Ik wil je helpen, omhelzen.

Djohariah is een lang outro, gitaar jam, waarin je weer de BQE invloeden in hoort later. "Djohari Djohariahhhh" herhaalt zich. Ze roepen de naam again and again. Ik snap het nummer niet zo goed, maar het is wel fijn om naar te luisteren, soms gaat het over van redelijk constant mooi, beetje desperate klinkend, naar een (drum) rust, gevolgd door een relaxte snelle snairdrum met duidelijke BQE trompetten, wat het ineens zwingend maakt, heel vet. Dan bouwt het weer op en herhaalt het weer. Het eindigt weer vrij anders (mooi), maar ik ben te lui om dat ook nog 's te beschrijven, ga dat kreng maar luisteren!

klinkt weer erg goed hoor ! de classic rock versie van all delighted... vind ik weinig toevoegen , maar de rest is puikbest sufjan materiaal.
Die afsluiter vind ik ook echt geweldig , goed geslaagd expiriment , begint als een crazy horse jam en dan.....
luister zelf maar idd