Elbow - Build a Rocket Boys! (2011)

Jawel, dan moet je op verwijderen drukken.

Danke.

Nouja, als je hem vindt tegenvallen mag je anders ook gewoon stemmen hoor.

Erg goed maar, zoals meerdere al opmerkten, hij kakt wel in... En The Birds (reprise) vat ik niet helemaal denk ik..

Ik vind het een reuzegezellig album maar het verveelt nogal snel. Sommige liedjes zijn nogal saai. Lippy Kids is leuk als single maar duurt nogal lang en komt ook nog eens 20x per dag op de radio voorbij. Maar eens inzetten op een 3*

Na het geweldige the Seldom Seen Kid was ik zeer benieuwd naar dit nieuwe album. Mijn eerste indruk is dat er de nodige sterke tracks op staan (The birds, Neath little rows, Lippy Kids), maar in zijn geheel vind ik het vorige album toch iets sterker. Een paar minpuntjes: de reprise van the birds had voor mij niet gehoeven en dat koortje in het refrein van With Love eveneens niet. Zeer zeker een sfeervol album waaraan ik voorlopig 4 sterren geef, maar ik denk dat het daar vooralsnog wel bij blijft.

Ik vind With Love echt een subliem nummer..

Na Seldom Seen Kid kon dit album alleen nog maar tegenvallen.
Het verwachtingspatroois/was dan ook heel hoog.
Terwijl als dit een soort van de debuut was geweest het album waarschijnlijk hoger gescored zou hebben.
Maargoed, ik heb hem zelf een keer of 5 beluisterd en begin maar eens met 4*.

Hmm, gemengde gevoelens bij dit album.

Ik heb The Seldom Seen Kid ooit eens geluisterd, maar dat maakte nog niet meteen bijzonder veel indruk. Daarna is mijn computer gecrashed en heb ik de moeite niet genomen. Vanwege de goede reputatie die de band toch wel heeft heb ik dit album eens geprobeerd, maar nee. De eerste twee nummers beginnen we redelijk, maar daarna vind ik het eigenlijk vrij saai. The Night Will Always Win is nog wel aardig. Eigenlijk heb ik er bij het derde nummer al wel genoeg van.

Elbow weet me nooit te raken. Dit album is niet anders. Ik mis een spanningsboog. Guy Garvey heeft een mooie stem, ongetwijfeld, alleen de liedjes doen me niks. Hoe mooi ze soms ook gecomponeerd zijn. Het blijft uiteindelijk vrij saai allemaal.

Mooi uitgelegd!
vind Elbow een overgeschatte band.. wat ze trouwens niet verdienen.
Dit album pakte mij juist wel gelijk aan.. omdat de compositie anders en mooi is. Elbow had dit hiervoor nooit gedaan. Seldom Seen Kid nog nooit gehoord.. maar ik verspil m'n tijd er niet mee.. vond Ground For Divorce en die andere belachelijke single One Day Like This niks aan.
Het enige mooiste nummer wat ze daarvoor hadden was Not A Job.

Dan is 4 sterren nog redelijk hoog..

Na het meesterwerk The Seldom Seen Kid en de uitstekende single Lippy Kids was ik benieuwd naar dit album en die valt erg goed mee.
Het album klinkt warm, dromerig, meestal relaxt en Guy Garvey vind ik een aangenaam mooie stem hebben (de vergelijking met Peter Gabriel vind ik niet slecht gevonden). Soms met orkest en koor, dan weer soberder gearrangeerd. Hun vorige vind ik in zijn geheel net iets beter, laat ik dus een 4,5* geven.
Elbow is definitief een topband geworden!

Als deze weer even goed yals Leaders of the Free World is ben ik enthousiast.
Dit vind ik toch nog steeds veruit hun beste album.
Ik ga luisteren.....

Ik zei dat dit album me gelijk pakte.. dit vind ik juist een mooi gecomponeerd album. De melodieen van de songs pakken me gelijk aan. 4 sterren is dus precies genoeg daarvoor.. het is overigens trouwens wel een album dat je na paar maanden niet vaak meer zal opzetten.

Ik had dat al na een paar uur.

Als je van elk album de twee beste nummers mag halen, dan krijg je een weergaloos goed album. In voetbaltermen, een hoog basisniveau met altijd enkele uitschieters omhoog.
Prima, prima bandje!!

