Sufjan Stevens - All Delighted People EP (2010)

NIEUW FULL-LENGTH ALBUM AANGEKONDIGD VOOR 12 OKTOBER!!!

"Age of Adz"

Sorry voor de caps, iedereen moet het kunnen zien =)

Tracklist is ook al bekend en het art work (uiteraard weer lelijk ook)

01 Futile Devices
02 Too Much
03 Age of Adz
04 I Walked
05 Now That I’m Older
06 Get Real Get Right
07 Bad Communication
08 Vesuvius
09 All for Myself
10 I Want To Be Well
11 Impossible Soul

Dat is alvast iets om naar uit te kijken. Al denk ik niet dat ik tegen die tijd dit zoethoudertje in de vorm van deze EP zat ben. Track 1 kan me enorm bekoren. Al snap ik dat die er niet bij iedereen in gaat. Op dit moment 4 sterren.

Komt deze EP nog in de winkels te liggen trouwens?

a) Als je een klein beetje goed gelezen had hier (maar ook verder op het internet) dan had je geweten dat het in december gereleased gaat worden.
b) Zo'n tracklist hier plaatsen is erg onnodig als het album al op de site staat.

a) je kunt niet alles lezen
b) jouw eerste opmerking was ook een beetje onnodig. Dan kun je MuMe ook net zo goed opdoeken want alles wat hier staat, staat ook al elders op internet

Sufjan Stevens is in een korte tijd uitgegroeid tot één van mijn favoriete artiesten, zo niet mijn favoriete artiest (mijn lijst op Last FM liegt er niet om) In 2008 heb ik het werk van de beste man ontdekt. Ik ben met Illinois begonnen, vervolgens verder gegaan met Seven Swans. De kerst-EP's van Sufjan waren de soundtrack van kerstmis 2008. Hierna ben ik al zijn andere albums gaan luisteren.

Op den duur was ik zo'n fan dat ik bijna dagelijks in Google 'Sufjan Stevens' intypte en keek naar de nieuwsresultaten. Regelmatig kwam er dan iets leuks voorbij (The Welcome Wagon, The BQE, etc.), maar wanneer zou dat 'echte' album nou eens komen? Langzaamaan kwamen er steeds meer nieuwe nummers op YouTube, er kwam een nieuwsbericht over een nieuw album i.s.m. met The National en zo werd de spanning langzaam opgevoerd.

Toen was het zondag 22 augustus... Zoals regelmatig typte ik 'Sufjan Stevens' in Google in om te kijken voor wat nieuws. BINGO!!! Een nieuwe EP... van 60 minuten.... met échte liedjes....

In al mijn enthousiasme ben ik dit dingetje maar meteen gaan downloaden. Zo'n eerste luisterbeurt is altijd een speciaal moment. Bij deze EP was het niet meteen raak. Ik had deze nieuwe richting wel een beetje vermoed en ik had er ook niets op tegen, maar ik moest er nog even ernstig aan wennen. Het klonk af en toe nogal chaotisch.

De dag erna waagde ik mij aan een tweede luisterbeurt in de trein (daar kun je altijd aandachtig luisteren). Deze keer begonnen de kortere nummers (Enchanting Ghost, Heirloom) me vooral te bevallen. De langere nummers hadden nog wat tijd nodig. Djohariah vond ik ook net iets te veel van het goede.

Maar soms hebben dingen gewoon even wat tijd nodig!:-) De dagen erna heb ik nog regelmatig naar deze EP geluisterd. En met succes.

