Kanye West - My Beautiful Dark Twisted Fantasy (2010)

Hij zal de beste grap allertijden nu wel snappen denk ik, maar ik bedoelde de humor van de hele aflevering...

Dat denk ik niet, als ik je goed begrijp tenminste. Ik denk dat Rihanna wel degelijk wordt ingeroepen voor het 'bijna gegarandeerde hit effect', mensen hebben inmiddels wel door dat als ze een hit willen scoren bij het grote publiek, ze Rihanna er even bij moeten halen. Ik denk dat Kanye West dat hier ook doet, net als Eminem bij Love The Way You Lie. Even makkelijk scoren.

En ook in het geval van Eminem is het wat mij betreft 1 van de slechtste nummers op het album...

Oh zo... Ik denk dat daarbij met name zijn enorme ego in de weg zat .

Heel het album was slecht.

Tjonge Runaway wordt nu gedraaid op 3fm, maar wat is dát verneukt zeg... Intro wordt geskipt, hele stukken worden overgeslagen, let's have a toast for the assholes (wtf??).... Draai hem dan gewoon niet

Al zullen sommige het nu al een kutnummer vinden, ik zweer jullie, dan is het nog een stuk erger

Altijd met de radio he, die zenden maar 3 á 2 minuutjes van een nummer uit. Dan weer 20 minuten reclame, en dan nieuws, dan weer een nummer van 2 minuten.

Ik denk dat ik de radioedit van Runaway vele malen beter trek dan de albumversie.

Ik vind juist het intro, de outro en de refreinen vet van dat nummer. Dat zullen vast de delen zijn die eruit gelaten of gecensureerd worden...

Leuk trouwens hoe hij bij dat Gil Scott-Heron sampletje de betekenis subtiel weet te veranderen door een aantal weglatingen. Het origineel gaat namelijk over blanke studenten (hippies) die zichzelf als revolutionair zien. Daar was meneer Heron niet zo van gediend:



Al komt ie natuurlijk beter tot z'n recht als je m hoort:

YouTube - Gil Scott-Heron - Comment #1

Weet niet of dit al gepost is maar, hier de samples:
YouTube - Samples from My Beautiful Dark Twisted Fantasy

Normaal gesproken ben ik totaal geen fan van hip-hop of rap. Rap weet mij eigenlijk nooit te boeien en ik heb ook regelmatig durven te beweren dat iedereen het kan, zolang je maar gevoel voor ritme hebt en een beat. Naar mijn mening is een "Yeah, yeah bitch, yo" vrij simpel te doen, beatje er onder en klaar, iedereen tevreden, je hoeft er niet voor te kunnen zingen, bij voorkeur een beetje een donkere stem en het klinkt prima.

Ik ben dan ook niet het persoon waar dit album voor bedoeld is, maar toch heb ik me er aan moeten wagen. Niet voor iemand anders, maar voor mezelf én vooral vanwege de ontzettend positieve reviews die zich over het internet verspreiden. Het cijfer 10 bij een aantal 'grote' review sites bracht mij op dit punt. Toen er ook nog eens over werd gepraat in DWDD (achteraf vreemd want over een nieuw album van mijn favoriete bands is nooit een tijdje gepraat in een dergelijk programma) was ik overtuigd. Dit moest wel een top album zijn en zou misschien zelfs door mij nog te waarderen zijn. Zeker als Bon Iver, een artiest die ik zeker weet te waarderen, er in 'verwerkt' zit en heeft meegewerkt aan een nummer.

Kanye West zelf kende ik van naam, wist dat er wat albums waren uitgebracht en dat de beste man (mede door South Park mogelijk gemaakt), een flinke eigen dunk heeft. In mijn ogen dus niet heel anders dan alle andere hip hop artiesten waar ik normaal gesproken niets mee heb.

Dark Fantasy, de start van het album begint niet onaardig, de eerste minuut valt een beetje in herhaling maar is nog niets waar ik mij tegen kan verzetten. Vanaf 1:08 word ik bang, bang voor de standaard rap stijl waar ik niets mee heb. Yeah yeah yeah, ik weet het wel. De combinatie die in de rest van het nummer terug komt, beat, rap er door heen zou ik jaren terug vreselijk hebben gevonden, maar is nu nog niets eens zo heel slecht. 2:35 met het Tooooys en dergelijke laten me even koud. Zingen kan de beste man beter laten, laat hem maar lekker in zijn rap zitten. Geen slecht nummer, geen slechte intro.

