Rush - Exit... Stage Left (1981)

terug naar hun oude geluid en het bijbehorende gevoel, dit kenne we al

Grappig, bij mij begint het pas écht interessant te worden vanaf dit album...

Amen, vielip! De 4 platen hierna behoren tot het beste uit de muziekgeschiedenis. Op Exit...Stage Left mis ik toch echt het echte live-plaat gevoel, wat ATWAS, Differtent Stages en zelfs ASOH wel hebben.

Exit...Stage Left: dit was het allereerste album van Rush dat ik kocht ergens in 1982/83. Hoewel ze veel zeer goede live albums hebben uitgebracht blijft dit mijn favoriet. Waarom: geen idee... misschien omdat het mijn eerste kennismaking was met Rush. Of toch wel de gave registraties van Red Barchetta, YYZ en Jacob's Ladder. Maar waar ik zeker compleet van uit mijn dak ga is Tom Sawyer, La Villa Stragiato (één van de beste instrumentale rocknummers ooit wat mij betreft) en de drie opéénvolgende nummer Broon's Bane, The Trees en Xanadu. Heerlijke rustige stukken muziek afgewisseld met lekker stevige rockpassages.

Neen, dit is en blijft mijn Rush topper: maximale score dus.

steengoed live album van rush mooie set list.
Vindt snakes & arrows iets beter niet veel.
Heelijk rock album.

Ik geef dit steengoeie album 4.5 sterren, allemaal geweldige nummers maar All the World`s a Stage heeft mijn voorkeur vanwege de nostalgische gevoelens die het bij me oproept en omdat het gitaar georienteerde Rush bij mij de voorkeur heeft boven het symfonische. Minimaal verschil hoor maar nummers als Anthem,2112 en By Tor and the Snow Dog zijn mijn ultieme Rush live nummers!

Tja ik mis toch het een en ander op deze live plaat. Ook toen die uitkwam vond ik dit maar een matig schijfje. Ik hoor/voel het echte vuur niet. Wederom ik ben het met uffing eens. Aan de setlist ligt het in ieder geval niet

Grappig dat de één het de hemel in prijst: Dream theater, Viking 1 en ik, terwijl de ander het slecht vind: Iggy en uffing... Ik meen mij te herinneren dat meer Rush fans deze live cd niet goed vonden, maar dat ze een goede bootleg van die tour koesterden.
iggy, wat vind je van ATWAS, de eerste Rush live cd?

Vrij goed die klinkt zoals die moet klinken hard dus. De set list van exit is wat mij betreft dan weer beter. Maar rush vlamt niet echt. Het geluid is ook al niet geweldig. Nu heb ik geen geramsterde versie. Maar ik betwijfel of dat veel zal uitmaken. Ik heb het gevoel dat de band vermoeid was of zoiets.

Maar goed smaken verschillen nu eenmaal.

Dit is echt een liveplaat die niet als zodanig klinkt. Je mist hier gewoon de livesfeer (Iron Maiden's Live After Death en Irish Tour van Rory Gallagher, dát zijn liveplaten). Daarbij vind ik niet alle nummers even goed uitgevoerd, ondanks een toch wel formidabele setlist.

Nee doe mij ATWAS maar, die knalt werkelijk je speakers uit. Ook ASOH en Different Stages vind ik zeer goed te pruimen.

Overigens vind ik deze plaat niet slecht, zoals AstroRocker zegt, maar gewoon minder dan de rest. Ik geef hem immers nog een voldoende met 3 sterren.

Die heb ik ook niet ...............

Maar wel een geremasterde uitvoering. Dat schiet trouwens ook niet echt op. Het geluid is gewoon dof. Voor mij voegen de live-uitvoeringen van de nummers ook niets toe aan de studio-versies.

Oh jawel, YYZ hier is de gaafste versie die ze ooit hebben uitgebracht....

Ik heb (nog) geen originele versie van dit album, maar wat me opvalt in mijn gepindakaasde versie is dat de nummers erg zuiver gespeeld en goed opgenomen zijn, maar dat de sfeer van een live concert volledig ontbreekt. Dat komt volgens mij omdat de nummers allemaal fade-out / fade-in zijn. Hierdoor verdwijnt de reactie van het publiek compleet uit beeld. Of is dit alleen bij mijn pindakaas het geval?

Nee klopt Tony, dat is het grootste euvel ook wat mij betreft bij dit album.... ik denk dat ze geen doublures wilde hebben met de eerste live plaat en daarom allemaal losse live tracks er op hebben gezet met als gevolg die fade outs.... wel jammer ja...

Hmm, dan weet ik niet of ik 'm ga aanschaffen. Ik ben meer voor de volledige integraal opgenomen concerten, dan dat plak- en knipwerk, zeker hoe het hier gedaan is. FZ in New york, YCDTOSA 2 Helsinki, dat werk. Welke live registratie van Rush moet ik dan hebben om ook deze nummers live mee te pikken? Want de setlist van Exit... is briljant natuurlijk...

Erg moeilijk te krijgen, maar Rush - Xanadu (1985) is een beter klinkend alternatief en (bijna) volledige registratie van een optreden uit 1980 in St Louis....

