menu

Phil Collins - Hello, I Must Be Going! (1982)

mijn stem
3,24 (172)
172 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Pop / Rock
Label: Atlantic

  1. I Don't Care Anymore (5:00)
  2. I Cannot Believe It's True (5:14)
  3. Like China (5:05)
  4. Do You Know, Do You Care? (4:57)
  5. You Can't Hurry Love (2:50)
  6. It Don't Matter to Me (4:12)
  7. Thru These Walls (5:02)
  8. Don't Let Him Steal Your Heart Away (4:43)
  9. The West Side (4:59)
  10. Why Can't It Wait Till Morning (3:01)
  11. I Don't Care Anymore [Live] *
  12. I Cannot Believe It's True [Live] *
  13. Like China [Live] *
  14. You Can't Hurry Love [Live] *
  15. It Don't Matter to Me [Live] *
  16. The West Side [Live Rehearsal] *
  17. People Get Ready [Live] *
  18. Thru These Walls [Live from Perkins Palace] *
  19. It's Alright [Live] *
  20. Oddball [Demo - Do You Know, Do You Care?] *
  21. Don't Let Him Steal Your Heart Away [Demo] *
toon 11 bonustracks
totale tijdsduur: 45:03
zoeken in:
88Fabian
Ik vind 'I Don't Care Anymore' wel een goed nummer,maar heb de rest van dit album nog niet gehoord eigenlijk.

avatar van IntoMusic
4,5
Zou het toch wel aanraden, want deze vind ik net even wat meer hebben als zijn debut. Om maar wat mooie songs te noemen zoals Like China, Do you know..., Thru these walls en de laatste track.
Oke en dan heeft het weer te maken met de zoveelste scheiding: het brengt wel een erg mooi album op de planken.

88Fabian
ik ga hem vandaag even goed beluisteren,en daarna komt mijn reactie.

avatar van meneer
4,5
Ik moest er zelf wel even wat langer over doen, toen ik hem had gekocht, om te boordelen..

Voor mij kwam hij nadat ik Face Value had grijsgedraaid. Thru These Walls was toen uitgebracht als single ( leuke clip trouwens ) en vond de lp ( toendertijds) erg mooi, heb hem veel beluisterd, vond ook de ballads altijd heel mooi.

Wat eigenlijk wel bijzonder is dat, omdat Collins - voor mij dan - later zo'n ander Disney pad opging ik deze niet meer kan beluisteren zo als toen...

88Fabian
'You Cant Hurry Love' wat een artistiek nummer
Wat een verschikkelijk commercieel klinkend album als je dit vergelijkt
met de Genesis tijd.Philly had blijkbaar geld nodig?.
@intomusic:hoe kun je dit in vredesnaam een 4,5 geven?.
ik ben echt een paar nummers geskipt,ik kon het niet aanhoren echt waar.

avatar van musician
4,0
Elke cd moet je natuurlijk afzonderlijk beoordelen en z'n kans geven.

Misschien vind je het niks, dat kan. Waarom zou een solo-cd van Phil Collins moeten lijken op zijn (oude) werk met Genesis?

In 1981 hoefde Phil Collins het al niet meer voor het geld te doen. Daar is overigens op zich niets mis mee, van mij mogen artiesten best wat verdienen, we krijgen er ook veel voor terug.

Door veel leden van supergroepen (geldt ook voor Genesis) werd gekozen voor het uitbrengen van solo-cd's, naast hun werk voor de band. Dan konden ze hun overtollige creativiteit kwijt of hobby-matig andersoortige muziek maken, die ze binnen hun groep niet konden brengen.

Phil Collins is bijvoorbeeld ook nog lid geweest van Brand x, die jazzrock/fusion maakte. Maar in de verste verte geen grote verkoopcijfers als Genesis heeft gehaald.

Als je het zo goed doet als Phil Collins, terwijl de andere leden van Genesis (Mike Rutherford & Tony Banks) óf compositorisch op dat moment niet zo sterk in hun schoenen stonden óf het wel prettig vonden dat Genesis via Phil Collins grote successen boekte, kun je niet al te veel over Phil Collins klagen.

