Elbow - Build a Rocket Boys! (2011)

Ik heb hooggespannen verwachtingen van het nieuwe album, maar om The Seldom Seen Kid te overtreffen moeten ze van bijzonder goede huize komen.
We wachten af, Lippy Kids kan daar in ieder geval aan tippen, prachtig nummer

Bij Elbow heb ik elk album die ik gekocht heb telkens een beetje het gevoel er ingetuind te zijn.
Asleep in the Back kocht ik omdat dat indertijd helemaal in het plaatje paste: het was de muziek waar ik graag naar luisterde rond die tijd (Coldplay, Radiohead, Turin Brakes, Travis etc.).
Toch werd ik er nooit echt verliefd op. Cast of Thousands werd ondanks dat toch aangeschaft en achteraf dacht ik weer 'waarom eigenlijk'. Het is het net niet terwijl het toch zo mooi is. Het pakte me niet.
Bij de derde, Leaders of the Free World, heb ik mezelf wederom laten overhalen het te kopen en misschien door het wat toegankelijke karakter kreeg ik het een beetje te pakken waardoor ik er bij The Seldom Seen Kid voor het eerst niet het gevoel kreeg 'er in getuind' te zijn. Dat album was een overtuigende aanschaf en ik denk dat het tot nu toe mijn favoriete album is.

En dan nu Build a Rocket Boys! met wederom hetzelfde gemengde gevoel. Moet ik onderhand niet eens stoppen met deze band? En dan toch weer luisteren met exact dezelfde uitkomst: nee geen hoera-stemming, ja het is toch eigenlijk weer erg mooi.
Het is allemaal wat je van deze band kunt en mag verwachten en de kwaliteit van de nummers is dik in orde. Op de langere termijn zal wel weer blijken of dit net als veel andere Elbow albums zal gaan verstoffen in de kast of dat het een juweeltje blijkt waar ik nu wel eens vaak naar teruggrijp.

Hoe dan ook moet ik zeggen dat Elbow een mooi album heeft afgeleverd waar de fans hun vingers weer bij zullen gaan aflikken en waar luisteraars die het arty-farty gebeuren van Radiohead een beetje zat zijn ook wel van zullen gaan genieten (alhoewel ik die Radiohead-link eigenlijk nooit zo goed gesnapt heb).
Build a Rocket Boys! bevat een hoop mooie, verstilde, klanken die met regelmaat een sereen sfeertje weet te creëren (o.a. The River), misschien wel een klassiekertje oplevert (Lippy Kids), en waar de kenmerkende zwierige koortjes ook aanwezig zijn (o.a. Open Arms).

En waar heb je het album opgeduikeld, aERo?

Gaan we open deuren intrappen kameleon?

Nou, voor mij is de deur anders nog potdicht.

Ik snap dat gevoel wel, je zou eens een best of van de eerste cd's moeten maken en je hebt een van de beste cd's allertijden. En daarom is het toch een van mijn favoriete bands. Als ik gewoon makkelijk wil luisteren zet ik de "best off" op en als ik in een"rare en moelijke" bui heb (en dat gebeurt niet vaak) luister ik de hele cd's. De laatste 2 zijn echter van begin tot einde erg mooi, zelfs de eerste liedjes, die ze standaard ontoegankelijk maken. (Snow Patrol had dat ook, alleen die zijn met hun laatste cd's te ver doorgedraaid en echt niet om aan te horen commercieel en saai geworden)
Trouwens , ik hoor in Neat little rows een echte onvervals Nits piano/xylofoon geluid
Ik hoop dat er niet te veel met de stem wordt geklooid want dat heeft ie niet nodig

Raar is dat he: want dit is eigenlijk wel mijn straatje, maar ik mis iets en ik weet telkens maar niet wat terwijl ik het wel degelijk heel mooi vind. Een heel album is telkens ook wat veel voor mij (zeurderig? stroperig? nee, dat ook niet).
En toch kan ik er verder prima waarderingen aan geven, alleen zal het nooit een grote liefde worden zoals sommige andere artiesten dat wel zijn.

Je bent niet de enige hierin. Ik heb precies hetzelfde gevoel! Overigens heb ik dat ook met Doves bijvoorbeeld.

Ja, verdomd. Dat is ook zo'n band waar ik dat heb.

Bij Doves ken ik het gevoel ook, maar bij Elbow niet. Wel zet ik Elbow niet vaak op. Ik neem het met mate tot me. Maar het is dan wel steeds genieten.

