The Antlers - Burst Apart (2011)

Weer een prachtige plaatje wat een magische sfeer weet neer te zetten. Ik moet er wel voor in de stemming om hem helemaal te luisteren, maar hij bevalt me wel net wat meer dan Hospice.

Weet er iemand wanneer dit album eigenlijk in de rekken komt? Ik dacht dat de releasedatum gisteren was, maar van de cd was nergens te vinden

Sinds gister is hij overal verzonden, dus hij zal deze week in de schappen liggen. Gewoon lekker de LP via internet bestellen, dat is wat ik ga doen

En dan nog een 4.5 ster?
dan klopt er volgens mij niks van, dat je bepaalde nummers minder vind. Geef dan een 3.0 of 3.5.. dat komt meer overheen met je verhaal.

Wat betoverend mooi is dit zeg! Eerste indruk: 4,5 ster.

Deze is op internet ook in zijn geheel als live uitvoering te vinden. Aparte sfeervolle muziek, die Major Tom wel zou weten te waarderen in de ruimte. De vocalen kunnen flink de hoogte in gaan en als album klinkt het zekers niet alledaags. De hoes sluit wel mooi aan bij de muziek. Wel jammer dat het geluid van de live uitvoeringen wat te wensen over laat. Maar ben wel positief verrast door een band waarvan de naam mij niets zei. Wel kan ik mij vinden in de kanttekening die aERodynamIC bij Burst Apart plaatst, dat alle ingredienten in principe aanwezig zijn, maar het -ook bij mij- nog niet helemaal pakt......maar wat niet is..

Een voortkabbelend beekje. Met hier en daar voornamelijk geen uitspattingen en zo nu en dan wat extra gebrek aan spanning. Muziek waarbij de instrumenten waarschijnlijk nog in de verpakking zaten toen het gemaakt werd, want er zal toch maar eens een krasje op zijn gekomen. Veiligheid voor alles en daarom dragen de bandleden vast een condoom tijdens het maken van deze muziek.

En natuurlijk moeten jullie deze mening met een korreltje zout nemen, wat ik wil zeggen is dat degelijke muziek zelden zo degelijk was. Ik beleef er zelf weinig lol aan, maar kan me voorstellen dan andere wel van deze bescheiden, uitgesponnen muzikaliteit kunnen genieten.

Dit is inderdaad geen spannend album vol nieuwe, innovatieve dingen. Deze band vliegt inderdaad nergens uit de bocht, sterker nog, ze komen niet eens uit het midden van de baan. Moet dat per se? Welnee, niet altijd. Dit is gewoon (erg) mooie muziek waar ik van kan genieten. Toegankelijk, luistert makkelijk weg, bevat prachtige melodieën en een boel sterke nummers. Dat soort muziek wil ik af en toe ook luisteren, The Antlers verschaffen het mij en goed ook.

4*

De een vindt het niet spannend en geniet ervan en de ander mist spanning. Dat is juist het mooie van smaak. Ik geniet van muziek die spannend is, maar ook van dit album. Als we kijken naar Hospice, wat ik nog steeds een van de mooiste albums ooit vind, en ik luister dit album dan vind ik dat The Antlers een geweldige tweede plaat hebben afgeleverd. Want hoe moeilijk is het wel niet om aan alle verwachtingen te voldoen die behoorlijk hoog waren na Hospice? Moeilijk, en wat mij betreft hebben ze die volledig waargemaakt en ben ik blij dat het geen tweede Hospice is.

Om het nou een eendagsvlieg te noemen gaat me te ver, maar hetgeen me zo aansprak aan Hospice (intiem, intens en kil) is hier niet te vinden. Misschien is het ook wel oneerlijk om die verwachtingen te scheppen, maar het doet me allemaal gewoon weinig. Het zijn an sich goede liedjes, maar ik vermaak me momenteel veel meer met de nieuwe Wild Beasts. Toch nog 3*, omdat ik ergens toch nog wel een zwak voor dit bandje heb.

wow... Ik ben hier toch echt even stil van. Het is ook lang geleden dat ik zoiets moois heb gehoord als Putting the Dog to Sleep.

Het is compleet anders dan Hospice, maar de gelaagdheid blijft. Voor nu: 4,5 ster.

Na één luisterbeurt valt dit me toch een beetje tegen, al zijn de laatste drie nummers wel erg mooi.. Als de rest nu nog volgt, dan is dit een topplaat!

