Anna Calvi - Anna Calvi (2011)

helemaal goed die Anna

Haar stem en manier van zingen, heeft bij mij direct een link naar Siouxsie & The Banshees,
de cult band uit de beginjaren 80. En die vergelijking is een compliment waard.

Anna heeft laatst nog opgetreden bij de David Letterman show.
Wel mooi voor haar.

Ik had deze CD even een tijdje opzij gezet, maar zojuist heb ik hem weer geluisterd en het blijft prachtig.

Soms hoor ik even Jeff Buckley in vrouwelijke vorm langskomen. Die grillige, emotionele zang zal er wellicht iets mee te maken hebben.

Trouwens, voor de non-believers: Anna Calvi Rider To The Sea Live Glastonbury 2011 - YouTube

Tamelijk waanzinnige live-performance....

IJzersterk debuut dat een enorm potentieel laat horen. Sommige nummers zorgen bij mij dan ook elke keer voor kippevel. The Devil bijvoorbeeld. Maar het album als geheel weet mij wat minder te overtuigen. Gezien 2011 zo'n sterk jaar is haalt het wellicht net mijn eindejaarlijstje van 10 beste albums niet.

Prachtig album, mooie rustige nummers afgewisseld met geweldige uitbarstingen.

luister maar ook live in Amsterdam:

Love Won't be Leaving

Ik vond haar afgelopen april in Rotown ook al zo imponeren.

Het nummer dat jij nu linkt vind ik nog steeds het beste van dit album; een album dat echt nooit verveelt en daarom hoog zal eindigen in mijn jaarlijstje.

Ontdekt door leeswerk in de bladen en die prachtige platenhoes. Het is even wennen, maar de kwaliteit is onmiskenbaar aanwezig. Ben ook wezen luisteren in Rotterdam. Omdat er vaak vergelijkingen worden gedaan met nieuwe, en jonge, artiesten. Ik hoor er Roy Orbyson en Chris Isaak in. En ze doet een trucje die best simpel is maar nog niet vaak eerder gebruikt. (ken voorbeelden van Prince) Ze maakt een lelijk, irritant, klinkend interruptje om daarna juist prachtig naar de andere (mooie) kant uit te slaan. Heel groot contrast tussen mooi en lelijk. Dit is vaak muziek om knalhard te draaien.....echt geweldig! Zoals Desire, klinkt in het begin nog een beetje zwakjes. Met een flink volume poets je dat heel goed weg. Maar dan komt in de laatste ronde de climax.............wat een woede en kracht! Dit is een plaat, als die is afgelopen is het doodstil in je oren..........op een hoge pieptoon na. Ongezond hard afgespeeld met een vreselijke smile. En het is maar een klein verlegen meisje.....vol contrasten.

Anna Calvi is de dominatrix van de muziekwereld, ze laat standaard zangeressen als Rihanna voor haar kruipen alsof ze Perez Hilton is. Met haar bombastische stem laat ze torens ontploffen, om ze daarna weer te herbouwen. Vol vastbarendheid en overtuiging laat ze horen waarom zij "het" is en op de momenten dat ik naar haar luister dan staat mijn wereldje eventjes stil.

Anna make me your little bitch as you sing for me !

Een beetje vreemd, maar wel lekker die Anna. Een van de leukste albums van dit jaar. Hoop haar snel eens live te zien want op Pukkelpop liep het helaas anders.

No More Words steekt er wat mij betreft wel hoog bovenuit. Wat een geluid.

Leuk ja, dit, lekkere gitaarsound, ieder nummer heeft wel iets dat me heel erg bevalt... een wending die ik niet verwachtte.. dus vernieuwend.. hier en daar donker, dan toch verfrissend maar blijft dreigen.. kan ieder moment weer omslaan.. dus spannend. Yep.

Ga d'r zondag zien op Werchter, ben erg benieuwd!!

Een té lekker sparerib restaurantje in Leuven zorgde ervoor dat ik Anna Calvi, die redelijk vroeg op de affiche stond, miste op Werchter, doch ik heb haar CD wel beluisterd. Ze is wel een nieuw talent om naar uit te kijken al leent ze veel van PJ Harvey. Haar stijl spreekt wel aan : onvoorspelbaar vooral. Haunting en met een complexe afdronk, en zoals TJN hierboven knap zegt, met soms onverwachte wendingen. Zoals rode wijn is dit muziek die beter wordt met elke luisterbeurt en haar geheimen beetje bij beetje prijsgeeft. Mijn favourite is "Suzanne and I" en de gitaar op "The Devil" is buitengewoon prachtig, maar nummers als "Jezebel" en "Blackout" blijven momenteel nog onbereikbaar voor mijn oor. Het is nu nog wachten op een tijdloze klassieker die haar volledig bevestigt.

Na een herbeluistering toch een half sterretje afgewaardeerd. Apart geluid, maar de songs zijn nou ook weer niet zo bijzonder. Doet me hier en daar een beetje denken aan 'het uitbundige' van Florence + The Machine.

Wat een heerlijk album zeg! Sinds kort ontdekt maar kan er naar blijven luisteren. Nog nooit van haar gehoord tot mijn verwondering, omdat ik zou verwachten dat ze heel wat meer aandacht zou krijgen. Heerlijk kalme nummers die uiteindelijk lijden tot hun climaxstadium. En dan niet te vergeten haar fenomenale gitaarspel. Geweldig zondag-album! Toch zijn er wel zeker mindere nummers, die eigenlijk net teveel pit hebben voor het album zelfe, en deze beter op een ander album hadden kunnen staan. Gaat toch weer teveel de Pop kant op, al zeg ik het zelf. (bijvoorbeeld Blackout). Verder een dikke 4,0*

Anna Calvi Plots Scary, Thrilling 'One Breath' Album for Fall Release | SPIN | Newswire

Pracht!

Lekker Tellie geluidje heeft deze dame.

Blijft mijn favoriete Calvi

Mooie stem wel maar niet zulke heel goede songs. 2,5 ster