Fleetwood Mac - Say You Will (2003)

Peacekeeper vond ik echt een enorm goed nummer. Verder helaas niets van deze plaat gehoord. Daar sta ik schijnbaar niet alleen in.

Jammer, het blijft toch Fleetwood Mac zou je denken... .

vind er ook niet zoveel aan.
stevie nicks stem is zo zwaar.
heeft niet dat lichte stem geluid van de jaren 70.

Ik vind het wel een leuk plaatje. Lekker gevarieerd, vooral de nieuwe versie van Bleed to Love Her (prachtige melodie) spreekt me wel aan en verder is Steal Your Heart Away m.i. ook een geweldig nummer. Andere hoogtepunten: Thrown Down, het titelnummer en Peacekeeper. Ik geef er 4 sterren voor. Niet alle nummers zijn sterk, vandaar.

Destiny Rules; Say You Will; Steal Your Heart Away; Peacekeeper; Not Make Believe; zijn allemaal toch erg mooie nummers. Stevie Nicks blijft voor mij een vocale kanjer, ook al gaan de jaartjes tellen. Ik heb 'Say You Will' overigens ook in dvd-audio (dts - surround sound) en dan klinkt het nog beter. Kortom, prachtig album van Fleetwood Mac: 4,5*

Ik dacht overigens altijd dat Fleetwood Mac een puur Amerikaanse band zou zijn, maar zie hierbij nu ook Groot-Brittannië staan. Wie is/zijn dan de Brit(ten) in dit gezelschap?

Drummer Mick Fleetwood en bassist John McVie.

Dank voor info!

Dit is toch wel een erg goed Fleetwood Mac album. Wellicht was hij beter geweest met 4 nummers minder, maar ik ben bang dat dan een paar van mijn favorieten gesneuveld zouden zijn dus eigenlijk is het wel goed zo.

Het algemene peil van de composities is hoog, maar met name een aantal van de Stevie Nicks songs zitten een beetje in dezelfde compositorische hoek. Bij de Lindsay Buckingham songs geldt dat niet. Op de helft van zijn songs is hij zelfs lekker alternatief bezig (zoals op Tusk). Ook zijn gitaarspel is weer om te smullen.

Enige minpuntjes op het album zijn Come en het kinderkoortje op het eind van Say you will.

Het is wellicht een album dat in 2003 redelijk ongemerkt voorbij is gegaan, maar dat zegt niets over kwaliteit. Klein toppertje.

Goede single, die Peacekeeper.
Verder ontbreekt het aan de extra's die Tango in the Night in de 80's en Rumours in de 70's zo bijzonder maakten.
Extra's als klasse en magie bedoel ik dan.

Album dat een schitterend album had kunnen zijn... indien het wat minder lang was geweest...
Wederom heeft men het kaf niet voldoende van het koren weten te scheiden.
Het is te lang geleden dat ik het nog gedraaid heb, ik denk nèt om die reden. Toen programmeerde ik gewoon de betere tracks en kreeg toen een veel beter album.
Vergelijk dit album dus met A Bigger Bang van The Rolling Stones, dat voor mij ook stukken sterker had kunnen zijn indien de schaar er flink ingezet werd.
Daarom 3.5 sterren. ***1/2

het intro van Miranda lijkt verdomd veel op het intro van Big Love .
en zo zijn er meer van dit soort aftreksels .
kortom het bekende liedje van in herhaling vallen .
tijd om er mee te nokken .
sorry dat ik het zeg , maar dit schijfje kan absoluut niet tippen aan Rumours , Tango In The Night , en hun beste Tusk.

In de Aloha werd dit album wel als goed besproken, maar het is het gewoon niet en het zal ook nooit meer wat worden. Bij Radio Correct kon je dit album voor € 5,- zo meenemen.

Toch grappig dat je dit zegt, terwijl je juist bij Mark Knopfler (Kill to get Crimson) aangeeft niet een album te vergelijken met het reeds uitgegeven materiaal.

Album is lekker gevarieerd en is (zoals reeds gezegd) het stemgeluid van Stevie toch altijd weer lekker. Leuk album dus, tikkie te lang en ik geef een voldoende.

Wie In the meantime van Christine McVie uit 2004 kent weet wat hier wordt gemist. Als we deze 4 nummers ruilen voor de 4 beste van Christines album zou Say You Will een top-CD geweest zijn.

Vrij goed album dat echter veel te lang duurt; Scheid het kaf van het koren en hou een goede 45 minuten over en je krijgt een veel krachtiger en overtuigender plaat.

Bleed To Love Her is schitterend.
De rest is mij helaas nog onbekend.