Het begint al zo mooi met 'All Delighted People'. Lekker episch en bombastisch. En wat een mooie koortjes weer!
Dan komt 'Enchanting Ghost'. Naar mijn mening het minst bijzonder van de acht nummers. Neemt niet weg dat ik het nog steeds een mooi nummer vind, maar er moet er één de klos zijn.
'Heirloom' vind ik zelf erg mooi. Was ik al heel snel gek op. Ik kan niet zo goed uitleggen waarom. Het heeft wel iets mysterieus.
'From the Mouth of Gabriel' ben ik later steeds meer gaan waarderen. Het eindigt in een soort van kleine mooie climax. En het koortje erbij doet het weer erg goed!!
'The Owl and the Tanager' is echt een schitterend pareltje. Duurde even voordat ik daar achter was. Als je goed op de tekst let, wordt het nog mooier. In en in triest eigenlijk... waarom houd ik daar nou zo van bij muziek? De piano is ontzettend mooi in dit nummer.
The classic rock version van 'All Delighted People' vind ik net iets minder dan de originele versie (daar vind ik het shall we follow our transgressions
or shall we stand strong-deel zo mooi). Maar toch leuk!;-)
'Arnika' is ook al zo'n triest nummer ("I'm tired of life"). Ach ja, ik houd er wel van. Ook 'Arnika' klinkt mysterieus. Misschien komt dat door die achtergrond zang met "I'm going". Een beetje eng wel.
Oké, Djohariah is misschien net iets te lang. Maar alles behalve een straf om helemaal te luisteren. Het deel waarin Go on! Little sister! Go on!
For you’re beautiful, beautiful
All the fullness of the world is yours wordt gezongen vind ik zelf wel één van de hoogtepunten. Mooi ook dat dat nummer over zijn zusje gaat.

Na een aantal luisterbeurten kan ik er niet omheen dat Sufjan Stevens gewoon een gruwelijk goede artiest is. Hij blijft origineel en hij blijft gewoon ontzettend mooie muziek maken. Aan dit EP'tje ben ik ook alweer verslaafd. Ik ben ook alweer heel erg benieuwd naar zijn nieuwe album.

5 sterren!!!!

Wat een verassing!

Onaangekondigd en dan staat ie plots op iTunes.
Is trouwens een voorbode van het nieuwe album The Age of Adz dat in oktober verschijnt.

Deze E.P. is een heel leuke zoethouder en begint met het bombastische nummer All Delighted People.
(de classic rock version had voor mij niet gehoeven trouwens)
Gelijk het beste nummer samen met het ietwat lange Djohariah wat prachtig eindigt met:

''I know you won't get very far
With the back seat driver in the carpetbagger
With the dagger heart grabber stuck in your car.

Verder zijn Heirloom, From The Mouth of Gabriel en Arnika prachtige Sufjan Stevens liedjes die na ieder keer luisteren weer groeien.

Zoals ik al zei, een zoethouder. Maar wat voor 1!
Toch goed voor 4 sterren.

Hopelijk gaat het nieuwe album een extra sterretje opleveren.
Kan niet wachten!

oh echt tof
Zeker 1ste & laatste nummer.
Ik vind hem beter dan illinoise maar dat zal wel persoonlijk zijn vooraleer ik half musicmeter op mijn dak krijg.
Gewoon omdat nummers zo wat variëren en zo beetje meer durft dan de vaak melodieuze folk op illinoise.

Aan welk nummer van Jonsi doet From the Mouth of Gabriel me denken? Ik kan er nu zo 1, 2, 3 niet opkomen, maar dat hoge fluitje komt me echt ontzettend bekend voor...

Boy Lilikoi misschien?

Zucht..

Het heeft lang geduurd, voor we nog eens echt materiaal van Sufjan Stevens voorgeschoteld kregen. Ik heb hem enkele jaren geleden ontdekt, en ben toch wel een fan, met het Illinois-album in m'n persoonlijke top tien. In de tussentijd heeft hij nog wel enkele projecten uitgewerkt, zoals 'The BQE', maar daar ben ik nog niet aan toegekomen, heb er ook over gelezen dat het heel anders is.

