Weezer - Make Believe (2005)

Nounou, naar mijn idee kan er alleen sprake zijn van censuur wanneer een gewichtige mening de mond gesnoerd wordt ... en deze discussie was toch niet van die aard, toch?

Wanneer een struik wildgroei begint te vertonen, zet je er toch ook de schaar in?

Jammer dan, ik verwacht van de bezoekers dat ze zelf slim genoeg zijn om geen off-topic discussies bij albums te plaatsen. Als het dan nog een interessante discussie is die gelijdelijk off-topic geraakt verplaats ik 'm naar het forum. Als het persoonlijke geflame is (dat ik uberhaupt niet op deze site wilt) verwijder ik het.

Dat het offtopic gaat zie jij dus als een lijdensweg (beschouw dit maar als persoonlijk geflame )

Jordy, kun je dan ook de tracklist van dit album wijzigen in de juiste?

die tracklist boven klopt inderdaad niet.

01. Beverly Hills
02. Perfect Situation
03. This Is Such A Pity
04. Hold Me
05. Peace
06. We Are All On Drugs
07. The Damage In Your Heart
08. Pardon Me
09. My Best Friend.
10. The Other Way
11. Freak Me Out
12. Haunt You Every Day

Maar ik hoorde dat er een 'nep-Make Believe' was ofzo en daar zitten er een paar van tussen ofzo denk ik

hehe, de intro van "Beverly Hills" doet me hard denken aan de intro van "Cherub Rock " van de Pumpkins, de eerste 2 seconden om precies te zijn

'this is such a pity', wat een track! gave eightees achtige feel.

Deze muziek moet je echt niet teveel serieus nemen... Oké , een 4-sterrenalbum is het zeker niet, maar dat neemt niet weg dat het toch aangenaam wegluistert. 'We are all on drugs' steekt er voor mij bovenuit...

Iets minder dan hun wat oudere albums...

Idd: 'we are all on drugs, yeah!'. Om zulke extreem catchy nummers te maken, moet je weezer heten.

ik heb de cd laatst in USA gekocht. Voor mij heeft de muziek zo weinig. Er zit niks in. Beetje te makkelijke muziek. Maar niet leuk genoeg om makkelijke muziek te zijn. 2,5* omdat het weezer is

Ik had hier nog niet op gestemd zag ik.

Pijnlijk album. Eigenlijk gewoon een kloteplaat. Niet leuk, niet grappig, niet ontwapenend, niet ontroerend. Meer een band in verval die toch maar weer een plaat maken ondanks dat ze geen inspiratie en geen ideeën meer hebben. De plaat klinkt als een futloze band die geforceerd de stemming erin wil houden. Terecht dat dit (in ieder geval voorlopig) hun laatste is.

Ik zet Pinkerton of de Blauwe nog maar eens op.

Wat een gezeur.. Ik vind het een heerlijk vrolijk en catchy album. Helemaal goed!

Ik ben het met Hanniej eens. Geen topplaat, maar een rating lager dan 3 sterren vind ik te laag.

Ik vind dit na the blue album het beste van weezer er staan niet echt superhits op maar ook geen liedjes waar ik niet naar luister dus ik kan het zeker in een adem uitluisteren. En er staan toch wel wat mooie dingen op dus een goede 3,5.

Kan het niet over mij hart krijgen om weezer lager dan een 2,0 te geven. Maar dit album verdient veel lager.

2,0

Oei dit is toch echt een misser van Weezer. Het begint nog aardig met de eerste 3 nummers, maar dan zakt het album echt in. De nummers klinken zo voorspelbaar, ze hebben het allemaal al eerder en veeel beter gedaan. 'We Are All On Drugs' is te triest voor woorden. Waar zijn die geniale melodieen van Rivers gebleven? Als dit nog maar goedkomt...

Denk het wel, in ieder geval ik hoop het.

Snap nog altijd niet waarom er zo over deze plaat gezeurd wordt..
Staan genoeg geweldige nummers op: Beverly Hills, This Is Such A Pity, We Are All On Drugs en (natuurlijk) het prachtige Freak Me Out.

Volgens mij wordt hier veel te haastig geoordeeld.

Haastig? Deze plaat is al 2 jaar uit!

Wat heeft dat er mee te maken? Als je deze plaat pas gisteren kocht ofzo, en ik ben het helemaal eens met voskat.

Het is wel erg makkelijk om bij een plaat met een laag gemiddelde te komen met 'hier wordt te haastig geoordeeld'. Ok, het kan als een plaat net uit is, maar als je hier bij 'statistieken' kijkt zie je dat dit album in die bijna 2 jaar nauwelijks in waardering gestegen is (en het is maar een zeer klein aantal stemmers die deze plaat pas recent heeft gekocht). Voor mij geldt dat ik em nu bijna 2 jaar in bezit heb en em toch nog wel eens opzet (om em toch nog een kans te geven). Maar ik kan niet anders concluderen dat hij gewoon zwak en inspiratieloos klinkt t.o.v. van het eerdere werk van Weezer. En aan het gemiddelde te zien zijn er velen die tot deze (weloverwogen) conclusie zijn gekomen. Wat natuurlijk niet wil zeggen dat iemand anders em niet goed zou kunnen vinden!

