menu

The Boxer Rebellion - The Cold Still (2011)

mijn stem
3,91 (388)
388 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Absentee

  1. No Harm (4:02)
  2. Step Out of the Car (3:07)
  3. Locked in the Basement (3:42)
  4. Cause for Alarm (3:34)
  5. Caught by the Light (4:51)
  6. Organ Song (3:28)
  7. Memo (3:05)
  8. Both Sides Are Even (5:05)
  9. The Runner (3:39)
  10. Doubt (4:57)
  11. 325 * (3:27)
  12. Secret Handshake * (3:34)
  13. Semi Automatic [Alternate Version] * (3:54)
  14. Spitting Fire [Acoustic] * (2:36)
  15. The Gospel of Goro Adachi [Live] * (6:04)
  16. Evacuate [Acoustic] * (4:00)
toon 6 bonustracks
totale tijdsduur: 39:30 (1:03:05)
zoeken in:
avatar van Nostak
Enkel both sides are even ken heb ik al gehoord van deze plaat, en het nummer is prachtig : )

4,0
ondanks het voirge album niet echte veel indruk op mij maakte, ben ik toch een beetje benieuwd, toch een band met potentie

avatar van clayhill
5,0
Ik dacht dat mijn nummer 1 van 2011 begin maart zou verschijnen - Elbow. Ik hoop dat ze goed hun best hebben gedaan want voorlopig staat The Cold Still zeer solide op 1. Prachtige cd.

5,0
Waar kan ik dit album beluisteren?

avatar van Guinness1980
cristiu2 schreef:
Waar kan ik dit album beluisteren?


Computer, cd speler, autoradio....

Het album zwerft ergens op het net rond.

avatar van Jurr_on
4,5
Epische briljantie! Deze plaat gaat tot dusver zeker battle'n om de titel album 2011.
4 sterren

4,0
inderdaad een prachtige cd en entje die elke luisterbeurt meer zal prijsgeven

avatar van starsailor
4,0
Ook ik kan mijn enthousiasme wederom niet temperen. Dit album voelt aan als een warm bad in de winter. Wat zijn deze gasten goed en waarom zijn ze nog niet zo groot als hun geluid doet vermoeden? Niets verrassends aan dit album ten opzichte van hun vorige 2 maar in dit geval gaat 'never change a winning team' goed op! Hun dromerige en bijtijds bombastiche geluid in combinatie met de prachtige stem van Nathan, die dwars door de ziel snijdt, zijn een lust voor het oor.

avatar van Beukertje
4,5
3 albums heeft The Boxer Rebellion nu uitgebracht en driemaal is het raak!
Wat een prachtige muziek is dit toch. Dromerige gitaarmuziek zoals deze hoort te zijn, omlijst met fantastische zangpartijen.
Dit album gaat (dat weet ik nu al) hoog eindigen in mijn top 10 over 2011.
Hoogtepunt van het album zijn voor mij Both Sides are Even gevolgd door The Runner. Geniaal om deze nummers achter elkaar te plaatsen.
Ik start met 4 sterren omdat ik het album pas 2 keer heb beluisterd maar de kans dat dit meer wordt is levensgroot aanwezig....

avatar van Tha)Sven
4,0
Hij pakt me een stuk sneller dan de voorgaande albums. Lekkere plaat inderdaad, maar de vraag bij zulke albums hoe lang ze blijven interesseren.

avatar van Jurr_on
4,5
Voor de 15e keer en op 320kbit. Ik moet deze plaat toch echt wel verhogen naar een 4,5.
Gaat dat luisteren mensen! 23 maart in de Melkweg, ik ben erbij.

avatar van Joy4ever
Exits vond ik wel een aardig album. Mede door de reacties hier tot zover heb ik deze The Cold Still een kans gegeven. Maar na vier nummers beluisterd te hebben wist ik al: dit vind ik niks. Saaiheid troef. Ik vind de zanger ook niet echt geweldig zingen. Ik snap de ophef omtrent dit album dus niet zo.



avatar van coldwarkids
Ik snap Joy4ever wel.. ik vind de zang alleen niet zo heel saai.. maar de melodie waar ze soms mee komen vind ik net weer niet leuk. Step Out Of The Car heeft een heeel mooi couplet, maar dan komt het refrein en dat is dan weer net niet.. zo gaat het hele album door.