Dat nummer staat ook op The Dance. Daar ken je het zeker van.

Inderdaad, goede live-uitvoering is dat trouwens.

Vorige week gekocht voor € 1,80!!!

Dus in ieder geval geen miskoop

Er zijn anders best albums die ik nog niet zou willen hebben al kreeg ik geld toe.

alleen dan al voor dat nummer heb ik wel € 1,80 over,
anders was ik het misschien wel kwijt voor een download nu heb ik het hele album

Berichten verplaatst naar Lindsey Buckingham

Het is grappig, dat cd's standaard worden beoordeeld in volgorde van uitbrengen. De eersten waren meestal de beste, daarna wordt het altijd minder, de artiesten te oud. Je kunt de geschiedenis niet wissen, maar je kunt wel je oudste zoon eens onafhankelijk en objectief laten buigen (Fleetwood mac, nooit van gehoord) over alle cd's, zonder dat hij de last en de beoordeling van het verleden met zich mee draagt. Per slot, weet hij wanneer Rumours is uitgebracht en wanneer Say you will? Hij kan alleen oordelen over het muzikale gehalte en dat is juist wat je wilt. Het is, na een langdurige beoordeling, dan uitermate boeiend te constateren, dat hem, en misschien dus ook zijn generatie, Say you will veel meer aansprak dan Fleetwood mac uit 1975. Sterker nog, Say you will kwam als sterkste uit de bus en de titelsong (van Stevie Nicks) werd een favoriete zomertrack op weg naar Zuid Frankrijk. Wat zegt deze kleine test over Fleetwood mac? Zijn ze op de goede weg door ook een nieuwe generatie aan te spreken of moeten ze voor de oude generatie maar blijven dartelen rond het oude werk? Say you will is daarin een niet perfect, wel boeiend muziekstuk voor blijkbaar meerdere generaties. Stevie en Lindsey hebben erg hun best gedaan op de composities, waarbij ik wil benadrukken dat Lindsey Buckingham nog nooit eerder zoveel goed (en langdurig) gitaarwerk aan Fleetwood mac heeft kunnen distibueren, maar de cd is wel te lang (4 tot 6 nummers teveel). Maar die kritiek had mijn zoon ook al voor Tusk. En ten slotte: ja, Christine McVie wordt gemist, maar niet node, haar afwezigheid is voldoende gecompenseerd. En: Tango in the night, het laatste studiowerk van Fleetwood mac in de Rumours bezetting is ook alweer uit 1987, Kunnen we dan ook daadwerkelijk nog spreken over 'missen' (met alle respect voor Christine overigens).

Ondanks de warme stem van Christine McVie mis ik haar stem niet zo erg. Ondanks verschillende prachtnummers, zoals o.a. Songbird. Bij haar was de koek op. De laatste Mac cd was voor het grootste deel toe te schrijven aan Lindsey Buckingham. Hij had een overvloed aan nummers geschreven en was met opnames bezig. Op dat moment kwam hij Mick Fleetwood tegen en na wat heen en weer gepraat werd besloten als iedereen mee zou doen het een F.M. cd van te maken. Christine viel af maar Stevie Nicks wilde wel en had ook wat nieuwe nummers geschreven. Heel gedrevenwerd begonnen aan de opnames. Buckingham was zó enthousiast, dat hij er een dubbel cd van wilde maken. Anderen warenhet daar niet zo mee eens om verschillende redenen en toen er een platenmaatschappij gezocht werd die de cd uit zou brengen, werd al snel duidelijk dat het een enkele zou worden. Lindsey legde zich na wat ruzies erbij neer. Dit proces staat overigens op de dvd DESTINY RULES. Unieke privéopnames! Nummers, die uiteindelijk "overbleven" kwamen op Lindsey"s soloprojekt Under The Skin later uit. (En vandaag hed ik toevallig de allerlaatste L.B. cd Gift of Screws gekocht, een aanrader!) De laatste tijd zijn er "rumours" dat Sheryl Crow, goede vriendin van Stevie) de plaats in zou gaan nemen, als Fleetwood Mac verder zou gaan als groep. Lijkt me niet verkeerd,want Sheryl Crow kan met haar inbreng weer een nieuwe impuls geven aan de inmiddels 40 jaar oude band. Een band, waaruit blijkt dat persoonswisselingen niet altijd verslechteringen betekenen, zonder niet al te veel aan de "sound" te veranderen.

Ik zei het al eerder, wil het gerust herhalen... niet al te genietbaar album, tenzij je programmeert, want er staat naast de kwaliteit toch redelijk wat kaf op, de plaat is vééééééél te lang, met andere woorden.
Maak ze maximaal 45 minuten of daaromtrent en laat de mindere songs er gewoon van tussen, het zal de kracht van de plaat zeker ten goede komen.