Nummer 2 is meer wat ik had verwacht, meer van dat wat ik eerder heb gehoord. Uit interesse maar even de lyrics gezocht, want daar gaat het nummer dan ook wel een beetje over. "Giva fuck, what you thank cuz i'm killing em drink's i'm spilling em" "the chemistry is wonderful and might I finish sayin there's a coup full of love in this hour glass so drop ya minute mane" Nee, niet bepaald de teksten die ik normaal gesproken langs hoor komen bij mijn favoriete bands. Hoogstaand vind ik het persoonlijk ook niet, maar misschien komt dat ook omdat ik de achterliggende gedachte niet ken(Als deze er is) (zoals bijvoorbeeld Pearl Jam's - Jeremy mij weet te boeien door het verhaal er achter). Alleen de gitaar weet mij nog een beetje te boeien.

Nummer 3 is totaal niets voor mij, het oooh eeeh eeeh oooh op de achtergrond en de beat storen mij. Het einde wordt iets beter, maar dit is niet bepaald mijn nummer.

Nummer 5 (de interlude vind ik zeker wel vet, hou er wel van als een nummer echt opgebouwd wordt) lijkt een beetje een live aid nummer voor de hiphop. De ene artiest vind ik waardeloos, zoals bij ergens 3:20 is het naar mijn ongezuiverde mening waardeloos, de andere artiest vind ik nog niets eens zo onaardig. Wel word hier duidelijk dat ik Kanye West tegenover de rest nogal eentonig vind. Misschien komt het door mijn tekort aan hiphop of iets dergelijks, dat ik maar een paar nummers achter elkaar kan horen en het daarna niet volledig meer weet te waarderen, maar zijn stem gaat me nu lichtelijk vervelen.

Monster is met Bon Iver en hier was ik dan ook benieuwd naar. Het stukje Bon Iver valt echter beetje tegen, het is allemaal zo studio achtig gedaan, zijn stem is niet echt wat ik altijd zo weet te waarderen. 0:20 maakt het me nog lastiger, het "Motherfucker" en "Fucking" komt alle kanten vandaan. Niet dat ik daar problemen mee heb, ook in mijn favoriete tracks wordt wel eens gescholden, maar het komt naar mijn mening een beetje uit het niets. Ik kan geen verhaal vinden, waar al die woede ineens vandaan komt is dit soms directe haat tegen een andere rapper of iets dergelijks? Jay-Z vond ik nog niet eens zo heel erg om naar te luisteren, maar mijn god%u2026 Dat Nicki Minaj stukje is wel zo in en in triest. Het klinkt gewoon voor geen meter, doet me denken aan Nina Hagen, waar ik ook al een flinke hekel aan heb. Nee, het nummer waar ik het meest van had verwacht is tot nu toe het slechtste van dit hele album.

Nummer 7, waarom moet een nummer soms gewoon even stoppen? Het haalt het hele gevoel wat ik heb er gewoon uit. Zonde is dat. De achtergrond geluiden (die hoge piepen) irriteren mij, maar het geheel is nog om aan te horen.

Devil in a New Dress is ok, het stukje in het midden, instrumentaal, is prima, maar de rap erna voldoet weer geheel aan mijn rap-verwachtingen van de hedendaagse commerciële rap.

Runaway is een single, dat had ik meegekregen en van dit nummer werd ook een stukje uitgezonden in de DWDD aflevering die ik had gezien. Naar mijn mening is dit wel een van de beste nummers van het album, z'n zang is soms bijna vals, maar het kan er mee door doordat het nog best rustig blijft. (En sommige bands zijn 'groot' geworden door een beetje vals te zingen, Neutral Milk Hotel bijv) Het einde van dit nummer vind ik zelfs nog vet.

Hell of A Life weet ik eigenlijk nog steeds niet wat ik er van moet vinden. Het doet me eigenlijk helemaal niets. Heb het nummer nu een paar keer geluisterd, maar het wil niet komen.

Nummer 11 laat me maar weer eens horen hoe eentonig ik Kanye West nu eigenlijk ben gaan vinden. Het John Legend deel kan ik prima naar luisteren, zang, dat is iets wat ik wat dat betreft nog te weinig heb gehoord, maar met het stuk van Kanye heb ik echt steeds meer problemen. Prima met het Chris Rock stukje, maar dit is meer een stukje voor in een videoclip, op een album versie dit naar mijn mening gewoon niet. "Yeezy taught me" is wel zooooo slecht. Het Chris Rock stukje lijkt meer opvulling voor het album, maar misschien komt dit omdat ik het ook gewoon niet grappig vind (?!).