BTW Union vind/vond ik dan weer wel heel mooi!

avatar van Gringo_m
4,0
Exits en Union hebben bij mij de lat voor deze derde cd hoog, heel hoog gelegd en na een weekje luisteren blijkbaar iets te hoog.
Het is een goede cd, maar ik mis teveel datgene wat The Boxer Rebellion voor mij zo uniek maakt: die hemelse, ongrijpbare gitaarpartijen.
Die keren dat ze er zijn is het gelijk prachtig (Memo, Both Sides Are Even, The Runner en de laatste minuut van Doubt) maar bij sommige nummers zit ik zo te wachten op die sprankelende gitaar die maar niet wil komen (No Harm, Organ Song) terwijl deze nummers zich er zeker voor lenen.
Het blijft allemaal te netjes tussen de lijntjes.

Was dit een debuut cd geweest dan was ik erg lovend geweest maar na Exits en Union is dit een klein stapje terug, maar dat moet niet opgevat worden als negatief.

The Boxer Rebellion blijft een pareltje in gitaarmuziekland.

3,5
Union vind ik een prima cd. Deze vind ik op dit moment toch wel een stuk minder.

Minder mooie gitaarpartijen waardoor de nadruk meer op de zang komt te liggen en dan wordt duidelijk dat daar een gebrek aan creativiteit ligt (zie (1e deel) refrein Organ Song). Ook qua songwriting vind ik 't niet fantastisch.

Er staan zeker wel een paar goede nummers op deze plaat. Maar te weinig om Union in mijn oren te evenaren/overtreffen.

avatar van Rhythm & Poetry
2,0
En toen bracht The Boxer Rebellion een saaie plaat uit, want van saaie muziek kan een mens nooit genoeg krijgen.

avatar van starsailor
4,0
Rhythm & Poetry schreef:
En toen bracht The Boxer Rebellion een saaie plaat uit, want van saaie muziek kan een mens nooit genoeg krijgen.


Ik snap ook niet waarom jij deze muziek luistert en beoordeelt als je hele top 10 uit soul en hip-hop bestaat. Ik zeg niet dat het niet mag maar als ik hip-hop en soul ga luisteren dan kan ik ook gemakkelijk platen afbranden omdat het gewoon mijn ding niet is.
Het spijt me dat ik wat fel reageer maar het irriteert me mateloos dat deze plaat afgestempeld wordt als saai terwijl ik geniet van dit album. Aangezien ik al meer dan 20 jaar in deze 'stroming' zit denk ik dat ik toch wel enig recht van spreken mag hebben. Verder wordt ik ook zo moe van het gezanik over teksten. Sommige mensen hechten er waarde aan, andere mensen (waaronder ikzelf) zie de zang meer als instrument en deze stem past prachtig bij de sfeervolle muziek. Tuurlijk mag iedereen zijn mening hier ventileren en natuurlijk mag je deze plaat gewoon niet goed vinden maar ik vind dat deze plaat met de laatste postjes hier ineens onterecht tekort wordt gedaan.
Dit album wordt nu een aantal keren vergeleken met het album Union wat in mijn ogen al niet juist is. Union was, in mijn ogen, een poging van de band om groot door te breken aangezien de 'hitgevoeligheid' op dat album een stuk groter is. Daar staan veel meer 'singles' op. Exits is natuurlijk een verhaal apart, dat album is gewoon een spektakel qua gitaargeluid. Echter zit er duidelijke een rode draad in hun 3 albums waardoor de band zichzelf nergens verloochend of van het gebaande pad afwijkt.

avatar van Rhythm & Poetry
2,0
Kijk eens buiten mijn top 10, dan zie je dat ik helemaal niet alleen van soul en hiphop houd.

avatar van clayhill
5,0
Net HMV lim.ed. ontvangen....Prachtig ! Wat een enorme ontwikkeling maakt deze band door. Veel mensen hier willen dat bandjes 15 x dezelfde cd maken...

avatar van starsailor
4,0
Rhythm & Poetry schreef:
Kijk eens buiten mijn top 10, dan zie je dat ik helemaal niet alleen van soul en hiphop houd.

Wat is dat nou voor argument? Het feit dat je top 10 er bol van staat en ook de laatst uitgebrachte stemmen grotendeels hierop uitgebracht zijn zegt mij genoeg. Ik luister ook weleens top 40 muziek. En zet ook weleens een dance plaat op, of luister naar reggae. De laatste plaat van Adele regelmatig geluisterd. Prima, maar het is en blijft niet mijn ding.
In hoeverre 'zit' jij dan in The Boxer Rebellion?
Opener 'No Harm' bijvoorbeeld wordt hier al als saai afgeschilderd, maar ieder instrument klinkt hier als een hartslag, ieder akkoord vertegenwoordigt hier een laatste adem. De piano melodie vloeit als bloed door de aderen. Als Elbow dit nummer had gebracht hadden mensen hier met tranen in hun ogen gestaan van ontroering.