Er staan best wel een paar goede songs op , Peacekeeper vind ik tot het beste werk van FM behoren en had een dijk van `n hit moeten zijn , ze hebben in Hilversum weer eens liggen slapen .
Miranda is aardig en Running Through The garden ook .
Ik begin met 3 sterren .

Hoopvol keek ik uit tijdens dit album, dat ik op de dag van release direct aanschafte. Ik zag 'm liggen toen ik gedurende enige tijd in Barcelona was en bij het beluisteren van Say You Will gaan mijn herinneringen daarom nog steeds regelmatig terug naar de stad Barcelona, haar parken, bouwwerken en de Ramblas. Fleetwood Mac kende ik overigens al veel langer, het zal een van de eerste popartiesten zijn geweest die ik leerde kennen en op het moment dat ik deze plaat aanschafte, had ik vrijwel alles uit het Buckingham/Nicks-tijdperk al in huis, uitgezonderd het album Time.

Ik was met name benieuwd, omdat ik had vernomen dat de oude bezetting (met uitzondering van Christine McVie) weer bij elkaar was gekomen en na het beluisteren van Peacekeeper, dat in die tijd regelmatig airplay kreeg op de radio, was ik overtuigd: dit album moest ik gewoon hebben.

Ik ben het volledig eens met de mening dat het album te lang duurt. Het liefst had ik gezien dat er een vijftal nummers geskipt zou worden, waardoor het album als geheel sterker zou zijn. De opening is met What's the World Coming To veelbelovend, het nummer ademt nog een beetje de oude Mac-sfeer uit. Thrown Down is eveneens een hoogtepunt en Say You Will doet daar nauwelijks voor onder. Opvallend is dat met name de songs van Stevie Nicks dik in orde zijn. Daarvan is ook Running Through the Garden een overtuigend bewijs. Buckingham bewijst zich meermaals met het geweldige Steal Your Heart Away, voor mij het beste nummer op het album, en met Bleed to Love Her (een nummer dat in een nieuw jasje verscheen).

Zonder Goodbye Baby, Murrow Turning over in His Grave, Miranda, Everybody Finds Out en Come had Say You Will zonder twijfel 4* gekregen, nu moet dit album het doen met 3,5*. Ik ben overigens benieuwd of hier nog een opvolger voor komt, dit album smaakte op momenten immers zeker naar meer.

Dat is waar.



Slechtste en één na slechtste nummer van de cd. Bleed to love her was al bekend van 6 jaar eerder, had zeker niet meer gehoeven. Steal your heart away is gewoon slap.



Wat?? Zonder één van de meest weergaloze Buckingham solo's ooit? (Murkrow turning over in his grave), het voortreffelijke Miranda en de onvervalste Nicks rocker Everybody finds out??

Ook Come heeft een weergaloze solo van de neurotische Buckingham en is daarom ook moeilijk te vervangen.

Ik zou zeggen: in de herkansing met het skippen van FM nummers op Say you will. Het is wel een Rockband

Pas geleden stond ik met de special edition in m`n handen , 2 discs met op de 2de disc 4 extra nummmers , nou vond ik de prijs behoorlijk aan de dure kant voor maar 4 extra songs .
Ben naar Marktplaats gegaan en heb hem voor 5 euro.

Murrow Turning Over In His Grave eraf !!!!

Ik vind Steal Your Heart Away eigenlijk wel een heerlijke meezinger. Bleed to Love Her is inderdaad oude meuk in een nieuwe verpakking, maar ik vind het een ijzersterke song. Ik zal de plaat nog eens opzetten, misschien dat Murrow Turning Over In His Grave me dan beter bevalt en hetzelfde geldt voor Come Met Miranda en Everybody Finds Out kan ik gewoon niet zo veel, helaas.

Jullie worden zeker zenuwachtig van dit nummer.
Niets aan te doen, dit is Buckingham in Optimale Vorm en overigens een voortreffelijk meedrummende Fleetwood.

Buckingham/Fleetwood mac is geen middle-of-the-road muziek en ze zijn ook zeker nog geen oudjes die alle experimenten schuwen!

Buckingham is een sympathieke maar niet ongevaarlijke neuroot............... Zijn power overstijgt menig gitarist in zijn stoutste dromen!
Een gierende lead-gitaar die wordt ingehaald/ overstemd als op Murkrow................. door een andere lead-gitaar, hoe verzin je het en hoe weet je het te spelen.........