Lost in the World heeft weer een stukje Bon Iver (van woods), kan ik wel waarderen en het nummer wordt daardoor ook gelijk een stuk beter om naar te luisteren. Het nummer is een stukje sneller en het geheel klinkt daardoor ook gewoon net even iets lekkerder. Dit is toch wel naar mijn mening het beste nummer van het album en zou ik zo nog eens kunnen draaien.

Nummer 13 loopt lekker over en is zeker niet onaardig het applaus had niet gehoeven wat mij betreft.

Al met al is het voor mij een heel lastig te waarderen album. Sommige nummers zijn zeker niet slecht, sommige stukjes in nummers zijn naar mijn mening werkelijk belabberd en hadden prima weg gehaald kunnen worden en 2 nummers zijn wat mij betreft ruim voldoende. Het is gewoon heel iets anders als waar ik normaal gesproken naar luister en misschien dat ik het over een jaar of 5 zelfs weet te waarderen, op dit moment echter zeker nog niet. Ik vind Kanye West's stem zeer eentonig worden als ik het hele album in een rit beluister. Met twee nummers die ik rond de 7 zou geven, een heel aantal nummers die ik liever op dit moment niet nog eens zou horen en een paar redelijke nummers kom ik al met al niet verder dan een 5/10. Dat is dus 2.5* geworden.

edit: kleine aanpassing gemaakt naar aanleiding van een hoop commentaar en wat spelfouten weg gehaald.

Jezus, hoe slecht/onjuist kun je een review beginnen .

Dat lees ik ook echt te vaak op deze site:
Normaal gesproken ben ik totaal geen fan van hip-hop.

Ach het zou vreemd zijn als ik durf te waarderen dat ik het prachtig vind terwijl ik het dat juist niet vind. Ik begin mijn review liever eerlijk zodat iedereen weet hoe ik er over denk. Ik denk ook dat iedereen wel eens heeft van, "oh dat album krijgt wel erg positieve reviews, het is niet direct wat ik zou luisteren maar laat ik het eens wagen." Ik kan ook gewoon 2.5 sterren plaatsen maar wil het hierbij liever onderbouwen.

Maar hang je nou in je eerste alinea een stereotype kortzichtige muziekliefhebster na?
Of was dat onbewust?

Dat siert je, alleen de eerste alinea slaat nergens op.
Veder respecteer ik je menig gewoon hoor.

Liefhebber in dat geval en dat doe ik bewust, bewust om te laten zien hoe ik er voordat ik naar dit album ging luisteren, over dacht. Ik en velen met mij, als je m'n review leest zal je dan ook lezen dat deze mening op sommige punten een beetje veranderd is.

Naar aanleiding van het commentaar heb ik het intro een stukje veranderd. Hoop dat het zo wel goed loopt, mocht er nog meer commentaar zijn geef het gerust. Ik schrijf normaal gesproken bijna geen reviews en review vaak alleen albums of films waar ik van vind dat mijn mening te veel verschilt met het gemiddelde.

Je intro gaat om hiphop in het algemeen, niet speciaal over dit album (daar zal ik me niet over uitspreken, vind het geen topalbum). Luister maar eens naar een Cannibal Ox, Nas of dichter bij huis Opgezwolle en kom dan terug. Om hiphop af te doen als stompzinnige rijmpjes over een saaie beat is buitengewoon kortzichtig.

"Professioneel" oordelen (wat dat ook mag zijn, muziek is emotie zoals je al zei) is niet nodig, net zo min als het opzoeken van de definitie van het woord "essay" in de Van Dale nodig is. Waar het om gaat is dat je recensie geen geloofwaardige indruk maakt als je in je introductie al gelijk onterecht het hiphopgenre veroordeelt tot wat "yo bitch yo yo shit motherfucker niggaz"-gebeuzel.

