menu

Yes - Close to the Edge (1972)

mijn stem
4,06 (675)
675 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Atlantic

  1. Close to the Edge: (i) the Solid Time of Change (ii) Total Mass Retain (iii) I Get Up I Get Down (iv) Seasons of Man (18:36)
  2. And You and I: (i) Cord Of Life (ii) Eclipse (iii) The Preacher The Teacher (iv) The Apocalypse (10:13)
  3. Siberian Khatru (8:57)
  4. America [Single Version] * (4:12)
  5. Total Mass Retain [Single Version] * (3:21)
  6. And You and I [Alternate Version] * (10:17)
  7. Siberia [Studio Run-Through of "Siberian Khatru"] * (9:19)
toon 4 bonustracks
totale tijdsduur: 37:46 (1:04:55)
zoeken in:
avatar van vanwijk
5,0
geplaatst:
Het Magnum Opus voor mij is Tales From Topographic Oceans!
Mooie discussies aldaar en Going For The One is mijn dritte im bunde.
Neemt niet weg dat Close to the Edge een wereldplaat is, regelmatig de weg naar mijn speler weet te vinden en ik ben benieuwd of de schijnwerpers erop komen te staan!

avatar van ricardo
2,0
geplaatst:
Voor mij is dit vooral een hippie album met veel vogeltjesgefluit, de platen hierna bevielen mij veel beter net als Fragile mij ook beter bevalt!

avatar van vanwijk
5,0
geplaatst:
ricardo schreef:
Voor mij is dit vooral een hippie album met veel vogeltjesgefluit, de platen hierna bevielen mij veel beter net als Fragile mij ook beter bevalt!


Grappig, Fragile en The Yes Album doen mij juist veel minder! Wat Relayer betreft moet ik mijn mening herzien. Dat is beter dan ik in eerste instantie dacht.
Fragile heeft voor mij maar een echt wereldnummer, Heart Of The Sunrise en daarnaast is South Side Of The Sky ook wel te pruimen. Rest doet me toch wat minder.
Close To The Edge heeft inderdaad wat vogeltjes en wat hippie elementen maar gelukkig hoor ik er ook andere dingen in.
Later albums, tsja, Going For The One is een parel in het oeuvre, Tormato en Drama niet zo slecht als iedereen denkt. Later verschenen albums bevatten altijd wel een aantal sterke songs (ook op Union wat mij betreft!) maar komen ze niet in de buurt van hun jaren ‘70 werk. Nu ik mezelf dit zie schrijven voel ik me ineens een stuk ouder...

avatar van ABDrums
5,0
geplaatst:
Eenieder die zich waagt aan de wijde wereld van de progressieve rock is uiteraard in bepaalde mate bekend met dit album. Door velen gezien als het magnum opus van Yes en als één van de beste progressieve rock platen allertijden (kijk bijvoorbeeld maar op progarchives) gaat het hier natuurlijk over het album met de moerasgroene hoes: Close To The Edge.

Het titelnummer Close To The Edge is met afstand één van de allerbeste - zo niet de allerbeste - progepic(s) ooit. lennert zet dit in zijn recensie geweldig uiteen. Ik wil me daar dan ook volledig bij aansluiten en verwijs met veel plezier naar zijn beschrijving van het titelnummer en het album als geheel.

Voor mij symboliseert Close To The Edge een soort 'circle of life'-gevoel, net zoals bijvoorbeeld A Change Of Seasons van Dream Theater dat ook heeft, waarbij de metafoor van de seizoenen de verschillende stadia in het leven symboliseren. Ook het geluid van de natuur en de tjirpende, fluitende vogeltjes aan zowel het begin en het einde dragen bij aan dit 'circle of life'-gevoel, waarbij je aan het einde het gevoel hebt dat alles weer rond is. Zo werkt natuurlijk ook de natuur: alle dingen die de natuur schept beginnen klein (een foetus bijvoorbeeld) en eindigen klein (de dood reduceert alles tot stoffelijke resten, tot niets dus eigenlijk). Tevens symboliseert het einde wellicht een nieuw begin: het ene mensenleven eindigt terwijl ergens anders een ander mensenleven op het punt staat te beginnen en tot bloei te komt. Kortom: Close To The Edge nodigt uit tot oneindig filosoferen over het leven en de wereld in het algemeen.

