Running On Empty schreef:
(quote)
Klopt maar ook het wanstaltige Don’t Give Up en het doodgedraaide Sledgehammer.
Ik vind de eerste 4 soloplaten van Gabriel waaronder deze gewoon wat eerlijker, al gunde ik hem natuurlijk het grote succes van So.
Maar deze eerste blijft toch echt wel een pareltje hoor.
Wanstaltig is, wat mij betreft, een groot woord, misschien een beetje te ‘zoetjes’?
Ik kan me wel vinden in wat betreft Sledgehammer, een beetje platgeslagen. Juist dit nummer doet het voor mij niet.
De eerste vier zijn wat mij betreft meer ‘puur’ met Scratch en Melt als hoogtepunt.