En dat is ook de voornaamste reden dat ik mij eens gewaagd heb aan een dergelijk album. De vooroordelen die ik had over het album zijn niet allemaal weg, maar de dingen die ik beweerde aan het begin van mijn review zijn uiteindelijk wel lichtelijk bijgedraaid nadat ik het hele album een aantal keer heb beluisterd. (Vandaar ook het begin van"Normaal gesproken")

Ik zou het zeer zeker wel kunnen waarderen als mensen naar een album luisteren wat ik goed vind en daarna hun mening geven, of het nou positief of negatief is. Maar daarmee bedoel ik dan ook echt een aantal keer luisteren, dat is ook het idee van nieuwe muziek ontdekken. Datzelfde doe ik bij films, soms kijk ik gewoon naar een bepaald genre film om te kijken of het iets voor mij is. Je mening kan dan heel erg verschillen en je kan bijvoorbeeld als het gemiddelde ergens op de 4 ligt iets een 2 geven, maar het geeft wel een realistischer resultaat. Als iedereen alleen maar zou stemmen op de genres die ze leuk vinden verpest je juist een site. De mensen die deze site verpest zijn de mensen die een album (of film) een 0.5 geven zonder ook maar even een mening te geven (en in sommige gevallen zich niet eens gewaagd hebben aan het desbetreffende album.

nog even 1 ding voor Schaafkaas, een mening is een mening en heeft in geen enkele vorm iets te maken met geloofwaardigheid, het is mijn mening, ik denk er zo over en niet anders, ik hoef jou niet te overtuigen van mijn mening en jij hoeft mij niet te geloven.

En jij noemt jezelf een zelfrespecterende hip-hop fan ? Rap is een element van hip-hop, net zoals DJ'en (beatmakers horen hier ook onder, ja, Flying Lotus ook) ook een element is. Dus Rap is een genre.

Ik snap die hele commotie niet, wees blij dat hij tenminste de moeite doet en ook een deftige review schrijft, dat kan ik enkel maar toejuichen. Weet dat hij niet een standaard hip-hop fan is en een grote(re) database heeft van muziek (dan de meeste hip-hoppers), net zoals ik.

Ik ben het wel met FFM eens.

@ Raznov: Ik snap dat je bepaalde vooroordelen hebt gezien de shit op de tv/radio, maar ik denk dat je bij andere rappers moet zijn om van die vooroordelen af te komen.

Als je wat nigger- en fuckloze hiphop wilt proberen willen de mensen hier vast wel wat tips geven. Als je gewoon helemaal geen zin hebt om andere hiphop albums te checken kan dat natuurlijk ook gewoon.

Berichten over het gezeur dat rap en hip-hop verschillende genres zijn verwijderd. Hip-hop is een cultuur waar de muziek een deel van is. Rap is vaak een belangrijk onderdeel van die hip-hopmuziek, maar dat hoeft niet per se. Rap is echter geen muziekgenre, net zo min als zang dat is. Wil je hierover discussiëren, ik zou zeggen: maak er een topic over aan op het forum.

Berichten verplaatst naar De Site > Algemeen > Stemmen op albums in genres waar je niet van houdt

Ik zal verder nog wat berichten laten staan, maar het is wel de bedoeling dat we hier over het album praten en niet over hip-hop in het algemeen.

Enne, Reznov, er zijn genoeg hip-hopalbums zonder "fuck" erin, die vooroordelen zijn nergens voor nodig.

Aanbevelingen mogen altijd naar mijn pm, ik sta open voor diverse muziekstijlen en heb weinig ervaring met het gehele hiphop genre. De aanwezigheid van een gitaar geniet de voorkeur. Ik zag ook al een aanbeveling van vork666, waarvoor dank. Echter trek in Nederlandstalig niet, zelfs niet in rock dus dat laat ik nog even zitten. Is het een foute aanname om te zeggen dat om van mijn vooroordelen af te komen ik minder naar de commerciele hiphop moet kijken?

Dat is geen foute aanname. Maar zoals ik al zei: we zijn nu niet in het algemene hip-hop topic, dus aub nu on-topic.

Stem verhoogd naar 3* vanwege devil in a new dress en gorgeous, wou met 2,5 beetje een punt maken over dit album maar daar is het stemmen niet voor bedoelt en volgens mij is het punt al uitvoerig gemaakt.

War of the Worlds, dat is waar ik aan denk als ik het intro van Dark Fantasy hoor. De buitenaardse wezens die eraan komen met de stem eronder. En dan: Can we get much higher? Voor de rest een goede opener met een lekkere beat, het So High gedeelte komt naar mijn mening een keer te veel langs.

Gorgeous, heerlijk relaxt met een lekkere gitaarlijn en daarna Kid Cudi (geef aan wanneer het iemand anders is, ik ben namelijk niet zo bekend met Hip Hop) die heerlijk over de muziek zingt. West rapt ook erg goed: Choke a South Park writer with a fishstick viel echt gelijk op. Ik weet nog wel wanneer ik die aflevering voor het eerst zag, ik lachte me echt dood. Ook hier komt het begin iets te vaak terug.