avatar van Rhythm & Poetry
2,0
Top 40 muziek. Nee, dat beluister ik dan weer niet. Maar muziek van Godspeed You! Black Emperor, Pink Floyd, The Who en Low vind ik vaak erg tof en kan op hoge cijfers rekenen. Dat heeft weliswaar totaal niks met dit album te maken, maar wie begon er hier met de non-argumenten?

starsailor schreef:


Ik snap ook niet waarom jij deze muziek luistert en beoordeelt als je hele top 10 uit soul en hip-hop bestaat. Ik zeg niet dat het niet mag maar als ik hip-hop en soul ga luisteren dan kan ik ook gemakkelijk platen afbranden omdat het gewoon mijn ding niet is.


Ik beluister vaak de nieuwe platen die hoog aangeschreven op de site: soms zitten er voortreffelijke albums tussen, vaak is het niet geheel mijn muziek. Deze muziek is echter niet dermate ingewikkeld dat ik als 'doorgewinterde hiphopluisteraar' er geen mening op na kan houden. De muziek doet me totaal niks, het kabbelt voort in voorspelbaarheid en hoewel er gebruik gemaakt wordt van diverse instrumenten doet het aan als een leeg geheel. Daar komt bij dat de zang mij niet aanspreekt, een beetje het geval van 13 in een dozijn.

avatar van starsailor
4,0
Rhythm & Poetry schreef:
Top 40 muziek. Nee, dat beluister ik dan weer niet. Maar muziek van Godspeed You! Black Emperor, Pink Floyd, The Who en Low vind ik vaak erg tof en kan op hoge cijfers rekenen.
De muziek doet me totaal niks, het kabbelt voort in voorspelbaarheid en hoewel er gebruik gemaakt wordt van diverse instrumenten doet het aan als een leeg geheel. Daar komt bij dat de zang mij niet aanspreekt, een beetje het geval van 13 in een dozijn.


Doe nou niet zo bijdehand met je minachting voor de top 40 alsof ik een meisje van 15 jaar ben. Natuurlijk is 90% bagger wat daar in staat (met name gedomineerd door slechte hip-hop en R&B). Ook met 'name dropping' van lang uitgerangeerde bands als The Who en Pink Floyd (hoe goed of slecht ze ook waren in een grijs verleden) of artistiek hoog aangeschreven bandjes als Godspeed of Low krijg je bij mij de handen niet op elkaar. Maar goed jij vindt dit niets en dat is jouw goed recht. Denk alleen dat jij hier appels met peren aan het vergelijken bent. Als jij je hier focust op hoog gewaardeerde albums laat jij je zelf dus leiden door cijfers en sterretjes waardoor jij vaak in muziekstromingen terecht komt waar je geen affiniteit mee hebt. Ook leuk, maar ook niet mijn ding.

avatar van Mctijn
4,0
Een flink stuk beter dan het debuut (dat ik matig vond), maar nog niet zo goed dat het mijn aandacht vast kan houden. Over 2 jaar zijn ze waar ik ze wil hebben, tot die tijd luister ik wat anders

avatar van Pinsnider
Hmmm, het klinkt op zich wel interessant, maar het pakt me nog niet echt na twee luisterbeurten, maar ik heb wel het idee dat het een groeiertje zou kunnen zijn. Ik blijf hem dus even proberen.

Ligt het aan mij of lijkt die stem echt op die van Morten Harket van a-ha..??

avatar van DjFrankie
4,5
Eerste luisterbeurt, en prima album, ligt bij mij sowieso prima in het gehoor.
2de luisterbeurt geweldig "Locked in the Basement" en "Organ Song".

avatar van Boris1
4,5
Mooi, bij tijd en wijlen bijna verstild, album dat mij soms doet denken aan Parachutes van Coldplay (en laat dat nu voor mij verreweg het beste album van deze heren zijn). Meanderende grootse gitaarmelodieen die, gecombineerd met die prachtige ietwat breekbare melancholische stem, maken dat dit wederom een geweldig album van The Boxer Rebellion is.

avatar van NKCR
4,5
Word hier blij van. Strak, verveelt mij zeker niet, stem raakt me.

4,5
Wederom weer een heerlijke plaat van die gasten. Werd alleen niet weggeblazen (ondanks mijn 115kg...) zoals dat bij de eerste luisterbeurten van Union.
Wordt tijd om ze een keer live te gaan zien.

Gast
geplaatst: vandaag om 02:23 uur

geplaatst: vandaag om 02:23 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.