Dire Straits - On the Night (1993)

Enkel jammer dat de drums wat verloren gaan in Private Investigation. Voor de rest is Mark Knopfler 'God' !

Deze liveplaat was de eerste cd-album die ik in de winkel kocht. Ik kocht het ongeveer een anderhalve maand na de release van mijn verjaardagsgeld. Ik was 11 geworden en vond het liedje 'You're latest trick' dat op de E.P 'Encores' staat, geweldig. Het album 'On the night' lag voor FL39,95 in de winkel, en de EP. 'Encores' voor FL14,95. Als ik ze beiden kocht, kreeg ik vijf gulden korting, dus voor FL49,90 alles rondom deze live-registratie meteen gekocht.

De live-cd is erg goed. Het opent direct met 'Calling Elvis', dat deze keer beter klinkt dan op het studioalbum 'On every street' uit 1991. Daarna volgt de gezellige meezinger 'Walk of life', en 'Heavy full' bevat wat extra goede gitaarsolo-toevoegingen.
'Romeo and Juliet' vond ik als 11-jarig jongetje een van de mindere tracks, mede omdat ik de saxofoon destijds zeurderig vond klinken. Tegenwoordig kijk daar anders tegenaan. De saxofoon klinkt eigenlijk heel mooi, en ook het verhaal dat Mark Knopfler zingt is mooi, evenals het publiek dat op de achtergrond hoorbaar is. Datzelfde heb ik ongeveer ook met de live-versie van 'Private Investigations', hoewel de kwaliteit van de zang het daar niet haalt als in de originele studio-versie op 'Love over gold' uit 1982. Toch maken de saxofoon en de dreigende gitaarsolo, en het pianowerk het nummer erg mooi.
En ja, dan 'You're latest trick'. Deze live-versie van de vierde track op 'Brothers in arms' leverde dit liedje na acht jaar eindelijk een grote hit op, die ik nu nog steeds mooi vind. Ook 'On every street' is mooi gedaan, evenals 'You and your friend'.
Daarna volgt nog de meezinger 'Money for nothing', met de pakkende gitaar-riffs. Helaas komt de zang van Mark Knopfler niet echt overeen met de studio-versie op het meesterwerk 'Brothers in arms'. Op 'Brothers in arms' is de zang weer wel goed, maar is het toch wel hoorbaar dat het zo goed als onmogelijk is het nummer zo goed te zingen en te spelen als op het gelijknamige album uit 1985. Deze keer lijkt het nummer wat meer country-blues achtig, maar wel een mooie dwarsfluit-melodie erin. Ik geef 4,0*, maar het zou omhoog kunnen gaan.

Liveplaten van Dire Straits, het is altijd wel iets om naar uit te kijken. De band is ondertussen al ettelijke jaren uit elkaar en - in tegenstelling tot andere bands - komen er geen nieuwe releases aan. Wat zonde is, want bijvoorbeeld zo'n Alchemy is en blijft toch een geweldig concert en een goed bewijs dat Dire Straits live altijd wel wisten te rocken. On the Night is van een latere periode in hun carrière en dat merk je vooral aan de setlist. Er wordt namelijk lustig uit de nummers van On Every Street geput (wat ook logisch is als je weet dat dit een registratie is van de gelijknamige tour) en in dat opzicht is dit gewoon een erg fijne release. Betekent dit dat er een aantal favoriete nummers van mij gesneuveld zijn omdat ze ruimte nodig hadden voor nummers hun meest recente (en tegelijkertijd ook laatste) studioplaat? Ja, eigenlijk wel. Het gemis weegt echter niet op tegen deze mooie versie van bijvoorbeeld You and Your Friend en laat ons eerlijk zijn: voor Once Upon a Time in the West zet ik Alchemy dan wel weer op. Verder is dit een leuk samenraapsel van de concerten in Frankrijk en in Nederland en vind ik vooral de versie van Romeo and Juliet met dat lang middenstuk een erg mooie uitvoering. Alleen jammer dat ze besloten hebben om alweer geen volledige release van het concert uit te brengen. Nummers zoals Telegraph Road werden ook gespeeld tijdens deze tour, maar zijn in geen velden te bekennen op officiële releases. Zelfs niet op dat vreemde Encores ding.