Ik ben nu weer op het pad gekomen van deze liveplaat. Na het geweld van alle recentere live uitgaves van Rush valt deze me toch wel tegen. Ik mis vooral de livebeleving. Er wordt uiteraard perfect gemusiceerd, vooral door Peart (klinkt bijna als een studio opname, zo strak zeg!), maar verder klinkt het wat plichtmatig (is het niet overigens, maar dat doet me overkomen). Tegenwoordig durven vooral Lee en Lifeson zich meer te laten gaan en dat levert vaak schitterende momenten op die ik op Exit... niet hoor.

Goed onder woorden gebracht, want dat gevoel had ik ook destijds al toen ik de plaat nog had.

@leptop: Neen, hier herken ik mij niet in. Voor mij is dit nog steeds de beste live plaat van Rush. Maar bij mij speelt wellicht wat nostalgie mee . Zie mijn bericht van 6 aug. j.l....

Gelukkig heeft ieder zijn smaak. Ik vind bijvoorbeeld het 3e schijfje bij "Different Stages"erg goed, mede omdat daar de krakers van a Fairwel to Kings op staan die normaliter niet vaak live gespeeld worden.

ja, maar dat derde schijfje op Different Stages is ook errug goed! Draai ik het meeste van de drie.

Helemaal hoe ik er ook over denk. Gewoon te weinig live-gevoel hierbij.

Die minimale live-beleving stoort mij niet, integendeel ik vind dat steriele wel wat hebben.
Het gaat alleen maar om de songs en de wijze van uitvoeren, en toch klinkt het anders (vooral qua produkte, het klinkt warmer) als de studio versies.
De songs hierop lenen zich m.i niet echt voor uitgesponnen versies, meezingen of heftige improvisaties, wat ik wel weer vond passen bij de oudere songs op "All the World's a Stage".
Het knappe vind ik dat zelfs de wat oudere songs hierop klinken alsof ze ook uit het symfo tijdperk van Rush komen (Beneath, Between & Behind & A Passage to Bangkok).

Deze heb ik de laatste dagen in de cd speler van mijn auto gehad, en met de nummers is verder niets mis mee, maar stoorde mij teveel aan het wat doffe geluid, want dat valt wel op, vooral t.o.v hun studio albums.

Heb vanmiddag het studio album snakes and arrows erin gedaan, en vond dat gelijk een stuk lekkerder klinken.

Met de nare smaak van het live album rush in rio nog in mijn geheugen, denk ik dat ik het meer een studio dan een live band vind, want in de studio klinkt het super en wat je ervan verwacht.

Rare smaak?? Ricardo. Dit is gewoon een top LIVE album waarbij allee grote nummers uit hun nog relatief korte periode keurig aan bod komen (Xanadu en La villa). Alleen om die nummers LIVE te horen is hij 5.0 waard

Het geluid is inderdaad niet geweldig nee. Ik vind het verder ook vooral een matte plaat.
Meschien dat je Different Stages eens moet proberen Ricardo. Vind ik in ieder geval veruit hun beste live plaat. En dan met name het Hammersmith gedeelte.
Rush hoor ik over het algemeen ook liever studio dan live.

Het is al vaker gezegd geloof ik, maar ook de fade outs tussen de nummers helpen niet echt mee. Het komt al met al nogal gekunsteld over. In ieder geval niet erg 'live' vind ik. Doe mij ook Different stages en Show of hands maar!

Welke band kon in hemelsnaam op een dubbelelpee een heel concert verwerken? Met andere woorden, iedere live registratie van de glorieuze 70's en 80's livealbums is een knip en plakwerk van jewelste. Sterker nog, na iedere 20 minuten hoort er een fade-out te zijn want dan moet je de plaat omdraaien. Dat sommige bands de nummers aan elkaar gemixt hebben geeft misschien wel een beter "live"gevoel maar is misschien ook niet even eerlijk. Kant 3 (7 t/m 9) loopt wel in ene door. En het ontbreekt bijna in zijn geheel aan slechte aan en afkondigen en yeah's en vervelende met publiek meezingstukken. U begrijpt het al, ik stoor me niet zo aan de fade inns en outs.
Helemaal objectief ben ik niet want dit live album heeft op mij toendertijd zoveel indruk gemaakt dat het vele andere luisterervaringen verziekte. Hierna is het moeilijk om een album van bijvoorbeeld Ratt of iets dergelijks op te zetten en er even naar technische hoogstandjes te zoeken. Dat een drietal en een toetsenist zoiets live konden presteren is toch wel extreem goed.
Over de tracklist is iedereen het wel eens, die is top, om vervolgens het gesynthetiseerde Show of Hands een hoger punt te geven. Het kan verkeren.
De highlights dan: Een Geddy Lee, die het voor zijn doen best kalm aan doet en niet zo staat te "gillen" maar zingt zoals op Moving Pictures. YYZ met drumsolo die als een goede drumsolo betaamt memorabel is, deze kun je als het ware meedoen. The Trees met die ultra lange intro (die ze dan jammer genoeg een naam hebben gegeven). De geweldige bas en gitaar solo op freewill. En La Villa.. met electrische intro deze keer. Wat blijft dat toch een geweldig nummer.
Ik raad dan ook aan om toch voor een paar euries de remaster in huis te halen. Naast de originele tracklist komt het album ook "wat" frisser over.

Waanzinnig mooie en goede uitvoering van A Passage to Bangkok. Vele malen beter dan de studioversie. Uitschieter op deze overigens prima plaat

14 augustus de remaster op vinyl. Ik ben nieuwsgierig.