The War on Drugs - Slave Ambient (2011)

In mijn wekelijkse radio-rubriek 'De Keuze van Kas' op AmsterdamFM heb ik gisteren dit album besproken, beluister het hier.

Wat een fraaie plaat is dit zeg! Sferische rock of ambient rock 'n roll met allerlei wendingen en details. Je gaat van een Wall of Sound naar gewone rockmuziek. Synthesizers, gitaren, bas, soms piano, cassettes en de fraaie stem van Adam Granduciel doen denken aan sprookjesachtige of spookachtige Springsteen of Tom Petty. Soms hoor ik ook the Dire Straits erin terug.

Wel heel fraai is het drieluik Your Love Is Calling My Name - The Animator - Come To The City. Deze sferische Wall of Sound gevuld met 2 sterke songs en een mooi tussenstuk is bijzonder fraai. Net als de nummers daarvoor: Brothers en het oh zo mooie I Was There met een prachtige piano. Ook vermeldenswaard is Baby Missiles (wat een titel), watt samen met Original Slaves een meer swingend stuk van dit album vormt, begeleidt door goede drums.

Het gevaar bij dit album is dat het heel soms wat eentonig dreigt te worden. Maar dan volgt weer een volgend stuk (erg) goede muziek of toch een andere wending. Vandaar dat dit Slave Ambient in mijn top 10 voor 2011 terecht komt.

Ik ga mijn stem verhogen tot de maximale score. Het gebeurt niet vaak dat ik een album vind wat ik gedurende een periode van in ieder geval twee maanden bijna dagelijks luister. Het begon al met Baby Missiles, wat ik in november iedere ochtend steevast luisterde op weg naar school en wat me moed voor de dag gaf. Vervolgens raakte ik ook verkocht aan de rest van het album.

Een album wat in iedere gemoedstoestand toepasselijk is. Geen weersomstandigheid is dissonant. In de vroege ochtend als een warme deken. Een dikke laag geluid, gevormd door de stevige productie maakt dat er geen seconde een stilte valt. Op een zonnige middag doen de sterke, herhalende, teksten me baden in warmte. 's Avonds vallen de lange instrumentale stukken op, die het duister om me heen doen leven. Het is een album waar op den duur ieder nummer zijn rol binnen het album prijsgeeft, waarna je "Aha" zucht en ineens begrijpt hoe geweldig het is. Neem It's Your Destiny. Voor mij nou niet meteen een hoogvlieger. Maar inmiddels geniet ik net zo van "With the fire cooking!" als dat ik geniet van "It's just a dream that we had once that went down in the night" of "My friend rides all alone, he's up and down like a new jack tone". Genot zit hem hier net zo veel in het grote plaatje als in de details. Neem het instrumentale interval "Come for it". Heerlijk dreunend droommoment wat van mij zo een paar minuten langer had mogen doorgaan.

Het "Ambient" uit de titel werd me dan ook snel duidelijk, door de electronica invloeden en de repetitieve instrumentale stukken op de plaat. "Slave" dringt echter nu pas tot me door, ik ben een slaaf van dit album geworden!

Eigenlijk veel schrik gehad dat dit een minder album zou zijn, vandaar nooit geluisterd, maar dat is echt niet het geval. Paar heel mooie nummers, goede flow zeker in het midden. Eigenlijk lang geleden dat ik Lost in the Dream en A Deeper Understanding heb beluisterd, ik moet die nog eens luisteren, dus dat doe ik ook nog wel eens. Later dit jaar komen ze met een nieuw album. Misschien wel één van de "rockbands" die ik het meest kan smaken.

Óók ik was bang dat ding album zou tegenvallen ten opzichte van hun laatste drie albums, waarbij ik vooral A Deeper Understanding en I Don't Live Here Anymore echt tóp vind! Daarom heb ik deze ook iets langer laten liggen, maar laatst de LP van Slave Ambient gekregen en 'm toch maar eens opgezet... Wat ben ik verrast zeg! Dit album is zeker vergelijkbaar met deze drie toppers, beter zelfs dan Lost In The Dream voor mij! Dit is voor mij echt dé band van 2021, want mán wat ben ik deze band geweldig gaan vinden zeg! Ik kan nauwelijks ophouden met naar ze luisteren!

De hele sfeer is zoals altijd weer steengoed bij dit album, welke zodoende ook het beste te beluisteren zijn als één geheel. Losse nummers zijn bij The War On Drugs voor mij vaak minder sterk dan hele platen van ze. Daarentegen zijn er wel enkele uitschieters voor mij: Come To The City, It's Your Destiny en Black Water Falls. Met de instrumentale nummers kan ik tot dusver nog iets minder, maar ze passen wel goed in het album.

De persoonlijke albumtop tot dusver:
1. A Deeper Understanding (2017)
2. I Don't Live Here Anymore (2021)
3. Slave Ambient (2011)
4. Lost In The Dream (2015)

Maar wie weet verandert dat nog!