Hello, I must be going is een prima cd van hem, gemaakt op een wijze die hij zelf heeft gekozen. Er is ruim baan gemaakt voor blazers van Earth, wind & fire, iets dat Phil Collins zelf geweldig vindt. Dat mag. Als hij daar een smaakvolle cd mee maakt, mijn zegen heeft hij.

Dat staat natuurlijk los van de ontwikkelingen bij Genesis. Daar kun je de band afrekenen op of vergelijken met eerder uitgebracht werk. Vanaf Abacab kun je als musicmeter recensent de messen dan inderdaad slijpen maar iedereen mag natuurlijk nog wel z'n eigen mening hebben, toch?

avatar van IntoMusic
4,5
88Fabian schreef:
'You Cant Hurry Love' wat een artistiek nummer
Wat een verschikkelijk commercieel klinkend album als je dit vergelijkt
met de Genesis tijd.Philly had blijkbaar geld nodig?.
@intomusic:hoe kun je dit in vredesnaam een 4,5 geven?.
ik ben echt een paar nummers geskipt,ik kon het niet aanhoren echt waar.

Zoals musician terecht uitlegde moet je dit album dan ook niet in lijn van Genesis beluisteren en zelfs een vergelijk gaat al helemaal niet op.
Als ik dit album dan toch zou vergelijken dan zou mijn beoordeling misschien worden beïnvloed en dat is zonde voor zo'n (mijn inziens) mooi album.
Dat je skipt en het niet kan aanhoren heeft dus met je verwachtingspatroon te maken en misschien zelfs de blazers die het een compleet andere stijl maakt in vergelijking met zijn debut. Ik vind juist de begeleiding, teksten en natuurlijk zijn stem (waar ook al menigeen over heeft gediscusieerd) in één woord mooi.

Dus nee het is geen Gabriel, Genesis noch de stijl daarvan. Het is Collins op zijn best in zijn eigen genre. Als je hiervoor openstaat en de muziek als 'eigen' kan beluisteren, kom je dus tot een andere conclusie maar moet je er nog steeds van houden (of niet).

Als laatste: dat is nou juist waarom ik geen 5 sterren heb gegeven, want het nummer You can't hurry... is een echte buitenbeen die ik ook niet meer kan horen.

avatar van rkdev
4,5
Goede opvolger van 'Face Value'. De sound van dat album wordt wat minder beklemmend, en daardoor misschien ook wel commerciëler, gebracht. Dit zou zich nog meer gaan doorzetten op het 3e album. Ook hebben de blazers een nog prominentere rol gekregen. Ook Phil's herkenbare drumsound drukt een stempel op nummers als 'I Don't Care Anymore' en 'Do You Know, Do You Care?'.

Ik vind elk nummer sterk, alleen 'Thru These Walls' doet me niet zoveel. De laatste 3 nummers zijn mijn favorieten, 2 breekbare nummers met daartussen de heerlijke instrumental 'The West Side'. Super.
'Do You Know, Do You Care?' werd in Nederland nog gebruikt voor een spotje tegen drankmisbruik.

avatar van musician
4,0
Onbegrijpelijk ook waar het gemiddelde van 3,12 vandaan komt.

avatar van rkdev
4,5
rkdev schreef:
alleen 'Thru These Walls' doet me niet zoveel.

Ik heb vanochtend het album nog eens gedraaid, en ik weet nu waarom het nummer me niet zo bevalt. Het past gewoon niet op dit album. Het is een prima nummer, maar klinkt meer als een Genesis nummer. Misschien was het beter geweest om het nummer om te wisselen met 'No Reply at All' op Genesis - Abacab (1981) .

avatar van Bravejester
4,0
Ik heb dit altijd een heel fijn album gevonden en het was ook de 1e die ik van Phil Collins kocht. Pas later heb ik ook Face Value gekocht ( denk zelfs nog na No Jacket Required ).

