Other Lives - Tamer Animals (2011)

Ik zal Midlake eens een draai geven! Verder een mooie review trouwens.

Zeker doen! En bedankt!

Het is een prachtige CD, live is het nog zelfs beter, een van de hoogte punten van het Le Guess Who festival in Utrecht:

For 12

Dust Bowl III

Dark Horse

Tamer Animals

Was een mooie dag he? die vrijdag

Ohh wat fijn. Deze staat al bijna een week op repeat.

Op de versie die ik heb heet nummer 5 "Folk Songs", ipv Dust Bowl III dat is wel vreemd.

Misschien moet je dan eens naar James Vincent McMorrow luisteren, die lift ook een beetje mee op de folkrevival waar AOVV het over had en heeft - ook - goed naar Bon Iver geluisterd. McMorrow's plaat heeft wel een wat kaler geluid dan deze Tamer Animals.

Een andere tip in dit genre is Mandrake Project - Transitions (2011).
Niet zo goed als Midlake maar wel beter dan Bon Iver. Pas 1 stem uitgebracht .

James Vincent McMorrow is ook een naam die je kunt noemen, ja. Mooie plaat bracht die man vorig jaar uit, dus zeker een aanrader, Protonos.

Met For 12, Tamer Animals en Dust Bowl III heb je toch wel echt 13 geniale minuten achter elkaar zeg. Misschien dat dit ooit nog eens 5 sterren worden.

James Vincent komt in Januari in Doornroosje, dus dat gaat wel goed komen . Bedankt voor de tips iedereen!

Exact mijn toppers! Ik verhoog eerst maar eens naar 4,5. Prachtplaat.

Luister dan ook zeker naar Jonathan Wilson, Protonos..

Deze gaat in mijn top 3 komen van dit jaar, heerlijk album

Jonathan Wilson ken ik al, behoorlijk geniaal inderdaad!

Dit is mij iets te zalvend en bombastisch, toch is Tamer Animals wel een erg mooi nummer.

Tamer Animals, jemig, wat een virtuoos nummer!

Tamer Animals is een prachtplaat en Tamer Animals is een nog mooier nummer inderdaad. Overal lees ik vergelijkingen met andere (folk-)rock groepen, bij dit nummer springt de vergelijking met The National er toch wel uit. De rijke instrumentatie en de zware melancholische stem op gedragen muziek: het is erg mooi.
Die titelsong staat gepositioneerd tussen 2 andere prachtnummers: For 12 en het monumentale Dust Bowl III. Het intro is heel fraai: een hele mooie combi van akoestische gitaar en zang. Vervolgens gaat het nummer 'los' met allerlei andere instrumenten erbij, tot de mondharmonica aan toe. Ik krijg een vaag comboygevoel hierbij, 'once upon a time in the west'. Ik wou dat ik in een RV door de woestijn van California of Nevada reed en dan dit nummer draaide. Wow!

Side A van Tamer Animals gaat richting 5*. De rest van het album (Side B) is ook (erg) mooi, maar wat minder bijzonder als dat eerste stuk. Als Other Lives na hun doorbraak met dit fraaie album aan komt zetten met een vervolgplaat die helemaal vol staat met de prachtsongs die op het eerste deel staan, dan wordt dat een hele grote plaat. Er zit volop muziek in Other Lives.

Inmiddels na flink wat meer draaibeurten verhoog ik mijn score naar 4,5*. Deze plaat is zeker op side A soms betoverend mooi. Inmiddels had ik 'm nu ook in mijn top 10 van 2011 gezet. Ik vind Tamer Animals ook een stuk geslaagder dan de nummer 1 in de Musicmeter top 100 2011 Bon Iver, Bon Iver. Je kan ze in muziekstijl enigzins met elkaar vergelijken.

In de Plato Mania Jaarlijst staat Bon Iver op 10 en Other Lives staan op ... nummer 1.