Ik vind hem echt heel erg sterk, bevalt me beter dan Hospice en het klopt ook allemaal naar mijn gevoel. Het voelt als een compleet album, wat een verpletterende dromerige indruk achterlaat na meer dan veertig minuten opgeslokt te worden door een andere surrealistische wereld. Dit is voor mij het album waardoor 2011 niet meer kan mislukken als fenomenaal muziekjaar.

Jee jullie leggen de lat wel hoog hee. Ik had bij de 1e luisterbeurt al het gevoel dat dit heel goed in elkaar stak, maar Hospice is gewoon een album op zich. Echt een heel bijzonder iets. Deze leek me teveel gewoon-goed-in-elkaar-stekend.

Toch maar snel eens wat beter luisteren.

Ik ga naar 5 sterren.. Kan er gewoon niet omheen. Ze flikken het weer. Wat mij betreft was ook de enige manier om Hospice te evenaren een compleet andere weg inslaan. Hospice is zo'n eigen album op zich dat je ook niet zou moeten trachten het na te bootsen.
En wat ben ik blij met de nieuwe weg die de jongens zijn ingeslagen. Na een verpletterend concert in de kleine zaal in Paradiso kon ik niet wachten op de nieuwe plaat. Burst Apart is een emotionele rit die je haast wel op repeat moet zetten. Nooit heb ik het moeilijker gevonden om 2 favoriete tracks uit te zoeken. De fragiele en bijzondere stem van Silberman weet weer precies de juiste snaar te raken van begind tot het oh zo schitterende eind..

Well my trust in you, is a dog with a broken leg..

Dit is de eerste kennismaking met deze groep. Ik had nog nooit van hen gehoord, maar dit klinkt verdomd goed. Ik heb net mijn 2e luistersessie achter de rug, dus nog te kort om een definitieve, goed onderbouwde mening te geven, toch heb ik in ieder geval al een waardering gegeven (4*) Di's een groep meer veel potenties en mogelijkheden. Verder toelichting gaat nog volgen!

Dan zou ik ook maar wat snel achter hun vorige album aan gaan Ad!

Ik ben het niet helemaal eens met de reacties dat een album is met gebrek aan spanning is. Ik vind juist bol staan van de spanning en er is ook wel een soort van duister sfeerrtje. De muziek bevalt mij zeer goed, alleen vind ik de vocalen tot nog toe wel spanningsloos. Zo'n nummer als Widows bouwt de spanning perfect op. Alleen is de uitbarsting weer een lomp hoog stemmetje, dat vind ik dan wel weer jammer.

I Don't Want Love is nu al het meest sfeervolle liedje van 2011.

Burst Apart staat de laatste dagen letterlijk op repeat. Elke keer ben ik nog maar net bijgekomen van het prachtige Putting the Dog to Sleep, of ik luister alles weer opnieuw. Werkelijk een geweldig album! Hounds is misschien wel mijn favoriet, wordt gek genoeg niet door velen gedeeld zie ik.

5*

Hele goeie plaat waar ik maar geen genoeg van kan krijgen. Ik vind hem beter te versmaden dan het concept album Hospice (wat ook heel goed was), vooral omdat het wat minder beladen is.

Ik vind het altijd een beetje flauw om het met andere muziek te vergelijken maar ik hoor in de verschillende nummers het beste van Patrick Watson en Elbow, een vleugje Radiohead, met uithalen als Jeff Buckley. Wellicht een top 10 album voor me over 2 jaar?

Toen ik I Don't Want Love voor het eerst hoorde had ik eigenlijk al een donkerbruin vermoeden dat dit album me wel zou bevallen. En dat vermoeden blijkt te kloppen!

Dit album heeft me vrij snel in zijn/haar greep gekregen, terwijl me dat niet vaak overkomt. Het eerste deel van het album is betoverend. Rustige, ingetogen nummers met stuk voor stuk goede teksten. Met No Widows als voorlopig (tekstueel) hoogtepunt. Ook het redelijk saaie en eentonige Rolled Together vind ik mooi. Op de een of ander manier werkt het langzame ritme en de herhaling een gevoel van rust over me af. Dit nummer heeft een ontspannende werking.

De tweede helft van dit album is helaas een stuk minder betoverend...