Ten slotte hecht ik erg veel waarde aan het titelnummer op persoonlijk vlak, wat maakt dat het nummer voor mij toch een beetje extra glans met zich meebrengt en het zich goed en wel nestelt in mijn lijstje van favoriete songs allertijden.

And You and I is totaal anders van karakter dan het titelnummer, maar minstens zo geniaal. Er wordt hier veel meer ingespeeld op elementen uit folk en het hele stuk klinkt een stuk luchtiger dan Close To The Edge (en Siberian Khatru). Het hoogtepunt van dit nummer, en één van de mooiste momenten op de plaat, is de overgang van deel I naar deel II: de synthesizer-lijn van Wakeman hier in combinatie met de wegebbende stem van Anderson, waarbij de drums met een simpel-lijkend ritme invallen is werkelijk wonderschoon! Daarnaast bevat ook And You and I prachtige filosofische teksten van Anderson, zoals:

Coins and crosses never know their fruitless worth
Cords are broken, locked inside the mother earth
They won't hide, oh, they won't tell you
Watching the world, watching all of the world
Watching us go by

Siberian Khatru is het meest speelse en up-tempo nummer van Close To The Edge. Waar And You and I vooral luchtig en wat trager was, klinkt Siberian Khatru gedrevener, sneller en daardoor ook wat puntiger (ten opzichte van de rest). In tekstueel opzicht is dit nummer ook het meest zweverig en hippie-achtig, terwijl muzikaal gezien dit nummer het minst hippie-achtig is van het album: een grappige paradox.

Ik lees hierboven dat Close To The Edge in september van dit jaar Abraham ziet. Dat geeft des te meer aan hoe goed dit album is en hoe het met gemak de tand des tijds heeft doorstaan: het had bij wijze van spreken gisteren opgenomen kunnen worden, waarbij de muziek totaal niet gedateerd klinkt, maar zich juist kenmerkt door een enorme hoeveelheid inspiratie, frivoliteit en muzikaal vakmanschap.

Het is ook om deze reden dat Yes met deze drie ijzersterke composities op Close To The Edge (progressieve) rockgeschiedenis schrijft. Dit is een album waar menig muzikant zijn/haar inspiratie uit haalt en waar tot op de dag van vandaag mensen van over de hele wereld geïnspireerd en ontroerd door raken, zelfs vijftig jaar na datum. En als je dat bereikt hebt, dan ben je met recht één van de besten te noemen...

Stand:

1. Close To The Edge - 5*
2. Fragile - 4*
3. The Yes Album - 4*
4. Time And A Word - 4*
5. Yes - 3.5*

avatar van Reijersen
geplaatst:
Naar aanleiding van dit topic beluisterde ik dit album.

Wederom een album dat ik nooit eerder hoorde. Na een aantal luisterbeurten moet ik zeggen: een interessante en ook wat ingewikkelde trip is dit album. Het komt mij over als zeer rijke muziek. Er gebeurd van alles, wat het soms wat ingewikkeld maakt. Maar doordat er van alles gebeurd houdt het er ook wel mijn aandacht aan vast. Volgens mij kent mijn vader dit niet, maar zou het zeker iets voor hem zijn (aangezien ik al vaker naar zijn platenkast memoreerde in dit topic). Ik luister dan graag met hem mee.

geplaatst:
Lees net dat Alan White, de drummer, overleden is. De artiesten vallen op het moment met bosjes.

avatar van Mssr Renard
4,0
geplaatst:
SoundWave schreef:
Lees net dat Alan White, de drummer, overleden is. De artiesten vallen op het moment met bosjes.


Alan White speelde niet op deze plaat.

avatar van FrodoK
5,0
geplaatst:
Maar het nieuws is daarmee niet minder treurig...

