Admiral Freebee - Songs (2005)

In mijn eerste reactie schreef ik al "Songs is een groeiplaat". Wel, ik heb 'm de laatste weken in de cd speler later liggen en er regelmatig de meetlat naast gelegd. En of ie gegroeid is.

Deze plaat heeft even tijd nodig. De eerste luisterbeurten was het te veel het ene oor in, het andere weer uit. En vond ik Major Tom als artiestennaam toepasselijker dan Admiral Freebee. Die rangorde is inmiddels hersteld. Ik moet met m'n gedachten elders geweest zijn.

Songs klinkt afwisselend gruizig en subtiel. Stevige rootsrockers worden afgewisseld met kleine ingetogen juweeltjes.

Voor deze plaat trok Admiral Freebee naar de Verenigde Staten. Wellicht op zoek naar de roots van Neil Young en Bob Dylan (de levende geesten van deze grootheden dolen van begin tot eind door dit album) verzamelde Tom Van Laere een stel muzikanten om zich heen die De Laatste Showband van de mat afspelen. Er werd gerommeld met versterkers, er werd met kloten gespeeld en de liedjes en verhalen van Admiral Freebee hebben hét.

The Worst Is Yet To Come is de spectaculaire eerste Song. Als een grungende Neil Young stuitert Admiral Freebee door de studio. Rammelende rock van de bovenste plank.

Oh Lucky bruist van de summer vibes. Een zalige laid back meezinger. Een zinderend autorrijnummer ook, volumknop op max, raampje open, de wind in je haren...

Admiral Freebee klinkt groots en stevig, maar komt af en toe ook heel intiem uit de hoek. De singles Recipe For Disaster en Boy You Never Found zijn de beste voorbeelden van dit ruwe bolster, blanke pit gehalte. Prachtige luisterliedjes.

Maar waarom, waarom, waarom is Sad Rebel niet op single uitgebracht? Een dijk van nummer met een machtig refrein. De gitaarpatserij wordt netjes afgeroomd door mooie pianoklanken en zo voor een groot (radio)publiek toegankelijk gemaakt. Een parel die mee mag doen voor de beste track van het album.

Al blijft het absolute hoogtepunt Oh Darkness, energieke stamprock met gierende gitaren en een klassieker in de dop. Neil Young in optima forma. De Keep On Rocking In The Free World van Songs.

Deel twee van het album haalt het duidelijk niet bij de eerste 30 minuten. Carry On is een van de laatste echte hoogtepunten. Bij Wating For Nothing en Murder Of The Sun gaat het volume nog even omhoog, maar deze nummers missen de overtuiging van de start. Misschien moet 'kant B' ook nog even groeien.

Leuk derde studioalbum van Onze Admiraal, met, zoals sebas hierboven terecht opmerkte, afwisselend stevige rock en ingetogen liefdesverhalen.

Beginnende met 'The Worst Is Yet To Come', rommelig maar stevig, over het erg sterke viertal 'Lucky One', 'Recipe For Disaster', 'Sad Rebel' en 'Boy You Never Found' en de harde single 'Oh Darkness' naar een iets minder geslaagd tweede gedeelte van het werkje.

Vandaar dan ook mijn score van 3.5 sterren

Euh... AOVV, dit is pas zijn tweede plaat hoor; En ik vind het een erg genietbaar album, dat harde rock met ingetogen singer-songwriter liedjes afwisselt;
The Admiral is een groot Belgisch talent, iemand zei het al, mocht Van Laere in Engeland of de U.S.A. geboren zijn geweest... dan had je met deze klasbak echt iemand die in de topgroep van artiesten als Bob Dylan, Neil Young en Bruce Springsteen thuishoort, niets minder.

Ik ben echt nieuwsgierig naar die nieuwe van hem, da's dus voor heel binnenkort.

Songs kort en bondig. Net als dit album. Vol met krachtige melodieuze rock, afgewisseld met ingetogen liedjes. van Laere draait er zijn hand niet voor om. The Worst is Yet to Come is een prima binnenkomer net als de voortzetting met Lucky One en Recipe for Disaster. Boerenkolen engels hoef je van de Admiral niet te verwachten, het klinkt heel eigen. De teksten zijn ook niet alsof het letterlijk vertaald is van het hollands naar het buitenlands, zoals je vaak hoort bij bands uit nederland. Een goede tweede, die de verwachting grotendeels inlost, zij het dat ik het ietwat minder verrassend vind als het debuut en over het geheel iets minder consistent. Blijft verder een heerlijk album om naar te luisteren en voor mij echt een album op live te horen op een festival in het zonnetje.

Aangezien we inmiddels weten wie Freebee is en wat hij kan, zal deze opvolger nooit de impact kunnen hebben van het debuut. Op z'n eigen merites beoordeeld is dit echter een uitstekend album, met voor mij slechts één zwak plekje (het melige Hope alone) en verder over de hele linie redelijke tot zeer sterke songs. Net als bij het debuut is de eerste helft het sterkst, met als hoogtepunten Lucky one, Sad rebel en Oh darkness, maar de tweede helft houdt toch ook een vrij hoog niveau, met twee stevige Crazy Horse-achtige rockers (Waiting for nothing en Murder of the sun) en een sfeervol slotnummer. Een uitstekende tweede worp.
 

Leuke collectie van nummers. Maar zoals al eerder werd aangehaald is kant A beduidend beter dan kant B. En dan nog haalt kant A het niveau van het debuut niet. Toch staan hier enkele Antwerpse klassiekers op, met 'Oh Darkness' op kop. Inmiddels uitgegroeid tot zijn bekendste nummer.

Mijn favorieten zijn het openingsnummer 'The Worst Is Yet To Come', 'Recipe For Disaster' en 'Hope Alone'.

Uit een opwelling ooit uit een bak voor een paar euro getrokken. Nooit spijt van gehad, maar na minder dan een handvol luisterbeurten staat hij nu ergens in de kast. Gegrepen heeft het me dus zeker niet.

Niet voor het laatst trekt Admiral Freebee met andere muzikanten de studio in. Uiteindelijk is het vooral Tom Van Laere die nu eenmaal mensen rond zich nodig heeft om de muziek te brengen. Andere crew is een wat andere sound die hier toch minder ziel heeft. Muzikanten die hun job kennen, maar duidelijk keken naar de lead zonder meer, op weg naar de volgende job.

Het album mist een ziel en is toch wel een teleurstelling na het sterke debuut. Enkele nummers zijn wel sterk. Vooral Recipe For Disaster en Oh Darkness doen het ook bij zijn optredens nog altijd goed. Maar op het album springt enkel Hope Alone I er wat uit als een nummer waar hij echt zin in lijkt te hebben.

Slecht is het niet, maar toch minder dan zijn eerste album. En het mag wat meer rock 'n roll terug.