Every Night My Teeth Are Falling Out vind ik nog wél een leuk nummer. Wat meer up-tempo dan de voorgaande nummers, catchy en ook weer met een goede en leuke tekst. Elke keer als ik naar dit nummer luister kijk ik weer uit naar de zin: One dumb night two bad decisions don’t divide to cancel out.

Het trio Tiptoe/Hounds/Corsicana weet me maar niet te boeien. Die laatste is nog wel een aardig nummer (hoewel ik vind dat de verhouding tekst/instrumentaal te veel naar het instrumentele gaat), maar in combinatie met die andere twee nummers is dit een kwestie van 10 minuten dorbijten. Hounds is een te sloom nummer om me te kunnen boeien.

Gelukkig komt er dan nog een magistraal slotnummer!

Putting the Dog to Sleep is een van de beste nummers die ik dit jaar heb gehoord. De tekst is schitterend en de lange outro kan me niet lang genoeg duren. Dit numnmer is één brok emotie. Vooral in de laatste regels hoor en voel ik die emotie: Put your trust in me, I’m not gonna die alone, I don’t think so...

Aan alle goeds komt een keer een eind, dus ook aan dit nummer.

Over de gehele linie vind ik Burst Apart een goed album, met vooral een hele sterke opener en sluiter. Zowel muzikaal, vocaal als tekstueel zit dit album heel goed in elkaar. Ik zou dan ook graag een (erg) hoge beoordeling willen geven, maar er zijn drie dingen die me daarvan weerhouden. Te weten nummers 7, 8 en 9. Ik hoop dat ik die nummers (na veel luisteren) alsnog wat meer ga waarderen, want dan zit er misschien nog een hoger cijfer in. Voorlopig hou ik het bij 4 sterren.

PS: In mijn recensie heb ik nog geen plaatst vrijgemaakt voor French Exit, nota bene een van mijn favorieten! Waarom? Niet omdat het zo'n mooi betoverend liedje is. Ook niet omdat de tekst me zo intrigeert. Het is de aanstekelijke melodie. Dit nummer heeft het meest aanstekelijke deuntje van het hele album en ik kan er maar geen genoeg van krijgen. French Exit is gewoon een lekker nummer. Punt.

Beste album van dit jaar? Komt aardig in de buurt voor mij. Blijft elke draaibeurt weer erg fijn.

Raar dat je die nummers niet kunt appreciëren, zoveel anders dan de rest van het album is het niet. Misschien komt het nog Voor mij staat hier geen enkel minder nummer op, album van het jaar tot nog toe jawel!

Dit is gewoon erg mooi. Weinig uitbarstingen, gewoon heel erg relaxt. Lekker voor in de ochtend, 4 sterren.

Nieuw voor mij (danke Luisterpaal ).
Spreekt me enorm aan. Ben ik trouwens de enige die hier wat Death cab for cutie in hoort? Of is dit gewoon omdat laatstgenoemde mijn favoriete band van het moment is...?

Na het briljante Hospice, zijn de verwachtingen voor dit album hooggespannen. Wat mij betreft worden die niet helemaal waargemaakt. Daarvoor zakt het album een aantal keer wat in, zoals bij het nummer Tiptoe, Hounds en Rolled Together. Het niveau van het album is wat te wisselvallig, en dat terwijl het album zo goed begint en eindigt. Daarnaast mis ik een overkoepelend thema of gevoel, zoals het geval was bij Hospice. Niettemin moet niet vergeten worden dat dit zeker geen slecht album is. Het kost alleen een groot aantal luisterbeurten om ook de trage nummers volledig te kunnen waarderen.

Dit album heeft een paar krakers: 'I don't want love', 'No Widows' en 'Every Night My Teeth'. Wat mij betreft nummers dat het enigzins teleurstellende King Of The Limbs prima had gebruiken. Hounds en Tiptoe voegen niet zo veel toe. Al met al gewoon een prima album.

****

Wow, goede plaat!

Hospice kon mij eerlijk gezegd - ondanks alle lovende kritieken - niet echt bekoren! Ik vond het te rommelig en atmosferisch sec.

Het rommelige is op deze plaat in mijn optiek verdwenen, de nummers blijven bij mij nu stukken beter hangen....en wat zitten er juweeltjes bij!

Hoe het toch nog goed kwam tussen mij en The Antlers dus! Een dikke vier sterren voor de nieuwe (sterke!) plaat!