The Doors - The Doors (1967)

Toen wij naar de mediamarkt in Hasselt (in Belgie) gingen had k m wel gezien. er stonden een stuk of 8 exemplaren.

End of the night.. mijn favoriet. Daar straalt toch zo verschrikkelijk veel sfeer vanaf, dat is gewoon bovennatuurlijk.

Voor de verandering van mijn kerstbonus oa alle cd's van The Doors gekocht, lagen voor € 6,-- per stuk bij V&D, geremastered en uitgegeven in 2007. Moet niet veel gekker worden natuurlijk.

Dit is een waanzinnig debuut en eigenlijk alleen maar hoogtepunten. Heb er eigenlijk weinig meer aan toe te voegen.

***** (5) (Vijf)

Binnenkort even langs dan.

Geldt dat dan in ieder V&D-filiaal? Volgend jaar maar eens kijken in Utrecht of Eindhoven!

Ik was vanmiddag nog bij V&D in Roermond en daar waren ze 2 voor 15 euro .
Maar ik heb ze al in mijn bezit.

Jammer dat dat die hoesjes zijn met die ronde vormen in de hoeken. Ik heb ze alle 6 op die manier en ik wil ze eigenlijk ook nog met de normale hoesjes .

Kheb er ook nog 2 van the Doors met zulke doosjes, inderdaad strontvervelend.

Niet alleen de hoesjes, ook sommige versies zijn vergaard. Af en toe een stemmetje er door heen enzo.

Prachtige muziek, vroeger had ik er niet zoveel mee, maar nog eens goed naar geluisterd en opeens snap ik het. Ik vind keyboards normaal ook maar niks in de meeste pop/rockmuziek maar hier zijn ze erg geslaagd, onmisbaar zelfs. De stem van Jim Morrison is ook prachtig, ze hebben echt een eigen stijltje wat niemand echt succesvol na heeft kunnen doen. Ik begin gelijk maar met een 4,5* maar dat zou zomaar kunnen oplopen!

Geweldige muziek! eerst wat beter luisteren voordat ik ga oordelen.

Op Whisky Bar na, vind ik het allemaal SUBLIEME nummers! Geweldig album!

Dat vindt ik zelf een van de beste van dit album.

Ik vind Whisky Bar ook één van de hoogtepunten.

Echt een geweldige plaat. Het klinkt nog steeds heel fris, denk dat dit muziek is die niet verveeld en gewoon tijdloos is. De stem van Morrison is super. Enige nummer dat ik minder vind is Whisky Bar. Dat komt op mij over als een grapje. Favo nummers zijn Take it as it comes en Break on Through.

Voor degenen die hem nog niet gezien hebben, de film van The Doors van Oliver Stone (met Val Kilmer als Morrison) is ook een aanrader.

Ik vind whisky bar ook minder. Wel echt een top plaat. Wat een debuut. die film van Oliver Stone vond ik eerlijk gezegd geen recht doen aan Jim Morrison & kornuiten.

Inderdaad is Whisky bar een minder (vervelend) nummer. Heb het gevoel alsof ik op de AlbertCuyp loop van Amsterdam waar men met hun Straatorgels staan. Voor de rest natuurlijk een briljant album met als hoogtepunt toch wel "Break on Through (To the Other Side)".. Hulde om zo een album te beginnen.
Beste album van The Doors blijf ik trouwens Strange Days vinden..

Van sterk openen hadden de heren wel kaas gegeten ja. Van sterk eindigen helaas wat minder.

Ach, ik ben blij met de 1999-remasters. Hadden gewoon zo moeten blijven, vind ik.

Ik ga geen woorden aan dit album vuilmaken. Valt weinig over te zeggen.
Het is gewoon een klassieker, dat is duidelijk!

Inderdaad.. The End, When The Music's Over of Riders On The Storm, beslist de matigste nummers van de Deuren.. blijkt ook wel uit de MuMe KO's

Altijd leuk, reacties uitlokken. Maar dat zijn inderdaad drie nummers die me relatief weinig kunnen bekoren, zeker vergeleken met de openers van de respectievelijke albums. En dan hebben we het nog niet eens gehad over het openende trio van Morrisson Hotel.

Maar het lag wel voor de hand dat we hierover van mening zouden verschillen, orbit. Jij bent nu eenmaal, meer dan ik, een liefhebber van opgerekte psychedelische muziekstukken, geluidscollages en andere progressief aandoende noviteiten, nietwaar?

In het geval van The Doors levert dat tenminste nog wel eens geniale nummers op ja.. in andere gevallen (bands) zou ik je misschien gelijk geven

Soundtrack van de nacht. ‘You know the day destroys the night’. De openingswoorden van Jim Morrison zijn oh zo waar en soms moet de nacht niet kapot gaan. Ik kan het ook niet laten om de openingstrack tijdens menig stapavond aan te vragen en vervolgens als een quasi ‘Lizard King’ de dansvloer onveilig te maken. En dan gaan tweeënhalve minuut als een zucht voorbij en vormen een ruw onderbreking van mijn trip als er geen ‘Soul Kitchen’ opvolgt.

Afijn, een mystieke trip en een juweel van een album.

Wat zijn mensen ook bang he! Het Kultuurhuis in Castricum moet een nieuwe naam hebben. Allerlei saaie inzendingen van saaie inwoners die enkel nog inspiratie opdoen in de supermarkt. Dus leek het mij en een collega bij de gemeente Castricum leuk om zelf ook een poging te wagen. Mijn collega vond Soul Kitchen toepasselijk (ik was het met hem eens) en mij leek Whiskey Bar wel leuk. Lachend sloegen de juryleden van het Kultuurhuis onze inzending echter over, de cultuurbarbaren!

Van debuteren gesproken! Volgens mij het beste debuutalbum dat ooit op de markt is verschenen.
Op dit album etaleren the Doors hun unieke stijl : de bezwerende zang van Jim Morrison, het orgeltje van Ray Manzarek en de donkere en mysterieuze sfeer. Alle 11 nummers zonder uitzondering vind ik zonder meer subliem vooral dan "The Crystal Ship", "Light My Fire" en "The End". Dit slotnummer diende later als soundtrack voor de film "Apocalypse Now".
Een onverwoestbaar album dat nu nog vaak door mij gedraaid wordt.

Met het eerste ben ik het niet eens, die titel is een ander debuut album toebedeeld.
Wel met jou eens is dat ik dit album ook nog steeds draai.
Het blijft een klassieker, Luc.

Ik weet dat jij een Dire Straits-fan bent, ik ook trouwens en het debuut van Dire Straits vind ik ook geweldig (zie bij "Toplijsten en favorieten", mijn "Top 5 beste debuut"), maar die van the Doors heeft mij het meest overrompeld.

Oh man, weet echt niet of ik deze plaat nou een 4,5 of een 5 moet geven. Ik begin gewoon met een veilige 4,5 maar het zou me niks verbazen als ik hem na nog een paar luisterbeurten toch de volle laag punten geef.

Kom ik vanavond na het beluisteren van deze geweldige debuut plaat erachter dat ik nog nooit gepost heb bij The Doors!!
Schande!!!!
Break On Through , Light My Fire & Backdoor Man zijn voor mij de beste nummers op een album van constant hoog niveau.
Het onmiskenbare orgeltje van Manzarek & de charismatische zang van Morrison.
Tijdloos.