Vind dit album zeker niet onaardig, alleen had The Seldom Seen Kid veel meer te bieden. Eigenlijk vind ik alleen The Birds van hoog niveau. Wat ik in de rest van Build a Rocket Boys! mi,. is het bombast en de dynamiek die op de vorige plaat te vinden waren. De catchy melodieën zijn te ver naar de achtergrond verdreven.

Fantastisch goed album. Ik kan hem alleen nooit 5* geven, want de reprise van The Birds is een draak van een nummer.

Heb hetzelfde, vind Lippy Kids wel erg leuk maar heb het al weer tevaak gehoord. (dankzij de radio) Het is wel een aardig album maar laat niet echt een grote indruk bij me achter.

Topper tot nu toe: The Birds, schitterende samenzang het hele nummer door. Voor de rest een heel mooi wat introvert album wat heel goed is opgebouwd, heel zalvend werkt maar af en toe wat monotoom wordt, hetgeen echter niet direct hindert.

Geluisterd, maar het boeit me niet. Zal aan mij liggen.

Het ligt inderdaad aan jou. Maar dat ik het goed vind, ligt ook aan mij hoor. Wat dat betreft staan we gelijk.
Als ik kijk naar wat je normaal luistert, is dit ook niet het beste instap-album van Elbow voor jou. Misschien dat één van de andere albums je beter ligt.

Voor mij een heel stuk minder dan Seldom Seen Kid.
Mooie arrangementen, mooie stem - maar het kabbelt een beetje voort.
Klinkt inspiratieloos - geen hoogtepunten.
Geen enkel nummer raakt me; ook niet na diverse luisterbeurten
Jammer; misschien verwacht je teveel na Seldom Seen Kid.

Helaas, dit is toch wel het eerste album van Elbow wat me een beetje tegenvalt. Na het horen van The Birds had ik goede hoop: wordt dit net als Asleep in the Back? Duister en dreinend? Helaas. Lippy Kids is op zich wel mooi, maar het doet me weinig. Alleen High Ideals prikkelt me nog een beetje, de rest is mooie achtergrond muziek, maar niet veel meer dan dat.
Misschien past het inderdaad beter bij de herfst ipv de lente...

Na het grote succes van "The Seldom Seen Kid" speelt Elbow op safe door een bijna identiek album te maken. In vergelijking met "Leaders of the free world" en "Cast of thousands" vind ik hun laatste albums nogal saai. Alle nummers lijken sterk op elkaar en hebben weinig spanningsopbouw. Het is allemaal knap geproduceerd en Guy zingt natuurlijk fantastisch mooi, maar het is allemaal meer van hetzelfde en dus weinig verrassend. Ik mis ook een nummer dat er echt boven uitsteekt. Mooi om naar te luisteren maar het raakt mij niet meer en ik mis de echte uitschieters zoals 'switching off''of 'The Everthere'

Hmm, ik sta echt vreselijk te twijfelen of ik hem aanschaf.. Beluister hem via You Tube, flarden via I-Tunes, maar ik weet het niet.. Ergens heb ik het gevoel dat ik, na een paar keer luisteren, hem weinig meer zal draaien.

Sta ook te kijken van de recensies hier. Je hebt de mensen die hem fantastisch vinden, de vergelijkingen met " The Seldom Seen Kids " ( vind ik heel mooi ! ) zijn er veel ( te hoge verwachtingen van sommigen ? ) en de mensen die een paar nummers goed vinden ( ik herken dat wel ). Vele verschillende reacties dus..

Maar goed, toch maar eens proberen, schijnt dat Gabriel ook deze weet te waarderen ( en ik ben een Gabrielfan ! ).

Later beoordeling..

Er zijn gewoon een paar echt topnummers (The Birds, Lippy Kids en With Love), de rest daarentegen lijkt veel op elkaar en diversiteit ontbreekt. Waardoor je een paar nummers wel regelmatig zal opzetten, maar het hele album niet.

Azijnpisserts hier allemaal, de hele tijd "The Seldom Seen Kid" erbij halen, al dan niet in de varianten "A Seldom Seen Kid" of "The Seldom Seen Kids", waarbij er volgens mij nog meer variaties op de titel bestaan (doet je argument veel goeds overigens). "The Birds" is sowieso al mooier dan zo'n beetje alles op die voorganger, "Mirrorball" dan eigenlijk uitgezonderd.
Na verdere beluistering volgt de uitgebreidere mening.

The birds en lippy kids zijn inderdaad prachtig, maar daarna zakt het album als een plumppudding inelkaar. Slechts sporadisch weet het album me dan nog te intresseren.