CunninLynguists - Southernunderground (2003)

Geniaal album natuurlijk. Wat me opvalt is dat ze er altijd heel veel emotie instoppen. De nummers waar dat niet gebeurt (op doin' aight vind ik de emotie bijvoorbeeld wat minder) vind ik meteen al wat minder, maar verre van slecht. Appreciation remix vind ik erg underrated, want dat heeft een geniale beat, goed refrein en de teksten zijn werkelijk geweldig, wat een tekst zeg...

Mijn favoriete album van de groep en sowieso een van mijn favoriete platen. Tracks zijn stuk voor stuk gruwelijk. Bij sommige nummers nog steeds kippenvel, terwijl ik 'm al heb sinds het jaar van release.

Ben ik dan de enige die Seasons de beste hiphop-track van de 21e eeuw vind?

4 seizoenen die worden vergeleken met de periodes in hiphop...

As the East vs. West winds blew, causing two
Legends to Fall like maple leaves from escalated beef

Met 4 geweldige verses?

Daarnaast is oldschool ook een geweldige track met een prachtige beat!

Dit vind ik niet de fijnste plaat van the Lynguists maar nog wel erg lekker. Nummer the South is zo dope. Jethro Tull stijl alleen dan verdirtysouthed. Persoonlijk vind ik die verwijzing naar de eerste van OK en de eerste van de GmoB ook zo cool. Ik bedoel: 'But still the home of black eyed peas, collard greens, that soul food
The home of southernplayalistic pimps lettin they hoes loose'

Als deze plaat nog een jaar of 10 rijpt zal die zeker behoren tot de Southern Classics.

Naar mijn mening behoort dit album al bij de Southern Classics.

ondanks de lagere waardering op deze site vind ik dit toch het beste album van de heren!!!

Lage waardering

LageRE waardering? Dat klopt ook, want er zijn twee albums hoger gewaardeerd.

Eén van de beste underground rapplaten. War blijft een klassieker maar sampled niet alleen Mobb Deep maar een hele beat. Luister maar naar Deep Purple's War. Ik hou altijd wel van dat producers beats maken met korte samples en daar een beat omheen bouwen maar hele beats overnemen vind ik iets te makkelijk. Het stelt me altijd teleur om te ontdekken dat beats niet geheel door de producer zijn gemaakt maar meer samengesteld en aangepast. Als je begrijpt wat ik bedoel.

Falling Down!
Geniale beat, sterke tekst en ongeloofelijk goede raps.

Southernunderground, het tweede album van CunninLynguists. Zonder enige reden heb ik dit album maandenlang links laten liggen, en alleen Will Rap For Food en A Piece Of Strange gedraaid. Beide platen zijn erg goed, en zo ook deze!

De intro en de twee daaropvolgende tracks kan ik kort omschrijven: gewoon erg dope hiphop. Volume hoog en genieten!

Een leuk begin, maar vanaf Love Ain't wordt het pas echte kwaliteit-hiphop. Heerlijke productie en samples en een fenomenale gastbijdrage van Tonedeff. Wát een klasse zeg! De verses van Deacon en Kno mogen er overigens ook wezen. Maar Tonedeff levert hier een legendarische verse af, de inhoud is goed maar het zit hem ook vooral in hoe ziek hij dat flowt.

Dan komt Rain. Wederom een zeer dope productie. Die lichte verandering in de beat rond 1:00, kippenvel. En dan rond 1:45 knalt Kno nog eens een andere dope beat erin. Mooie verses van Mr. SOS.

Doin' Alright is ook weer een heerlijke track. Leuke productie en klasse verses. Kan altijd zo lekker meerappen met Deacon, blijft heerlijk die flow van 'm.

De interlude die eropvolgt is ook weer dope. En dan Old School, een keiharde banger! Superdope productie, doet me aan de stijl van Preemo denken. Verses zijn uiteraard weer dik in orde.

Waar je denkt dat ze het toppunt van dopeness hebben bereikt, overtreft Seasons de voorgaande track. Zoals equalsthree al zei; 4 seizoenen die worden vergeleken met de periodes in hiphop. Geniaal uitgewerkt en Masta Ace levert hierin dus ook een goede gastbijdrage. De beat is ook geweldig.