4,5
geplaatst:
Heerlijk dit, het is het eerste album van Yes wat ik beluister maar het is echt yes voor mij, als groot Pink Floyd liefhebber vond ik dat ik me een keer moest wagen aan deze muziek en na aanleiding van de recensies hier ben ik met dit album begonnen te luisteren op Spotify, absoluut geen spijt van, smaakt naar meer Yes!

avatar van Hans Brouwer
5,0
geplaatst:
Borderline schreef:
...en na aanleiding van de recensies hier ben ik met dit album begonnen te luisteren op Spotify....
Op vinyl klinkt "Close to the Edge" veel en veel mooier.

5,0
AC1
geplaatst:
Heb de oude LP maar die is toch wat grijsgedraaid. Kocht daarna (lang daarna) de remaster CD maar vond het maar muf klinken. Kocht daarna de Rhino CD (was goedkoop en de verpakking was veel mooier) en dat klonk zeker niet slecht (dichter bij het geluid dat ik ken van de LP) maar blijkbaar moet je de originele CDs van Atlantic hebben. Die zouden het beste klinken maar die ben ik nog nooit tegengekomen.

avatar van Hans Brouwer
5,0
geplaatst:
AC1 schreef:
...maar blijkbaar moet je de originele CDs van Atlantic hebben. Die zouden het beste klinken maar die ben ik nog nooit tegengekomen.
Zou ik dan een collectors-item in huis hebben?

5,0
AC1
geplaatst:
Hans Brouwer schreef:
(quote)
Zou ik dan een collectors-item in huis hebben?


Wie weet! Van Atlantic heb ik Fragile. De CD is goudkleurig en zit in een mooi kartonnen doosje tezamen met een boekje. Echt een verzamelobject. Is dat ook het geval met jouw Atlantic CD van Close To The Edge?

avatar van BoyOnHeavenHill
5,0
geplaatst:
De allereerste Atlantic-CD's van Yes (daar had ik er 2 van, allebei weggedaan) klonken dun en beroerd, de tweede Atlantic-generatie (5) klonk al veel beter, de Elektra/Rhino-CD's (5) klinken superbe.

avatar van Alicia
5,0
geplaatst:
Tot en met 'Going for the One', nee... zelfs tot en met 'Tormato' staat hier overal 'Atlantic' als label op. Maar ik vind deze CD's echt niet zo bijzonder klinken. De grote zwarte schijven klinken inderdaad mooier. De hi-res versies klinkt alweer stukken beter en doen mij wel aan het geluid van dat oude vinyl denken.

avatar van Mssr Renard
4,0
geplaatst:
Alicia schreef:
Tot en met 'Going for the One', nee... zelfs tot en met 'Tormato' staat hier overal 'Atlantic' als label op. Maar ik vind deze CD's echt niet zo bijzonder klinken. De grote zwarte schijven klinken inderdaad mooier. De hi-res versies klinkt alweer stukken beter en doen mij wel aan het geluid van dat oude vinyl denken.


Niet helemaal waar. De LP's zijn inderdaad via Atlantic en Atco verschenen, maar de reissues op cd via Elektra, Rhino zelfs Warner:

Yes - Close To The Edge

Url: https://www.discogs.com/master/35006-Yes-Close-To-The-Edge

Shared from the Discogs App

Edit: je bedoelt bij jezelf. Excuses.

avatar van Alicia
5,0
geplaatst:
Ja, hier in de kast, in huize Alicia dus, staat overal 'Atlantic' op het label van de cd's. Ik zie er verder geen 'Elektra' of 'Rhino' op staan.
Wel Warner: zoals in Atlantic Recording Corporation, A Time Warner Company. Het maakt toch verder niet uit. Ze staan in de kast en komen er amper meer uit.

5,0
AC1
geplaatst:
Alicia schreef:
Ja, hier in de kast, in huize Alicia dus, staat overal 'Atlantic' op het label van de cd's. Ik zie er verder geen 'Elektra' of 'Rhino' op staan.
Wel Warner: zoals in Atlantic Recording Corporation, A Time Warner Company. Het maakt toch verder niet uit. Ze staan in de kast en komen er amper meer uit.


Dan moet het deze zijn uit 1994.

Yes - Close To The Edge (CD 1994) | eBay - benl.ebay.be

avatar van Alicia
5,0
geplaatst:
Niks waard dus.

Gast
geplaatst: vandaag om 17:10 uur

geplaatst: vandaag om 17:10 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.