Wat een lage cijfers! Echt waar, dit was eigelijk het album waardoor ik half into metallica kwam en juist om de reden omdat ik dit een hele vette plaat vond.
De meeste argumenten hier vind ik wel heel kort door de bocht. Het lijkt meestal meer alsof mensen hier komen om het nog maar eens duidelijk te maken, want iedereen weet het toch: St. Anger zuigt!!! Nou niet dus. Waarom niet? Ten eerste spreekt het hele albumgevoel, het gevoel dat ik op het album krijg, me heel erg aan. Dit is natuurlijk voor iedereen anders, maar als ik soms lees hoe negatief mensen zijn over het album en daarna kijk naar de sfeer die op dit album hangt snap ik dat totaal niet. Het klinkt allemaal heerlijk rauw en eigelijk best als een soort van garage band ja. Maar dat vind ikzelf dus niet erg. Daarnaast vind ik de riffs gewoon echt lekker, heel metallica-achtig(ja ik heb nu al bijna alle albums vaker dan 1 keer geluisterd en vind st anger riffs op andere riffs lijken).
Helaas geen solo's tja heel jammer, maar als ik er over nadenk zou ik ook niet weten waar een solo zou moeten komen. Er is eigelijk gewoon geen plaats voor, dus naar mijn mening is het eigelijk ook maar beter dat ze er niet inzitten. Een liedje moet gemaakt worden uit gevoelens en niet uit het moeten plaatsen van een bepaalde solo of iets dergelijks. Dan zou deze plaat heel geforceerd overkomen, wat het nu totaal niet komt.
En dan de veelbesproken drums. Wat klinken die heerlijk! Overdreven aanwezig misschien, hoewel dat overdreven voor mij eerder fijn moet zijn

Ik hou gewoon om heerlijk die drums te horen in een nummer, en vooral hoe Ullrich drumt. Gewoon puur uit dienst van het nummer lijkt het wel, en dat zorgt ervoor dat de nummers echt als nummers klinken en niet als een stel instrumenten bij elkaar. Waar mensen het vandaan halen dat deze drums slecht klinken.... Ik weet het niet hoor. Ze passen toch perfect bij dit album? Wat voor drums had je er dan in gewild. Ik weet zeker dat wanneer er gewoon standaard drums in hadden gezeten dat bijna alle nummers niet de energie zouden hebben gehad als die ze nu hebben.
Wat ik dan wel weer jammer vind is de bass. Hoewel deze wel lekker dofferig en 'vies' klinkt, is het gewoon jammer dat een producer dit heeft ingespeeld. Niet dat deze niet goed kan zijn, maar je merkt het gewoon aan de basslines. Ze zijn oké, maar daarmee is eigelijk ook alles gezegd.
Dit over de feel en geluid van het album. De nummers: Ik vind van het nummers eigelijk alle nummers tot ongeveer purify goed klinken en lekkere nummers om op te hebben staan. Purify en All Within My Hands hebben me nooit echt weten te raken. Misschien omdat ze op het eind staan, je hebt al een heel album geluisterd met allemaal een beetje hetzelfde geluid en om dan nog een nummer met dat geluid te horen wat niet echt iets speciaals heeft voor mij... Nee liever niet. Toppers van dit album vind ik toch echt: Frantic, Some Kind of Monster en Invisible Kid. Heerlijk:D Alle drie deze nummers hebben datgene wat st. Anger voor mij zo leuk maakt: Drums, Riffs en een bepaald gevoel dat niet echt zo ff op te schrijven valt:)
Voor mij is St. Anger dus een veel leuker album dan voor de gemiddelde stemmer hier op musicmeter. Het klopt dat metallica betere albums heeft gemaakt, maar waarom zou je vergelijken? Zie ieder album als een nieuw album en dus nieuwe kansen voor een band om zich weer ns op een andere manier te laten zien. Dat heeft metallica hier gedaan en is ze behoorlijk goed gelukt. Een tip: als het album je maar niet heeft weten te pakken, scoor dan ergens de DVD: "Some kind of Monster". Dat laat een beetje het verhaal achter dit album zien, wat er bij mij voor heeft gezorgd dat ik het album nog meer ben gaan apprecieren als dat ik al deed:) Ik geef 3,5*