Mee eens, live zijn ze nog steeds geweldig en het is niet om te janken... Gellukig is er hoop voor de nieuwe

Heh? what the?
Ik moet zeggen dat ik absoluut niet had verwacht dat dit album zó'n laag gemiddelde zou hebben :s.

Zelf vind ik dit echt een heerlijk album, de nummers luisteren heerlijk weg, ook fijne cd om mee te blèren.
Een paar minpuntjes zoals 'Pardon me' en 'Hold me,' 'The damage in your heart,' maar verder vind ik het prima.

Vooral 'This is such a pity' en 'Perfect situation.'

Toen ik op vakantie in Frankrijk was klonk deze plaat echt geweldig. Dus als je m wat minder vind moet je m in de autoradio doen op een mooie zonnige dag in Frankrijk. Ik zweer dat het helpt.

Nog altijd maar 2 stemmen voor Freak Me Out... tsss.

Ik vind het juist een erg goed album, staan echt leuke tracks tussen.
Beverly Hills vind ik juist één van de mindere nummers, niet slecht, maar in elk geval wel hun zwakste single ooit. Op de één of andere manier vind ik hem een beetje 'log' klinken en niet zo pakkend/swingend/vrolijk als hun eerder singles.
Ook Hold me, Peace en de laatste twee tracks vind ik niet veel aan.
Maar nummers als Perfect situation, This is such a pity, We are all on drugs, The damage in your heart en The other way zijn echt heel leuk en doen niet onder voor hun eerdere werk.

Peace is een lekkere meezinger man. Verder vindt ik Pardon Me, My Best Friend het beste en die uithaler van Haunt You Everyday is ook geweldig. Er staan teksten op die je wel voor iedere gelegenheid kan gebruiken. Heb je spijt en moet je je excusen aanbieden zet je Pardon Me op, wil je laten weten hoeveel je van iemand houdt dan laat je My Best Friend horen. Heb je mot met iemand zet je This Is Such A Pity op en heb je liefde moeilijken dan is daar Freak Me Out! -__- Het is Inderdaad het minste album van hun, todat ik de laatste had gehoord, maar voor mij bestaat er geen echt slecht weezer album.

asolute schijtplaat et het absolute bewijs van wat commerciëel marketing geleuter met een mens kan doen. quasi niet te geloven dat een band die ooit the blue album en pinkerton op de wereld heeft losgelaten dergelijke drek geproduceerd heeft.

Slappe hap… pijnlijk album… kloteplaat… misser… zwak… inspiratieloos… schijtplaat… drek… de loftuitingen voor deze plaat zijn niet van de lucht.

Make believe vind ik persoonlijk het beste dat Weezer ooit gemaakt heeft. De Pixies-achtige springerigheid van bijvoorbeeld Maladroit heeft hier een beetje plaats gemaakt voor nummers met een wat rustiger tempo, maar het geluid is nog even fel, de composities zijn soms van uitzonderlijk hoog niveau, en in de teksten is Rivers Cuomo af en toe zo mogelijk nog emotioneler en in ieder geval onverhuld kwetsbaarder dan ooit.

Toegegeven, er staan wel een paar minder geslaagde tracks op: Beverly Hills heeft een aardige tekst maar een vervelend ritme en een erg voorspelbare glamrock-achtige begeleiding, Peace is een middelmatig nummer en My best friend –hoe sympathiek en ontwapenend de tekst ook is– doet wel èrg melig-sixties-ish aan. Daar staan echter ook een heleboel leuke nummers tegenover, zoals This is such a pity met z'n Cars-intro, The other way (geweldig hoe het nummer bijna ongemerkt opeens het heerlijke meebrulrefrein blijkt te zijn binnengegleden), Freak me out (creepy en herkenbaar) en het half lieve, half grimmige Haunt you every day.

De echte hoogtepunten echter zijn vier nummers die ik stuk voor stuk in mijn persoonlijke Weezer-top-10 zou zetten. We are all on drugs is even simpel als effectief, een heel direct en bijna journalistiek verslag waar de luisteraar zelf maar z'n conclusies uit moet trekken, en The damage in your heart is zeldzaam ontroerend met die prachtige vioolpartij als kers op de taart. En de overige twee hoogtepunten strijden voor mij al jarenlang om de nummer-één-positie : Perfect situation met dat briljante intro, dat hamerpianootje, die knetterende wah-wah-solo en dat heerlijke meebrulrefrein, en Pardon me dat het hele nummer door al zo mooi is maar dan bij het verlengde laatste refrein nog eens in een emotionele overdrive gaat…

Toen ik me bij deze site registreerde stond dit album in mijn top-10. Inmiddels is er daarin al weer het een en ander veranderd en maakt hij daar geen deel meer van uit, maar het blijft toch een geweldige plaat waarvan ik de kwalificaties waarmee ik dit bericht begon absoluut niet kan begrijpen. Make believe is een emotionele en intense achtbaan die z'n weerga nauwelijks kent.