Ik heb zo het idee dat ik heel wat mis... nu ben ik niet meer zo heel vaak actief op MuMe, maar dat deze me ontgaan is, net als Burst Apart en Cold Still verbaast me toch een beetje... misschien vaker de rotatielijst bekijken... of toch maar een facebook account aanmaken ofzo

De zanger doet me af en toe aan Ian Anderson van Jethro Tull denken, de muziek veel minder. Ik heb ook de grootste moeite hier drie favoriete nummers uit te kiezen, want ik kan me eigenlijk alleen het album in zijn geheel voor de geest halen.

Ik nam deze plaat voor daMusic onder de loep en had best moeite om de schoonheid van dit album te verwoorden. Hier mijn conclusie.

Ik ben het eens met west. Tegen het einde wordt 't een tikkeltje minder, maar het begin is dan ook wel érg goed. Was 'm op het spoor gekomen dankzij een recensie in LFL. Deze dromerige, uitgedoste folk is ontiegelijk sfeervol. Afzonderlijk werken de liedjes niet allemaal, maar als geheel is het een oase van rust en schoonheid. Een kleine knipoog naar de sixties is hier en daar wel te bespeuren, maar ik vind het vrij modern klinken.

2011 was echt een goed muziekjaar. Veel groepen lijken de laatste stap richting volwassenheid gezet te hebben.

Het album is iets te eentonig om echt goed te zijn, maar de eerste 5 nummers zijn echt goed. De zanglijnen zijn betoverend.

Prachtige plaat waarvoor ik al eens de zeer treffende omschrijving Galmpop las. Doet mij ook denken aan bv Arcade Fire en het zeer door mij bewonderde Port O'Brien.

Hoe kan het dat niemand het prachtige Weather noemt hier? Om kippenvel van te krijgen zo mooi dat dat nummer is.

Verder de toppers zijn nrs 3 tot en met 7.

Prachtplaat.

Jammer dat ik geen kaarten van Radiohead concert heb waar Other lives als voorprogramma staat.

Het blijft inderdaad een prachtig album.

Ze treden binnenkort op verschillende plaatsen in Nederland, o.a. op 1 juli op het gratis Metropolis festival in Rotterdam (alhoewel je voor de sfeer ze beter kan zien in een duister zaaltje).

Metropolis heeft wel een kleine tent die best sfeervol is. Hopelijk staan ze daar en niet op een openluchtpodium. Tamer Animals dat ik zowat dagelijks op de radio hoor is wel een fraai nummer trouwens, doet me een beetje aan Interpol denken.

Interpol? Die link zou ik nou niet zo snel hebben gelegd. Eerder Fleet Foxes of Arcade Fire achtig ofzo.

Een album wat inderdaad een hele sterke middensectie heeft. Vanaf for 12 gaat het los. Goed gemusiceerd en fraai voorzien van zang. Toch slaat de verzadiging toe. Kan het het album nooit helemaal beluisteren. De albums die ik echt top vind kan ik nooit afzetten. Het Indierock repertoire bevalt mij wisselend. Er wordt wel erg veel uit uitgebracht. Kaf van het koren scheiden om geïnteresseerd te blijven in dit genre. Een uitdaging. Deze van Other Lives valt nog aan de goeie kant.

Ik verhoog naar de volle mep. Helemaal grijsgedraaid inmiddels.

Ik lees veel vergelijkingen tussen For 12 en How to disappear completely van Radiohead, maar mij doet dit nummer (For 12 dus) misschien nog wel meer denken aan Neverglade van Trentemøller.

De nummer 3 en 4 van dit album zijn wel direct de toptracks voor mij, maar de rest van de nummers zijn zeker niet onder de maat. Prima album dit.

Voor alsnog een plaatje die niet blijft hangen. Vrij eentonig, weinig echte opwinding. Fijne achtergrondmuziek zeg maar... For 12 is het beste nummer, maar hier blijft de verwachte climax ook uit, alsof ze het er om doen