Het begint voor mij direct al met het hoogtepunt nl I Don't Care Anymore. Samen met In The Air Tonight behoord dit tot zijn mooiste nummers. Mooi drumwerk en zeker naar het einde toe met een hoop boosheid of zelfs woede in zijn stem.

Verdere hoogtepunten zijn Do You Know, do you care?, Thru these Walls, Like China en ook het instrumentale The West Side. Over het algemeen de wat meer "donkere" nummers met allemaal een prachtige sfeer.


De cover van You Can't Hurry Love vond ik toen wel leuk ( vooral de video daarvan waar je destijds niet aan kon ontspappen; als je tenminste zo veel mogelijk muziekprogamma's keek ) maar klinkt inderdaad wel erg "basic" als je dat nu weer beluisterd. Hetzelfde geldt een beetje voor de nrs 2 en 6.

avatar van reptile71
Gisteren deze plaat eens in zijn geheel gehoord en ik vroeg me af wat You Can't Hurry Love erop doet. Is toch heel anders dan de rest. Was natuurlijk een hitsingle, maar als je destijds op basis van die hit de plaat kocht zal je je vast bedrogen hebben gevoeld. Wat mij betreft alleen maar beter dat de rest heel anders is (ook al vind ik het best een leuk nummer hoor, en vroeger helemaal). Absoluut geen verkeerde plaat dit. Ook mijn voorkeur gaat naar de wat 'donkerdere' nummers.

avatar van kaztor
4,5
IntoMusic schreef:

Zoals musician terecht uitlegde moet je dit album dan ook niet in lijn van Genesis beluisteren en zelfs een vergelijk gaat al helemaal niet op.


Na Face Value hebben we inmiddels deze, No Jacket Required en But Seriously kunnen scoren en ik krijg de indruk dat Phil z'n compositorisch beste werk voor z'n solo-albums bewaarde.

Als ik een album als deze vergelijk met bv. Invisible Touch, Abacab of Genesis(1983) dan vind ik het werk daarop ongetwijfeld van een flauwere snit waarbij het gecompenseerd moet worden door Rutherford, Banks en Phil's eigen drumwerk.

Ik heb Phil in het verleden afgerekend op werk als You Can't Hurry Love en Sussudio en ben daar na beluistering van de albums op terug gekomen. Op de solo-albums gaat Phil dieper en vind ik de composities een stuk eerlijker klinken dan op het groepswerk van die tijd.
Op Hello, I Must Be Going is te horen dat de scheiding (die op Duke en Face Value al in werking was) smerig was verlopen en dat hij dat met woede van zich afschrijft.

Dat niet alleen, maar in muzikaal opzicht is dit ook een interessante plaat.
The West Side grijpt terug op de experimenteerdrang van Face Value en andere nummers als I Don't Care Anymore en Thru These Walls hanteren het 'less is more'-principe van In The Air Tonight.

De andere nummers bevatten dan weer het Earth, Wind And Fire-geluid dat ik graag hoor.
You Can't Hurry Love is hier inderdaad het buitenbeentje, maar is bij beluistering echt zo beroerd nog niet. Een lichtvoetig momentje op een redelijk zwaar album.

avatar van frolunda
3,0
Aardig album dat gered wordt door de stem en het drumwerk van Phil Collins.De ballads en blazers hoeven voor mij niet zo maar er staan toch genoeg goede nummers op (Like China,Thru these Walls en de sterke opener I don't care anymore) om drie sterren te rechtvaardigen.

3,5
Meer dan degelijk album van Collins.Het is niet zo zouteloos als zijn latere werk .Waar een hoop mensen aan de haal gaan met zijn grootste hits ,vind ik deze minder bekende werkjes een stuk interessanter.You Can't Hurry Love blijft een draak van het zuiverste water maar voor de rest is het prima te verhapstukken.Collins zingt mooi zuiver en vult de nummers in met een goede drumsound en hier en daar wat blazers. Voor mij de op een na boeiendste Collins plaat. 3 en halve ster

WPE
Ik denk dat dit wel een van Phil's meest persoonlijke albums is. Hij zingt en drumt zijn frustraties van de scheiding van zich af, en het resultaat is meer dan goed!