Power. Een perfecte titel voor dit nummer, want dit nummer straalt een en al kracht uit. Wat een krachtig nummer met een heerlijke beat en het geweldige gebruik van 21st Century Schizoid Man van King Crimson. Dat had ik zeker niet verwacht op een Hip Hop album en het past het perfect, het is geweldig gesampled! En dan nog violen erbij, wat een heerlijk nummer! Door dit nummer en Runaway werd ik benieuwd naar dit album.

All of the Lights. Rustig interlude. Minste nummer van het album met de slechtste gastartiesten, zoals Rihanna en Fergie. En die drumbeat overheerst echt veel en veel te veel en klinkt niet lekker, erg druk! Dit nummer boeit niet. Ik vind eigenlijk niks echt goed aan dit nummer en wanneer Fergie gaat rappen gaat het nog lager. Wat zij de laatste tijd aan het doen is is sowieso rommel. Maar het is heel jammer om dan zo´n slecht nummer te hebben en daarna het monsterlijke Monster.

Monster. Heerlijk creepy begin met ook Bon Iver! In het begin komt het nog niet helemaal op gang, maar als de beat er echt inkomt is het toch wel genieten. Maar wanneer Nicky Minaj er inkomt word het echt goed! Alles word op een hoog tempo op je afgevuurd, wow! En dan hoor je haar op Check It Out en dat is zo slecht met die gast van BEP! En het eindigt lekker.

So Appalled. Nog zo´n geweldig nummer. In het begin vond ik het nummer echt niks, maar het sfeertje wat aan het nummer hangt is echt geweldig, die beat gaat zo lekker door het hele nummer. De raps zijn heerlijk en niemand is het slechtst op dit nummer. Dit nummer is ook niet te lang, een van de betere op dit album.

Devil in A New Dress. De muziek eronder is erg goed, maar de raps vind ik niet zo super, maar het is gewoon een goed nummer.

Maar dan Runaway. Van de opzwellende piano tot de autotunesolo is dit nummer perfect, er is gewoon niks mis aan. Daarom ook voor mij de beste track van 2010, een die me heeft weggeblazen toen ik hem voor het eerst hoorde. De zang is heel goed, af en toe een heel klein beetje op de rand, de raps zijn geweldig, maar de autotunesolo is echt monsterlijk! Ik denk echt aan Do You Feel Like We Do van Peter Frampton, die doet een solo met zo´n slangetje in zijn mond, dat klinkt ook geweldig. Kan het nog beter? Ik mis dit nummer echt om uitkiezen bij de Song van het Jaar bij 3 Voor 12.

Hell of A Life begint in ieder geval lekker. Maar daarna is het een stuk minder. Daarna blijft het een beetje hetzelfde en is 5 minuten gewoon lang genoeg.

Blame Game met John Legend. Mooi intro in ieder geval en de stem van John Legend is heerlijk, maar dat wist ik al. Nog een viooltje erbij. De raps van West zijn ook weer eigenlijk heel erg goed, overall doet hij het heel goed. De pianoloopje wordt vaak herhaald, maar die is heel goed, dus het irriteert compleet niet. Het eind vind ik wel jammer, ik hoef dat allemaal niet te horen. Maar voor de rest een heel erg goed nummer.

Lost in The World. Bon Iver en Kanye West? Wel een hele rare combinatie. De beat is wel erg lekker en het gaat ook lekker door. Aan het eind komen de drums lekker over.

En dan is het album klaar na Who Will Survive In America. Overdonderd, dat is het gevoel na het luisteren van dit album. Ik kende Kanye West alleen maar van zijn oude singles die ik echt slecht vind, maar ik las al die lovende kritieken en was dus erg benieuwd en de vermelding bij DWDD trok me echt over de streep. Je hoort goed dat hier tijd in is gestoken. Iedere gastmuzikant drukt echt zijn stempel op de muziek en dat is iets heel positiefs. De twee mindere nummers zijn All of the Lights en Hell of A Life. Maar dan heb ik nog steeds een uur aan geweldige muziek. Ik gooi er weer een halfje bovenop, zeer verrassend dit. 4,5 ster.

All Of The Lights is wel echt maar dan ook echt afschuwelijk. Rihanna zouden ze moeten verbannen met haar schreeuw-stem en voorhoofd. Lost in The World vind ik ook afschuwelijk.
Favorietjes zijn nu wel Power, So Apalled, Devil In A New Dress en Gorgeous