The War on Drugs - Slave Ambient (2011)

Dit album wordt te gek. Op het net zweven al liveversies van Best Night, I Was There en It's Your Destiny en dat is veelbelovend. Overigens staan Brothers en Baby Missiles ook al op de vorig jaar verschenen EP Future Weather.

Geloof het meteen, blind scoren. Wat je zegt.. 'zweven'.

Heb net de eerste 3 nummers geluisterd en ben al om. Wederom waanzinnig lekker! Vond Wagonwheel Blues en Future Weather alsmede de laatste van Kurt Vile ook al steengoed. Ben fan!

Waar hebben jullie het album vandaan? Ben heel benieuwd heb het eerste album met een 4.5 beoordeeld en de EP met een 4*. Gaaf dat Baby Missiles ook op dit album staat, was toch verreweg mijn favoriet van de EP.

Wist trouwens niet dat er een nieuw album kwam, zag het in de updates staan. :>

Het wordt met de draaibeurt verslavender deze plaat...
Eindlijstje nu al gehaald. Ik ben nog meer fan van dit bezwerende geluid van The War On Drugs dan de solo-albums van Kurt Vile en die zijn al steengoed.

Springsteen met drugs.

Jawél! Mooi, mooi. Zeer mooi allemaal. Ben nu halverwege het album tijdens mijn eerste luisterbeurt en ik denk dat dit een album is dat ik vaak ga draaien de volgende weken.

Springsteen met drugs. Een betere Springsteen voor mijn part. Toen ik Best Night beluisterde hoorde ik precies Echo & The Bunnymen. Hoort iemand anders dat ook of sla ik volledig naast de plaat?

Brothers is tot nu toe mijn favo. Prachtig en relaxd! You Love is Calling My Name gaat lekker door!

oh jawel! Brothers is héérlijk. Ipod staat op repeat

Your Love Is Calling My Name

Snap wat je bedoelt. Alleen een iets mildere versie ofzo...?!

Ergens kwam ik de beschrijving Boss-gaze tegen, wat ik zo aan het einde van mijn eerste luisterbeurt een heel goede omschrijving vind van het geluid. Vooral bij Baby Missiles met die harmonica en die typische Springsteen-esque uithalen is de Boss heel dichtbij. Gelukkig stoort het totaal niet, fijn plaatje dit.

Mij doet het vooral aan Black Rebel Motorcycle Club denken, met hier en daar wat Springsteen of Dylan erin. Fijne plaat in ieder geval.

In mijn wekelijkse radio-rubriek 'De Keuze van Kas' op AmsterdamFM heb ik gisteren dit album besproken, beluister het hier.

Heerlijk zweverig ambient/rock plaatje. Ik kende de band nog niet, maar door deze heerlijke rustgevende en sfeervolle plaat smacht ik naar meer!

Je woorden goed gekozen Kas, ik herkende de muziek erin en idd wat een prachtig voortkabbelend nummer die de sluimerende sfeer van de plaat kenbaar maakt. 'k kan de plaat vanwege gebrek aan ruimte in het budget even niet aanschaffen .. maar potverdikke.. staat op m'n verlanglijst.

KNEITER! Vanavond voor het eerste geluisterd op Luisterpaal. Wat is dit een mooie, mooie, mooie plaat zeg. Het zweverige ruimtelijke geluid, de kadans, voert je (mij in ieder geval) helemaal mee!

Man wat lekker!

Het balletje is gaan rollen zie ik.

Dit klinkt erg goed inderdaad. Mooi om te zien dat ze net zo'n goede plaat hebben gemaakt als hun ex-bandlid Kurt Vile eerder dit jaar.

Ik vind persoonlijk dit nog een stukje spannender dan Kurts soloplaat. Niet dat ik die plaat echt slecht is, maar ik heb m bijna nooit uitgedraaid vanwege zijn eentonige stem. Op dit album heb ik daar veel minder last van. Het is echt één grote luistertrip die je bijna dwingt om door te luisteren...

een beetje krautrock, een beetje ryan adams, een beetje lekker, vooral track 4.

Krautrock hoor in niet echt in eigenlijk.