Nu is hij dus echt terug, en met een plaat in het vooruitzicht werd deze EP gereleased. Een EP van bijna een uur. Het toont alleen maar aan dat Stevens een apart figuur is in de hedendaagse muziekscene. Het wachten heeft geloond. 'All Delighted People EP' vond ik vanaf de eerste luisterbeurt een fantastisch plaatje, en nu, na pakweg zes à zeven luisterbeurten, is daar vooralsnog geen verandering in gekomen. Prachtige plaat, hier kom ik nog op terug, en EP of niet, als er dit jaar niet al te veel meer uitkomt van grootse kwaliteit, zou dit zomaar eens in m'n eindejaarstoptien kunnen komen.

woord voor woord mee eens

Dit voelt als het weerzien van een uit het oog verloren liefde.

Ik heb de CD gedownload, 1e (vanwege dubbel erop) en laatste (vanwege te lang gitaar gefreak) erafgekieperd. Wat je dan overhoudt is 32 minuten gruwelijk prachtige muziek. Heirloom maar vooral The Owl And The Tanager zijn van een onwaarschijnlijke schoonheid. Tjemig vanaf 3:14 dik kippenvel, op 3:30 nog zo'n fijn laagje kippenvel daaroverheen. Zo vanuit je hart, ziel & ballen zingen kan alleen deze man.

Sufjan is terug
zucht

Zonde, ik luister bijna alleen maar naar het eerste en laatste nummer. Djohariah is haast een complete EP in een nummer, en dat gitaargefreak vind ik fantastisch. Ik vond the BQE ook al prachtig dus wat mij betreft gaat het helemaal de goede kant op met Sufjan, maar Michigan zal ie wel nooit meer overtreffen.

Bijna alleen naar het eerste en het laatste nummer luisteren en dit album wel een 5* geven, dat vind ik wel bijzonder.

Zelf weet ik nog niet goed hoe ik dit album moet beoordelen, ik luister het heel graag want de versies van All Delighted People en Djohariah zijn ronduit geweldig, als alleen die nummers erop hadden gestaan had ik het een dikke 5 sterren gegeven. Maar er zijn nog 5 nummers, die niet zo goed zijn als de nummers die ik eerder noemde, maar alsnog erg goed.

Toch twijfel ik nog tussen 3.5* en 4* om het reëel te houden.

die twee nummers zijn vooral een obsessie van de laatste dagen. Ik denk dat iedereen hier wel eens helemaal verslingerd raakt aan een nummer en die dagen op repeat kan horen. Maar de rest van de nummers vind ik ook heel mooi, hoewel het vooral de vier langste nummers zijn die het doen voor mij.

die twee nummers zijn vooral een obsessie van de laatste dagen. Ik denk dat iedereen hier wel eens helemaal verslingerd raakt aan een nummer en die dagen op repeat kan horen. Maar de rest van de nummers vind ik ook heel mooi, hoewel het vooral de vier langste nummers zijn die het doen voor mij.

Grappig, bij mij zijn het juist de korte nummers die 't 'm doen, vooral nummer 2, 3 en 4...

Idem, zou daar ook nog 7 aan willen toevoegen. Sufjan blijft toch op z'n best als hij het kleinschaliger houdt.

Openingsnummer vind ik uitzonderlijk sterk. Prachtig gecomponeerd, prachtig gezongen, prachtige stemmingswisselingen. Vooral het "Oh, I love you from the top of my heart" stuk is adembenemend.

Vervolg vind ik aardig, maar ook niet meer dan dat. Bij The Owl and the Stranger raak ik pas weer ademloos, wat een troosteloosheid, wat een verdriet, wat een nummer.

De classic rock versie van All Delighted People vind ik niet totaal overbodig, maar ook niet echt iets toevoegen. Net als de laatste twee nummers, die mij weinig tot niets doen.

Voor mij is dit nog niet de geniale Sufjan die ik kende van liedjes als The Predatory Wasp of the Palisades Is out to Get Us!, John Wayne Gacy, Jr. en Romulus, maar dit EPtje is zeker wel een toevoeging in de muziekscene van vandaag de dag.