Lekker album,en een goede opvolger voor Face Value.
Do You Know,Do You Care? is echt een geweldig goed nummer!

avatar van adri1982
3,5
Ik vind 'Do you know, do you care?' ook een geweldig nummer, beste Monique. Veruit het allerbeste nummer van dit album. Toen ik dit nummer ergens op mijn plaat draaide, herkende ik hem direct van een reclame-spot die de slogan 'Drank maakt meer kapot dan je lief is!' droeg.
Daar tegenover zijn de andere twee goede nummers 'I Don't care anymore' en 'You can't hurry love' echt nodig op dit album, want de andere nummers vind ik niet echt zo goed. Wel aardig, maar niet meer dan dat. De drie beste nummers, track 1, 4 en 5 zorgen ervoor dat ik (toch nog) een 3,5* uitdeel.

avatar van Bravejester
4,0
Mijn favoriet is nog steeds I Don´t Care Anymore maar op de voet gevolgd door Do you know, do you care?

tracks 3, 7 en 9 maken dit voor mij een ( naar boven afgeronde ) 4

avatar van Cor
3,0
Cor
Enter Motown-sound met EW&F-blazers. Niet eens zo heel beroerd gemusiceerd, maar het wordt wel een beetje inwisselbaar allemaal. Zo'n track als 'Thru These Walls' heeft dan in ieder geval nog iets oorspronkelijks.

avatar van vigil
4,5
Ik lees toch vreemde zaken hier bij deze plaat! Het gaat veel over blazers, soul, motown en zelfs de mooiste van allemaal "verschikkelijk commercieel klinkend album".

Tja Phil bashen is sinds kort niet meer zo in dus wellicht tijd voor wat herwaardering?

Bij mij wel in ieder geval. Ik heb deze plaat de laatste tijd regelmatig laten langskomen en het is gewoon een zeer goed album. Toch een groeiplaat blijkbaar, zelfs over de -ik gok- 25 jaar dat ik dit album in huis heb. De grote hit staat daar keurig in het midden van de plaat maar is toch echt een buitenbeentje. Een lichtvoetig vrolijk liedje dat helemaal niet past bij de rest van dit album. Natuurlijk sluit (letterlijk en figuurlijk) It Don't Matter to Me daar wel goed bij aan maar verder...

...Verder zit er toch genoeg werk bij dat makkelijk de kwaliteit behaald van Genesis uit deze periode. Sterker nog Do You Know, Do You Care? en Thru These Walls (enkel jammer dat die vroege break niet nog eens herhaald wordt) zouden tot het beste materiaal van Genesis behoren als het op de omringende albums als ...And Then There Were Three..., Ababac, Genesis en in iets mindere mate Duke had gestaan. Echt prachtige diepgaande composities. Met de rest van de plaat is ook niets mis. Dat er naast You Can't Hurry Love verder geen echte hits op staan is dus ook gewoon logisch.

Volgens de laatste geruchtenmolen is Collins weer terug bij een van zijn ex-en en heeft hij toch weer wat muzikale plannen. Ik zou zeggen tegen Phil dat hij wellicht even moet wachten tot de ex het weer gehad heeft en Collins zich weer kan uitleven op een nieuw meesterwerkje want dat, en dat zullen we allemaal met elkaar wel eens zijn, is al veel te lang geleden.

Fedde
Ik doe mee. Een van de beste Genesis-albums van begin jaren '80. Doet niet onder voor voorganger Face Value. Verdienstelijke plaat dus. Hierna werd het er niet beter op helaas. Ook dat moet gezegd worden van vriend Collins.

avatar van musician
4,0
Ik ben het eens met beide. Collins moet gewoon per album (ook met Genesis) worden beoordeeld en niet in het algemeen, wat bij bashen natuurlijk het geval is.

