The Saints - Eternally Yours (1978)

Spoel maar door de plee, al die Strokes, Editors, Libertines-troep. The Saints zijn de enig echte rauwe rock'n roll-band

De Saints werden in de jaren 80 verkocht als een punk-groep.
Voor mij maakten ze gewoon rockmuziek..
Gelukkig heb ik deze cd nog in mijn bezit (ik heb de eerste 2 lp's verkocht en een aantal verzamel cd's, waarvan eentje op Raven).

Tot mijn groot geluk heb ik de 4-cd boxset "A times through paradise", met de eerste 3 lps + bonus en een live cd dit jaar goedkoop op de kop kunnen tikken voor net geen 40 euro

Dit blijft een van de allerbeste platen ooit gemaakt. Helemaal af qua songs, sfeer, stem (!!!) en sound.
Van dit geweld wordt je gewoon heel erg vrolijk. Let op de knallende blazers in topper Know your product.

??? Vandaag staat deze boxset op playcom te koop voor amper 15 euro. De boxset met de Saints albums 4tem6 en een andere live cd voor amper 10 euro. Dus de eerste 6 albums en 2 live cd's van de Saints zijn verkrijgbaar voor samen 25 euro's. Schandalig weinig geld voor goede muziek vind ik.

Ik hoorde nu (This) Perfect Day. Goedemorgen wat een geweldige plaat.

Snel maar achter dit album aan, het gemiddelde maakt nieuwsgierig!

Wat een goede plaat is dit!!!!!!

Geweldige plaat! Private affair is mijn favoriet.

En die van mij....geweldig nummer,geweldig album.

17 april in Haarlem. Exclusieve show in NL met blazerssectie wordt er aangekondigd. Na het beluisteren van dit album ben ik daar wel benieuwd naar...

Halfje erbij, wat een te gekke plaat!

In 1977 luisterde ik weliswaar fanatiek Hilversum 3, maar voor popbladen was ik nog te jong, tienerblad Popfoto uitgezonderd. En daar stonden The Saints niet in: ik miste de groep compleet. Smaak ontwikkelt zich, in mijn geval een voorliefde voor onder andere scheurende gitaren. Toch is het nog maar vijf jaar geleden dat ik The Saints écht ontdekte. Bijna ontsteld was ik: hoe kon ik dit zo totaal hebben gemist? Ook in latere tienerjaren nooit op de radio gehoord. Domme pech: The Damned, The Stranglers, Sex Pistols en Ramones bereikten de radiocassettespeler op mijn tienerkamer wel.

Mijn zwak voor de stem van Chris Bailey is groot - hij is het type dat het telefoonboek had mogen zingen. Zo ook hier. In mijn geval ga je lezen over de historie.
Na hun per ongeluk maar niet minder perfect getimede debuut, in Baileys woorden "een verzameling demo's", toog de Australische groep naar Engeland waar vrijwel gelijktijdig de punkrevolte oplaaide. Daar verliet bassist Kym Bradshaw de groep om plaats te maken voor Engelsman Algy Ward, die ik in 1982 zou horen als zanger-bassist van het Motörheadiaanse Tank.

De eerste opnamen die werden gemaakt zouden niet op tweede elpee Eternally Yours komen, maar van die sessie verscheen wel single This Perfect Day. Voor mij een ij-zer-sterk liedje. Het haalde in juli 1977 #34 in Groot-Brittannië. Als The International Robot Sessions verschenen de oorspronkelijke opnamen dan toch nog als bonussen op een uitgebreide cd-editie in 2007. Ze klinken rauwer dan de versie die in 1978 Eternally Yours zou worden en de groep was nog niet met blazers aan het stoeien.
Maar ook over die blazers ben ik goed te spreken, net als over de iets gepolijstere productie die met de plaat in de winkels landde. Zo is opener Know Your Product een pareltje: punk met blazers, het werkt verrassend goed. Of het ingetogener maar uptempo Untitled: van grote schoonheid.
De composities staan namelijk als een huis. Genieten is het bovendien van het gitaarwerk van Ed Kuepper én het stuwende drummen van Ivor Hay. Onverwacht is hun versie van River Deep, Mountain High van Ike & Tina Turner. Zó lekker, mede dankzij Kueppers gitaarwerk!

Overigens stonden op de 2007-heruitgave van het debuut (I'm) Stranded eveneens enkele bonussen waaronder de singleversie van This Perfect Day. En die klinkt weer anders dan die van de Robot Sessions. 'Hoe zit het met die versie, waar en wanneer is die opgenomen?' wil ik dan weten. Ach, wat maakt het uit... Er zijn kennelijk drie verschillende opnamen, helemaal fijn.
Ik kwam hier op mijn reis door de albums achter mijn afspeellijst met new wave en meer. Dit vanaf het debuut van Flash and the Pan. Nu op naar The Rumour, de groep van pubrocker Graham Parker. Zonder hun frontman namen ze de elpee Max op.