Okee, goeie tip, versies van All Delighted People omgewisseld. Ging me meer om het idee van 2 lange, redelijk (jajajaja...) identieke nummers op 1 album.
Djohariah kan me nog steeds gestolen worden

Hoe dan ook, happily paid 5 smackers for it

Het begint wat meer te wennen, dat All Delighted People. Ik vind het nog altijd geen hoogvlieger. Vooral het gebruik van de teksten van Sounds of Silence had voor mij echt niet gehoeven. Voegt ook totaal niets toe aan het nummer voor mij. Toch, ik neem mijn woorden over moeilijkdoenerij of geneuzel (ik weet niet meer wat ik het noemde) terug. Daarnaast blijf ik er wel bij dat de langspelers Majesty Snowbird en You Are The Blood stukken beter zijn. De korte nummers trekken me veel meer op deze EP. Enchanted Chost is prachtig. Zo wil ik Sufjan graag! Ook The Owl and the Tanager is mooi. Djohariah moet ik nog wat meer doorgronden. En de classic rock versie van een nummer wat je al niet helemaal lekker ligt helpt uiteraard ook niet echt aan een betere beoordeling. Vandaar dat ik hem voorlopig op een onvoldoende hou. Wetende dat dit slechts een EP is ga ik er wel vanuit dat Stevens het echte vuurwerk voor zijn mooi betitelde langverwachte plaat Age of Adz heeft bewaard.

Oeh, wat is het Djohariah een betoverend mooi nummer. Vooralsnog 3,5 ster, want de rest kan mij nog niet helemaal bekoren.

Ben doorgaans helemaal niet scheutig in het geven van 5 sterren.

Wat een prachtige plaat is dit.
Betoverend mooi en knap geschreven.
Verheffend en vernieuwend.
Wellicht niet geschikt voor gezelschappen,
maar een schat voor wanneer je alleen bent.
(volumeknop dient volledig open gedraaid te worden).

Of voor wanneer je met z'n tweeën bent

All Delighted People beide versies erg mooi en vrij verschillend. The Owl and the Tanager vind ik het mooist. Rest wel aardig. 3.5*

Wat een verrassing tovert Sufjan weer uit zijn rijk gevulde hoge hoed. En hoe onverwacht. Ik ben erg enthousiast over deze plaat. Als dit alleen nog maar de voorbode is van het later dit jaar te verschijnen nieuwe album 'Age Of Adz', dan weet ik niet wat ons nog te wachten staat. Opnieuw de bekende combinatie van uitbundige, uitgesponnen nummers en het kleine, intieme werk. Maar de formule mag dan bekend zijn, het effect is nog steeds hemels.

Interessant persbericht. Het label is blijkbaar bang voor too many delighted people.

Sufjan was me al vaker aangeraden, maar nu is het er eindelijk van gekomen. In het verleden wel eens misgepeerd door aanraders meteen - ongehoord - aan te schaffen zoals Joanna Newsome (ik kan maar niet wennen aan die stem, maar vind de muziek fraai), maar met enig zoekwerk vond ik dit (@Lebowski - ja het label heeft dus wel gelijk). Ik moet eerlijk zeggen, dat waar dit album me bij de eerste draaibeurt nog niet greep, begint er wat te ontstaan na enige draaibeurten - al is het wel een vrij barok geheel. Dit is een plaat voor bepaalde momenten, maar we draaien door.

Als je meer probeert van Sufjan zul je merken van een veelzijdig artiest hij is. Albums als Seven Swans, Illinois deze All Delighted People, de vroegere Enjoy Your Rabbit, of het recente project BQE zijn steeds weer compleet anders. Of je het allemaal even goed zult vinden valt te betwijfelen, maar het is reuze interessant om zijn oeuvre af te struinen.