Ik zie dat het gemiddelde 3.18 is, toch wel wat te laag denk ik.
Ik weet eigenlijk wel zeker, dat als mume had bestaan in 1983 en we waren in dat jaar aan het debatteren, het gemiddelde beduidend hoger zou hebben gelegen.

Maar Phil is in een creatieve vrije val terecht gekomen na (wat mij betreft) ...But Seriously. Genesis was in de jaren '80 natuurlijk al in een mindere periode beland maar ze krabbelden juist weer wat op met We can't dance. Sinds die tijd staat hij een beetje model voor grootverdienende, veeloptredende, Skyradio icoon. Vertolker van slechte muziek. En er wordt ook op die wijze met hem afgerekend.

Dat beeld is geheel bezijden de realiteit m.b.t. het werk wat er door Collins is gemaakt in de Genesis periode tot en met Duke en solo dus tot en met ... But Seriously. En hij zou ook gewoon daarvoor de credits moeten krijgen die er bij horen en niet moeten worden gebasht. Je moet natuurlijk inmiddels van een zekere leeftijd zijn om live te hebben meegemaakt wat Genesis/Collins allemaal hebben uitgebracht.

Daar werd altijd redelijk naar uitgekeken.
Collins heeft solo veel gedaan, ook werk geschreven voor films, duetten met bijvoorbeeld Philip Bailey van Earth, Wind & Fire. Maar vooral ook omdat hij deed waar hij zin in had. Dat kan hem niet worden aangerekend. Maar het was niet allemaal even goed.

Ik heb heel vaak ook het idee gehad dat hij zonder inspiratie met man en macht probeerde te komen tot een bepaald niveau op het gebied van zijn solo albums.
Maar dat het vaak vooral niet goed meer was, lag naar mijn idee meer aan gebrek aan creativiteit en dus een writersblock dan dat hij er per se veel geld mee wilde verdienen.

avatar van meneer
4,5
Mooi gezegd Musician en ik ben het er grotendeels mee eens. Ik weet ook van de hernieuwde inspiratie die Little Big Man deze dagen heeft. Ik ben erg benieuwd wat dat zou kunnen worden. Maar begrijp je dat ik ook ergens 'bang' ben dat het een 'sof' gaat worden ?

Ik ga dit album eens sterren.. Een 4,5. Zo.. van 3,18 naar 3,19 !

avatar van vigil
4,5
Een bericht van musician op 15 september 2010 staat dat het toen 3,12 was dus toch lekker dat het gemiddelde in 5 en half jaar gestegen is met 0,07. Dat belooft nog wat

avatar van Leptop
2,5
Dan maak ik niet meer mee dat deze groeier de volle mep gaat halen...

avatar van meesterdch
4,5
Voor mij is dit nog altijd het beste album van nonkel Phil. Het barst van het zelfvertrouwen, mooie melodieën en het is ook, veel meer dan Face Value, een geheel. Ik ben het eens met Vigil dat de hit van dit album, ook helemaal niet past bij de rest. Het is veel te lichtvoetig naast alle diepgang van de rest van het album. Ik heb wel eens ergens een analyse gelezen die het album neerzette als een conceptalbum. Beetje vergezocht misschien, maar ik kan me er qua sfeer en thematiek deels wel in vinden. Zodra ik tijd heb, zal de 'nieuwe' versie van dit album de komende tijd vaak voorbij komen.

avatar van meneer
4,5
meesterdch schreef:
Ik heb wel eens ergens een analyse gelezen die het album neerzette als een conceptalbum.


Is het niet zo dat bijna alle huwelijken van Collins hebben geleid tot een concept-oeuvre ?

avatar van vigil
4,5
Gelukkig had hij er wel een aantal

avatar van vigil
4,5
meesterdch schreef:
Voor mij is dit nog altijd het beste album van nonkel Phil.

Dan nog even je cijfer er op plakken

Gast
geplaatst: vandaag om 05:47 uur

geplaatst: vandaag om 05:47 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.