Janet Jackson - Rhythm Nation 1814 (1989)

Alle video's van de getrokken singles zijn van hoge kwalitiet. De familie Jackson had wel oog daarvoor (en het geld). Maar toch blijft deze kleine vrouw altijd in de schaduw staan van broerlief Michael. Het lijkt alsof ze alles kopieert van hem. De muziek, het zingen en zelfs het dansen. Ze profiteert er maar mooi van. Neemt niet weg dat ze een aantal hele mooie songs op haar naam heeft staan.

Neem nu Love Will Never Do. Nog steeds een ijzersterke track en die zwartwit video is echt prachtig. Strakke beat en qua zingen is ze vrij goed aan te horen. Vocaal gezien is ze niet erg sterk, maar met veel nummers komt ze er toch mee weg. Ballads heb ik dan weer niet zo'n behoefte aan, dan valt ze wat mij betreft wel door de mand.

Ook de singles Miss You Much en vooral Rhythm Nation hebben knappe video's. Dansen kan ze zeker wel. Wat ze voornamelijk van Michael en toenmalig choreografe Paula Abdul heeft geleerd.

Voeg daarbij de nummers Black Cat (wat meer rockachtig waarvan ik het jammer vind dat ze niet meer nummers in die stijl heeft opgenomen, op If na) en het vrolijke meezingbare Escapade en je hebt een heel fatsoenlijk album. In ieder geval beter dan Control.

Dit album is jeugdsentiment en guilty pleasure tegelijk. Destijds vond ik "Black Cat" helemaal geweldig. Een heerlijke combinatie tussen een stevige rockgitaar en R&B. Nog steeds vind ik het een lekker nummer. Verder kent "Rhythm Nation 1814" gewoon erg dansbare en groovende R&B liedjes. De interludes voegen mijn inziens helemaal niets toe en zijn dus volstrekt overbodig. Maar als ik naar de tracklists kijk van Jackson's andere albums is het een terugkerend fenomeen. "Rhythm Nation 1814" vind ik over het geheel genomen een aardig album met een aantal sterke singles en een uitschieter met "Black Cat".

Het is 25 jaar geleden dat Janet dit ambitieuze project lanceerde. Niet alleen werd Jackson een megaster dankzij dit album, ze beïnvloedde ook de gehele muziekwereld. Hier zijn dertien dingen die je vast niet wist over deze popklassieker die zelfs de inspiratie was voor Beoncé’s Halloween outfit: Classic: 13 dingen over Janet Jackson's "Rhythm Nation 1814" ? INTO SOUL - intosoul.nl

Waar haar label A&M wou dat Janet een Control 2.0 ging maken koos Janet voor een totaal ander iets: het project Rhythm Nation 1814! Ze werkte weer samen met Jimmy & Terry en waar sommigen dachten dat Control een eenmalig iets was zorgde RN1814 ervoor dat Janet een vaste kracht voor de muziekindustrie bleef.

We maken voor het eerst kennis met de interludes. Wat een geniale zet! Het album (en ook de latere die ze uit zou brengen) klinkt zó compleet! Ze vertelt een verhaal en door die tussenstukjes is het één geheel. Dit album was ook een risico gezien de onderwerpen die Janet aan het licht bracht. Desondanks werd het groots opgepakt en scoorde ze er een hele reeks hits mee. De pop/funk van Control wordt ingeruild voor een nieuwe sound die z'n intrede doet en super late 80s/early 90s is: de New Jack Swing! Je zou denken dat dat gedateerd gaat klinken maar verrassend genoeg is dat niet het geval. Het klinkt mega lekker op nummers als 'Rhythm Nation', 'The Knowledge', 'Miss You Much' en 'Alright'.

Mijn favorieten (kun je überhaupt kiezen?!) zijn dan tóch de laatste drie: 'Lonely' (wat een pareltje), 'Come Back To Me' (de overgang naar dit nummer is zó mooi) en tot slot 'Someday Is Tonight' (het vervolg op 'Let's Wait Awhile' van Control!).

Ja, dit is echt een topalbum. Er werden er zo'n 20 miljoen van verkocht en de invloed van deze plaat is nog steeds voelbaar (Beyoncé met haar album 'Lemonade'...).

Voor mij is dit één van de allerbeste platen uit het genre "80s blockbuster albums" (je weet wel, zo van die hele grote, goedverkochte albums uit de tachtiger jaren waartoe ik ook juweeltjes als Born in the USA en Thriller reken).

Wat een heerlijk geheel zeg. De nummers die geen single of hit zijn vind ik ook heel sterk trouwens. Dan denk ik vooral aan The Knowledge en Livin' in a World (They Didn't Make). Maar zowat de helft is dus wel op single verschenen, dat kun je je anno 2019 toch niet meer voorstellen.

Om af te sluiten: wat blijft Rhythm Nation toch een absolute knaller, wat een banger, fantastisch nummer en voor mij haar allerbeste (mijn #1 van de afgelopen Greatest Hits-editie van Ms. Jackson, waarvoor nogmaals mijn dank aan catdog voor de hernieuwde kennismaking met dit toptalent).

Jordi's genre-overstijgingen, deel 6:

Precies dertig jaar geleden werd deze plaat uitgebracht, een R&B-klassieker van jewelste. Dat moest niet ongemerkt aan mij voorbij gaan, dus koste wat kost moest ik 'm leren kennen zodat haar verjaardag kon vieren, zo vond catdog.

Allereerst complimenten voor de frisheid van het album, zelfs na drie decenniums klinkt het geheel allesbehalve gedateerd. Lekker rauw en tijdloos, mijn vooroordelen jegens Janet zijn nu wel een beetje weggeëbd (ik vond het maar een hopeloze artieste, die een beetje haar bekendste familielid probeerde te kopiëren).

Nee, wat Miss Jackson (I'm sorry) wel duidelijk heeft is, is een eigen sound. Daar ligt ook direct het gevaar: het beukt en swingt aan een stuk door, dan wel onderbroken door een ballad, wat op den duur uitmondt in enige eentonigheid. Productioneel wordt het wel interessant als het invloeden à la Buffalo Stance krijgt, echter vind ik Jackson haar stem toch ietwat te anoniem om mijn aandacht erbij te houden.

Desondanks een album die haar tijd vooruit was en zeker niet kapot te krijgen is, het zou zelfs legendarisch kunnen wezen als het pakweg twintig minuten minder lang had geduurd.