Lichtjes toch wel, de sommige nummers hebben een drone-achtige karakter en met die stuwende drums kan je daar toch wel wat voor zeggen...

En Your Love Is Calling My Name dan? Ik hoor daar echt wel de krautrock van Neu! in terug. Ook heeft 't wat van Death In Vegas, maar die hadden volgens mij ook wel eens naar Neu! geluisterd.

Lekker.. Eigenlijk een upgrade van Kurt Vile in de vorm van rijkere instrumentatie. Net zo'n heerlijk plaatje als de solo-plaat van de heer Vile. Gewoon erg goed, en herkenbaar. 't Heeft een eigen stijl, en die bevalt me erg goed!

En ik dacht bij een paar nummers weer aan The Verve. Iemand anders ook?
Tof plaatje!

Vooral de wat meer psychedelische nummers vind ik mooi, de zanger doet me wat teveel aan Tom Petty denken, iets te zeurderig.

Your Love Is Calling My Name en Baby Missiles zijn fijne nummers, maar er zitten teveel niemendalletjes bij om echt een top-plaat te zijn naar mijn mening.

The Verve hoor ik overigens totaal niet. TWOD is veel meer uptempo.

De archetypische 4.5* plaat is, zeker bij de eerste luisterbeurt, gelijk aan een 5*album. Je wordt snel ingepakt door dit soort vriendelijke meesterwerkjes. Vaak zijn ze op het eerste gehoor een stuk spannender dan de albums die je met de perfecte score beloont(geen wonder je kent ze langer), maar toch knaagt er iets. Zijn dit nou werkelijk albums om wie mijn muziekverzameling draait? Zijn dit werkelijk welhaast foutloze meesterwerken? Nee dat zijn ze niet, of beter gezegd, nog niet! Dit soort platen moet nog even rijpen voor die functie of zal toch oneffenheden vertonen, waardoor de plaat in mijn achting daalt . Heren en dames en alles wat daar tussenin zit, maak kennis met de meest archetypische 4.5* plaat.
-
Het album bevat Bruce Springsteen- achtige rock met gitaargolven die aan schoegaze doen denken. Daarnaast zijn er allerlei psychedelische keyboardpartijtjes die het album net even dat stukje herkenbaarheid geven, die je als band nodig hebt om je van je medemuzikanten te onderscheiden. Deze goed uitgedokterde mix van stijlen zorgt ervoor dat veel nummers erg pakkend zijn, maar ook wijds en intrigerend genoeg om de achteloze luisteraar zijn aandacht te trekken.
-
Het album kent voldoende variatie(iets waar ik altijd hoog aan til) en kiest instrumenten uiterst zorgzaam. Ook heeft het album een tijdsduur die lang genoeg is om een indruk achter te laten en kort genoeg om niet te vervelen. De overgangen tussen nummer zijn over het algemeen erg sterk, met als toppunt de overgang tussen your love is calling my name, the animator en Come to the city: klinkt als een klok! Jammer dat dit later op het album enigszins teniet gedaan wordt door het gemakzuchtige in en outfaden van nummers.
-
De zanger heeft een erg prettig stemgeluid; doet me zelfs wat aan de oude(niet schorre) Dylan denken. De gitaarspeler en keyboardist vullen elkaar goed aan. De drummer drumt functioneel, maar is mijns inziens wel verantwoordelijk voor het strakke karakter van dit album. Erg mooi hoe deze drummer strakke dronende drumpartijen kan verzorgen. Met een beetje fantasie doet het drumspel wel een beetje aan jaki Liebeseit denken, al is de laatstgenoemde wel een stuk indrukwekkender.
-
Ik ben erg positief over dit album, maar durf toch nog niet naar de perfecte score te grijpen. Ja, de muziek valt mooi op zijn plaats en de mix van stijlen ligt erg prettig in het gehoor. Toch vraag ik me af hoe lang deze muziek standhoudt en of bepaalde nummers me niet stilaan gaan vervelen of misschien zelfs irriteren. Kortom: een archetypische 4.5* plaat.

De eerste luisterbeurt was geweldig. Mooie melodieen , een hoog tempo , sfeer en een goede zanger. I'm impressed!

Yep, vooral bij I Was There. De stem en melodielijnen.