Nasty Filthy is ook weer een superchille track, alleen begrijp ik die onzin op het einde echt niet. Heeft totaal geen meerwaarde voor mij. Laat het dan gewoon weg.

Vanaf dit moment zakt het album een beetje in voor mij. Falling Down kom ik de hele tijd niet zo goed doorheen. Het heeft veel fijne stukjes, maar op bepaalde momenten is het te chaotisch; het verstoort de sfeer van het album. Sunrise-Sunset vind ik ook maar een slechte productie hebben. Niet dat de teksten hier onderdoen aan de rest van het album, maar als de productie niet in orde is, dan skip ik al gauw.

Gelukkig komen er na deze paar mindere tracks een fijne interlude en drie laatste tracks van absolute wereldklasse.

Appreciation (Remix) was voor mij na de eerste keer luisteren gewoon een erg relaxed nummer, de beat is echt heerlijk, maar ik luisterde niet goed genoeg naar de verses. Ik was gisteren bij een aantal nummers de tekst nog eens extra aan het doornemen, om te kijken of ik het helemaal begreep. Ik zeg eerlijk, op het einde van Deacon's verse liet ik een traan. Wauw. Cashmere the Pro levert trouwens ook een mooie verse af.

Dan op naar de laatste 2 tracks van Southernunderground. Dying Nation, weer een erg goede productie van Kno, en bij de hook krijg ik steeds weer kippenvel. En de heren spitten hier over wat voor een verkloot land de V.S. toen natuurlijk al was geworden.

War is een waardige afsluiter van deze fantastische undergroundplaat. Eerst gewoon drie minuten een mooie instrumental met een sample van Mobb Deep. En dan een ongelooflijk goede productie van Kno erachteraan plus mooie persoonlijke verses van een altijd goed flowende Deacon.

Topplaat dus, met genoeg dopeness maar ook een flinke portie emotie. Overal geweldige verses zoals we wel gewend zijn van deze heren en erg goede gastbijdrages van Tonedeff, Masta Ace en Cashmere the Pro. En natuurlijk ook weer flink wat fantastische producties van Kno. Alleen jammer dus van het einde van Nasty Filthy en de twee daaropvolgende tracks. Maar dit is ze vergeven, omdat de rest zo geniaal is, krijgt Southerunderground een mooie 4,5*.

CunninLynguists is onderhand uitgegroeid tot mijn favoriete hiphopgroep, vanwege hun originaliteit, veelzijdigheid etc. En aan de ene kant omdat ze doordachte lyrics hebben die je aan het denken kunnen zetten en die je echt kunnen raken, waar je aan kunt relateren. En aan de andere kant ook omdat de heren altijd goed flowen en keiharde punchlines spitten, en natuurlijk door de legendarische en dope producties van Kno.

Echt? Twee heerlijke tracks naar mijn mening. Die beatchanges zijn vooral bij Falling Down ongelofelijk vet gedaan. Dat is trouwens ook een van de redenen dat dit album zo vet is. Bij elke emotieverandering in de raps is er weer een andere beat die daar perfect bij past. Één grote achtbaan van emoties dit album.

Dat stukje van Falling Down vanaf 1.40

Echt jammer dat Mr.SOS nu niet meer bij Cunninlynguists zit trouwens. Ik vind hem misschien nog wel een betere rapper dan Deacon. Beter dan Natti en Kno sowieso wel.

Blijft een leuke line.

Het album gaat geweldig van start. Kippenvel verschijnt op mijn arm elke keer als ik de intro hoor en dat gevoel blijft tot Love Ain't. Ik vind het niveau daarna wat in kakken, een paar uitzonderingen als Seasons en Nasty Filthy daargelaten. Daarnaast vind ik het jammer dat de melige sfeer teveel de overhand krijgt op het album. Ondanks dat het slechts een klein deel van het album is doet het afbreuk aan de power van de eerste paar nummers. Ik had liever gezien dat ze vanaf Love Ain't op volle toeren door bleven gaan.

Fantastische underground plaat!