Mss is jullie "probleem" dat Elbow nooit echt uit de band springt; zeer gedoseerd en doordacht allemaal?

De Doves doen het bij mij ook net niet. Als het niet om de uitbarstingen gaat ga ik even reclame maken : Cowboy Junkies - Demons. een tribute aan Vic Chessnut. Misschien dat de emotie jullie wel pakt, Elbow zal moeite hebben om hier overheen te komen dit jaar. Met Flirted with you all my life als hoogte punt, een lied over dood en zelfmoord , wat Vic uiteindelijk ook heeft gedaan.

Dat heb ik lang wel gedacht maar dat is niet zo. Van een William Fitzsimmons, om eens iemand te noemen, kan ik uren genieten terwijl dat ook maar bedachtzaam voortkabbelt.
Overigens kan ik wel degelijk van Elbow genieten hoor (anders koop ik niet telkens weer hun cd's). Het zit hem inderdaad in dat 'met mate tot je nemen'. Misschien daarom ook een ietwat vertekend beeld dat ik van ze heb omdat ik naar andere bandjes veel vaker kan luisteren.

jongens ik heb 1 vraag kan deze cd zich meten met zijn voor ganger?

Ik vind van wel: het is de bekende Elbow-sound, geen aparte fratsen of vernieuwingen. Gewoon goed.

Dat is (of wordt) ook de zwakte van Elbow. Het is (te) veel van hetzelfde. Te weinig vooruitgang en vernieuwing. Dat is niet erg als het songmateriaal, de uitvoeringen en de arrangementen van hoge kwaliteit zijn - en ik denk, afgaande op 'Lippy Kids', dat dit ook bij dit album wel het geval zal zijn -, maar dat gaat mij opbreken. Een 'Seldom Seen Kid II' kan ik nog goed mee leven, maar een deel III etc. zal ik niet meer waarderen denk ik.....maar goed ik loop ver op zaken vooruit die nog niet aan de orde zijn. Eerst deze maar eens tot mij nemen....en ik vermoed dat het goed gaat smaken!

Iemand al Ticker Tape (b-side Neat Little Rows) gehoord? Wat een donker nummer zeg. Ik weet nog niet precies wat ik er van moet denken.

Elbow - Ticker Tape (b-side...

De eerste tonen komen uit mijn speakers (the birds). Klinkt voorlopig erg vertrouwd.

En weer zijn we er zo, net als met Radiohead, weer als één van de eerste bij. Is toch een leuk extraatje. De eerste luisterbeurt gaat nu beginnen, ik ben benieuwd!

Ben met name benieuwd of er net zo'n klassieker opstaat als bijvoorbeeld Weather to fly. Toch mijn favoriet van het vorige album, samen met the Loneliness.. Die nummers maakte voor mij het verschil met de vorige albums, die ik zelden opzet.

Net de eerste luisterbeurt erop zitten. Valt me nu pas echt op dat Lippy Kids toch wel een behoorlijk geniaal nummer is, eigenlijk. Bevalt me erg goed tot nu toe, alle nummers klinken super, enkele springen er nu al uit, maar ik zal het vaker moeten luisteren voordat ik de echte toppers kan aanwijzen. Ben na de eerste luisterbeurt zeker niet teleurgesteld.

nou ik heb hem nu een keer geluisterd en inderdaad lippy kids is geniaal en de rest groeit naar een heel hoog niveau .nu al 4 sterren

Oei, die overgang van the Birds Reprise naar Dear Friends klinkt wel heel erg fijn.

Zou kunnen, maar daar ben ik nog niet...

heerlijke cd ,luister hem nog een keer en dan hup de ipod op genieten met grote G

Ik wilde net zoals met Radiohead een review gaan schrijven per nummer, maar dat gaat me echt niet lukken. Ik zal wat vaker moeten luisteren daarvoor. En soms hè, soms moet je ook gewoon even je mond houden

...en gewoon genieten.

Mooie nieuwe boreling van de heren van Elbow. Het album opent prachtig en sluit ook schitterend af. En wat er tussen zit is, zo te horen, ook weer van een hoog niveau.

Het lijkt wel erg op een Seldom Seen Kid II. Maar ik denk dat dat gegeven niet bij heel veel mensen op bezwaren zal stuiten.

Nu nog wachten op het moment dat ze alle videobeelden van de studio-opnames vrijgeven en je er weer een mooi semi-live concert bij hebt.

Tot nu toe klinkt het album heerlijk.

Pracht van een analyse